Μια ύστατη απεγνωσμένη προσπάθεια να περισώσει ό,τι μπορεί, μέσω του ΟΗΕ, κάνει τις τελευταίες μέρες ο Λευκός Οίκος, ενόψει της αποχώρησης των αιθιοπικών στρατευμάτων από τη Σομαλία στο τέλος Δεκεμβρίου, της κατάρρευσης της διορισμένης από τον ΟΗΕ σομαλικής κυβέρνησης και της επικείμενης κατάληψης της σομαλικής πρωτεύουσας από τους ισλαμιστές μαχητές.
Σύμφωνα με μια νέα έκθεση για τη Σομαλία του Συμβουλίου Ασφάλειας του ΟΗΕ, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 11 Δεκεμβρίου, περισσότερο από το 80% του σομαλικού στρατού και της αστυνομίας, περίπου 15.000 άντρες, έχουν λιποτακτήσει, παίρνοντας μαζί σε πολλές περιπτώσεις τα όπλα και τις στολές τους, ακόμη και στρατιωτικά οχήματα, πολλά από τα οποία κατέληξαν στα χέρια των ισλαμιστών ανταρτών. Συνεπώς, μετά την αποχώρηση των αιθιοπικών στρατευμάτων η αποκαλούμενη μεταβατική κυβέρνηση θα υποστηρίζεται ουσιαστικά μόνο από την «ειρηνευτική» δύναμη των 3.400 αντρών της Αφρικανικής Ενωσης, οι οποίοι, στην καλύτερη περίπτωση, θα συνεχίζουν να κάνουν αυτό που έκαναν μέχρι τώρα, να παραμένουν δηλαδή κλεισμένοι στη βάση τους στη σομαλική πρωτεύουσα για να αποφεύγουν τις επιθέσεις των ανταρτών. Αυτό σημαίνει ότι είναι πλέον ζήτημα χρόνου η κατάληψη της Μογκαντίσου από τους ισλαμιστές μαχητές, οι οποίοι έχουν καταλάβει όλη σχεδόν τη νότια Σομαλία, έχουν συγκεντρώσει δυνάμεις στα περίχωρα της πρωτεύουσας και κινούνται ελεύθερα μέσα στην πόλη.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, «σφάζονται» και μεταξύ τους οι φατρίες στη μεταβατική κυβέρνηση. Στις 14 Δεκεμβρίου, ο πρόεδρος Abdullahi Yusuf απέλυσε τον πρωθυπουργό Nur Hassan, κατηγορώντας τον για «διαφθορά, ανεπάρκεια και προδοσία», και στη συνέχεια διόρισε στη θέση του το Mohamed Guled, παρόλο που η βουλή υποστήριξε το Nur Hassan, με αποτέλεσμα να υπάρχουν δύο κυβερνήσεις.
Η εξέλιξη αυτή είναι ένα ακόμη πλήγμα στα σχέδια του Λευκού Οίκου, ο οποίος θέλει να υπάρχει μια ενιαία κυβέρνηση, ανύπαρκτη στην ουσία, για να διαπραγματευτεί με τους νικητές και να διατηρήσει, αν μπορέσει, ένα μερίδιο της εξουσίας. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η επίμονη διπλωματική προσπάθεια του αμερικάνικου υπουργείου Εξωτερικών να εξασφαλίσει την υποστήριξη του Συμβουλίου Ασφάλειας για την αποστολή κυανοκράνων του ΟΗΕ στη Σομαλία ή έστω για τη μετεξέλιξη της «ειρηνευτικής» δύναμης της Αφρικανικής Ενωσης από το Μπουρούντι και την Ουγκάντα σε δύναμη του ΟΗΕ. Ομως η πρόταση αυτή αντιμετωπίζεται με πολύ σκεπτικισμό από τη Γαλλία, τη Βρετανία και τη Ρωσία, που φοβούνται να παίξουν με τη φωτιά για τα συμφέροντα των Αμερικάνων. Αλλωστε υπάρχει το κακό προηγούμενο του 1993, τότε που μια ανάλογη αμερικάνικη αποστολή υπό την αιγίδα του ΟΗΕ αναγκάστηκε να αποχωρήσει κακήν κακώς από τη Σομαλία, όταν σομαλοί πολέμαρχοι κατέρριψαν δύο ελικόπτερα Black Hawk, σκότωσαν 18 αμερικάνους πεζοναύτες και στη συνέχεια τους έσερναν δεμένους πίσω από αυτοκίνητα στους δρόμους της Μογκαντίσου.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι, κι αν ακόμη υπάρχουν κάποια μετριοπαθή στοιχεία στις γραμμές του ισλαμικού κινήματος που δείχνουν διατεθειμένα να διαπραγματευθούν με την καταρρέουσα διορισμένη πολιτική ηγεσία, το ισχυρότερο και πιο ριζοσπαστικό κομμάτι της ένοπλης αντίστασης, το κίνημα Shabab (που σημαίνει «Νεολαία») δεν αφήνει περιθώρια επιτυχίας για τα σχέδια του Λευκού Οίκου. Λίγες ώρες μετά την απόλυση του πρωθυπουργού από το σομαλό πρόεδρο, εκπρόσωπός του σε συνέντευξη τύπου στη Μογκαντίσου ανακοίνωσε ότι δεν δέχονται καμιά διαπραγμάτευση με την κυβέρνηση ούτε πολύ περισσότερο μοίρασμα της πολιτικής εξουσίας.
