Θυμόσαστε τον Γκόρντον Μπράουν; Για τον βρετανό πρωθυπουργό μιλάμε, που τον Οκτώβρη του 2008 η Ευρώπη έπινε νερό στ’ όνομά του, όταν παρουσίασε το «σχέδιο εξόδου από την κρίση», που υιοθετήθηκε από τις 15 χώρες της Ευρωζώνης. Τότε, ο Τύπος τον θαύμαζε. Το σχέδιο των έξι σημείων (ζεστό χρήμα και κρατικές εγγυήσεις στους καπιταλιστές και τις τράπεζες), που εφαρμόστηκε στη Μεγάλη Βρετανία, παρουσιαζόταν σαν η «σανίδα σωτηρίας» ολόκληρης της Ευρώπης. Ο Μπράουν έγινε «ήρωας».
Η «ηρωποίησή» του δεν κράτησε και πολύ. Δέκα μόλις μέρες μετά την πανηγυρική έγκριση του σχεδίου του από τους ηγέτες της Ευρωζώνης, η Βρετανία έμπαινε και επίσημα στην κρίση. Την προηγούμενη βδομάδα έγιναν βουλευτικές εκλογές στη Βρετανία. Οι «Εργατικοί» καταποντίστηκαν και ο Μπράουν αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση, Τόριδων με τους «Φιλελεύθερους Δημοκράτες», η οποία προχωρά άμεσα σε σχέδιο περικοπών 6 δισ. στερλινών (από μη πρωτεύουσες υπηρεσίες λένε, αλλά αυτό το ερμηνεύει κανείς κατά το δοκούν), για να αντιμετωπίσει το διογκούμενο δημόσιο χρέος.
Η συμφωνία των 11 σημείων, που δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη Τετάρτη, είναι μια συμφωνία «μαστίγιου και καρότου». Την ίδια στιγμή που υπόσχεται αυξημένες φοροαπαλλαγές στα μικρά και μεσαία εισοδήματα, επιβολή φορολογίας στις τράπεζες, συγκράτηση των μπόνους των στελεχών, «αποκατάσταση των δικαιωμάτων» των μη βίαιων διαδηλωτών (!), προχωρά σε «αναμόρφωση» του ασφαλιστικού, αναθέτοντας σε «ανεξάρτητη επιτροπή» τον έλεγχο της «διαθεσιμότητας των κονδυλίων για τις συντάξεις του δημοσίου», εξετάζει την ημερομηνία από την οποία θα αυξηθεί το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης στα 66 (που δεν θα είναι νωρίτερα από το 2016 για τους άντρες και το 2020 για τις γυναίκες), δεσμεύεται για κατάργηση της υποχρεωτικής συνταξιοδότησης στα 75 (γιατί άραγε;), σχεδιάζει ένα «μεγάλο σχήμα εγγυήσεων των δανείων» των τραπεζών (αβάντα στους τραπεζίτες) και εισάγει ανώτατο όριο υποδοχής μεταναστών από χώρες εκτός ΕΕ, το οποίο θα καθοριστεί στο μέλλον.
Η νέα κυβέρνηση συνεχίζει να κρατά τις αποστάσεις από την ΕΕ, αρνείται την ένταξη στην Ευρωζώνη και την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στην ΕΕ. Προφανώς, οι νέοι κυβερνήτες φοβούνται μια λαϊκή έκρηξη και κρατάνε τις αποστάσεις τους από την ΕΕ που περνά ίσως μια από τις μεγαλύτερες μπόρες στην ιστορία της. Ο βρετανικός ιμπεριαλισμός δεν θέλει να υποταχτεί στις ορέξεις του γερμανικού αρπακτικού…
