Η βύθιση της νοτιοκορεάτικης κορβέτας «Τσεονάν», στα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δύο κρατών, στις 26 Μάρτη, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου και έφερε τις δύο χώρες προ των πυλών μιας ένοπλης αναμέτρησης. Η Νότια Κορέα, οι Αμερικάνοι, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα δυτικά ΜΜΕ εξαπολύουν μύδρους κατά του καθεστώτος της Βόρειας Κορέας, το οποίο παρουσιάζει σαν υπεύ-θυνο στην έκθεσή της η «διεθνής επιτροπή έρευνας» για τη βύθιση του «Τσεονάν», τα συμπεράσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν την προηγού-μενη Πέμπτη.
Σύμφωνα με τα δυτικά ΜΜΕ και τους Αμερικάνους, η βύθιση του «Τσεονάν» έγινε από βορειοκορεάτικο υποβρύχιο, κατόπιν εντολής του 72χρονου βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ιλ (γιου του ιστορικού ηγέτη της χώρας, Κιμ Ιλ Σουνγκ), σε μια προσπάθεια να συσπειρώσει το καθεστώς και να αποφύγει την ενδοκαθεστωτική φαγωμάρα κατά τη μεταβατική περίοδο παράδοσης της εξουσίας στο γιο του! Δηλαδή, η Βόρεια Κορέα θα έμπαινε σε έναν πόλεμο μόνο και μόνο για να δώσει ο… «τρελός» ηγέτης της την εξουσία στο γιόκα του! Κι αυτά τα ισχυρίζονται «σοβαρές» φυλλάδες, όπως η γερμανική «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ».
Ομως, το πότε θα γίνει η «μετάβαση» εξακολουθεί να παραμένει άγνωστο. Τα σενάρια διαδοχής «παίζουν» εδώ κι ένα χρόνο. Σχετικό δημοσίευμα είχε μια άλλη «σοβαρή» εφημερίδα, η Ουάσινγκτον Πόστ, η οποία στις 3 Ιούνη του 2009 μας «πληροφορούσε» ότι τα «τζιμάνια» της νοτιοκορεάτικης αντικατασκοπίας ανακάλυψαν ότι ο Κιμ σκοπεύει να δώσει την εξουσία στον μικρότερο γιο του, τον 26χρονο Κιμ-Γιονγκ-Αν που σπούδασε με πλαστό όνομα στην Ελβετία και είναι λάτρης του… Μάικλ Τζόρνταν, κατά την εφημερίδα, ενώ κατά την πάντα «έγκυρη» Βικιπαίδεια, ο Κιμ-Γιονγκ-Αν περιγράφεται το ίδιο «σκληρός» με τον πατέρα του (διαλέγετε και παίρνετε)! Τους δύο άλλους γιους του δεν τους εμπιστευόταν, γιατί ο ένας ήταν ολίγον… «κουνιστός» («θηλυπρεπή» τον αναφέρει επί λέξει η φυλλάδα) και ο άλλος είχε πιαστεί στα πράσα να περνάει με πλαστό διαβατήριο τα γιαπωνέζικα σύνορα για να επισκεφτεί τη… Ντίσνεϊλαντ στο Τόκιο!
Ο βορειοκορεάτης ηγέτης (που φέρεται να είναι εδώ και ενάμιση χρόνο με το ένα πόδι στον τάφο, αφού φέρεται να είχε υποστεί καρδιακή προσβολή τον Αύγουστο του 2008, αλλά φαίνεται ότι έχει… βρικολακιάσει) αποφάσισε, λοιπόν, να παίξει ένα πολεμικό παιχνίδι για να περάσει «εν ευθέτω χρόνω» την εξουσία στο νεότερο γιο του (για την ώρα το βορειοκορεάτικο πρακτορείο KCNA ούτε που αναφέρει το όνομα του διαδόχου)! Με τέτοιες ηλιθιότητες ταΐζουν την «κοινή γνώμη» οι δυτικές εφημερίδες και οι Αμερικάνοι, που πέφτουν σε επίπεδα πολιτικής «κατινιάς» που θα τα ζήλευαν και οι πιο σκανδαλοθηρικές εφημερίδες της πιάτσας.
