Σύμφωνα με την κεντρική εκλογική επιτροπή της Υπερδνειστερίας, στο δημοψήφισμα που έγινε την περασμένη Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου, στο οποίο πήρε μέρος πάνω από το 70% του πληθυσμού, το 97,1% ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Μολδαβία, ανοίγοντας το δρόμο για μια πολιτική ένωση με τη Ρωσία.
Η Υπερδνειστερία, με πληθυσμό 550.000, είναι ένας ρωσόφωνος θύλακας στη Μολδαβία, από την οποία κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1990. Καταλαμβάνει το 8% τους εδάφους της Μολδαβίας, διαθέτει όμως το 40% της βιομηχανικής παραγωγής. Με τη βοήθεια της ρωσικής 14ης Στρατιάς, η οποία εξακολουθεί να παραμένει στο έδαφός της, νίκησε το μολδαβικό στρατό στον πόλεμο του 1992. Οταν ανέβηκε στην εξουσία ο δυτικόφιλος Βίκτορ Γιούσενκο με την «πορτοκαλί επανάσταση» στην Ουκρανία, επέβαλε αυστηρούς δασμολογικούς ελέγχους στα σύνορα με την Υπερδνειστερία στις εισαγωγές από τη Ρωσία, τους οποίους η τελευταία κατήγγειλε ως οικονομικό εμπάργκο.
Μετά το δημοψήφισμα, ο υπουργός Εξωτερικών της Υπερδνειστερίας, Βαλερί Λιτσκάι, δήλωσε στο πρακτορείο Interfax ότι η ένωση με τη Ρωσία θα γίνει σταδιακά, σε 5 – 7 χρόνια, και ότι προετοιμάζεται η ένταξη στη ζώνη του ρουβλιού και η εναρμόνιση με το ρωσικό εκπαιδευτικό σύστημα και τη νομοθεσία.
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος έχει ήδη αναγνωριστεί από τη Μόσχα, η οποία είχε στείλει και παρατηρητές για να παρακολουθήσουν την ψηφοφορία, ενώ έχει καταγγελθεί από τη Μολδαβία και δεν αναγνωρίζεται από τη Δύση, γεγονός όμως που δεν μειώνει την πολιτική του σημασία.
Με σταθερά και προσεκτικά βήματα, ο ρώσικος ιμπεριαλισμός επανακάμπτει οικονομικά και πολιτικά στη διεθνή σκηνή, με όπλα πρώτα και κύρια τον ενεργειακό πλούτο και κατά δεύτερο λόγο τη βιομηχανία όπλων. Η οικονομική ανάκαμψη και η αυξανόμενη διεθνής επιρροή του τού δίνει τη δυνατότητα να αμφισβητεί και να βάζει σφήνες στο στάτους που διαμορφώθηκε στην περιφέρειά του μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
Οι «έγχρωμες επαναστάσεις», με πρωταγωνιστές αμερικανόφιλες πολιτικές δυνάμεις, παραπαίουν, έχοντας διαψεύσει τις λαϊκές προσδοκίες που είχαν καλλιεργήσει και υπό την πίεση των ενεργειακών εκβιασμών του Κρεμλίνου. Η «πορτοκαλί επανάσταση» στην Ουκρανία κατέρρευσε μετά από δύο χρόνια, αφού οι πρωταγωνιστές της παζάρευαν για τρεις μήνες, χωρίς να καταφέρουν να συμφωνήσουν για τη νομή της εξουσίας, γεγονός που ανάγκσε τον πρόεδρο Γιούσενκο να ζητήσει το σχηματισμό κυβέρνησης από το μεγαλύτερο αντίπαλό του, τον πρώην ρωσόφιλο πρωθυπουργό Γιανούκοβιτς, το κόμμα του οποίου είχε αναδειχθεί πρώτη δύναμη στις εκλογές. Δύσκολες μέρες περνά και η «έγχρωμη επανάσταση» στη Γεωργία, καθώς η πολιτική σκληρής λιτότητας και οι μαζικές απολύσεις του αμερικανόφιλου προέδρου Σακασβίλι έχουν επιδεινώσει δραματικά το βιοτικό επίπεδο του λαού και η κατάσταση γίνεται δυσκολότερη όταν κλείνουν οι στρόφιγγες του φυσικού αερίου και του πετρελαίου από τη Μόσχα.
Με το δημοψήφισμα της Υπερδνειστερίας ανοίγει ο δρόμος για την απόσχιση δύο ακόμη επαρχιών που σήμερα ανήκουν, τυπικά ακόμη, στη Γεωργία, της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας, οι οποίες ζητούν να ενωθούν με τη Ρωσία. Το δημοψήφισμα για την Νότια Οσετία έχει ήδη οριστεί για τις 12 Νοέμβρη, γεγονός που αναμφίβολα θα αυξήσει την πίεση στην κυβέρνηση Σακασβίλι. Η Ρωσία έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι αν η Δύση εγκρίνει την ανεξαρτησία του Κοσόβου, θα δημιουργηθεί νομικό προηγούμενο και για τις «παγωμένες διαμάχες» στο έδαφος της πρώην ΕΣΣΔ. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιήσει τα δημοψηφίσματα στις περιοχές αυτές ως μέσο πίεσης τόσο απέναντι στις «άτακτες» αμερικανόφιλες κυβερνήσεις όσο και προς τους δυτικούς ανταγωνιστές της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ρώσικος ιμπεριαλισμός αυξάνει και εδραιώνει ξανά την παρουσία του στην περιφέρεια της πρώην ΕΣΣΔ, κλείνοντας έτσι και το δρόμο προς την επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς, μέχρι τα σύνορα της Ρωσίας, όπως σχεδίαζαν οι ιμπεριαλιστές ανταγωνιστές του.
