Τα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ, ακόμη κι όταν δεν ακολουθούν την πολιτική των ίσων αποστάσεων, επικεντρώνονται στη μαζική σφαγή του παλαιστινιακού λαού και στην τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή που συντελείται στην ηρωική Γάζα. Οι ειδήσεις για τις αντιδράσεις του παλαιστινιακού λαού στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη, για το ρόλο της Παλαιστινιακής Αρχής και του Μαχμούντ Αμπάς, όπως και για τη λυσσαλέα αντίσταση και τις επιτυχίες όλων των ένοπλων οργανώσεων στα μέτωπα της Γάζας είναι από ανύπαρκτες έως ελάχιστες. Η σκοπιμότητα της σιωπής είναι προφανής.
Μια αμυδρή εικόνα της κατάστασης που διαμορφώνεται στη Δυτική Οχθη δίνουν κάποια μεμονωμένα ρεπορτάζ του ξένου τύπου, από τα οποία μεταφέρουμε μερικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα.
Με τον τίτλο αυτό δημοσιεύτηκε στη βρετανική εφημερίδα «Independent» (9/1/09) ρεπορτάζ του ανταποκριτή της στη Ραμάλα, το οποίο, μεταξύ άλλων, αναφέρει:
«Ακόμη κι αν το Ισραήλ κερδίσει στο πεδίο της μάχης ή στους διαδρόμους της διπλωματίας, πληρώνει ήδη το τίμημα της επίθεσής του στη Γάζα με το αυξανόμενο μίσος στις καρδιές των παλαιστίνιων γειτόνων του στη Δυτική Οχθη. Η επίθεση φαίνεται επίσης να αυξάνει τον σκεπτικισμό της κοινής γνώμης σχετικά με την οδό των διαπραγματεύσεων που έχει επιλέξει ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς για τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους δίπλα στο Ισραήλ.
Η διπλωματία, την οποία υπερασπίζεται ο Αμπάς είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή από τους Παλαιστίνιους, γιατί έχει φέρει ελάχιστη ή καθόλου ανακούφιση από την κατοχή ή βελτίωση στην καθημερινή τους ζωή, παρά μόνο επέκταση των ισραηλινών οικισμών. Αυτή η απογοήτευση που υπάρχει, η οποία βοήθησε τη Χαμάς να νικήσει τη Φατάχ του Αμπάς στις εκλογές του 2006, συνδυάζεται τώρα με τη λαϊκή οργή για τη σφαγή των Παλαιστινίων στη Γάζα.
Οι δυνάμεις ασφάλειας της Παλαιστινιακής Αρχής επιβάλλουν αυστηρούς περιορισμούς στις διαδηλώσεις, εμποδίζοντας τις αντιπαραθέσεις με τα ισραηλινά στρατεύματα και συλλαμβάνοντας οποιονδήποτε υψώνει σημαία της Χαμάς στις διαδηλώσεις. Ομως οι εκδηλώσεις ταύτισης με τους πολιορκημένους της Γάζας φαίνονται παντού…
Οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Οχθη έχουν τις δικές τους μακρόχρονες πικρίες εναντίον του Ισραήλ: τη συνεχιζόμενη κατοχή, τα ισραηλινά φυλάκια ελέγχου, που εμποδίζουν τις μετακινήσεις τους, τους ταπεινώνουν συχνά και παραλύουν την οικονομική ζωή, την απαλλοτρίωση παλαιστινιακής γης και την απειλή ισραηλινών επιδρομών και συλλήψεων. Οι εικόνες από τη Γάζα προστίθενται στη συλλογική μνήμη του εκπατρισμού τους για τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ το 1948.
Ενας δάσκαλος σε σχολείο της Παλαιστινιακής Αρχής είπε για την ισραηλινή επίθεση σε σχολείο του ΟΗΕ στη Γάζα, που σκότωσε τουλάχιστον 40 ανθρώπους, και για τις άλλες δολοφονίες αμάχων: “Το συναίσθημα είναι φοβερή οργή. Είμαστε εξοργισμένοι με τους Εβραίους και το μίσος γι’ αυτούς μέσα μας έχει μεγαλώσει. Είναι περισσότερο απ’ αυτό που ο άνθρωπος μπορεί να αντέξει. Είμαστε εξαγριωμένοι με την Παλαιστινιακή Αρχή, είμαστε εξαγριωμένοι με τα αραβικά καθεστώτα. Οταν δεν υπάρχει κάλεσμα για να γίνει μια αραβική σύνοδος, φαίνεται σα να δίνουν στο Ισραήλ το ελεύθερο να κάνει ό,τι θέλει”.
Ενας άλλος υπάλληλος της Παλαιστινιακής Αρχής, από την πόλη Ναμπλούς στο βορρά της Δυτικής Οχθης, είπε: “Θέλω να διαπαιδαγωγήσω τα παιδιά μου να μισούν το Ισραήλ. Αν εγώ δεν μπορέσω να κάνω κάτι, ίσως μπορέσουν τα παιδιά μου. Θα τα διαπαιδαγωγήσω να πολε- μούν τους Ισραηλινούς”.