Πέρα όμως από την πολιτική «κατινιά», υπάρχει η πραγματικότητα. Οι σχέσεις των δύο χωρών είναι ιδιαίτερα τεταμένες και είναι ίσως η πρώτη φορά μετά από τον πόλεμο της δεκαετίας του ‘50 που οι δύο χώρες βρίσκονται τόσο κοντά σε μια πολεμική εμπλοκή. Οι σχέσεις τους έχουν διακοπεί. Η Βόρεια Κορέα συγκεντρώνει στρατεύματα στα σύνορα και απειλεί με πόλεμο, ενώ πήρε απόφαση να απελάσει όλο το προσωπικό από την κοινή οικονομική ζώνη που διατηρεί με τη Νότια Κορέα στο έδαφός της. Η δε Νότια Κορέα κάνει εμπρηστικές δηλώσεις διά στόματος του προέδρου της, ότι «έφτασε η ώρα αλλαγής καθεστώτος στον Βορρά» και ανακοινώνει πλήρη αναστολή των εμπορικών σχέσεων με τη Βόρεια.
Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που η Βόρεια Κορέα θυμίζει «το ποντίκι που βρυχάται», έχοντας τις πλάτες της Κίνας, με την οποία έχει ισχυρές εμπορικές σχέσεις. Το χειμώνα του 2006, η Βόρεια Κορέα ήταν έτοιμη να εξαπολύσει «αντι-ιμπεριαλιστικό πόλεμο», αν εφαρμοζόταν η απόφαση 1718 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία άναβε το πράσινο φως στην επιβολή κυρώσεων, αν δε σταματούσε το πυρηνικό της πρόγραμμα. Τέσσερις μήνες μετά, οι «σύντροφοι» λάκισαν και δέχτηκαν να σφραγίσουν τον μεγαλύτερο πυρηνικό σταθμό της χώρας, παραδίδοντας κατάλογο με όλα τα πυρηνικά προγράμματα της χώρας στους επιθεωρητές της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας! Γι’ αυτό και οι Αμερικάνοι (επί κυβέρνησης Μπους παρακαλώ) έβγαλαν τη Βόρεια Κορέα από τον «άξονα του κακού», τον Ιούνη του 2008 (ενάμιση χρόνο μετά τη συμφωνία δηλαδή). Ο «σκληρός κομμουνισταράς» Κιμ Γιονγκ Ιλ αποδείχθηκε… κότα λιράτη για μια χούφτα δολάρια, αφού τα λεφτά που του υποσχέθηκαν οι Αμερικάνοι δεν ξεπερνούσαν το… 1% του ΑΕΠ της χώρας! Πολύ αμφιβάλλουμε αν πήρε κι αυτά τα λεφτά η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας, που ένα χρόνο αργότερα επανήλθε δριμύτερη με μια πυρηνική δοκιμή το Μάη του 2009, που απετέλεσε ξανά πεδίο αντιπαράθεσης με τους Αμερικάνους, για να φτάσουμε στις 26 Μάρτη που βυθίστηκε η νοτιοκορεάτικη κορβέτα.
Η δυτική προπαγάνδα παρουσιάζει το καθεστώς της Πιονγιάνγκ σαν ένα τσούρμο παλαβών που δεν το έχουν σε τίποτα να ανατινάξουν την υφήλιο για να πάνε κόντρα στους Αμερικάνους, αν και στο παρελθόν έχουν επιδείξει ακριβώς το αντίθετο. Αυτή η προπαγάνδα βολεύει τα μέγιστα τους τελευταίους και οι λόγοι είναι προφανείς. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς, ότι πίσω από την Πιονγιάνγκ βρίσκεται η Κίνα που είναι μια ανερχόμενη ιμπεριαλιστική δύναμη (ξεπέρασε στις εξαγωγές ακόμα και τη Γερμανία).
Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι δεν είναι μόνο η Βόρεια Κορέα που προκαλεί. Τον περασμένο Νοέμβρη, η Νότια Κορέα ήταν που πάτησε τη σκανδάλη και άνοιξε πυρ σε βορειοκορεάτικο πλοίο που πέρασε τα διαφιλονικούμενα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δύο χωρών, γι’ αυτό και οι «Τάιμς της Ασίας» (27/5) αναφέρουν ότι το περιστατικό θα μπορούσε να είναι μια εκδίκηση για εκείνη την πράξη της Νότιας Κορέας.
Το ζήτημα είναι ότι όλοι θεωρούν δεδομένο ότι πίσω από τη βύθιση του «Τσεονάν» είναι η Βόρεια Κορέα. Παρουσιάζουν τα «ατράνταχτα πειστήρια» της «διεθνούς επιτροπής ειδικών» που διεξήγαγε την έρευνα για τη βύθιση της κορβέτας. Ποιοι συμμετείχαν σε αυτή την επιτροπή; Στην ανακοίνωση που εξέδωσε η επιτροπή (βλ. το πρακτορείο Korea.net https://www.korea.net/news.do?mode=detail&guid=46843), η επιτροπή αποτελούνταν από 25 «ειδικούς» από 10 νοτιοκορεατικές υπηρεσίες, 22 στρατιωτικούς ειδικούς, 3 ειδικούς που υποδείχτηκαν από την Εθνοσυνέλευση της Νότιας Κορέας και 24 ξένους ειδικούς από τέσσερις μόνο χώρες (ΗΠΑ, Αυστραλία, Βρετανία και Σουηδία). Τα συμπεράσματα της έκθεσης δημοσιεύτηκαν σε ένα… πεντασέλιδο κείμενο περίπου 1.200 λέξεων (τόσο… αναλυτική ήταν).
Το «ατράνταχτο» στοιχείο ήταν… ένας αριθμός (βλ. φωτογραφία), που σημαίνει Νούμερο 1, ο οποίος βρέθηκε σε θραύσμα της τορπίλης που κατά την επιτροπή των «ειδικών» ταιριάζει σε στάμπα βορειοκορεάτικης τορπίλης, καθώς και ορισμένες ομοιότητες του θραύσματος της τορπίλης που βύθισε το «Τσεονάν» με τις τορπίλες της Βόρειας Κορέας, όπως αναφέρονται στα εμπορικά τους εγχειρίδια που προορίζονται για τις εξαγωγές. Η επιτροπή δεν ασχολήθηκε καθόλου με την αναφορά του Ρόιτερς (6/5/10), σύμφωνα με την οποία η μεταλλική σκόνη και τα χημικά υπολείμματα μοιάζουν να είναι συμβατά με ένα τύπο τορπίλης που κατασκευάζεται στη Γερμανία, για τον οποίο όμως το πρακτορείο δίνει τη δική του απάντηση: «Δείχνοντας ότι ο Βορράς ίσως είχε προσπαθήσει να μεταμφιέσει την εμπλοκή του, αποφεύγοντας όπλα που κατασκευάζονται από συμμάχους όπως η Κίνα και η Ρωσία»!
Οι δύο τελευταίες, πάντως, τηρούν τις αποστάσεις τους από την έκθεση των «διεθνών εμπειρογνωμόνων» και δεν φαίνεται να συμβαδίζουν με τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους. Είτε πρόκειται για προβοκάτσια (τορπίλες δεν χρησιμοποιούν μόνο τα βορειοκορεάτικα υποβρύχια, άλλωστε), είτε για πραγματικό γεγονός (σε μια διαφιλονικούμενη περιοχή δεν είναι απίθανο να γίνουν και τέτοια περιστατικά), η αλήθεια είναι ότι το επεισόδιο δίνει νέα πνοή στην σύγκρουση όχι των δύο άσπονδων εχθρών της κορεατικής χερσονήσου, αλλά σε μια πολύ μεγαλύτερη σύγκρουση που δεν σταμάτησε ποτέ (αν και δεν πήρε ανοιχτό πολεμικό χαρακτήρα) μεταξύ των δύο πλευρών του Ειρηνικού. Οι πολεμικές αναμετρήσεις δεν έπαψαν ποτέ να είναι μέσα στους σχεδιασμούς τους, ακόμα κι όταν όλοι σκίζονταν για την «ειρήνη»…
