«Μεταξύ των 1.027 παλαιστίνιων φυλακισμένων που θα απελευθερωθούν είναι εκατοντάδες τρομοκράτες με αίμα στα χέρια τους, που θα τύχουν υποδοχής ηρώων στους παλαιστινιακούς δρόμους». Με αυτά τα λόγια σχολίαζε καθηγητής του πανεπιστήμιου της Χάιφα την ιστορική συμφωνία ανταλλαγής 1.027 παλαιστίνιων φυλακισμένων με έναν ισραηλινό λοχία, που επιτεύχθηκε την περασμένη Τρίτη, στο διαδικτυακό τόπο Ynet, που ανήκει στον όμιλο που εκδίδει την ακροδεξιά εφημερίδα Γεντιότ Αχρονότ.
Το πασίγνωστο όνομα του ισραηλινού λοχία δεν το αναφέρουμε σκόπιμα, γιατί το θεωρούμε ανάξιο λόγου και πολύ πιο ανάξιο μπροστά στους χιλιάδες ανώνυμους μικρούς και μεγάλους ήρωες της παλαιστινιακής αντίστασης, που σαπίζουν στις ισραηλινές φυλακές. Η χολή που χύνουν οι αντιδραστικοί της σιωνιστικής οντότητας κατά της συμφωνίας αποκαλύπτει το ζόρι που τραβάνε οι Σιωνιστές. Ενα ζόρι που γίνεται ακόμα μεγαλύτερο, όταν αναγκάζονται να απελευθερώσουν 279 Παλαιστίνιους με ποινές ισοβίων και μάλιστα με την πρώτη φουρνιά των 450 που θα απελευθερωθούν μέσα σε μία βδομάδα (ή το πολύ σε δύο, όπως αναφέρει το παλαιστινιακό πρακτορείο Maan). Τα ονόματα αυτών των φυλακισμένων θα δοθούν από το υπουργείο Δικαιοσύνης του Ισραήλ μέχρι την Κυριακή και οι όποιες ενστάσεις από το ισραηλινό «κοινό» θα πρέπει να διατυπωθούν εντός 48 ωρών. Ταυτόχρονα, οι Σιωνιστές αναγκάζονται να συμπεριλάβουν και Παλαιστίνιους με ισραηλινή υπηκοότητα (7 άτομα) που μέχρι σήμερα θεωρούσαν ότι ήταν «ισραηλινοί πολίτες» και όχι Παλαιστίνιοι.
Αυτή η συμφωνία αποτελεί και μια πρώτη νίκη για το παλαιστινιακό κίνημα αντίστασης που επί χρόνια αγωνιζόταν για μια ανταλλαγή κρατουμένων που να περιλαμβάνει και μέλη της Αντίστασης (γι’ αυτό άλλωστε κρατούσε τον λοχία ζωντανό). Ομως, αυτή η νίκη θα πρέπει να τοποθετηθεί στη σωστή της βάση. Κάθε άλλο παρά αφορμή για πανηγυρισμούς ή εφησυχασμό πρέπει ν’ αποτελέσει. Κι αυτό για τους εξής λόγους:
1. Αν και οι αρχικές πληροφορίες ανέφεραν ότι στη συμφωνία ανταλλαγής θα περιλαμβάνονταν και ηγετικά ονόματα της Αντίστασης (μεταξύ των οποίων ο Αχμάντ Σααντάτ, ο ηγέτης του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, που συνεχίζει για τρίτη βδομάδα την απεργία πείνας, και ο Μαρουάν Μπαργκούθι, ο λαοφιλής ηγέτης της Φατάχ, που έχει καταδικαστεί σε πέντε φορές ισόβια), κανένα ηγετικό στέλεχος δεν θα συμπεριληφθεί.
2. Ο αριθμός των φυλακισμένων που θα απελευθερωθούν είναι σημαντικά μικρότερος από αυτόν που είχε διαρρεύσει αρχικά. Οι αρχικές πληροφορίες έκαναν λόγο για 1.500 φυλακισμένους, οι οποίοι έγιναν 1.027, από τους οποίους μόνο οι 450 θα απελευθερωθούν ταυτόχρονα με την απελευθέρωση του ισραηλινού λοχία, ενώ οι υπόλοιποι 577 θα απελευθερωθούν εντός δύο μηνών. Σε ένα τέτοιο χρονικό διάστημα μπορεί ν’ ανατραπούν πολλά, αν μάλιστα οι Παλαιστίνιοι δεν είναι τόσο «φρόνιμοι» απέναντι στη σιωνιστική βαρβαρότητα. Ας έχουμε υπόψη μας ότι οι Σιωνιστές δεν έχουν μπέσα. Σε πολλές περιπτώσεις δολοφονούσαν τους φυλακισμένους μετά την απελευθέρωσή τους. Με κυνισμό και ξετσιπωσιά το Ynet γράφει ότι «δεν υποσχέθηκαν να μην δολοφονήσουν τους τρομοκράτες που απελευθερώνονται» (https://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4134454,00.html), επικαλούμενο το διευθυντή της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Σιν Μπετ.
