Ανακηρύχτηκαν νικητές χωρίς να υπάρχουν ηττημένοι αντίπαλοι. Τα γαλλικά στρατεύματα που εισέβαλαν αιφνιδιαστικά στο Μάλι στις 11 Ιανουαρίου με την υποστήριξη της αεροπορίας και δυνάμεων του κυβερνητικού στρατού κατάφεραν να φτάσουν στην πόλη Κιντάλ, το τελευταίο ισχυρό προπύργιο των ανταρτών, στις 30 Ιανουαρίου. Ετσι, και τα τρία μεγάλα αστικά κέντρα στο βόρειο Μάλι, οι πόλεις Γκάο, Τιμπουκτού και Κιντάλ, που βρίσκονταν εδώ και δέκα μήνες υπό τον έλεγχο των ανταρτών, πέρασαν στα χέρια των γαλλικών δυνάμεων εισβολής και του κυβερνητικού στρατού, χωρίς ουσιαστικά να συναντήσουν αντίσταση. Οι δυνάμεις των ανταρτών είχαν αποχωρήσει από τις τρεις αυτές πόλεις πριν ακόμη φτάσουν οι αντίπαλοί τους και αποσύρθηκαν προφανώς στα κρησφύγετά τους στην αχανή έρημο και στις απόκρημνες οροσειρές για να απαντήσουν με ανταρτοπόλεμο. Η κατάληψη των πόλεων αυτών συνοδεύεται από μαζικές επιθέσεις κυβερνητικών στρατιωτών εναντίον πολιτών, συνήθως ανοιχτόχρωμου δέρματος, που θεωρούνται φιλικά προσκείμενοι στους ισλαμιστές αντάρτες, λεηλασίες καταστημάτων που ανήκουν σε Αραβες ή Αλγερινούς, απόπειρες λιντσαρίσματος και εκτελέσεις.
Τη στιγμή αυτή, στο Μάλι έχουν αναπτυχθεί 3.500 γάλλοι στρατιώτες και 2.000 περίπου από τις χώρες της Δυτικής Αφρικής, που υπολογίζεται να ξεπεράσουν τις 8.000 το επόμενο διάστημα. Η στρατιωτική επέμβαση του γαλλικού ιμπεριαλισμού στο Μάλι υποστηρίζεται στρατιωτικά από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γερμανία και τον Καναδά. Οι ΗΠΑ παρέχουν πληροφορίες στα γαλλικά βομβαρδιστικά για τις θέσεις των ανταρτών, μεταγωγικά αεροπλάνα για τη μεταφορά στρατευμάτων και εξοπλισμού και αεροπλάνα τάνκερ για τον ανεφοδιασμό στον αέρα των γαλλικών βομβαρδιστικών. Η Βρετανία παρέχει μεταγωγικά αεροπλάνα και τουλάχιστον 240 εκπαιδευτές μέχρι στιγμής (40 για τον κυβερνητικό στρατό του Μάλι και 200 για τους στρατούς άλλων χωρών της Δυτικής Αφρικής). Η Βρετανία και ο Καναδάς παρέχουν επίσης μεταγωγικά αεροπλάνα. Πολύ περισσότερες χώρες θα συμβάλουν οικονομικά. Στη σύνοδο που πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιανουαρίου στην Αντίς Αμπέμπα, με τη συμμετοχή αφρικανών ηγετών και εκπροσώπων του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της Κίνας, τέθηκε ως στόχος η συγκέντρωση σε πρώτη φάση 600 εκατομμυρίων δολαρίων για τα στρατεύματα των χωρών της Δυτικής Αφρικής που θα αναπτυχθούν στο βόρειο Μάλι για την καταδίωξη των ανταρτών.
