Ο,τι δεν πέτυχαν οι Σιωνιστές στις 22 μέρες του πολέμου στη Γάζα προσπαθεί να το πετύχει τώρα η «διεθνής κοινότητα» μαζί με την Παλαιστινιακή Αρχή και την Αίγυπτο, σε συνδυασμό με τον πόλεμο «χαμηλής έντασης» που εξακολουθεί να εφαρμόζει το Ισραήλ με τις σχεδόν καθημερινές «στοχευμένες» επιθέσεις σε τούνελ, αστυνομικά τμήματα και εγκαταστάσεις που θεωρεί «επικίνδυνες». Ποιος είναι ο στόχος τους αποτυπώνεται ξεκάθαρα στα λόγια της νέας υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον: η Χαμάς θα πρέπει να αποκηρύξει τη βία, να αναγνωρίσει το Ισραήλ και να δεσμευτεί από όλες τις προη- γούμενες «ειρηνευτικές» συμφωνίες, αν θέλει να δημιουργηθεί παλαιστινιακό κράτος.
Αυτός είναι ο στρατηγικός τους στόχος που όλοι γνωρίζουν ότι δε μπορεί να αποδεχτεί η Χαμάς, αν δεν θέλει να αυτοκτονήσει πολιτικά. Γι’ αυτό και σαν πρώτο βήμα σ’ αυτή την κατεύθυνση προσπαθούν να πιέσουν τη Χαμάς να σταματήσει (ή να αναλάβει το ρόλο να εμποδίσει) την εκτόξευση ρουκετών κατά του Ισραήλ, προκειμένου οι Σιωνιστές να συμφωνήσουν σε μια εκεχειρία ενός ή ενάμιση χρόνου. Με τι αντάλλαγμα; Ούτε καν την άρση του αποκλεισμού, γιατί άρση του αποκλεισμού σημαίνει ανοιχτά σύνορα με την Αίγυπτο, εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, χωρίς σιωνιστικό έλεγχο. Αρση του αποκλεισμού σημαίνει ελεύθερη ναυσιπλοΐα από και προς τη Λωρίδα της Γάζας, χωρίς χωροφύλακες που θα ελέγχουν κάθε πλοίο που προσεγγίζει τη Γάζα. Αυτά όμως δεν τα δέχονται οι Σιωνιστές. Αυτοί εξακολουθούν να θέλουν τον απόλυτο έλεγχο και για να πετύχουν το σκοπό τους δε διστάζουν να σφραγίζουν τα σύνορα όταν πέφτει μια ρουκέτα, ενώ εξακολουθούν να απαγορεύουν τη διέλευση οποιουδήποτε υλικού είναι απαραίτητο για την ανοικοδόμηση. Εφτασαν στο σημείο να ζητήσουν από τον ΟΗΕ την άδεια να διεξάγουν ελέγχους πλοίων σε διεθνή χωρικά ύδατα! Ταυτόχρονα, όπως αναφέρει έκθεση της Oxfam (13 ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον τομέα καταπολέμησης της φτώχειας), που δημοσιεύτηκε την περασμένη Δευτέρα, οι ισραηλινές δυνάμεις αρνούνται την είσοδο στη μισή τουλάχιστον ανθρωπιστική βοήθεια που στέλνει η υπηρεσία Αρωγής του ΟΗΕ (UNRWA) και άλλες παρόμοιες υπηρεσίες! Πρόκειται για έναν ωμό εκβιασμό.
Από τη μεριά του ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς (που εξακολουθεί να παραμένει πρόεδρος παρά τη λήξη της θητείας του εδώ κι ένα μήνα!) αρνείται να συνομιλήσει με την κυβέρνηση της Χαμάς στη Γάζα, αν η τελευταία δεν αποδεχτεί όπως είναι σήμερα την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ). Τι κακό υπάρχει σ’ αυτή την απαίτηση, θα έλεγε κανείς, όταν η ΟΑΠ είναι μια ιστορική οργάνωση που εμφανίζεται επί δεκαετίες να εκπροσωπεί την παλαιστινιακή αντίσταση; Ελα όμως που η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική από τα επιφαινόμενα. Η ΟΑΠ έχει πάψει εδώ και πολλά χρόνια να αντιπροσωπεύει την παλαιστινιακή αντίσταση κι έχει καταλήξει να είναι «μια παράνομη και απατηλή οντότητα», όπως είχε δηλώσει τον Ιούνη του 2007 ο επικεφαλής του πολιτικού της τμήματος και υπεύθυνος εξωτερικών της οργάνωσης, Φαρούκ Καντούμι. Η ΟΑΠ έχει μετατραπεί σε ένα διεφθαρμένο άντρο της Φατάχ και όργανο στα χέρια του αμερικανόδουλου Αμπάς. Αυτό είναι μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Πού ήταν άλλωστε η ΟΑΠ όταν οι Σιωνιστές βομβάρδιζαν τη Γάζα; Τι έκανε για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στην αδούλωτη Γάζα; Η απαίτηση του Αμπάς να αποδεχτούν την ΟΑΠ ως έχει και όχι να ανασυγκροτηθεί ώστε να συμμετάσχουν σ’ αυτή οι δύο μεγαλύτερες αντιστασιακές οργανώσεις (Χαμάς και Τζιχάντ), που αναδείχτηκαν μέσα από την φωτιά της αντίστασης, όπως ζητούν οι τελευταίες, δεν κρύβει τίποτε άλλο παρά την επιδίωξη του Αμπάς να έχει την απόλυτη εξουσία στην Παλαιστίνη.
Ομως η Αντίσταση κάθε άλλο παρά κάμπτεται με όλα τούτα. Οι ρουκέτες εξακολουθούν να πέφτουν στο Ισραήλ. Την περασμένη Κυριακή, το ένοπλο σκέλος της Φατάχ, οι Ταξιαρχίες Μαρτύρων του Αλ-Ακσα, ανέλαβε την ευθύνη για τη ρίψη 10 όλμων και ρουκετών κατά του Ισραήλ, ενώ οι ταξιαρχίες Νάσερ (που ανήκουν στις «Λαϊκές Επιτροπές Αντίστασης») προειδοποίησαν τους Σιωνιστές ότι αν δεν αρθεί ο αποκλεισμός «οι πόλεις τους θα μετατραπούν σε κόλαση». Από τη μεριά της η κυβέρνηση της Χαμάς ξεκίνησε να δίνει χρήματα στους πληγέντες του πολέμου (4.000 ευρώ για σπίτια με ολικές καταστροφές, 2.000 για σπίτια που υπέστησαν ζημιές και 1.000 για κάθε οικογένεια που είχε νεκρό). Οι Σιωνιστές μπορεί να συνεχίζουν να απει- λούν και να βομβαρδίζουν, όμως οι λεονταρισμοί τους δεν είναι δυνατόν να διαρκέσουν για πολύ. Γιατί εδώ παίζεται ένα «παιχνίδι αντοχής». Και σ’ αυτό το «παιχνίδι» ο παλαιστινιακός λαός έχει αποδείξει ότι είναι πολύ πιο ισχυρός από τους Σιωνιστές.
