Καθώς ξεφτίζει η εικόνα του παντοδύναμου εθνοσωτήρα, του μόνου ικανού να επιβάλει το νόμο και την τάξη και να εξασφαλίσει τη σταθερότητα και την ανάπτυξη της χώρας, που κατασκεύασαν για το στρατηγό Σίσι η κυβερνητική προπαγάνδα και τα αστικά κόμματα και μίντια, η στρατιωτική χούντα δεν αρκείται πλέον στις θανατικές καταδίκες, στην απαγόρευση των διαδηλώσεων και στο πογκρόμ εναντίον των Αδελφών Μουσουλμάνων και άλλων πολιτικών της αντιπάλων. Η αποτυχία του στρατού να τσακίσει το ισλαμικό αντάρτικο στη Χερσόνησο του Σινά και η εφαρμογή μιας σκληρής νεοφιλελεύθερης πολιτικής, στο όνομα της ανάπτυξης και της προσέλκυσης επενδύσεων, επιδεινώνουν το ήδη άθλιο βιοτικό επίπεδο των πλατιών λαϊκών μαζών, διαψεύδουν τις προσδοκίες που τμήμα τους ενδεχομένως στήριξε στον Σίσι και προκαλούν μια αυξανόμενη δυσαρέσκεια, η οποία αποτυπώνεται πλέον αμυδρά, παρά τη λογοκρισία και τις διώξεις δημοσιογράφων, και σε μερίδα του Τύπου.
Την έκρηξη αυτής της δυσαρέσκειας επιχειρεί να προλάβει η στρατιωτική χούντα, συνεχίζοντας το πογκρόμ στα πανεπιστήμια, απαγορεύοντας ουσιαστικά κάθε κινητοποίηση στους εργασιακούς χώρους και διορίζοντας νέο υπουργό Δικαιοσύνης ένα ανθρωποειδές, οι απόψεις του οποίου παραπέμπουν σε βάρβαρα μεσαιωνικά καθεστώτα και προϊδεάζουν για το τι πρόκειται να ακολουθήσει.
Στις 21 Μάη, καταδικάστηκαν από στρατιωτικό δικαστήριο σε τριετή φυλάκιση πέντε φοιτητές του πανεπιστημίου της Μανσούρα και ένας ακόμη, που ήταν μέλος του κινήματος «Οχι σε στρατιωτικές δίκες», σε επταετή φυλάκιση.
Οι φοιτητές αυτοί είχαν συλληφθεί μπροστά στην πύλη του πανεπιστημίου με τις κατηγορίες της συμμετοχής σε παράνομη συγκέντρωση και του αποκλεισμού δρόμων στις 16 Απρίλη του 2014 και μήνες αργότερα, στις 20 Γενάρη του 2015, παραπέμφθηκαν στη στρατιωτική εισαγγελία. Η παραπομπή τους έγινε μετά την έκδοση προεδρικού διατάγματος από τον Σίσι, τον περασμένο Οκτώβρη, με βάση το οποίο παραπέμπεται σε στρατιωτικό δικαστήριο όποιος επιχειρεί να προκαλέσει καταστροφές σε δημόσια περιουσία. Στις εγκαταστάσεις που «προστατεύονται από τρομοκρατικές επιθέσεις» περιλαμβάνονται, με βάση αυτό το διάταγμα, «σταθμοί, δίκτυα και πύργοι ενέργειας, εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, σιδηροδρομικές γραμμές, οδικά δίκτυα, γέφυρες και δημόσια κτίρια» κ.ά.
Μετά από την έκδοση του προεδρικού διατάγματος, έχουν παραπεμφθεί σε στρατιωτικά δικαστήρια τουλάχιστον 184 φοιτητές και 2.000 άλλοι πολίτες, σύμφωνα με τα στοιχεία του κινήματος «Οχι σε στρατιωτικές δίκες».
