Μια άθλια επιχείρηση δικαίωσης της μοναρχίας των Γλίξμπουργκ και ιδιαίτερα του χουντο-Κοκού ήταν η συνέντευξη-αγιογραφία του Παύλου Γλίξμπουργκ στον Χατζηνικολάου και τον ΑΝΤ1. Οσοι/ες την είδατε σίγουρα συμφωνείτε μαζί μας. Οσοι/ες δεν την είδατε, αν αμφιβάλλετε για την εκτίμηση που κάνουμε, μπορείτε να τη δείτε εκ των υστέρων, ολόκληρη ή αποσπάσματά της. Και σίγουρα θα συμφωνήσετε μαζί μας.
Ολα καλά τα έκανε ο χουντο-Κοκός στις 21 Απρίλη του 1967! Τον υποχρέωσε η χούντα, έλεγε. Αυτό επανέλαβε ο γιος του, με τον Χατζηνικολάου να τον αβαντάρει εκστασιασμένος για την… τεράστια προσωπικότητα που είχε απέναντί του. Εναν… πατριώτη, που ο πατέρας του τον έμαθε να αγαπάει την… πατρίδα και το… λαό.
Ο γιος ενός υπουργού του Καραμανλή (Χατζηνικολάου) άκουγε τον πρωτότοκο γιο του Κοκού Γλίξμπουργκ να λέει ότι ο Καραμανλής (ο παλιός) την έφερε στον πατέρα του και πως «ίσως να ήταν λάθος [ο Κοκός] να εμπιστευτεί αυτή την προσωπικότητα». Και δεν έβγαλε κιχ, αποδεικνύοντας ότι είναι… καλός επαγγελματίας.
Τα υπόλοιπα ήταν αναμενόμενα. Δε θέλει, είπε ο Γλίξμπουργκ, να γίνει βασιλιάς, δεν είναι πολιτικός για να φτιάξει κόμμα, αλλά άφησε ορθάνοιχτο το παράθυρο για το (όχι μακρινό) μέλλον: «Πολλά περνάνε από το μυαλό μου, με ενδιαφέρει η πολιτική πάρα πολύ, η ζωή μου έχει αλλάξει λόγω της πολιτικής, σπούδασα διεθνείς σχέσεις στην Αμερική αλλά δεν είμαι πολιτικός. Η πολιτική είναι μια τέχνη που λύνει τα προβλήματα μιας κοινωνία, εγώ προσπαθώ να βρω δικούς μου τρόπους να βοηθήσω την κοινωνία»! «Είναι μεγάλη μου χαρά να ζω στην Ελλάδα ως πολίτης. Σε 1,5 χρόνο θα έχω δικαίωμα να ψηφίσω. Στα 50 χρόνια δεν υπήρχε κανείς πρόεδρος κόμματος που δεν ήθελε να αφήσει τη χώρα σε καλύτερο επίπεδο από ό,τι την παρέλαβε… Τώρα έχουμε άλλες δυσκολίες με την καθημερινότητα αλλά αυτό το βλέπουμε και σε άλλες χώρες. Αν δεν μπορείς να βάλει φαγητό στο τραπέζι, αν δεν μπορείς να πληρώσεις ενοίκια, δεν νιώθεις σίγουρος και αυτό είναι το πρόβλημα που πρέπει να λύσει η Ελλάδα»!
Πέρα από το προκλητικό του πράγματος (ένας ζάμπλουτος, που ζει στη χλιδή με όσα η οικογένειά του άρπαξε από τον ελληνικό λαό, να εμφανίζεται ως… συμπάσχων με τη φτωχολογιά), όλα τα παραπάνω και η μόνιμη επωδός ότι… θέλει να βοηθήσει την κοινωνία, δείχνουν πολιτικές φιλοδοξίες. Εκτός αν ήταν μόνο ένα ακόμα «ντεσού» στην αγιογράφηση της μισητής στον ελληνικό λαό δυναστείας.
Ενα ερώτημα υπάρχει μόνο. Είναι αυτή η διθυραμβική παρουσίαση του Παύλου Γλίξμπουργκ απλά μια προσπάθεια από ισχυρούς καπιταλιστικούς κύκλους, συνδεδεμένους παραδοσιακά με τη μοναρχία, να δικαιώσουν ιστορικά τους Γλίξμπουργκ ξαναγράφοντας την ιστορία για τις νεότερες γενιές; ‘Η, μαζί μ’ αυτό, ετοιμάζεται και η κάθοδος του Παύλου Γλίξμπουργκ στην αστική πολιτική, σε μεταγενέστερη φάση και με φιλοδοξία ακόμα και για παλινόρθωση της μοναρχίας;
Εκτιμούμε πως αυτοί οι ισχυροί καπιταλιστικοί όμιλοι (ένας μάλιστα έχει συμπεθεριάσει με τους Γλίξμπουργκ) πάντοτε ονειρεύονται την παλινόρθωση της μοναρχίας. Είναι, βέβαια, πραγματιστές και ξέρουν ότι σήμερα αυτό είναι ανέφικτο. Ξέρουν όμως εξίσου καλά πως σε μια κρίσιμη καμπή όλα είναι δυνατά. Για να υπάρχει αυτή η δυνατότητα στο μέλλον, θα πρέπει σήμερα να ξεπλύνουν το αποκρουστικό πρόσωπο των Γλίξμπουργκ, ξαναγράφοντας την ιστορία με τη δύναμη των μίντια, και να έχουν τους Γλίξμπουργκ με νόμιμη παρουσία στην Ελλάδα και με τον έχοντα τα «πριγκηπικά πρωτεία» κατασκευασμένο σαν μια… γοητευτική προσωπικότητα, με πολιτικά ενδιαφέροντα, κοινωνικές ανησυχίες και διάθεση προσφοράς στον τόπο.
