Είναι δυνατόν ένας πολιτικός κλόουν να βυθίσει σε πολιτική κρίση μια παγκόσμια δύναμη, όπως η Ιταλία, που παρά την κρίση της εξακολουθεί να παραμένει η τρίτη ιμπεριαλιστική δύναμη της Ευρωζώνης; Οταν πρόκειται για τον Μπερλουσκόνι, έναν δισεκατομμυριούχο καπιταλιστή με λούμπεν κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά, η πρώτη απάντηση είναι ναι. Ο άνθρωπος έχει αποδειχτεί πολιτικά εφτάψυχος και ταλανίζει τον ιταλικό ιμπεριαλισμό εδώ και μερικά χρόνια. Επειδή, όμως, εκτός από τον δισεκατομμυριούχο κλόουν υπάρχει και ο ιταλικός ιμπεριαλισμός, η Ιταλία δεν βυθίστηκε τελικά σε μια νέα πολιτική κρίση, ενώ αρκετοί είναι αυτοί που προεξοφλούν την οριστική «απόσυρση» του «καβαλιέρε», μετά τη συντριβή που υπέστη την περασμένη Τετάρτη και τον εξευτελισμό στον οποίο τον οδήγησε το ίδιο του το κόμμα.
Ο Μπερλουσκόνι ζήτησε από τους πέντε υπουργούς του (μεταξύ των οποίων ο Αντζελίνο Αλφάνο, αντιπρόεδρος και υπουργός Εσωτερικών και διάδοχος του Μπερλουσκόνι στην ηγεσία του Λαού της Ελευθερίας) να παραιτηθούν. Η αρχική τους απάντηση ήταν αρνητική, όμως μετά από μια μιντιακή επίθεση που δέχτηκαν από τα Μέσα που ελέγχει η οικογένεια Μπερλουσκόνι, αναγκάστηκαν να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους. Ετσι, ο Μπερλουσκόνι βάδιζε περήφανος προς μια ψηφοφορία που θα έριχνε την κυβέρνηση Λέτα και θα οδηγούσε την Ιταλία σε εκλογές, με μοναδικό στόχο να σωθεί ο Μπερλουσκόνι από την ποινή που του έχει επιβληθεί, η οποία οδηγεί σε έκπτωση από το αξίωμα του γερουσιαστή.
Μέσα σ’ ένα διήμερο, όμως, τα πράγματα ήρθαν τούμπα. Δεκάδες βουλευτές και γερουσιαστές δήλωσαν ότι θα στηρίξουν την κυβέρνηση Λέτα, ενώ σχηματίστηκε νέα κοινοβουλευτική ομάδα, οι τάξεις της οποίας άρχισαν να πυκνώνουν. Η ιταλική αστική τάξη είπε basta στα καραγκιοζιλίκια του ερωτύλου «καβαλιέρε» και έβαλε τους ανθρώπους της στα βουλευτικά και γερουσιαστικά έδρανα να του στείλουν ένα μήνυμα. Το πικρό ποτήρι το ήπιε μόνος του, ανακοινώνοντας στη Γερουσία ότι το κόμμα του δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Λέτα! Το είπε και έκρυψε το κεφάλι μέσα στα χέρια του, ενώ ο Λέτα αποχωρούσε κοιτάζοντάς τον μ’ ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Φυσικά, οι παραιτήσεις των πέντε υπουργών δεν είχαν γίνει δεκτές!
