Μετά από 22 μέρες καθημερινών βομβαρδισμών και δύο βδομάδες χερσαίων επιχειρήσεων, ο στρατός των Σιωνιστών αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη Λωρίδα της Γάζας, χωρίς να πετύχει κανέναν από τους στόχους που είχε θέσει. Ούτε η Αντίσταση συντρίφτηκε, ούτε η Χαμάς έπεσε από την κυβέρνηση, ούτε οι ρουκέτες σταμάτησαν. Οι Σιωνιστές δεν τόλμησαν να δώσουν μάχες στις πυκνοκατοικημένες περιοχές κι όπου επιχείρησαν να διεισδύσουν πιο βαθιά αναχαιτίστηκαν από την Αντίσταση.
♦ Μύθος η ισραηλινή προέλαση
Καθ’ όλη τη διάρκεια των δυο εβδομάδων της χερσαίας εισβολής στη Λωρίδα της Γάζας, οι Σιωνιστές εμφανίζονταν συνεχώς να προελαύ-νουν! Αρκετά περίεργο, αν σκεφτεί κανείς ότι η Λωρίδα της Γάζας είναι μια περιοχή με πλάτος λιγότερο από 12 χιλιόμετρα (12 χιλιόμετρα είναι το πλάτος στο πιο πλατύ τμήμα της, δηλαδή στο νότο και μόλις 5 χιλιόμετρα στο πιο στενό σημείο της, στο οποίο βρίσκεται η πόλη της Γάζας) και συνολικό μήκος 40 χιλιόμετρα. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο… περίεργα, αν αναλογιστεί κανείς ότι ένας από τους πιο ισχυρούς στρατούς του κόσμου χρειάστηκε μία βδομάδα για να καταφέρει να προωθηθεί μερικά χιλιόμετρα και να διεισδύσει σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, όπως η συνοικία Τελ Αλ Χάουα στα νότια της πόλης της Γάζας. Σ’ αυτή τη συνοικία, οι Σιωνιστές εισέβαλαν για πρώτη φορά την Κυριακή 11/1, για να αναγκαστούν πολλές φορές να αποχωρήσουν, μέχρι που πέντε μέρες αργότερα εγκατέλειψαν κάθε προσπάθεια διείσδυσης.
Ολες οι ανταποκρίσεις και οι αυτόπτες μάρτυρες (τους οποίους επικαλούνται και «έγκριτα» ειδησεογραφικά πρακτορεία, όπως η Ντόιτσε Βέλε) συμφωνούν ότι οι παλαιστίνιοι μαχητές έδωσαν σκληρή μάχη αντιμετωπίζοντας τους εισβολείς με όλμους και βόμβες στις άκρες των δρόμων (όπως έκαναν και οι μαχητές της Ιρακινής Αντίστασης). Αυτή ήταν και η πιο βαθιά διείσδυση που έκαναν οι Σιωνιστές σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, η οποία έγινε μάλιστα από τον γειτονικό εγκαταλελειμμένο πρώην εβραϊκό εποικισμό της Νετζαρίμ, στον οποίο είχαν μπει από τις πρώτες μέρες της εισβολής (καταφέρνοντας να κόψουν τη Λωρίδα της Γάζας στα τρία). Χρειάστηκαν δηλαδή μία βδομάδα με καθημερινούς βομβαρδισμούς από στεριά και αέρα, ώστε τα ισραηλινά στρατεύματα να μπορέσουν να διανύσουν μια απόσταση μικρότερη από πέντε χιλιόμετρα (τόσο απέχει η Νετζαρίμ από την Τελ Αλ Χάουα)! Αυτή ήταν η «προέλαση» των Σιωνιστών «βαθιά» μέσα στην πόλη της Γάζας, που παρουσιαζόταν από ξένα και ελληνικά ειδησεογραφικά πρακτορεία, χωρίς ίχνος ντροπής για το μέγεθος της παραπληροφόρησης!
