Ο ρωσοκινέζικος άξονας απλώνει τα χέρια του στην κορεατική χερσόνησο

Η επιβολή κυρώσεων από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στη Βόρεια Κορέα (με ομόφωνο ψήφισμα όλων των μελών του, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Κίνας) δείχνει να ενισχύει την άποψη ότι το βορειοκορεάτικο καθεστώς βρίσκεται αντιμέτωπο με σύσσωμη τη «διεθνή κοινότητα», η οποία υποτίθεται ότι όρθωσε το ανάστημά της «σα μια γροθιά» για να αντιμετωπίσει τον «τρελάρα Κιμ» που δεν εννοεί να καταλάβει ότι το παιχνίδι των πυρηνικών είναι ένα παιχνίδι που παίζεται μόνο από μεγάλα παιδιά και όχι μπούληδες σαν  του λόγου του.
 
Η αλήθεια όμως είναι ότι η απόφαση που πάρθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν ήταν προϊόν μιας κοινής στάσης των μεγάλων δυνάμεων απέναντι στη Βόρεια Κορέα, αλλά ενός παζαριού που κατέληξε σε μια συμβιβαστική λύση που δεν είναι δα και τόσο καταστροφική για το καθεστώς της Πιονγιάνγκ.
 
Οπως αποκαλύπτουν οι Τάιμς της Ασίας, οι κυρώσεις είναι όντως βαριές. Περιλαμβάνουν τη μείωση κατά 30% των εξαγωγών πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων (βενζίνες κτλ) στη Βόρεια Κορέα, απαγόρευση εξαγωγών φυσικού αερίου, απαγόρευση εισαγωγών όλων των προϊόντων υφαντουργίας από τη Βόρεια Κορέα (που της απέφεραν ένα ποσό γύρω στα 760 εκατ. δολάρια κατά μέσο όρο την τελευταία τριετία) και παγκόσμιο πάγωμα όλων των νέων αδειών εργασίας στους πολίτες της Βόρειας Κορέας που εργάζονται στο εξωτερικό (γύρω στους 90.000).
 
Ομως, τα παραπάνω απέχουν παρασάγγας από αυτά που ζητούσαν οι ΗΠΑ. Αυτό φάνηκε από το προσχέδιο ψηφίσματος που διέρρευσε λίγες μέρες πριν από την ψηφοφορία. Το προσχέδιο αυτό προέβλεπε μέτρα ανάλογα με αυτά που πάρθηκαν παλαιότερα κατά του Ιράκ: απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και πάγωμα όλων των περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό, ανώτερων αξιωματούχων συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Κιμ Γιονγκ Ουν, απόλυτος έλεγχος όλων των βορειοκορεατικών πλοίων ακόμα και σε διεθνή ύδατα και πετρελαϊκό εμπάργκο.
 
Μπροστά σε αυτό το προσχέδιο, η Ρωσία και η Κίνα στύλωσαν τα πόδια τους αναγκάζοντας τους εμπνευστές του (ΗΠΑ) να το πάρουν πίσω υπό την απειλή βέτο. Ο ίδιος ο Πούτιν εμφανίστηκε σαν ανθρωπιστής υποστηρίζοντας ότι «το σταμάτημα της παροχής πετρελαίου στην Βόρεια Κορέα μπορεί να βλάψει ανθρώπους στα νοσοκομεία και άλλους καθημερινούς πολίτες», ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, δήλωσε ξεκάθαρα στον αμερικανό ομόλογό του ότι θα βάλει βέτο σε ένα τέτοιο ψήφισμα.
 
