«Οι ευρωβουλευτές χαιρέτισαν κατά τη διάρκεια συζήτησης στην Ολομέλεια την Τρίτη με την Υπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Κάθριν Αστον, τη στρατιωτική επέμβαση της Γαλλίας στο Μάλι και προέτρεψαν τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ να επιδείξουν αλληλεγγύη προς το Παρίσι. Εξέφρασαν ακόμη τη λύπη τους για την έλλειψη μιας ευρωπαϊκής απάντησης στην κρίση στην περιοχή. Τη γαλλική στρατιωτική επέμβαση χαιρέτισαν όλες οι πολιτικές ομάδες του ΕΚ υπογραμμίζοντας τις εξαιρετικές περιστάσεις που προκάλεσε η επίθεση στο νότο του Μάλι από αντάρτες του βορρά. Οι ευρωβουλευτές τόνισαν ότι το Μάλι δεν πρέπει να πέσει στα χέρια τρομοκρατών».
Δεν πρόκειται για ρεπορτάζ γαλλικής εφημερίδας, αλλά για επίσημο ανακοινωθέν του ευρωπαϊκού κοινοβούλιου (Αναφ.: 20130115 IPR05329). Επομένως, η πληροφορία ότι όλες οι πολιτικές ομάδες (δηλαδή και η ομάδα της «Αριστεράς») χαιρέτισαν τη γαλλική ιμπεριαλιστική εκστρατεία στο Μάλι, είναι ακριβής. Αυτό πιστοποιείται και εμμέσως. Ο ευρωβουλευτής του Περισσού έκανε δήλωση καταγγελίας της ιμπεριαλιστικής εκστρατείας, διαφοροποιούμενος από την ομάδα της «Αριστεράς» στην οποία τύποις ανήκει.
Από μεριάς ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν είδαμε καμιά δήλωση καταγγελίας, καμιά δήλωση διαφοροποίησης. Και μη μας πει ο Ν. Χουντής ότι δεν το πήρε κι αυτό είδηση (διαβάστε το ρεπορτάζ για το «Δουβλίνο ΙΙΙ» στη σελίδα 9 και θα καταλάβετε τι εννοούμε). Πρόκειται καθαρά για παράλειψη πολιτικής σκοπιμότητας. Δε θέλουν να τα χαλάσουν, όχι μόνο με την ομάδα της «Αριστεράς», στην οποία συμμετέχουν με χαρά, αλλά ούτε με την πολιτική ηγεσία του γαλλικού ιμπεριαλισμού. Είναι σίγουρο ότι στο παρασκήνιο επιδιώκουν επίσκεψη του Τσίπρα στο Παρίσι και συνάντηση με στελέχη της «σοσιαλιστικής» διακυβέρνησης (αν όχι με τον Ολάντ, τουλάχιστον με κάποιον υπουργό, όπως π.χ. τον Μοσκοβισί) και δε θέλουν να χαλάσουν το παζάρι. Από την άλλη, μοστράροντας ως κόμμα εξουσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ θα απέχει συστηματικά από κάθε καταγγελία της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της ΕΕ και των ηγετριών δυνάμεών της, στις οποίες συγκαταλέγεται η Γαλλία.
Για εσωτερική κατανάλωση θα γίνεται καμιά δήλωση, στην οποία δε θα δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα, αλλά θ’ αφήνεται να περάσει σχεδόν απαρατήρητη. Σαν τη δήλωση που έκανε η Δούρου στις 13 Γενάρη, από την οποία απουσιάζει ακόμα και η λέξη «καταγγελία». Αφού ανέφερε με νόημα ότι η κυβέρνηση του Μάλι διεξάγει «αγώνα κατά της προέλασης των ένοπλων φανατικών ισλαμιστικών (τζιχαντιστικών) ομάδων στο νότο», το μόνο που λέει είναι ότι η απόφαση της Γαλλίας «ξυπνά αποικιοκρατικές μνήμες». Καταλήγει σημειώνοντας ότι «η έκκληση της κυβέρνησης του Μάλι για την αντιμετώπιση των ένοπλων φανατικών ριζοσπαστικών ισλαμιστικών ομάδων πρέπει να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο της Αφρικανικής Ενωσης, υπό την αιγίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με σεβασμό στην εθνική κυριαρχία του Μάλι και με τελικό στόχο την πολιτική λύση μέσα από το διάλογο με τους αντάρτες». Οι εκφράσεις στρογγυλεύονται ακόμα και σε κείμενα που προορίζονται για εσωτερική κατανάλωση.