Παρά τη γρήγορη κατάληψη των τριών πόλεων στο βόρειο Μάλι από τα γαλλικά στρατεύματα και τον κυβερνητικό στρατό, η γαλλική κυβέρνηση κρατά χαμηλούς τόνους και επιμένει ότι οι δυνάμεις της θα αποχωρήσουν το συντομότερο δυνατόν από τη χώρα. «Η απελευθέρωση της Γκάο και της Τιμπουκτού πολύ γρήγορα ήταν μέρος του σχεδίου. Τώρα εξαρτάται από τις αφρικανικές χώρες να αναλάβουν. Εμείς αποφασίσαμε να βάλουμε τα μέσα και τον αναγκαίο αριθμό στρατιωτών για να χτυπήσουμε δυνατά. Αλλά το γαλλικό στρατιωτικό σώμα δεν θα μείνει. Θα φύγουμε πολύ γρήγορα», δήλωσε στη Le Parisien ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών Λοράν Φαμπιούς. Και προειδοποίησε ότι τα πράγματα μπορεί να γίνουν πιο δύσκολα. «Πρέπει να είμαστε προσεχτικοί. Μπαίνουμε σε μια πολύπλοκη φάση όπου ο κίνδυνος επιθέσεων ή απαγωγών είναι εξαιρετικά υψηλός. Τα γαλλικά συμφέροντα απειλούνται σ’ ολόκληρη την περιοχή του Σαχέλ».
Ομως, όσο κι αν επιδιώκει ο γαλλικός ιμπεριαλισμός την «αφρικανοποίηση» της στρατιωτικής επέμβασης στο Μάλι το ταχύτερο δυνατόν, η απεμπλοκή του δεν θα είναι εύκολη υπόθεση και οι πιθανότητες να γίνει το Μάλι γαλλικό «Αφγανιστάν» είναι πολλές. Για πολλούς λόγους.
Γιατί οι αντάρτες διατήρησαν αλώβητες τις δυνάμεις τους, συνεπώς θα ανασυνταχτούν και θα απαντήσουν με επιθέσεις ανταρτοπόλεμου. Αλλωστε, γνωρίζουν πολύ καλά την τεράστια αφιλόξενη έρημο του Αζαγουάντ και προετοιμάζονται καιρό τώρα συγκεντρώνοντας όπλα και ενισχύοντας την άμυνα και τις γραμμές τους. Σύμφωνα με μαρτυρίες ντόπιων, διαθέτουν ένα τεράστιο δίκτυο από σπηλιές και υπόγειες βάσεις, στις οποίες αποθηκεύουν οχήματα, όπλα, καύσιμα, νερό, γεννήτριες και τρόφιμα. Διαθέτουν καταφύγια και βάσεις σε βραχώδεις οροσειρές και έχουν κατασκευάσει ένα πολύπλοκο δίκτυο τούνελ, χαρακωμάτων, πηγαδιών και οχυρωμάτων.
Γιατί ούτε ο αποδιοργανωμένος κυβερνητικός στρατός ούτε η αφρικανική δύναμη από τις χώρες της δυτικής Αφρικής έχουν την απαιτούμενη εκπαίδευση και την εμπειρία σε συνθήκες ερήμου να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις των ανταρτών χωρίς την υποστήριξη των γαλλικών στρατευμάτων.
Γιατί η στρατιωτική επέμβαση στο Μάλι απειλεί με αποσταθεροποίηση όλες τις γειτονικές χώρες και μπορεί να προκαλέσει αντίποινα από ισλαμιστές μαχητές εναντίον της Γαλλίας, δυτικών χωρών και αφρικανών συμμάχων τους.
