Η Κίνα σήμερα είναι αναμφισβήτητα η «ατμομηχανή» του παγκόσμιου καπιταλιστικού κόσμου. Με σχεδόν μηδενικά μεροκάματα οι πολυεθνικές εταιρίες διεξάγουν ένα «ράλι» επενδύσεων που τους αποφέρουν τεράστια κέρδη. Γι’ αυτό και οι εργατικές αντιδράσεις, όταν αναπτύσσονται, έχουν τεράστια παγκόσμια σημασία. Γιατί αν οι μισθωτοί σκλάβοι της πολυπληθέστερης χώρας στον κόσμο σηκώσουν κεφάλι, τότε αλλάζουν όλα τα δεδομένα που μέχρι σήμερα ξέραμε. Οι καπιταλιστές θα βρεθούν πλέον αντιμέτωποι με όλους αυτούς που μέχρι πρότινος αντιμετώπιζαν σαν «ομιλούσες μηχανές» στα σκλαβοπάζαρα της Ασίας.
Τον περασμένο μήνα, 1.900 εργάτες σε ένα εργοστάσιο της Honda –της δεύτερης μεγαλύτερης αυτοκινητοβιομηχανίας της Ιαπωνίας– κατέβηκαν σε απεργία. Η απεργία αιφνιδίασε πολλούς μιας και δεν ήταν οργανωμένη από τα συνδικάτα (που ελέγχονται από τον κρατικό-κομματικό μηχανισμό) και οι εργάτες κατόρθωσαν –μετά από δυο βδομάδες απεργίας και το κλείσιμο άλλων τεσσάρων εργοστασίων λόγω έλλειψης ανταλλακτικών– να κερδίσουν αυξήσεις της τάξης του 24% (που αν και ήταν χαμηλότερες από αυτές που ζητούσαν οι εργάτες, δεν παύουν να σηματοδοτούν μια μερική νίκη τους). Οι απεργίες όμως δεν περιορίστηκαν μόνο στη Honda. Εγιναν και στην Beijing Xingyu που προμηθεύει με ανταλλακτικά τη Hyundai, καθώς και στην αλυσίδα φάστ φουντ KFC.
Σε όλες αυτές τις απεργίες, οι καπιταλιστές αναγκάστηκαν να αυξήσουν τους μισθούς των εργατών. Την προηγούμενη βδομάδα η Toyota σταμάτησε την παραγωγή σε δύο εργοστάσιά της στην Κίνα εξαιτίας απεργιών από τους εργάτες που ζητούσαν μισθολογικές αυξήσεις. Το πρώτο εργοστάσιο, που παράγει πόρτες αυτοκινήτων, σταμάτησε την παραγωγή την προηγούμενη Τρίτη (15/6), εξαιτίας απεργίας σε ένα άλλο εργοστάσιο που κατασκευάζει πλαστικά εξαρτήματα. Το δεύτερο εργοστάσιο, που παράγει εσωτερικά και εξωτερικά εξαρτήματα αυτοκινήτων, σταμάτησε την παραγωγή την προηγούμενη Πέμπτη (17/6) το απόγευμα, λόγω απεργίας. Και τα δύο εργοστάσια βρίσκονται στην πόλη Τιαντζίν. Οι απεργίες αυτές είχαν σαν αποτέλεσμα να διακοπεί η παραγωγή οχημάτων την προηγούμενη Παρασκευή (18/6) στο βασικό εργοστάσιο της Toyota, με τρεις γραμμές παραγωγής και συνολική ετήσια παραγωγική ικανότητα 420 χιλιάδες οχήματα.
Από την περασμένη Δευτέρα (21/6), οι εργάτες της γιαπωνέζικης εταιρίας Denso Corp., που προμηθεύει με εξαρτήματα την Toyota, κατέβηκαν και αυτοί σε απεργία ζητώντας αυξήσεις στους πενιχρούς μισθούς τους (σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς δεν ξεπερνούν τα 200 δολάρια το μήνα μαζί με τις επιδοτήσεις γευμάτων που δίνουν οι εταιρίες). Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σταματήσει η παραγωγή στο εργοστάσιο της Toyota στη Νασχάν (στη νότια Κίνα), που αντιπροσωπεύει περίπου τη μισή από τη συνολική παραγωγική ικανότητα της Toyota στην Κίνα, και μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (Τετάρτη βράδυ) δεν είναι γνωστό πότε θα επαναλειτουργήσει.
Παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζει ξανά και η Honda, εξαιτίας απεργίας στο δικό της προμηθευτή εξαρτημάτων, με αποτέλεσμα να κλείσουν δύο εργοστάσιά της στην επαρχία Γκουαντζού (τα οποία όμως αναμενόταν να έχουν ανοίξει όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, γιατί επιτεύχθηκε κάποια συμφωνία, οι λεπτομέρειες της οποίας δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστές). Σύμφωνα με το Ασοσιέιτεντ Πρες (23/6), «η αυξημένη αναταραχή μεταξύ των εργατών θέτει ένα πρόβλημα για τις γιαπωνέζικες εταιρίες, που αύξησαν την παραγωγή τους στην Κίνα με την ελπίδα να επωφεληθούν του πλεονεκτήματος του χαμηλού εργατικού κόστους (σ.σ. έτσι αποκαλούν την πώληση της εργατικής δύναμης οι αστοί ειδικοί) και να αποκομίζουν οικονομικά οφέλη από στην αυξημένη καταναλωτική αγορά».
Ανεξάρτητα από την έκβαση των παραπάνω απεργιών, το σίγουρο είναι ότι κάτι… κινείται στην Κίνα. Το κινέζικο προλεταριάτο βγαίνει στο προσκήνιο διεκδικώντας το δικαίωμά του στη ζωή που πνίγεται στο βωμό της «ανταγωνιστικότητας».
