Μπορεί η κυβέρνηση Ραχόι να παίρνει μέτρα για άγριες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες (Παιδεία, Υγεία κτλ.), μπορεί οι τράπεζες να έχουν ήδη τσεπώσει «ζεστό χρήμα» στα πλαίσια της χρηματοδότησής τους από την ΕΚΤ (1 τρισ. σε χαμηλότοκα τριετή δάνεια που τα δάνειζαν με τη σειρά τους με επιτόκιο πάνω από έξι φορές μεγαλύτερο), λεφτά όμως πάντοτε υπάρχουν για τις τράπεζες! 40 δισ. ευρώ υπολόγιζε το ΔΝΤ ότι χρειάζονται οι ισπανικές τράπεζες, 100 δισ. θα δώσουν οι… γαλαντόμοι Ευρωπαίοι! Κι αυτό για να «διασώσουν» το ισπανικό τραπεζικό σύστημα, το οποίο την τελευταία τετραετία (2007-2011), όπως αναφέρουμε σε γειτονική στήλη, διογκώθηκε κατά 600 δισ. ευρώ (δηλαδή πάνω από 30 φορές η αύξηση του ισπανικού ΑΕΠ την ίδια χρονική περίοδο) και τσέπωσε πολλά από την κομπίνα με τις πωλήσεις κατοικιών (όπως Αμερική…).
Ομως, μαζί με τα 100 δισ. ευρώ έρχονται και οι «άντρες με τα μαύρα», όπως τους χαρακτήρισε ο υπουργός Οικονομικών Κριστόμπαλ Μοντόρο την προηγούμενη βδομάδα. Ο γερμανός ομόλογός του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ξεκαθάρισε ότι θα εγκατασταθεί και στην Ισπανία τρόικα, από την Κομισιόν, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ, για να ελέγξει την εφαρμογή του προγράμματος. Γιατί φυσικά υπάρχει και πρόγραμμα που θα πρέπει να εφαρμοστεί για να «ανασυγκροτηθούν» οι τράπεζες. «Οποιος δίνει τα λεφτά του δεν τα δίνει τζάμπα», δήλωσε ο περιβόητος Αλμούνια. Και ο νοών νοείτω…
