Θηλυκός Μπίσμαρκ

O «γερμανός Τσιόδρας» (λέμε τώρα) Κριστιάν Ντρόστεν της πλέκει το εγκώμιο. Η Μέρκελ, λέει, επειδή είναι φυσικός, πιάνει πουλιά στον αέρα. Καταλαβαίνει αμέσως τους αριθμούς, σε αντίθεση με άλλους πολιτικούς. Γι’ αυτό και πήρε τις σωστές αποφάσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Ο πολιτικός της σύμμαχος Χορστ Ζεεχόφερ, υπουργός Εσωτερικών και πρώην ηγέτης της ακροδεξιάς βαυαρέζικης Χριστιανοκοινωνικής Ενωσης (CSU), ο οποίος δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις μαζί της και συχνά συγκρούστηκαν ακόμα και δημόσια, δηλώνει ότι η καγκελάριος τα πήγε περίφημα, γι’ αυτό και δεν εκπλήσσεται που τελευταία ακούει ολοένα και πιο συχνά το σενάριο της «πέμπτης φοράς».
 
Αν η Μέρκελ, που βρισκόταν σε πορεία πολιτικής συνταξιοδότησης (έχει δηλώσει ότι με τη λήξη της τρέχουσας κυβερνητικής θητείας της θα εγκαταλείψει οριστικά την πολιτική) διεκδικήσει και πέμπτη θητεία και τα καταφέρει σ’ αυτό, δε θα έχει ξεπεράσει σε διάρκεια μόνο τους μεταπολεμικούς χριστιανοδημοκράτες καγκελάριους Κόνραντ Αντενάουερ και Χέλμουτ Κολ, αλλά και τον «σιδηρούν καγκελάριο» Οτο φον Μπίσμαρκ (18 συνεχή χρόνια ως πρωθυπουργός της Πρωσίας αρχικά, στη συνέχεια ως καγκελάριος της Βόρειας Γερμανικής Συνομοσπονδίας και τέλος ως καγκελάριος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας).
 
Σε συνθήκες κρίσης, τα ιμπεριαλιστικά κράτη έχουν ανάγκη από στιβαρούς ηγέτες. Αν μπορούν –όπως στην περίπτωση του Μπίσμαρκ και της Μέρκελ- να συνδυάζουν σκληρότητα και κοινωνική δημαγωγία (η πολιτική του Μπίσμαρκ έχει μείνει στην Ιστορία με το χαρακτηρισμό «ατσάλινη γροθιά σε βελούδινο γάντι»), ακόμα καλύτερα για την αστική τάξη.