Πρώτα ήταν η έκκληση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, στις αρχές του περασμένου Ιούνη, ενόψει της προετοιμασίας του δεύτερου στολίσκου για την Γάζα. Η επιστολή του στις κυβερνήσεις των μεσογειακών χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ, «να χρησιμοποιήσουν όλη την επιρροή τους για να αποθαρρύνουν τέτοιους στολίσκους, που φέρουν τη δυνατότητα για κλιμάκωση σε βίαιη σύρραξη», εισακούστηκε απ’ όλες τις κυβερνήσεις, εκτός του Ισραήλ που δεν χρειάστηκε να κάνει τη βρόμικη δουλειά, την κάνανε άλλοι (με πρωτεργάτη την ελληνική κυβέρνηση). Ηταν μια σημαντική συνεισφορά του ΟΗΕ στους Σιωνιστές, που δυστυχώς οι επικεφαλής του στολίσκου δεν την κατάλαβαν (γι’ αυτό και την καλωσόρισαν, μεταφράζοντάς την κατά το δοκούν).
Την προηγούμενη εβδομάδα (όταν η «Κ» βρίσκονταν στο τυπογραφείο), ο ΟΗΕ έκανε μία ακόμα μεγαλύτερη συνεισφορά στους Σιωνιστές: εξέδωσε την έκθεση της τετραμελούς επιτροπής με πρόεδρο τον πρώην πρωθυπουργό της Νέας Ζηλανδίας, Τζέφρι Πάλμερ, αντιπρόεδρο τον πρώην πρόεδρο της Κολομβίας, Αλβάρο Ουρίμπε, και μέλη τον Ισραηλινό Joseph Ciechanover Itzhar μέλος του συμβουλίου διευθυντών ισραηλινής τράπεζας και τον Τούρκο Süleyman Özdem Sanberk, πρώην πρεσβευτή της Τουρκίας στην ΕΕ και τη Βρετανία και πρώην διευθυντή οικονομικού ινστιτούτου στην Τουρκία. Η έκθεση Πάλμερ δεν αποτελεί απλά ένα κατάπτυστο κείμενο αλλά σηματοδοτεί την ανοιχτή πλέον στήριξη του ΟΗΕ στους Σιωνιστές, σε μια περίοδο που οι τελευταίοι εμφανίζονται πιο αδίστακτοι παρά ποτέ, γράφοντας εκεί που δεν πιάνει μελάνι ακόμα και τις εκκλήσεις για πάγωμα των εποικισμών, τους οποίους ενισχύει και δυναμώνει με παραστρατιωτικά σώματα που δεν διστάζουν να χτυπήσουν ακόμα και τζαμιά (βλ. φωτογραφία).
Δεν χρειάζεται κανείς να διαβάσει όλο το 105σέλιδο κείμενο της έκθεσης για να το διαπιστώσει αυτό. Αρκεί η σημείωση του εκπροσώπου του Ισραήλ στο τέλος της έκθεσης, που συμπυκνώνει τις σιωνιστικές θέσεις της έκθεσης: «Ως αντιπρόσωπος του Ισραήλ σε αυτό το πάνελ, συμφωνώ με τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο στην υιοθέτηση αυτής της έκθεσης. Το Ισραήλ εκτιμά αυτή τη σημαντική δουλειά από το πάνελ και ευχαριστεί τον κ. Τζέφρι Πάλμερ και τον κ. Αλβάρο Ουρίμπε για το ότι ήταν επικεφαλής… Το Ισραήλ τηρεί ορισμένες επιφυλάξεις για μερικές θέσεις της έκθεσης, που παρουσιάζονται παρακάτω, αλλά εκτιμά το ότι η έκθεση συμπίπτει με την ισραηλινή θέση ότι “ο ναυτικός αποκλεισμός ήταν νόμιμος”, ότι “επιβλήθηκε ως ένα νόμιμο μέτρο ασφαλείας για να εμποδίσει την εισαγωγή όπλων στη Γάζα από θαλάσσης”, ότι η επιβολή του αποκλεισμού “συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του διεθνούς δικαίου” και ότι το Ισραήλ “έχει το δικαίωμα να επισκεφθεί και να ερευνήσει το πλοίο και να το καταλάβει αν το βρει να καταπατά τον αποκλεισμό”, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών υδάτων. Η έκθεση σωστά εγείρει σοβαρά ερωτηματικά σχετικά “με την καθοδήγηση, την πραγματική φύση και τους σκοπούς των οργανωτών του στολίσκου, ιδιαίτερα του ΙHH” (σ.