Τη δραματική αύξηση της σεξουαλικής κακοποίησης ως μέσο βασανισμού, μετά την ανατροπή του αιγύπτιου προέδρου Μόρσι και την κατάληψη της εξουσίας από το στρατό τον Ιούλη του 2013, αποκαλύπτει η έκθεση-καταπέλτης της «Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 19 Μάη. Η έκθεση αποκαλύπτει την εμπλοκή της αστυνομίας, της Εθνικής Ασφάλειας και του στρατού και βασίζεται σε δεκάδες συνεντεύξεις με θύματα, δικηγόρους και μέλη ΜΚΟ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, για τους οποίους χρησιμοποιούνται ψευδώνυμα λόγω των απειλών και των κινδύνων που αντιμετωπίζουν.
Στα θύματα περιλαμβάνονται γυναίκες, πολιτικοί διαφωνούντες, μέλη ΜΚΟ, φοιτητές, ακόμη και παιδιά στις φυλακές ανηλίκων. Τρόποι σεξουαλικής κακοποίησης είναι η σεξουαλική παρενόχληση, οι βιασμοί, οι ομαδικοί βιασμοί, οι βιασμοί με τη χρήση αντικειμένων και τα ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα, και χρησιμοποιούνται για να αποσπάσουν ομολογίες, να εκβιάσουν τα θύματα και να προκαλούν διαρκή φόβο για να αποτρέπουν τις διαμαρτυρίες. Για παράδειγμα, ένα βίντεο με βιασμό από το κινητό ενός βασανιστή, που μπορεί να αναρτηθεί στο διαδίκτυο, είναι ένα ισχυρό μέσο εκβιασμού για να αποτρέψει το θύμα να καταφύγει στα δικαστήρια. Λόγω των ταμπού που περιβάλλουν το σεξ στον αραβικό κόσμο και της σύνδεσης ακόμη και του βιασμού με τη ντροπή, η σεξουαλική κακοποίηση είναι ένα ισχυρό εργαλείο ελέγχου. Ιδιαίτερα ευάλωτες είναι οι γυναίκες, καθώς η σεξουαλική τους κακοποίηση συνιστά ατίμωση όχι μόνο για τις ίδιες αλλά και για τις οικογένειές τους. Οι σύζυγοι, οι πατεράδες και οι αδελφοί θεωρούνται ακόμη από μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού ως οι φύλακες της τιμής των γυναικών.
Ιδού πώς περιγράφει την οδυνηρή εμπειρία της μια γυναίκα: «Είδα έναν αξιωματικό να έχει αρπάξει μια γυναίκα από τα στήθη και του είπα: αν θέλεις να τη συλλάβεις, συνέλαβέ την, αλλά δεν έχεις δικαίωμα να της πιάνεις τα στήθη. Τότε, με άρπαξε όπως ακριβώς εκείνη και φώναξε δύο αξιωματικούς της αστυνομίας να έρθουν και να με κρατήσουν. Αυτοί με χτύπησαν και με έβρισαν. Μέσα στο βαν με έβριζαν και με χτυπούσαν τόσο πολύ που δεν μπορούσα να σταθώ άλλο όρθια. Δύο στρατιώτες άρχισαν να με παρενοχλούν σεξουαλικά. Κάποια στιγμή μπήκε στο βαν ο πρώτος αξιωματικός που με είχε συλλάβει και μου είπε: έλα εδώ να σου δείξω αν είμαι άντρας. Με κακοποίησε σεξουαλικά, οι στρατιώτες γελούσαν, και έπειτα με βίασε. Εγώ παρέλυσα και άρχισα να ξερνώ αίμα. Η ζωή μου έχει καταστραφεί. Φοβάμαι το γιο μου, το σύζυγό μου, ακόμη και τον πατέρα μου».
Η έκθεση, μολονότι δηλώνει ότι δεν κατέστη δυνατό να βρεθούν αδιάσειστα στοιχεία ότι η εκτεταμένη χρήση της σεξουαλικής κακοποίησης έχει την έγκριση της κυβέρνησης, επισημαίνει ότι «η έκταση της σεξουαλικής βίας κατά τις συλλήψεις και την κράτηση, οι ομοιότητες στις μεθόδους που χρησιμοποιούνται και η γενική ατιμωρησία που απολαμβάνουν οι αυτουργοί οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια κυνική πολιτική στρατηγική που αποσκοπεί να καταπνίξει την κοινωνία των πολιτών και να επιβάλει τη σιωπή του τρόμου σε όλη την αντιπολίτευση».