«Θύματα του πολέμου: οι μετριοπαθείς Παλαιστίνιοι »
Με τον παραπάνω τίτλο δημοσιεύ-τηκε στην ιστοσελίδα του αμερικάνικου περιοδικού «TIME» (12/1/09) ρεπορτάζ του ανταποκριτή του στη Ραμάλα, από το οποίο μεταφέρουμε μερικά, μακροσκελή μεν, αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέροντα αποσπάσματα:
«Αυτός που έχει υποστεί τη μεγαλύτερη πολιτική ήττα στον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, που συνεχίζει να μαίνεται στη Γάζα, είναι η Παλαιστινιακή Αρχή του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς. Παρόλο που οι δυτικοί και άραβες διπλωμάτες προσπα- θούν να αναθέσουν στον όλο και περισσότερο περιθωριοποιημένο Αμπάς ένα ρόλο στις διαπραγματεύσεις για μια εκεχειρία, για να σταματήσει ο πόλεμος, αυτός βρίσκεται αντιμέτωπος με την αυξανόμενη οργή των Παλαιστινίων, όχι μόνο στη Γάζα αλλά και στη Δυτική Οχθη, στο προπύργιό του. Μετά τα κηρύγματα και τις προσευχές της Παρασκευής, μερικές χιλιάδες κάτοικοι της Ραμάλα, όπου η έδρα της Παλαιστινιακής Αρχής στη Δυτική Οχθη, συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της πόλης για μια διαδήλωση παλαιστινιακής ενότητας, όπως την ονόμασαν οι οργανωτές της.
Η φασαρία άρχισε όταν ένας διαδηλωτής άνοιξε μια σημαία της Χαμάς. Αμέσως δέχτηκε επίθεση με κλομπ από παλαιστίνιους αστυνομικούς… “Τι κάνετε”, τους φώναξε ένας άλλος διαδηλωτής, απαιτώντας να σταματήσουν να χτυπούν τον οπαδό της Χαμάς με τη σημαία. “Είναι μόνο μια σημαία. Ολοι είμαστε ένας λαός!”. Ομως, γρήγορα, πλήθος αντρών της Ασφάλειας με πολιτικά όρμησαν ανάμεσα στους διαδηλωτές απωθώντας όποιον διαμαρτυρόταν και χτυπώντας όσους υποπτεύονταν ως οπαδούς της Χαμάς. “Ζώα”, τους φώναξε κάποιος. “Συνεργάτες!, Εβραίοι!”, ούρλιαζε μια ηλικιωμένη γυναίκα προς την αστυνομία.
Παρόμοιες σκηνές, που συμβαίνουν σχεδόν κάθε μέρα σε κάθε πόλη της Δυτικής Οχθης από τότε που άρχισε η επίθεση στη Γάζα πριν από δύο βδομάδες, είναι το πιο εμφανές δείγμα του πολιτικού αντίκτυπου που έχει προκαλέσει η βία στη Γάζα. Ενώ ισραηλινοί και αμερικάνοι αξιωματούχοι πίστευαν ότι βομβαρδίζοντας τη Χαμάς στη Γάζα θα ενισχύονταν η Φατάχ και εκείνοι οι μετριοπαθείς Παλαιστίνιοι που είναι πρόθυμοι να συμμετέχουν σε ειρηνευτικές διαδικασίες, στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι κυλιόμενες διαδηλώσεις στη Δυτική Οχθη, που συσπειρώνουν οπαδούς και της Φατάχ και της Χαμάς, έχουν γίνει εκδηλώσεις της λαϊκής οργής όχι μόνο εναντίον του Ισραήλ και της Αμερικής, αλλά και εναντίον του προέδρου Αμπάς και του μηχανισμού του Ασφάλειας.
Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Αμπάς είναι ότι, παρόλο που χρόνια τώρα φωτογραφίζεται να ανταλλάσσει χειραψίες με ισραηλινούς ηγέτες και αμερικάνους υπουργούς Εξωτερικών, έχει αποδειχτεί ανίκανος να χαλαρώσει τους ισραηλινούς περιορισμούς στην καθημερινή ζωή στη Δυτική Οχθη ή να σταματήσει την επέκταση των ισραηλινών οικισμών και να αντιμετωπίσει τη φτώχεια του παλαιστινιακού λαού. Τώρα, έχει γίνει επίσης φανερό ότι είναι απρόθυμος ή ανίσχυρος να πείσει τους αμερικάνους και ισραηλινούς εταίρους του να σταματήσουν την επίθεση στη Γάζα. “Τι κερδίσαμε από τους Ισραηλινούς και την Παλαιστινιακή Αρχή;”, αναρωτήθηκε ο Αχμέντ, ένας 35χρονος δάσκαλος στη Ραμάλα, αναφερόμενος στη συνέχεια στις φάσεις της ειρηνευτικής διαδικασίας. “Το Οσλο δεν οδήγησε πουθενά. Η Ανάπολις δεν οδήγησε πουθενά. Η εκεχειρία δεν οδήγησε πουθενά. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Οι Ισραηλινοί έχουν καταπιεί τη Δυτική Οχθη και τώρα τρώνε και τη Γάζα”.