Αλλο είναι το πότε η Κίνα θα «τραβήξει το αυτί» της Βόρειας Κορέας για να κάτσει στ’ αυγά της (όπως έχει κάνει και στο παρελθόν) κι άλλο να συντάσσεται με τους Αμερικάνους που θέλουν την ανατροπή του καθεστώτος. Ομως, οι αντιπρόσωποι της Κίνας και της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας ξεκαθάρισαν ότι είναι αντίθετοι στην πτώση του καθεστώτος και στη γρήγορη επανένωση. Για την ώρα, οι κινέζικες πιέσεις περιορίστηκαν μόνο στην απαγόρευση ανοίγματος νέων τραπεζικών λογαριασμών των βορειοκορεατών πολιτών στα υποκαταστήματα των κινέζικων τραπεζών.
 
Από την άλλη, η Μόσχα συμφώνησε στο Βλαδιβοστόκ με τη Νότια Κορέα (τον θανάσιμο εχθρό του Κιμ) σε μία τριμερή εμπορική πλατφόρμα που θα εμπλέκει και τη Βόρεια Κορέα, με στόχο το εμπόριο όλης της κορεατικής χερσονήσου με τη ρωσική Απω Ανατολή. Η Βόρεια Κορέα από τη μεριά της, διά στόματος του πρωθυπουργού, Μουν Τζαε Ιν, πρότεινε στη Μόσχα την οικοδόμηση εννέα γεφυρών συνεργασίας στους τομείς αερίου, σιδηροδρόμων, διαδρόμου Βόρειας Θάλασσας, ναυπηγικής, αγροτικής οικονομίας κτλ. Οσο για την τριμερή συνεργασία, ο βορειοκορεάτης υπουργός Εξωτερικών Οικονομικών Υποθέσεων, Κιμ Γιονγ Τζάε, δήλωσε ότι δεν αντιτίθεται στη συνεργασία με Ρωσία και Νότια Κορέα αλλά όχι προς το παρόν, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα πρέπει πρώτα να καρποφορήσουν οι διαπραγματεύσεις 5+1 (Βόρεια Κορέα, Κίνα, Ρωσία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα και ΗΠΑ), που ο ρωσοκινέζικος άξονας έχει προτείνει να γίνουν σε ουδέτερη περιοχή, και μετά να γίνει η συνεργασία.
 
Η Ρωσία, όπως και η Νότια Κορέα, θέλει να κατασκευαστεί σιδηροδρομική γραμμή που θα ενώνει την κορεατική χερσόνησο με τη Ρωσία, πράγμα που ο Πούτιν φαίνεται να θέλει «με χίλια», επιζητώντας την οικονομική διείσδυση στην κορεατική χερσόνησο με τρεις τρόπους: παροχή φυσικού αερίου μέσω αγωγών σε όλη την Κορέα, παροχή ρεύματος με ένωση των ηλεκτροφόρων γραμμών και επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου της Ρωσίας στην κορεατική χερσόνησο.
 
Οι Αμερικάνοι, λοιπόν, δεν παίζουν μόνοι τους στην περιοχή. Πίσω από την Πιονγιάνγκ κρύβεται ο ρωσοκινέζικος άξονας που θέλει να αποκτήσει το πάνω χέρι στην αυλή του. Γι’ αυτό και η σύγκρουση είναι πολύ μεγαλύτερη από τη σύγκρουση με έναν «τρελάρα», όπως θέλουν να την παρουσιάσουν τα ΜΜΕ. Οσο υπάρχει ιμπεριαλισμός, αυτό θα γίνεται. Τα ωραία λογάκια περί διεθνούς ειρήνης και συνεργασίας είναι καλά για να αποκοιμίζουν τον κόσμο. Πίσω από αυτά κρύβεται ο λυσαλλέος ανταγωνισμός των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για τις σφαίρες επιρροής, στην προκειμένη περίπτωση των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας από τη μία πλευρά και της Ρωσίας με την Κίνα από την άλλη. Κανείς δε μπορεί να προβλέψει πότε και πόσο θα βαθύνει η σύγκρουση μεταξύ τους. Αυτό που για την ώρα φαίνεται σαν «αδύνατο», αύριο μπορεί να είναι γεγονός.