♦ Ο «περίπατος» πήγε… περίπατο
Δέκα μέρες μετά την έναρξη της χερσαίας εισβολής, ο υπουργός Πολέμου του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ, σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα Χααρέτζ (14/1/09) φέρεται «να μην πιστεύει ότι η συνέχιση της επίθεσης θα φέρει περαιτέρω αποτελέσματα, αλλά μάλλον επιχειρησιακές περιπλοκές και απώλειες» και εμφανίζεται «να αποδέχεται την άποψη του διοικητή του Γενικού Επιτελείου του βόρειου μετώπου, υποστράτηγου Yoav Galant, ότι η επέκταση της επιχείρησης και η κατάληψη της Γάζας θα απαιτούσε μια μακρόχρονη ανάπτυξη του μετώπου, πιθανότατα μέχρι ένα χρόνο. Ο Μπάρακ προτείνει να σταματήσει ο στρατός τα πυρά, να κρατήσει τις θέσεις του και τους εφέδρους στα όπλα και έτσι να διαπραγματευτεί με την Αίγυπτο και τις ΗΠΑ ένα διακανονισμό που θα μπορούσε να συμπεριλάβει την παρεμπόδιση του λαθρεμπορίου όπλων στην Λωρίδα».
Στο ίδιο μήκος κύματος εμφανίστηκε και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγός Εσκενάζι, ο οποίος είπε στο ισραηλινό κοινοβούλιο ότι, παρά τις 2.300 αεροπορικές επιθέσεις από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος στις 27 Δεκέμβρη, «έχουμε ακόμα δουλειά μπροστά μας», ενώ επεσήμανε ότι οι μαχητές της Χαμάς διεισδύουν μέσα στον ισραηλινό στρατό με στολές ισραηλινών στρατιωτών και πραγματοποιούν επιθέσεις αυτοκτονίας.
Τέσσερις μέρες μετά από αυτές τις δηλώσεις (το περασμένο Σάββατο), ο μέχρι πρότινος «σκληρός» Ολμέρτ αποφασίζει τη μονομερή εκεχειρία, δηλώνοντας όμως παράλληλα, ότι τα στρατεύματα θα αποχωρήσουν μόνο όταν εξασφαλιστεί ότι ο ισραηλινός νότος θα είναι ασφαλής (Γεντιότ Αχρονότ, 18/1/09).
Την επομένη, όλες οι τάσεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης συμφωνούν σε εβδομαδιαία εκεχειρία, για να αποχωρήσουν τα ισραηλινά στρατεύματα και να αρθεί ο αποκλεισμός. Κι ενώ κανείς περιμένει ότι ο «ανένδοτος» σιωνιστικός στρατός θα απαιτήσει πλήρη υποταγή και μακρόχρονη δέσμευση για εκεχειρία πριν αποσυρθεί κι ενώ ακόμα και η Σιν Μπετ (η ισραηλινή ΚΥΠ) υποστηρίζει ότι η Χαμάς θα μπορέσει να επανεξοπλιστεί και να ξαναχτίσει τα κατεστραμμένα τούνελ μέσα σε λίγους μήνες (Χααρέτζ, 18/1/09), οι Σιωνιστές αποφασίζουν να αποχωρήσουν πλήρως από τη Λωρίδα της Γάζας, πράγμα που το έκαναν μέχρι τα μέσα αυτής της εβδομάδας (αφού με μπουλντόζες προξένησαν και άλλες καταστροφές σε γεωργικές εκτάσεις και σπίτια στα σύνορα).
Αν οι Σιωνιστές είχαν το πάνω χέρι και «νικούσαν» προς τι η βιασύνη να αποχωρήσουν; Είναι τουλάχιστον αφελές, για να μην πούμε τίποτα χειρότερο, να πιστεύει κανείς ότι οι Σιωνιστές φοβήθηκαν τον… Ομπάμα (ο οποίος, αν και λαλίστατος γενικά, στο συγκεκριμένο θέμα κράτησε σιγήν ιχθύος). Αυτό που φοβήθηκαν είναι οι παραπέρα απώλειες που θα προξενούσε οποιαδήποτε περαιτέρω καθυστέρηση. Αν σήμερα, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Αντίστασης, οι Σιωνιστές έχουν χάσει γύρω στους 80 στρατιώτες και 47 τανκς, στρατιωτικά οχήματα και μπουλντόζες, εκατοντάδες στρατιώτες τους έχουν τραυματιστεί (800 στρατιώτες και πολίτες έχουν νοσηλευτεί σε ισραηλινά νοσοκομεία κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, σύμφωνα με τη Γεντιότ Αχρονότ της περασμένης Κυριακής, 18/1), ενώ από τις επιθέσεις με ρουκέτες μόνο στο πρώτο δεκαπενθήμερο από τότε που ξεκίνησε η επιχείρηση «χυτό μολύβι» 900 περίπου σπίτια και 200 αυτοκίνητα στο Ισραήλ έχουν υποστεί ζημιές (τα στοιχεία από την Γεντιότ Αχρονότ, 11/1/09), τότε μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί οι Σιωνιστές έσπευσαν να αποχωρήσουν, χωρίς να έχουν την παραμικρή εγγύηση ότι η Αντίσταση θα σταματήσει. Δεν είχαν άλλη επιλογή, όταν στα πεδία των μαχών βαθμολογούνταν κάτω από τη βάση…
♦ Φρικαλεότητες
Το μόνο που κατάφεραν οι Σιωνιστές ήταν να επιδοθούν σε φρικαλεότητες κατά του άμαχου πληθυσμού. Είναι ατέλειωτος ο κατάλογος των νοσοκομείων, πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, σχολείων, εγκαταστάσεων του ΟΗΕ, τζαμιών και άλλων… στρατιωτικών στόχων που επλήγησαν αυτές τις 22 μέρες. Αυτό που κατάφεραν οι Σιωνιστές ήταν να σκοτώσουν εν ψυχρώ πάνω από 1.300 Παλαιστίνιους (στη συντριπτική τους πλειοψηφία αμάχους και το ένα τρίτο παιδιά), να τραυματίσουν πάνω από 5.000, να καταστρέψουν ολοσχερώς 20.000 σπίτια και να πραγματοποιήσουν σωρεία εγκλημάτων πολέμου, που θα τα ζήλευαν ακόμα και οι Ναζιφασίστες της περιόδου της Κατοχής.
