Τελικά θα βάλει ή όχι στη φυλακή τη Χίλαρι ο Τραμπ; Αστειευόμαστε βέβαια! Γιατί άλλο πράγμα οι δημαγωγίες προτού να κλείσει η κάλπη κι άλλο όταν πρέπει να κυβερνήσεις (όχι μια οποιαδήποτε χώρα αλλά την ισχυρότερη ιμπεριαλιστική δύναμη του πλανήτη). Τότε κάνεις γαργάρα ορισμένες… υπερβολές, που σου ξέφυγαν για να κερδίσεις τα κουκιά, και υποτάσσεσαι στο… κοινό καλό (διάβαζε το καλό της αμερικάνικης ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης). Ετσι κάνει και ο Τραμπ. Μετά από το καθιερωμένο συγχαρητήριο τηλεφώνημα από την ηττημένη Χίλαρι, από εκεί που τη χαρακτήριζε «ανέντιμη» και «το πιο διεφθαρμένο άτομο που διεκδίκησε ποτέ την προεδρία» και απειλούσε ότι θα την κλείσει στη φυλακή, στην πρώτη τηλεοπτική του συνέντευξη στο CBS την αποκάλεσε «πολύ καλό αντίπαλο», «έξυπνη και δυνατή» και διαβεβαίωσε ότι δε θέλει να κάνει κακό στους Κλίντον γιατί είναι καλοί άνθρωποι! Γι’ αυτό και… θα σκεφτεί πολύ αν θα πραγματοποιήσει την απειλή του να τη στείλει στη φυλακή!
Ο Τραμπ έγλειψε και τον Ομπάμα, τον οποίο περιέγραψε σαν πολύ έξυπνο, ταλαντούχο και με χιούμορ, δηλώνοντας ότι μπορεί και να τον συμβουλευτεί στο μέλλον σε ορισμένα θέματα. Σε ερώτηση αν η νίκη του αποτελεί αποκήρυξη της πολιτικής Ομπάμα, ο Τραμπ απάντησε αρνητικά, συμπληρώνοντας ότι μάλλον πρόκειται για απογοήτευση των ψηφοφόρων, φέρνοντας ως παράδειγμα τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, που κόστισε 6 τρισ. δολάρια στις ΗΠΑ, ενώ τα λεφτά αυτά θα μπορούσαν να δοθούν για έργα στο εσωτερικό! Δηλαδή, ο Τραμπ τη βγήκε «από τα αριστερά» στους προκατόχους του (αυτό θα πει δημαγωγία), «ξεχνώντας» ότι ήταν το δικό του κόμμα (Ρεπουμπλικάνοι) που ξεκίνησε τον πόλεμο στο Ιράκ και το Αφγανιστάν!
Ο Τραμπ υποσχέθηκε, ακόμα, να διατηρήσει ορισμένα «καλά» του Obamacare (το οποίο υποτίθεται ότι θα καταργούσε εξ ολοκλήρου), έστω κι αν κοστίζουν. Για το τείχος στα σύνορα με το Μεξικό (στο ένα τρίτο των οποίων έχει ήδη κατασκευαστεί φράχτης) είπε ότι θα το χτίσει, αλλά σε ορισμένα σημεία μπορεί να είναι και φράχτης…
Ετσι είναι οι αστοί πολιτικοί. «Μια ωραία οικογένεια» που σφάζεται μέχρι να κλείσει η κάλπη. Από κει και πέρα, υπάρχουν τα κοινά ταξικά συμφέροντα της κεφαλαιοκρατίας, που πρέπει να ικανοποιηθούν. Αυτό το νόημα έχει άλλωστε το σύνθημα του Τραμπ «πρώτα η Αμερική». Αυτό το νόημα είχε και η επισήμανση του Ομπάμα στην ομιλία του στο ίδρυμα Νιάρχος, ότι παρά τις διαφορές του από τον Τράμπ, η δημοκρατία είναι ισχυρότερη από κάθε άτομο!
Αλλο το στιλ και άλλο η ουσία! Αυτοί που θα αποφασίσουν για την αμερικάνικη πολιτική δεν είναι οι Τραμπ και Ομπάμα, αλλά το αμερικάνικο κεφάλαιο, μέσω των χιλιάδων νημάτων (ορατών και αόρατων) με τα οποία κινεί τους πολιτικούς του διαχειριστές για να εξασφαλίσουν την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων του. Αν αποτύχουν, υπάρχουν πολλοί τρόποι να πάρουν πόδι (άλλωστε στη χώρα της δημοκρατίας διατίθενται και… ελεύθεροι σκοπευτές).
