Μπορεί η νέα κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», που ορκίστηκε τη Δευτέρα στη Ραμάλα, να πλασάρεται σαν μια «νέα σελίδα στην ιστορία της Παλαιστίνης», που σηματοδοτεί «το τέλος των εσωτερικών έριδων», όπως δήλωσε με περισσή βεβαιότητα, μετά την ορκωμοσία, ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς, η αλήθεια όμως είναι ότι δε λύνει κανένα από τα προβλήματα που γέννησαν αυτές τις έριδες, δε γεφυρώνει καμία ουσιαστική διαφορά μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών (Φατάχ-Χαμάς).
Ο Αμπάς έχει δηλώσει επανειλημμένα, ότι η νέα κυβέρνηση θα αναγνωρίσει το Ισραήλ και τις δεσμεύσεις της Παλαιστινιακής Αρχής απέναντι στις απαιτήσεις του Κουαρτέτου για τη Μέση Ανατολή (ΗΠΑ, Ρωσία, ΟΗΕ, ΕΕ), δηλαδή τη διάλυση όλων των ένοπλων ομάδων, την αποκήρυξη της βίας, την αναγνώριση του Ισραήλ και τη δέσμευση στις παλαιότερες συμφωνίες που έχει υπογράψει η Παλαιστινιακή Αρχή. Δηλαδή, η νέα «κυβέρνηση» συναινεί στο θάνατο της Αντίστασης. Το ερώτημα όμως είναι κατά πόσο μπορεί να το κάνει πράξη.
Η απάντηση στο ερώτημα αυτό προφανώς είναι αρνητική, γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν έχει καμία υλική δύναμη για να κάνει κάτι τέτοιο. Πρώτα απ’ όλα, δε θα είναι μια κανονική κυβέρνηση (με όλη τη σχετικότητα της λέξης, όταν μιλάμε για κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη), αλλά μια κυβέρνηση υπό προθεσμία, με μοναδικό σκοπό την προκήρυξη εκλογών. Αυτό το δήλωσε και ο ίδιος ο Αμπάς που είπε ότι η νέα κυβέρνηση θα επιφορτιστεί με το καθήκον της διενέργειας εκλογών μέσα σε ένα εξάμηνο.
Από κει και πέρα, πρόκειται για μια κυβέρνηση «τεχνοκρατών», αρκετά μέλη της οποίας προέρχονται από τη διορισμένη από τον Αμπάς κυβέρνηση του Ράμι Χαμντάλα στη Δυτική Οχθη (οι 8 στους 17). Μια κυβέρνηση που δεν είχε ποτέ καμία νομιμοποίηση, καθώς δεν προέκυψε από εκλογές αλλά από τη δικτατορική επιβολή του Αμπάς στη Δυτική Οχθη, μετά το στραπάτσο που έπαθε στη Λωρίδα της Γάζας προσπαθώντας ανεπιτυχώς να επιβάλει την εξουσία του (οι εκλογές του Γενάρη του 2006 είχαν αναδείξει πρώτη τη Χαμάς σε όλη την Παλαιστίνη). Τα υπόλοιπα μέλη της νέας κυβέρνησης δεν προέρχονται από τη Χαμάς (όχι άμεσα τουλάχιστον), γι’ αυτό και οι Αμερικάνοι δε δίστασαν να δηλώσουν ότι θα συνεργαστούν μαζί της παρακολουθώντας στενά τη σύνθεση και τις πολιτικές της, όπως δήλωσε ένας από τους εκπροσώπους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην καθημερινή συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα.
Πέρα από τις τριβές που υπήρξαν μεταξύ Χαμάς και Φατάχ για ορισμένες κυβερνητικές θέσεις και για την κατάργηση του υπουργείου Φυλακισμένων, που ίσως γεφυρωθούν τελικά, δεν έχει επέλθει συμφωνία στο κρίσιμο ζήτημα αν θα επιστρέψουν οι δυνάμεις ασφαλείας της Π.Α. στη Λωρίδα της Γάζας. Τι ευελπιστούν οι δύο πλευρές απ’ αυτή την κυβέρνηση «εκεχειρίας» μεταξύ των δύο μεγαλύτερων πολιτικών παρατάξεων της Παλαιστίνης; Πιθανότατα η Χαμάς να ελπίζει στην άρση του εμπάργκο και την ανοικοδόμηση της Γάζας, ενώ ο Αμπάς στην ισχυροποίησή του ως προέδρου «όλων των Παλαιστινίων».
Ομως τα προβλήματα άρχισαν με το που ορκίστηκε η νέα κυβέρνηση. Οι Σιωνιστές ξεκαθάρισαν ότι δεν πρόκειται να την αναγνωρίσουν, χαρακτηρίζοντάς την «τρομοκρατική», και αποφάσισαν να μην αποδίδουν από τώρα και στο εξής τους φόρους που συλλέγουν για λογαριασμό της, σταματώντας κάθε διάλογο με τον Αμπάς, ενώ απαγόρευσαν σε τρία μέλη της να ταξιδέψουν από τη Λωρίδα της Γάζας στην Δυτική Οχθη για να παρευρεθούν στην ορκομωσία. Οι Ευρωπαίοι δήλωσαν ότι «αμφιβάλλουν» για την κυβέρνηση αυτή και όλοι περιμένουν τα επόμενα βήματά της για να την κρίνουν. Με δεδομένη, όμως, τη σιωνιστική επιθετικότητα, που θα αυξηθεί το επόμενο διάστημα, και την αδυναμία της κυβέρνησης αυτής να καταστείλει την Αντίσταση, το μέλλον της μόνο δυσοίωνο μπορεί να είναι.