3. Από τους 450 Παλαιστίνιους που θα απελευθερωθούν σε πρώτη φάση, οι 300 θα εξοριστούν είτε στη Γάζα είτε στο εξωτερικό, δηλαδή δεν θα πάνε πίσω στα σπίτια τους. Και καλά, αυτοί που θα πάνε στη Γάζα θα βρίσκονται σε παλαιστινιακό έδαφος, αυτοί όμως που θα εξοριστούν στο εξωτερικό μόνο ασφαλείς δεν θα μπορούν να θεωρούνται, γιατί κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν δεν θα έχουν την τύχη του ενός εκ των ιδρυτών της ένοπλης πτέρυγας της Χαμάς (Ταξιαρχίες Ιζεντίν Αλ-Κασάμ), του 50χρονου Μαχμούντ που δολοφονήθηκε με γκανγκστερικό τρόπο από πράκτορες της Μοσάντ στις 19 Γενάρη του 2010 σε ξενοδοχείο του Ντουμπάι. Οι πράκτορες καταγράφηκαν από τα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης του ξενοδοχείου και των αεροδρομίων και η δολοφονία έκανε θόρυβο διεθνώς, ιδιαίτερα μετά την αποκάλυψη από τους Sunday Ti-mes ότι ο ίδιος ο ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου την «ευλόγησε» (βλ. https://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=557&cat_id=20&pos=2&issue_id=76).
4. Τα τελευταία χρόνια οι Σιωνιστές έχουν αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να απελευθερώσουν φυλακισμένους. Από τους 11.000 και πάνω που ήταν το 2008, τώρα τα παλαιστινιακά πρακτορεία τους υπολογίζουν γύρω στους 6.000. Μέσα σε τρία χρόνια οι Σιωνιστές ελάττωσαν τον αριθμό των κρατουμένων κατά 5.000 άτομα. Αυτό δείχνει το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν με τους φυλακισμένους Παλαιστίνιους.
5. Οι διαμεσολαβητές της συμφωνίας (Αίγυπτος και Τουρκία) κάθε άλλο παρά μπορούν να εγγυηθούν την πλήρη εφαρμογή της. Οι κυβερνήσεις αυτές είναι γνωστές για τις παλινωδίες τους στο Παλαιστινιακό, ιδιαίτερα η Τουρκία που πήρε και τα εύσημα του ισραηλινού προέδρου Σιμόν Πέρες, που μίλησε για την «ευχάριστα απροσδόκητη στάση της τούρκικης κυβέρνησης», η οποία «έθεσε την ανθρωπιστική πλευρά πάνω από την πολιτική».
6. Η συμφωνία δεν θα πρέπει να επισκιάσει την απεργία πείνας που ξεκίνησε το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης διαμαρτυρόμενο για την παραβίαση στοιχειωδών δικαιωμάτων των φυλακισμένων (ταπεινώσεις, άρνηση επισκέψεων, άρνηση επικοινωνίας με δικηγόρους κτλ). Το μέλος της ΚΕ του ΛΜΑΠ Kayed al-Ghoul δήλωσε ότι η συμφωνία είναι θετική, αλλά εξέφρασε τη λύπη του γιατί τελικά δεν συμπεριλήφθηκε ο Σααντάτ, ο οποίος συνεχίζει την απεργία πείνας κι έχει χάσει πάνω από 7 κιλά εμφανίζοντας σημάδια εξάντλησης.
Στις αρχές της περασμένης βδομάδας, η απεργία πείνας άρχισε να εξαπλώνεται με 300 απεργούς αποφασισμένους για απεργία χωρίς ημερομηνία λήξης και άλλους 3.000 σε τμηματικές απεργίες πείνας, όπως μας πληροφορεί ο διαδικτυακός τόπος της καμπάνιας για την απελευθέρωση του Σααντάτ (https://freeahmadsaadat.org/thirdweek.html). Σκηνές αλληλέγγυων απεργών πείνας συνεχίζουν να στήνονται στη Ραμάλα, την Καλκίλια, τη Νάμπλους, την Τουλκάρμ, τη Ναζαρέτ, τη Χάιφα και αλλού, ενώ στη Γάζα σε απεργία πείνας προχώρησαν και τρεις ακτιβιστές σε ένδειξη αλληλεγγύης. Συγγενείς και αλληλέγγυοι οργάνωσαν διαδηλώσεις μπροστά από τις φυλακές του Οφερ και του Ασκελόν, ενώ την περασμένη Τετάρτη είχε ανακοινωθεί και γενική απεργία σε πολλές παλαιστινιακές πόλεις (την έκβαση της οποίας δεν γνωρίζουμε τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές).
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ανταλλαγή κρατουμένων γίνεται σε μια περίοδο που οι Σιωνιστές εμφανίζονται πιο σκληροί από ποτέ (δεν παγώνουν εποικισμούς, οργανώνουν τάγματα ασφαλείας εποίκων), πράγμα που δείχνει ότι πιέστηκαν για να καταλήξουν σε συμφωνία. Πιέστηκαν πρώτα απ’ όλα από τον κίνδυνο εξάπλωσης της απεργίας πείνας και τον αναβρασμό που επικρατεί στον αραβικό κόσμο και όχι από τον Αμπάς και την περιβόητη υποβολή του αιτήματος για πλήρη ένταξη στον ΟΗΕ, που ακόμα συζητιέται…
