Με μια μεγαλειώδη κινητοποίηση διακήρυξαν οι γάλλοι εργαζόμενοι την αντίθεσή τους στο σχέδιο του προέδρου Νικολά Σαρκοζί να αυξήσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Σε 2,5 εκατομμύρια υπολογίζονται από τα συνδικάτα και σε 1,2 από το υπουργείο Εσωτερικών οι διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους των γαλλικών πόλεων στις 7 Σεπτεμβρίου, ενώ μεγάλη ήταν η συμμετοχή και στη γενική απεργία την ίδια μέρα στα σχολεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στις συγκοινωνίες, στα κρατικά ΜΜΕ, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα.
Παρολαυτά, ο γάλλος πρόεδρος δήλωσε αποφασισμένος να προχωρήσει στη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, ο πυρήνας της οποίας είναι η αύξηση του κατώτατου ορίου συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62 και του ανώτατου από τα 65 στα 67, αλλά τάχθηκε υπέρ της εισαγωγής ρυθμίσεων για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και τους εργαζόμενους που άρχισαν να δουλεύουν σε μικρή ηλικία, σε μια προσπάθεια να εκτονώσει τις αντιδράσεις των εργαζόμενων.
Μια μέρα μετά τις ογκώδεις διαδηλώσεις, οι διοικήσεις των συνδικάτων απάντησαν στο Σαρκοζί με την κήρυξη νέας απεργίας για τις 23 Σεπτεμβρίου.
Ομως, όπως φαίνεται, δεν αρκούν τέτοιας μορφής κινητοποιήσεις, όσο μαζικές κι αν είναι, για να βάλουν φρένο στα σχέδια το χρηματιστικού κεφαλαίου να αλλάξει το εργασιακό και ασφαλιστικό τοπίο στην Ευρώπη καταργώντας πολύχρονες κατακτήσεις των εργαζόμενων. Απαιτείται σκληρός και παρατεταμένος αγώνας. Η γαλλική εργατική τάξη και η νεολαία έχουν πλούσια εμπειρία από τέτοιους νικηφόρους αγώνες. Αρκεί να μην παγιδευτούν σε εκτονωτικές και αναποτελεσματικές κινητοποιήσεις που οργανώνονται από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία.