Γιατί ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι θα εξοντωθούν οι ισλαμιστές αντάρτες στο Μάλι ή θα διαλυθούν και θα καταφύγουν σε άλλες χώρες της περιοχής, το πρόβλημα θα παραμείνει, γιατί η καρδιά της κρίσης στο Μάλι είναι το κίνημα ανεξαρτησίας των Τουαρέγκ και οι κατά καιρούς εξεγέρσεις τους εδώ και 50 χρόνια, από το 1962 συγκεκριμένα. Εκτός από το Μάλι, οι Τουαρέγκ ζουν επίσης στην Αλγερία, στη Λιβύη, στο Νίγηρα και στη Μπουρκίνα Φάσο. Είναι από τους φτωχότερους και πιο απομονωμένους πληθυσμούς στον κόσμο, τυχαίνει όμως να ζουν σε περιοχές με τεράστια αποθέματα πετρελαίου, φυσικού αερίου, χρυσού, ουρανίου και άλλων πολύτιμων ορυκτών. Γι αυτό και τα καθεστώτα που εγκαθιδρύθηκαν στις πρώην αποικίες πολεμούν το κίνημα ανεξαρτησίας των Τουαρέγκ. Η τελευταία εξέγερση των Τουαρέγκ έγινε το 2012, μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι στη Λιβύη, όπου πολλοί υπηρετούσαν στο στρατό και όταν επέστρεψαν πάνοπλοι κατάφεραν να απωθήσουν τον κυβερνητικό στρατό, να θέσουν υπό τον έλεγχό τους το βόρειο Μάλι (τα δύο τρίτα της χώρας) και να κηρύξουν την ανεξαρτησία του Αζαγουάντ.
Ειδικά το Μάλι είναι η μεγαλύτερη χώρα της δυτικής Αφρικής, έχει έκταση διπλάσια από τη Γαλλία και συνορεύει με εφτά χώρες. Εκτός από στρατηγική θέση, έχει τεράστιο ορυκτό πλούτο. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός χρυσού στην Αφρική, μετά τη Νότια Αφρική και τη Γκάνα. Είναι επίσης πλούσια σε ουράνιο και τα αποθέματά της υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τους 5.000 τόνους. Ο γειτονικός της Νίγηρας κατέχει την τέταρτη θέση στην παραγωγή ουρανίου στον κόσμο. Σύμφωνα με το γαλλικό περιοδικό Le Point, τις τελευταίες μέρες η γαλλική κυβέρνηση έστειλε στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων για την προστασία των ορυχείων ουρανίου στο Νίγηρα, τα οποία εκμεταλλεύεται η κρατική εταιρία πυρηνικής ενέργειας Areva. Συν τοις άλλοις, το βόρειο Μάλι διαθέτει μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, την εξόρυξη των οποίων έχουν αναλάβει η αλγερινή κρατική εταιρία Sonatrach και η καναδέζικη Selier Energy.
Το Μάλι υπήρξε γαλλική αποικία από το 1892 μέχρι το 1960, τμήμα της γαλλικής Αυτοκρατορίας της Δυτικής Αφρικής. Ο έλεγχος του βόρειου Μάλι από τους αντάρτες και η απειλή επέκτασής τους νότια, όπου βρίσκονται και τα ορυχεία ουρανίου, άναψε το πράσινο φως για τη στρατιωτική επέμβαση στη χώρα, με στόχο την υπεράσπιση και την ενίσχυση των συμφερόντων του γαλλικού ιμπεριαλισμού στο Μάλι και στην ευρύτερη περιοχή. Με στενό συνεργάτη το Λευκό Οίκο, ο οποίος επιχειρεί να ανακόψει την οικονομική διείσδυση της Κίνας και να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερο έδαφος στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά στην Αφρική με τους τεράστιους φυσικούς πόρους για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Με τη συμμετοχή της στη στρατιωτική επέμβαση στο Μάλι, η Ουάσιγκτον πέτυχε να κερδίσει μια ακόμη βάση για τα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη της στην Αφρική. Οπως μετέδωσε το Αλ – Τζαζίρα στις 30 Ιανουαρίου, ο πρόεδρος του Νίγηρα ικανοποίησε αμέσως το αίτημα του αμερικάνου πρεσβευτή στη χώρα και έδωσε την άδεια στάθμευσης τέτοιων αεροσκαφών σε βάση στα σύνορα του Νίγηρα με το Μάλι, την Αλγερία και τη Λιβύη για τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τις κινήσεις και τις δραστηριότητες των ισλαμιστών μαχητών. Είναι η 6η βάση που απο- κτούν οι ΗΠΑ για τα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη στην Αφρική. Οι υπόλοιπες βρίσκονται στο Μαρόκο, στη Σενεγάλη, στη Μπουρκίνα Φάσο, στην Ουγκάντα και στο Τζιμπουτί.