Η οργή στη Δυτική Οχθη εναντίον του Αμπάς έχει βαθύνει και εξαιτίας του ότι οι δυνάμεις ασφάλειάς του χρησιμοποιούν μερικές σκληρές μεθόδους καταστολής ίδιες μ΄ αυτές που παραδοσιακά χρησιμοποιούνται από τις ισραηλινές δυνάμεις, ειδικές μονάδες καταστολής, δακρυγόνα, συλλήψεις, εναντίον των Παλαιστινίων. Οι δυνάμεις ασφάλειας της Παλαιστινιακής Αρχής αναπτύσσονται ως τείχος προστασίας για να κρατήσουν τους διαδηλωτές μακριά από τις ισραηλινές δυνάμεις και τους εποικισμούς, ενώ στους δρόμους κάνουν επίδειξη δύναμης εναντίον όσων διαφωνούν με τον Αμπάς. “Η αστυνομία και οι δυνάμεις ασφάλειας είναι λιοντάρια όταν έρχονται αντιμέτωποι με μας, αλλά όταν έρχονται αντιμέτωποι με τους Ισραηλινούς είναι κουνέλια”, είπε ο Ιμπραχίμ, ένας διαδηλωτής από τη Χεβρόνα.
Η αυξανόμενη οργή στους δρόμους της Δυτικής Οχθης σκιάζει το πολιτικό μέλλον του προέδρου Αμπάς και τη στρατηγική της κυβέρνησης Μπους τα τρία τελευταία χρόνια ενίσχυσης της δικής τους εξουσίας και απομόνωσης της Χαμάς. Στην απίθανη περίπτωση που το Ισραήλ καταφέρει να νικήσει τη Χαμάς στη Γάζα, δεν θα υπάρχει κανείς να κυβερνήσει την περιοχή. Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας είναι απίθανο να καλωσορίσουν τον Αμπάς ως ελευθερωτή στην πλάτη των ισραηλινών τανκς… Ακόμη και μέσα στη Φατάχ η επίθεση στη Γάζα έχει φέρει την οργή για την συνεργασία του Αμπάς με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ σε σημείο βρασμού, ώστε να είναι περισσότερο από σίγουρο ότι δεν πρόκειται να πάρει το χρίσμα του υποψήφιου στις επόμενες προεδρικές εκλογές».
«Η επίθεση του Ισραήλ μπορεί να κάνει ισχυρότερη τη Χαμάς»
Ανάλυση του Sattar Kassem, καθηγητή πολιτικής επιστήμης στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Al-Najah στη Ναμ- πλούς της Παλαιστίνης, καταλήγει στα παρακάτω συμπεράσματα.
« Το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και μερικά αραβικά κράτη έχουν καταθορυβηθεί από τη φτωχή επίδοση του ισραηλινού στρατού. Τα αποτελέσματα μέχρι στιγμής δεν ανταποκρίνονται καθόλου στις προσδοκίες τους. Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται, όλες οι πλευρές που ενδιαφέρονται να διαλύσουν την παλαιστινιακή αντίσταση, συμπεριλαμβανομένων των αραβικών κρατών, βρίσκονται κάτω από την αυξανόμενη πίεση των ΜΜΕ, της διεθνούς κοινότητας και των αραβικών λαών. Τα αραβικά καθεστώτα πιέζονται από τους διαδηλωτές σ΄ όλο τον κόσμο και τα ισραηλινά ΜΜΕ άρχισαν να αμφισβητούν τις ικανότητες του ισραηλινού στρατού.
Το Ισραήλ διστάζει πολύ να μπει στα κέντρα του παλαιστινιακού πληθυσμού, εξαιτίας της σκληρής εμπειρίας στο Λίβανο το 2006. Οι Ισραηλινοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και δεν κατάφεραν να πετύχουν κανένα από τους στόχους τους. Οσον αφορά σ’ αυτόν το νέο πόλεμο, δε νομίζω ότι οι Ισραηλινοί θα τον κερδίσουν. Οι παλαιστίνιοι μαχητές είναι καλά προετοιμασμένοι και καλά εξοπλισμένοι. Κρύβονται βαθιά κάτω από το έδαφος και έχουν αποφύγει τις συνέπειες των αεροπορικών βομβαρδισμών. Το Ισραήλ θα συνεχίσει για μερικές ακόμη μέρες τα αεροπορικά πλήγματα, όμως όσο είναι ανίκανο να πραγματοποιήσει μια μεγάλη επίθεση που θα παρέλυε την αντίσταση, κανένας από τους στόχους του δεν θα πραγματοποιηθεί και θα περιοριστεί σε κάτι ασήμαντο, όπως μέτρα που θα εμποδίζουν το λαθρεμπόριο από την Αίγυπτο.
Εκτιμώ ότι η Χαμάς θα παραμείνει αλώβητη και θα γίνει περισσότερο δημοφιλής. Συνεπώς, η Παλαιστινιακή Αρχή θα είναι ο μεγάλος χαμένος και η παρουσία της στη Δυτική Οχθη θα τεθεί υπό αμφισβήτηση».