σ. της τουρκικής ΜΚΟ που βρισκόταν στο Μαβί Μαρμαρά, όπου έγιναν οι δολοφονίες από τους Σιωνιστές), σημειώνει ότι σχεδίαζαν “προκαταβολικά μια βίαιη αντίσταση σε οποιαδήποτε προσπάθεια επιβίβασης” (σ.σ. των ισραηλινών κομάντο) και ταξινομεί την απόφαση για το σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζας ως “μια επικίνδυνη και ριψοκίνδυνη πράξη” η οποία “άσκοπα περιέκλειε τη δυνατότητα κλιμάκωσης”. Το Ισραήλ επίσης επισημαίνει τη σπουδαιότητα της υποστήριξης από το πάνελ της πάγιας ισραηλινής θέσης ότι “όλες οι ανθρωπιστικές αποστολές που επιθυμούν να βοηθήσουν τον πληθυσμό της Γάζας θα έπρεπε να το κάνουν μέσω των προβλεπόμενων διαδικασιών και των σχεδιασμένων περασμάτων από ξηράς σε συνεργασία με την κυβέρνηση του Ισραήλ και την Παλαιστινιακή Αρχή”…».
Οι σιωνιστικές θέσεις της έκθεσης, που ο ισραηλινός εκπρόσωπος αναφέρει, αποτυπώνονται ξεκάθαρα στις πρώτες σελίδες της (σελ. 4 και 5), ως τα «κύρια ευρήματα» και «υποδείξεις» της, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η παραίνεση προς το Ισραήλ «να διατηρήσει το ναυτικό αποκλεισμό υπό τακτική αναθεώρηση, με στόχο να εκτιμήσει το για πόσο θα εξακολουθήσει να είναι αναγκαίος». Φυσικά, η έκθεση δεν θα μπορούσε να μην παραδεχτεί ότι οι Σιωνιστές χρησιμοποίησαν «αδικαιολόγητη και υπερβολική» βία, όμως αυτό είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει το Ισραήλ. Αυτά που είχαν να πάρουν τα πήραν, κερδίζοντας πόντους στο διεθνές τους ίματζ (σε διπλωματικό επίπεδο και όχι σε επίπεδο λαών φυσικά). Γι’ αυτό και ο τούρκος αντιπρόσωπος διαφοροποιήθηκε και απέρριψε όλες αυτές τις θέσεις της έκθεσης, στο κείμενο που συνέταξε (και επισυνάπτεται στο τέλος του κειμένου της έκθεσης).
Η έκθεση Πάλμερ έρχεται ως συμπλήρωμα στην αναδίπλωση του επικεφαλής μιας άλλης έκθεσης του ΟΗΕ, του νοτιοαφρικανού δικαστή Γκόλντστοουν. Ηταν η έκθεση που αφορούσε στον πόλεμο που εξαπέλυσε το Ισραήλ το Δεκέμβρη του 2008 ενάντια στη Λωρίδα της Γάζας και απετέλεσε κόλαφο για τους Σιωνιστές για τα εγκλήματα που έκαναν, παρά το γεγονός ότι μοίραζε τα εγκλήματα πολέμου και στις δύο πλευρές (με κύριο όμως υπεύθυνο τους Σιωνιστές). Ο Γκόλντστοουν αποφάσισε να κάνει στροφή 180 μοιρών και τον περασμένο Απρίλη, σε απολογητικό του άρθρο στην Ουάσιγκτον Ποστ, υποστήριξε ότι αν γνώριζε όλα αυτά που «έμαθε» στη συνέχεια, η έκθεση θα ήταν εντελώς διαφορετική.