♦ Η αντίσταση συνεχίζεται
Ομως, όλα αυτά δεν στάθηκαν ικανά να συντρίψουν την Αντίσταση, ούτε καν να την αποδυναμώσουν. Μπορεί ο ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ να δηλώνει ότι επιτεύχθηκαν οι στόχοι που είχε θέσει, στην πραγματικότητα όμως δύσκολα θα μπορέσει να πείσει γι’ αυτή του τη «νίκη», όταν οι ρουκέτες αρχίσουν να πέφτουν ξανά μέσα στο Ισραήλ, μετά τη λήξη της εβδομαδιαίας εκεχειρίας που συμφώνησαν όλες οι αντιστασιακές οργανώσεις ή όταν κάποιοι αποφασισμένοι βομβιστές αυτοκτονίας ανατινάξουν τα κορμιά τους μέσα σε κάποια ισραηλινή αγορά. Ας είμαστε σίγουροι γι’ αυτό.
Από τη στιγμή που οι Σιωνιστές εξακολουθούν να μην αίρουν τον αποκλεισμό (τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, όπως μας πληροφόρησαν άνθρωποι από τη Γάζα, η εξωτερική βοήθεια καταφθάνει με πολύ αργούς ρυθμούς μόνο από τα περάσματα που ελέγχει το Ισραήλ και όχι από το αιγυπτιακό πέρασμα της Ράφα), που η «διεθνής κοινότητα» εξακολουθεί να μη δίνει χρήματα στην κυβέρνηση της Γάζας για την ανοικοδόμηση και που οι αραβικές χώρες εξακολουθούν να αδυνατούν να χαράξουν κοινή γραμμή για να στηρίξουν την ανοικοδόμηση της Γάζας, πώς είναι δυνατόν η Αντίσταση να σταματήσει και να δεχτεί να υποταχτεί, όταν μάλιστα έχει καταφέρει να πετύχει μια σημαντική νίκη;
Μια νίκη που μπορεί να βάφτηκε με πάρα πολύ αίμα, αλλά δεν παύει να είναι μια νίκη που ποτέ στην Ιστορία του δεν πέτυχε μέχρι τα τώρα ο παλαιστινιακός λαός. Γιατί για πρώτη φορά μπόρεσε να αντιμετωπίσει τους Σιωνιστές μέσα στην γη του, κατορθώνοντας να τους κάνει να αποχωρήσουν. Γι’ αυτό και αυτή η νίκη «γιορτάστηκε», παρά τα τόσα θύματα και τις καταστροφές, από τον παλαιστινιακό λαό που κατά χιλιάδες κατέβηκε στους δρόμους των πόλεων της Γάζας την περασμένη Τρίτη για να διατρανώσει ενωμένος τη στήριξή του στην Αντίσταση. Αυτό είναι που φοβούνται οι Σιωνιστές και οι σύμμαχοί τους, γιατί γνωρίζουν ότι αυτός ο λαός δεν πρόκειται να υποταχτεί. Οτι θα συνεχίσει να μάχεται μέχρι να ικανοποιηθούν τα στοιχειώδη δικαιώματά του: τερματισμός κατοχής και αποκλεισμού και ανακήρυξη παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του ’67 με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ.
