Tα συμπεράσματα της ετήσιας έκθεσης της Ομοσπονδιακής Ενωσης Ισότιμης Πρόνοιας της Γερμανίας, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα (https://www.der-paritaetische.de/armutsbericht/die-zerklueftete-republik/), δεν ήταν και τόσο αισιόδοξα όσον αφορά στην αύξηση της φτώχειας. Η τελευταία φαίνεται να σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, όπως και η εισοδηματική ανισότητα μεταξύ πλούσιων και φτωχών στα ομόσπονδα κράτη της Γερμανίας.
12,5 εκατομμύρια άνθρωποι εκτιμάται, σύμφωνα με την έκθεση, ότι έχουν περάσει το κατώφλι της φτώχειας μέχρι το 2013. Δηλαδή, έχουν εισοδήματα κάτω από το 60% των μέσων εισοδημάτων, που σημαίνει 892 ευρώ το άτομο (άγαμο, χωρίς παιδιά) ή 1.873 ευρώ για τετραμελή οικογένεια με δύο παιδιά κάτω των δεκατεσσάρων ετών. Ο αριθμός αυτός ισοδυναμεί με το 15,5% του πληθυσμού. Αυτό το ποσοστό φτώχειας είναι το μεγαλύτερο μετά από την επανένωση των δύο Γερμανιών, όπως τόνισε ο CEO της Ομοσπονδιακής Ενωσης Ισότιμης Πρόνοιας, που παρουσιάζεται ως «ομπρέλα» για πάνω από δέκα χιλιάδες ανεξάρτητες οργανώσεις, ινστιτούτα και ομίλους, με πάνω από 280 γραφεία στη χώρα. Το 2010, το ποσοστό φτώχειας σύμφωνα με την ίδια έκθεση ήταν 14.5%. Μέσα σε τρία χρόνια το ποσοστό φτώχειας αυξήθηκε από 14,5% σε 15,5%, δηλαδή κατά μία ποσοστιαία μονάδα. Αυτό ισοδυναμεί με μία αύξηση περίπου 7%.
Η θέσπιση του κατώτατου ωρομίσθιου των 8.5 ευρώ (χωρίς συνταξιοδοτικά δικαιώματα), που ξεκίνησε να εφαρμόζεται από τις αρχές αυτού του χρόνου, αν και χαιρετίζεται από την έκθεση ως θετικό μέτρο, ωστόσο δε θεωρείται αρκετό για να μειώσει τη φτώχεια και να εμποδίσει τις τετραμελείς οικογένειες να ζητούν οικογενειακά επιδόματα από το γερμανικό κράτος.
Σε ανάλογα συμπεράσματα είχε καταλήξει η γερμανική εφημερίδα Saarbrücker Zeitung σε δημοσίευμα της 24/1/15 (https://www.presseportal.de/pm/57706/2933771/saarbruecker-zeitung-3-1-millionen-erwerbstaetige-sind-armutsgefaehrdet-sparen-bei-essen-oder). Η εφημερίδα επικαλείται στοιχεία από την Στατιστική Υπηρεσία που δείχνουν ότι από το 2008 μέχρι το 2013 ο αριθμός των εργατών που πληρώνονται με μισθούς κάτω από τα όρια της φτώχειας αυξήθηκε κατά 25%! Ετσι, ενώ το 2008 οι εργάτες με μισθούς –κυριολεκτικά– πείνας ήταν γύρω στα 2.5 εκατομμύρια άτομα, το 2013 έφτασαν τα 3.1 εκατομμύρια.
Η ιμπεριαλιστική Γερμανία δεν τρώει μόνο τις σάρκες των εξαρτημένων χωρών, όπως η δική μας, αλλά και του ίδιου της του λαού. Ο νόμος της αύξησης της απόλυτης εξαθλίωσης των εργατών αποτελεί γι’ αυτήν (όπως για όλες τις καπιταλιστικές χώρες) τη βάση για την αποκόμιση του ανώτατου κέρδους που μόνο με αυτό είναι ικανοποιημένα τα παράσιτα που κατέχουν την πολιτική και οικονομική εξουσία.