Τι «έμαθε» ο Γκόλντστοουν; Οτι οι Σιωνιστές δεν είχαν την πρόθεση να σκοτώσουν για πολιτικούς λόγους. Γι’ αυτό και υποστήριξε ότι σκοπός των ερευνών δεν είναι να κάνουν εικασίες με το πλεονέκτημα της εκ των υστέρων γνώσης για το ποιες αποφάσεις θα έπρεπε να πάρουν οι διοικητές σε δύσκολες καταστάσεις πολέμου! Από πού τα «έμαθε» αυτά; Από τους ίδιους τους Σιωνιστές, οι οποίοι κατά τον Γκόλντστοουν ευαισθητοποιήθηκαν για να διαλευκάνουν πάνω από 400 περιπτώσεις «κακής διαχείρισης», ενώ η Χαμάς δεν ευαισθητοποιήθηκε καθόλου!
Επομένως, τι έχει απομείνει από τον ΟΗΕ για να παραδέχεται ένα μέρος της αλήθειας; Μόνο το Συμβούλιο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, που πριν ένα χρόνο, στην έκθεσή του για την επίθεση στο στολίσκο, έριξε όλη την ευθύνη στους Σιωνιστές. Αυτό το συμβούλιο οι τελευταίοι (και ο Γκόλντστοουν μαζί) το κατηγορούν ως «προκατειλημμένο». Η αλήθεια, όμως, είναι ότι, ανεξάρτητα από τα πορίσματα των επιτροπών του ΟΗΕ, τα οποία ακόμα κι όταν καταδικάζουν τους Σιωνιστές δεν έχουν καμία πρακτική εφαρμογή, παρά μόνο σε προπαγανδιστικό επίπεδο, κλειδί ήταν και παραμένει η Παλαιστινιακή Αντίσταση και η διεθνής αλληλεγγύη σ’ αυτή. Το κίνημα των λαών δεν μπορεί να υποκατασταθεί ούτε να στηριχτεί σε κυβερνήσεις ή σε διεθνείς οργανισμούς, γιατί όλοι αυτοί στηρίζονται σε μια κοινή βάση: τη «διεθνή νομιμότητα» που έχει φτιαχτεί από τους ισχυρούς του πλανήτη για να διατηρήσουν την κυριαρχία τους. Τώρα που ο ΟΗΕ κάνει ανοιχτή φιλοσιωνιστική στροφή (έχοντας αφήσει να περάσει κάποιος χρόνος από τα γεγονότα), η αλήθεια αυτή φαίνεται πιο ξεκάθαρα από ποτέ.
ΥΓ: Γι’ αυτό και οι «παλικαρισμοί» του Ερντογάν για διακοπή των εμπορικών και στρατιωτικών σχέσεων με το Ισραήλ, οι απειλές ότι θα επισκεφτεί τη Γάζα, πράγματα που ακόμα δεν έχουν γίνει αλλά μένουν σε επίπεδο απειλών (πέραν της απέλασης ισραηλινών διπλωματών, χωρίς όμως μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές –Τετάρτη βράδυ– να γνωρίζουμε ποιοι απελάθηκαν), δεν αποτελούν τίποτ’ άλλο παρά κρατικά πολιτικά παιχνίδια, ενόψει της συνεργασίας του Ισραήλ με την Κύπρο για την έρευνα για φυσικό αέριο στην Κύπρο. Γι’ αυτό και αντιμετωπίστηκαν μάλλον αδιάφορα από το ΝΑΤΟ, ο Γενικός Γραμματέας του οποίου, Αντερς Φογκ Ράσμουσεν, εξέφρασε απλά την ελπίδα του οι δύο χώρες να βρουν τρόπους για να μειώσουν τις εντάσεις! Τόση ανησυχία δηλαδή!
