Ποιος το περίμενε, η βρετανίδα πρωθυπουργός να εκλιπαρεί την ΕΕ να δώσει μια παράταση στην έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ; Η «υπερήφανη» βρετανική πολιτική έγινε σκόνη στην έκτακτη σύνοδο κορυφής της περασμένης Τετάρτης, με τη Μέι να δέχεται ακόμα και την παράταση του Brexit πέρα από την 30ή Ιούνη, ημερομηνία που η ίδια είχε ζητήσει από την ΕΕ ως καταληκτική του Brexit.
Μια μέρα πριν, η Μέι είχε πάει να… προσκυνήσει τη Μέρκελ, η οποία την άφησε να περιμένει (δεν ξέρουμε αν ήταν σκόπιμα, είχε όμως τη σημασία του αυτό το στήσιμο).
Στη συζήτηση που ακολούθησε στη σύνοδο κορυφής, μόλις τελείωσε η Μέι την ομιλία της, εμφανίστηκαν δύο τάσεις. Η μία ήταν της Μέρκελ, που ζητούσε μια μεγαλύτερη παράταση του Brexit (ενδεχομένως μέχρι τα τέλη του χρόνου ή τις αρχές του επόμενου), με συμμετοχή της Βρετανίας στις Ευρωεκλογές (αυτό κι αν είναι εξευτελισμός για την βρετανική πολιτική!). Η άλλη ήταν η πιο «σκληρή» του Μακρόν, που ζητούσε «εγγυήσεις» από τη Βρετανία ότι δε θα βάλει εμπόδια στην «ενότητα» της ΕΕ και υποστήριζε την αποχώρηση της Βρετανίας πριν από την πρώτη Ιούλη, μέρα που ξεκινά η θητεία του νέου Ευρωκοινοβουλίου που θα προκύψει από τις ευρωεκλογές. Σε περίπτωση μεγαλύτερης παράτασης, ο Μακρόν ζήτησε επανεκτίμηση της στάσης της Βρετανίας τον Οκτώβρη, για να εξασφαλιστεί ότι η Βρετανία δε δυναμιτίζει την ευρωπαϊκή πολιτική.
Τελικά, όπως συμβαίνει πάντοτε στα ιμπεριαλιστικά διαβούλια, μετά από παζάρια οχτώ ωρών κατέληξαν σε μια συμβιβαστική λύση, την οποία ανακοίνωσαν χαράματα οι Τουσκ και Γιούνκερ. Η συμφωνία προβλέπει παράταση της ημερομηνίας του Brexit, από τις 22 Μάη που ήταν η προηγούμενη παράταση, στις 31 Οκτώβρη. Το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να αποχωρήσει νωρίτερα, αν το επιθυμεί. Αν όμως η Βουλή των Κοινοτήτων δεν εγκρίνει τη συμφωνία αποχώρησης (η οποία παραμένει χωρίς καμιά αλλαγή) πριν από τις Ευρωεκλογές, τότε θα πρέπει να στήσει κάλπες για ευρωεκλογές και να εκλέξει ευρωβουλευτές, οι οποίοι θα παραμείνουν στο Ευρωκοινοβούλιο μέχρι την έξοδο της χώρας.
Πρόκειται, φυσικά, για ξεφτίλα για τη Μέι, αλλά και για όλο το βρετανικό πολιτικό σύστημα. Να έχουν αποφασίσει να φύγουν από την ΕΕ και ταυτόχρονα να πρέπει να στήσουν κάλπες για ευρωεκλογές. Αυτό όμως δημιουργεί προβλήματα και στο υπόλοιπο ευρωενωσίτικο σύστημα. Αν οι αποφάσεις που αφορούν τις εκλογές στα κοινοτικά όργανα (προεδρίες Κομισιόν και Ευρωκοινοβούλιο) ληφθούν με συμμετοχή και των βρετανών ευρωβουλευτών, αυτά τα όργανα δε θα αντιστοιχούν στους συσχετισμούς που θα διαμορφωθούν μετά την αποχώρηση των βρετανών ευρωβουλευτών. Γι' αυτό άρχισε ήδη μια συζήτηση για παράταση της Κομισιόν Γιούνκερ μέχρι τον Οκτώβρη. Η συζήτηση είναι προς το παρόν άτυπη, αλλά αντιλαμβάνεστε τι πρόκειται να γίνει αν παρατείνουν τη θητεία της Κομισιόν Γιούνκερ μέχρι τον Οκτώβρη (η καλύτερη του Αβραμόπουλου, η χειρότερη του Τσίπρα) και τον Οκτώβρη χρειαστεί να δώσουν νέα παράταση για το Brexit! Kάτι ήξερε η Μέρκελ και πρότεινε η παράταση να φτάσει μέχρι τις 31 Δεκέμβρη.
Αλλη ξεφτίλα για τη Μέι και το βρετανικό πολιτικό σύστημα: Οπως είπε ο Τουσκ, στη διάρκεια της παράτασης το Ηνωμένο Βασίλειο θα παραμείνει ένα πλήρες κράτος μέλος με όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις. Παράλληλα, όμως, οι «27» θα κάνουν και δικές τους διαδικασίες (σε επίπεδο Συμβουλίου και Κομισιόν) χωρίς τη συμμετοχή του ΗΒ, πράγμα που αποδέχτηκε η Μέι. Δηλαδή, τα δικαιώματα του ΗΒ δεν είναι και τόσο πλήρη, σε αντίθεση με τις υποχρεώσεις.
Ο Γιούνκερ είπε ότι η Μέι έδωσε επαρκείς διαβεβαιώσεις ότι στη διάρκεια της παράτασης το ΗΒ δε θα εμποδίσει τη λήψη αποφάσεων που έχουν σχέση με το μέλλον της Ευρώπης ή άλλα σημαντικά ζητήματα. Φυσικά, αυτές οι εγγυήσεις δεν έχουν καμιά νομικά δεσμευτική ισχύ, ωστόσο Γιούνκερ και Τουσκ δήλωσαν ότι έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στη Μέι που έδωσε τις διαβεβαιώσεις. Μόνο που δε συμβαίνει το ίδιο με τη βρετανική Βουλή των Αντιπροσώπων.
Η ίδια η Μέι, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε στις Βρυξέλλες, δήλωσε ότι «συμφώνησε στην παράταση» και εξέφρασε την πίστη της στο ότι η Συμφωνία Αποχώρησης μπορεί να επικυρωθεί μέσα στις τρεις πρώτες εβδομάδες του Μάη, ώστε το ΗΒ να αποφύγει να κάνει ευρωεκλογές. Δεν μπόρεσε, όμως, να παρουσιάσει τα στοιχεία που την κάνουν αισιόδοξη. Παρέπεμψε απλά σε νέες συζητήσεις με την αντιπολίτευση με στόχο να συγκεντρωθεί μια πλειοψηφία, ενώ δεν παρέλειψε και πάλι να βγάλει τον εαυτό της έξω από το κάδρο των ευθυνών, επιρρίπτοντας την ευθύνη στο Κοινοβούλιο. «Θα έπρεπε να είχαμε ήδη φύγει», είπε και κάλεσε το Κοινοβούλιο «να επικυρώσει τη συμφωνία προς όφελος του έθνους».
Η συνέχεια… στις οθόνες μας (γιατί θα υπάρξει συνέχεια).
