Μια εικόνα της κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο αμερικάνικος στρατός πολύ διαφορετική από κείνη που παρουσιάζουν δημόσια οι αρμόδιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δίνει μια έκθεση 136 σελίδων, που συντάχθηκε για λογαριασμό της αμερικάνικης κυβέρνησης από τον Andrew Krepinevich, απόστρατο αξιωματικό και διευθυντή του «Center for Strategic and Budgetary Assessments». Η έκθεση αυτή δεν δόθηκε στη δημοσιότητα, όμως μια πρώτη μικρή γεύση του περιεχομένου της μας δίνει το σχετικό ρεπορτάζ του «Associated Press» (24/1/06), με βάση ένα αντίγραφο που βρέθηκε στα χέρια του αρμόδιου συντάκτη.
Σύμφωνα με τον συντάκτη της έκθεσης Andrew Krepinevich, έχοντας φτάσει στα όριά του από τις συχνές εναλλαγές στρατευμάτων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, ο αμερικάνικος στρατός έχει γίνει μια «λεπτή πράσινη κλωστή» που μπορεί να σπάσει αν δεν υπάρξει γρήγορα ελάφρυνση. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο στρατός δεν μπορεί να αντέξει το ρυθμό ανάπτυξης των στρατευμάτων στο Ιράκ για όσο χρόνο απαιτείται για να σπάσει η ραχοκοκαλιά της εξέγερσης και εκτιμά ότι η απόφαση του Πενταγώνου, που ανακοινώθηκε τον περασμένο Δεκέμβρη, να αρχίσει η μείωση των στρατευμάτων στο Ιράκ αυτή τη χρονιά καθορίστηκε εν μέρει από τη συνειδητοποίηση ότι ο στρατός έχει φτάσει στα όρια της αντοχής του. Ενα από τα στοιχεία στα οποία στηρίζει τις εκτιμήσεις του είναι η καθίζηση στη στρατολόγηση την περασμένη χρονιά (για πρώτη φορά από το 1999 ο αμερικάνικος στρατός δεν έπιασε το στόχο) και η απόφαση του Πενταγώνου να προσφέρει πολύ μεγαλύτερα μπόνους και κίνητρα για όσους καταταγούν στο στρατό. Επισημαίνει ότι ο στρατός πρέπει «να κάνει αγώνα δρόμου με το χρόνο για να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του πολέμου», «διαφορετικά διακινδυνεύει να διαλυθεί η δύναμή του με τη μορφή καταστροφικής πτώσης στις στρατολογήσεις και επανακατατάξεις». Μιλώντας σε συνέντευξη τύπου, κάλεσε το ακροατήριο να αναρωτηθεί «πόση πίεση και υπερένταση υπάρχουν στο στρατό και για πόσο καιρό μπορεί αυτό να συνεχιστεί» και διευκρίνισε ότι κατανοεί το λόγο για τον οποίο αξιωματούχοι του Πενταγώνου δεν δηλώνουν δημόσια ότι αναγκάζονται να μειώσουν τον αριθμό των στρατευμάτων στο Ιράκ εξαιτίας της πίεσης στο στρατό. «Αυτό δίνει πολλή μεγάλη ενθάρρυνση στον εχθρό, είπε, ακόμη κι αν υπάρχουν σημάδια, όπως η καθίζηση στη στρατολόγηση, που δείχνουν προς αυτή την κατεύθυνση».
Η έκθεση του Andrew Krepinevich είναι το τελευταίο επεισόδιο στην αντιπαράθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη στις ΗΠΑ σχετικά με το αν οι πόλεμοι στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν έχουν εξαντλήσει το στρατό, για το πώς μπορεί να ελαττωθεί η πίεση και για το αν ο αμερικάνικος στρατός είναι υπερβολικά επιβαρυμένος για να μπορεί να ανοίξει και άλλα μέτωπα. Υπενθυμίζουμε ότι το περασμένο φθινόπωρο, ο John Murtha, γερουσιαστής των Δημοκρατικών και βετεράνος του Βιετνάμ, προκάλεσε πολιτική θύελλα όταν κάλεσε για πρόωρη αποχώρηση από το Ιράκ, με το επιχείρημα ότι ο στρατός είναι «διαλυμένος και εξαντλημένος και με την παρουσία του στο Ιράκ τροφοδοτεί την εξέγερση». Ακολούθησε ο George Joulwan, στρατηγός και πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ, που δήλωσε στο CNN ότι «είτε είναι διαλυμένος (ο στρατός) είτε όχι, εγώ νομίζω ότι αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο που δουλεύουμε, κινδυνεύει να διαλυθεί».
Οπως ήταν επόμενο, η έκθεση του Andrew Krepinevich προκάλεσε την αντίδραση αξιωματούχων του Πενταγώνου, μεταξύ των οποίων του υπουργού πολέμου Ντ. Ράμσφελντ, που αντέτεινε ότι η εμπειρία του πολέμου στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν έχει κάνει το στρατό πιο δυνατό, όχι πιο αδύνατο. Ομως η εικόνα του αμερικάνικου στρατού που παρουσιάζουν δημόσια οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου ξεφτίζει συνεχώς από την ίδια την πραγματικότητα και οι αμερικάνοι στρατηγοί και ειδικοί απλώς την αποτυπώνουν στις μελέτες και στις εκτιμήσεις τους. Και η πραγματικότητα αυτή αποκαλύπτει ότι οι Αμερικάνοι έχουν βουλιάξει στο βάλτο του πολέμου στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν και αναζητούν απεγνωσμένα σανίδα σωτηρίας για να πιαστούν και να απεγκλωβιστούν βαθμιαία. Και ακόμη ότι τόσο οι εξελίξεις στο στρατιωτικό και στο πολιτικό μέτωπο στις δύο υπό κατοχή χώρες όσο και η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο αμερικάνικος στρατός δεν επιτρέπουν στο Λευκό Οίκο να ανοίξει νέα μέτωπα, για παράδειγμα με τη Συρία ή το Ιράν, ενώ παράλληλα προσπαθεί να αποσύρει μέρος των αμερικάνικων δυνάμεων από την εμπόλεμη ζώνη του ανατολικού και νότιου Αφγανιστάν και να τις αντικαταστήσει με νατοϊκές δυνάμεις, που θα αναγκαστούν να πάρουν μέρος για πρώτη φορά στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Ταλιμπάν.
