Μετά από τεσσεράμισι χρόνια και το θάνατο 168 στρατιωτών, τα Βρετανικά στρατεύματα αποχώρησαν από την Βασόρα παραδίδοντας τον έλεγχο της πόλης στις ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας.
«Επιχείρηση Μπλενχάιμ» ήταν το κωδικό όνομα της επιχείρησης μεταφοράς των τελευταίων 550 στρατιωτών από την τελευταία βάση των Βρετανών μέσα στην πόλη, στο σχετικά ασφαλές για τις κατοχικές δυνάμεις, αεροδρόμιο. Η απόφαση για την εκκένωση της τελευταίας Βρετανικής βάσης στη Βασόρα λήφθηκε υπό το βάρος των καθημερινών επιθέσεων με ρουκέτες και όλμους από τις αντάρτικες ομάδες που δρουν στην περιοχή. Το τελευταίο καιρό το παλάτι του Σαντάμ Χουσεΐν, στο οποίο είχαν καταλύσει από το 2003 οι κατοχικές δυνάμεις, είχε γίνει ο στόχος του 90% των επιθέσεων που γίνονταν στην πόλη, ενώ οι Βρετανοί στρατιώτες είχαν εγκαταλείψει τις περιπολίες στους πολύ επικίνδυνους για αυτούς δρόμους της πόλης, αναλαμβάνοντας έναν ολοένα και πιο παθητικό ρόλο, ενώ η πόλη είχε ουσαστικά περάσει στον έλεγχο των Σιιτικών πολιτοφυλακών
Στρατιωτικοί αναλυτές χαρακτηρίζουν την αποχώρηση των Βρετανών σαν νίκη των ανταρτών παραλληλίζοντάς την με την αποχώρηση των Αμερικάνων από το Βιετνάμ, ενώ ανώτατοι Αμερικάνοι αξιωματικοί τη χαρακτήρισαν «ήττα των Βρετανών στο νότο».
Η αποχώρηση των Βρετανών από τη Βασόρα, σε συνδυασμό με τις δηλώσεις ανώτατων Βρετανών αξιωματικών το τελευταίο διάστημα που ζητούν άμεση αποχώρηση των Βρετανικών στρατευμάτων από τη χώρα, αποτελεί ήττα όχι μόνο των Βρετανών αλλά συνολικά των δυνάμεων κατοχής και ομολογία χρεοκοπίας της τακτικής και της πολιτικής που εφαρμόστηκε στο Ιράκ. Γι αυτό και το γεγονός της αποχώρησης έγινε δεκτό με πανηγυρισμούς από τον ντόπιο πληθυσμό, που το αντιμετώπισε σαν ήττα ενός στρατού κατοχής. Ιρακινός αξιωματικός του στρατού με ενθουσιασμό εξέφρασε την άποψη, η οποία φαίνεται να είναι και η άποψη της πλειοψηφίας του Ιρακινού λαού: «Είμαστε χαρούμενοι που ξεφορτωθήκαμε τους Βρετανούς. Μας πρόσβαλαν στο δρόμο, εισέβαλαν στα σπίτια μας, συλλαμβάνανε τους γιους μας. Τώρα θέλουμε να τους δούμε έξω από την μεγάλη Βασόρα». Ντόπιος έμπορος είπε, «Αυτή είναι μια νίκη για την αντίσταση. Από καιρό ευχόμασταν να φύγει ο κατακτητής ώστε να επανέλθει η σταθερότητα και η ασφάλεια στην περιοχή.»
Με την αποχώρηση των βρετανικών δυνάμεων από τη Βασόρα , η δεύτερη σε μέγεθος πόλη του Ιράκ περνά τυπικά στον έλεγχο του Ιρακινού στρατού και της αστυνομίας, που ελέγχονται πλήρως από τις Σιιτικές πολιτοφυλακές, οι οποίες συγκρούονται για την κυριαρχία στην πόλη, που σημαίνει τη μερίδα του λέοντος στην πίτα του πετρελαίου. Ισχυρότερη φαίνεται να είναι ο Στρατός του Μεχντί του πάλαι ποτέ ριζοσπάστη κληρικού Μοκτάντα αλ Σαντρ, ο οποίος δυστυχώς παίζει ενεργό ρόλο στον εμφύλιο πόλεμο έχοντας επιλέξει τη δική του πορεία για την άνοδό του στην εξουσία, πότε αφήνοντας τους ενόπλους του να χτυπούν τους κατακτητές και πότε κάνοντας εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον των Σουνιτών αλλά και εναντίον των αντιπάλων του της άλλης ισχυρής Σιιτικής πολιτοφυλακής Μπαντρ.