Παράλληλα, έχουν γίνει γνωστές τουλάχιστον 50 συλλήψεις φοιτητών από διάφορα πανεπιστήμια, στη διάρκεια των εξετάσεων που ξεκίνησαν στις αρχές Μάη, χωρίς νόμιμη αιτία, είτε στο χώρο κατοικίας τους, είτε κατά την έξοδό τους από την αίθουσα εξετάσεων, είτε καθώς βάδιζαν στο δρόμο.
Συν τοις άλλοις, το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο εξέδωσε στις 28 Απρίλη απόφαση που εξαναγκάζει σε συνταξιοδότηση κάθε εργαζόμενο που κατηγορείται ότι απεργεί και «καθυστερεί τα συμφέροντα του κοινού». Ορισε δε ως απεργία «κάθε συνάθροιση εργατών, μέσω της οποίας σταματούν όλη τη διαδικασία παραγωγής, ενώ παραμένουν τμήμα του εργατικού δυναμικού της εταιρίας ή του ιδρύματος». Με δυο λόγια, ποινικοποιείται η απεργία και κάθε κινητοποίηση σε εργασιακούς χώρους και η ποινή είναι ουσιαστικά η απόλυση, αφού η συνταξιοδότηση προφανώς θα αφορά ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων σε κάθε χώρο εργασίας.
Το αποκορύφωμα είναι ο διορισμός στις 20 Μάη ως υπουργού Δικαιοσύνης του Αχμέντ Αλ-Ζιντ, επικεφαλής του Ομίλου των Δικαστών (ο προκάτοχός του αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά από τη θύελλα που ακολούθησε τη δήλωσή του ότι τα παιδιά των οδοκαθαριστών είναι ακατάλληλα για τη θέση του δικαστή). Μόνο που η δήλωση αυτή είναι απλό πταίσμα μπροστά σε απόψεις που έχει διατυπώσει δημόσια, ακόμη και πρόσφατα, ο νέος υπουργός. Ιδού κάποιες απ’ αυτές, όπως αναφέρονται σε ρεπορτάζ της αγγλόφωνης αιγυπτιακής εφημερίδας «Daily News Egypt» (20/5/15), με τίτλο «Ο υπουργός Δικαιοσύνης Αλ-Ζιντ: μια τέλεια απεικόνιση των καιρών»:
«Οτιδήποτε συνιστά επίθεση στο κύρος, στην αξιοπρέπεια και στο σεβασμό της Δικαιοσύνης δε θα περάσει ελαφρά. Στη γη αυτού του έθνους, εμείς οι δικαστές είμαστε οι αφέντες και οι υπόλοιποι είναι οι δούλοι. Οποιου καίει τη φωτογραφία ενός δικαστή θα καεί η καρδιά, η θύμηση και η σκιά του στη γη της Αιγύπτου».
Απευθυνόμενος το 2012 σε συνδιάσκεψη του Ομίλου των Δικαστών, μεταξύ άλλων, είπε: «Δε θα σταματήσουμε να διορίζουμε τους γιους των δικαστών, είτε αρέσει στον κόσμο είτε όχι. Γιοι των δικαστών θα διορίζονται κάθε χρόνο και δεν υπάρχει καμιά εξουσία στην Αίγυπτο που μπορεί να σταματήσει αυτή την την ιερή πορεία προς τη Δικαιοσύνη». Υπήρξε από τους σφοδρότερους πολέμιους της λαϊκής εξέγερσης το 2011, ενώ εμπλέκεται και σε σκάνδαλο διαφθοράς για την πώληση μεγάλων τμημάτων δημόσιας γης από τον Ομιλο των Δικαστών σε συγγενή του, σε τιμή κάτω από το μισό της τιμής της αγοράς, όπως αποκάλυψε η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Αλ-Αχράμ, με βάση επίσημα στοιχεία, το 2014. Με άλλα λόγια, τοποθετήθηκε ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.
