Αλλού βίαια και εξεγερτικά, αλλού διστακτικά και υπό την ασφυκτική επιρροή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, η εργατική τάξη αρχίζει να ορθώνει αντιστάσεις στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Αντιστάσεις που ακόμη δεν έχουν οδηγήσει σε απτά αποτελέσματα, ούτε σε ένα μόνιμο διεκδικητικό κίνημα, αλλά εν πολλοίς μανιπουλάρονται από τις δυνάμεις του συστήματος.
Αυτές οι σκόρπιες αντιστάσεις, όμως, είναι το λίπασμα για τα αυριανά εξεγερτικά κινήματα. Μόνο μέσα στην ταξική πάλη θα μπορέσουν οι πρωτοπόροι εργάτες να συνειδητοποιήσουν την ιστορική τους αποστολή και να αναλάβουν την ευθύνη για την ταξική και επαναστατική ανασύνταξη.
ΙΣΠΑΝΙΑ
ΙΣΠΑΝΙΑ
Δεν ξέρουμε αν η απεργία στο Μετρό της Μαδρίτης, που ξεκίνησε την Δευτέρα θα μετατραπεί σε απεργία διαρκείας, όπως αναφέρουν τα συνδικάτα, το σίγουρο όμως είναι ότι για πρώτη φορά μετά από δύο δεκαετίες οι εργαζόμενοι στο Μετρό δεν ενέκριναν ούτε τη διασφάλιση των ελάχιστων δρομολογίων, όπως ανέφερε το πρακτορείο Ρόιτερς την περασμένη Τετάρτη και η ισπανική εφημερίδα Ελ Παΐς την προηγούμενη μέρα. Αυτό είναι ένα σημάδι σκλήρυνσης της στάσης των εργατών που αντιδρούν στο πακέτο λιτότητας και μισθολογικών περικοπών (–5% στους δημόσιους υπαλλήλους), που αποφάσισε η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση Θαπατέρο.
Η εταιρία του Μετρό επεχείρησε να ανοίξει τη γραμμή 8 (που πηγαίνει στο αεροδρόμιο) με τη βοήθεια της αστυνομίας, όμως δεν τα κατάφερε. Ετσι, ετοιμάζει σχέδιο μετακινήσεων με ιδιωτικά λεωφορεία που θα καλύψουν τις διαδρομές του προαστιακού σε περίπτωση που οι εργαζόμενοι ξεκινήσουν απεργία διάρκειας (ίσως να την έχουν ήδη ξεκινήσει όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές). Σύμφωνα με το Ρόιτερς, 13 διαδηλώσεις έγιναν σε όλη τη χώρα ενάντια στα νέα μέτρα. Ο εργασιακός μεσαίωνας δεν θα επιβληθεί χωρίς αντιδράσεις. Από το πόσο σκληρές θα είναι αυτές θα εξαρτηθεί και η εφαρμογή του. Ιδωμεν…
ΓΑΛΛΙΑ
Στη Γαλλία, πάντως, το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο (που αυξάνει τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση από τα 60 στα 62) συναντά αντιστάσεις. Πάνω από 200 συγκεντρώσεις αναμένονταν να γίνουν σε όλη τη Γαλλία την Πέμπτη, μέρα για την οποία εξαγγέλθηκε γενική απεργία (το παρόν σχόλιο γράφεται Τετάρτη βράδυ και δεν γνωρίζουμε τα αποτελέσματά της).
Από τις διαδηλώσεις που έγιναν στη Μασσαλία (βλ. φωτογραφία) και στη Λιόν, φαίνεται να υπήρχε μεγάλη συμμετοχή πριν τη γενική απεργία.
ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ
Αντιστάσεις δεν υπάρχουν όμως μόνο στο δυτικό κόσμο. Εδώ και δυο βδομάδες, στο Μπαγκλαντές (χώρα που συγκαταλέγεται σε αυτές με τους μικρότερους μισθούς στον κόσμο, μισθούς της τάξης των 19 ευρώ το μήνα!) οι εργάτες υφαντουργίας κατέβηκαν σε απεργίες και διαδηλώσεις. Οι τελευταίες δεν ήταν πάντοτε ειρηνικές, αλλά σημειώθηκαν εκτεταμένα επεισόδια που την Τρίτη 15 Ιούνη είχαν σαν αποτέλεσμα 25 τραυματίες, όταν η αστυνομία επεχείρησε με δακρυγόνα, γκλομπ και πλαστικές σφαίρες να διαλύσει τους εργάτες που ζητούσαν τριπλασιασμό του βασικού μισθού (από 19 σε 58 ευρώ το μήνα).
Η αστυνομική βία εξαγρίωσε τους εργάτες που το Σάββατο 19 Ιούνη ξανακατέβηκαν από 16 εργοστάσια στους δρόμους της πρωτεύουσας, αποκλείοντας τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο. Οι συγκρούσεις με την αστυνομία είχαν ως κατάληξη 100 τραυματίες, μεταξύ των οποίων και 20 μπάτσοι, λεηλασίες και οδοφράγματα.
Την περασμένη Δευτέρα (21/6), οι διαδηλώσεις μαζικοποιήθηκαν ακόμα περισσότερο. 50.000 εργάτες από 300 εργοστάσια (85 από τα οποία λεηλατήθηκαν από τους εργάτες) κατέβηκαν σε μια μεγάλη διαδήλωση στην εθνική οδό που συνδέει τις βόρειες περιφέρειες με την πρωτεύουσα. Οι συγκρούσεις δεν αποφεύχθηκαν και πάλι, με τους εργάτες να λεηλατούν εργοστάσια, να καταστρέφουν μηχανές και να συγκρούονται με την αστυνομία.
Την επόμενη μέρα, ο υπουργός Εργασίας υποσχέθηκε αυξήσεις στους εργάτες και τους ζήτησε να ηρεμήσουν. Ετσι, μια μέρα μετά (23/6) γύρω στους 1000 μπάτσους με υδραντλίες ανάγκασαν τα εργοστάσια να ανοίξουν παρά τα σπασμένα παράθυρα και μηχανές, γιατί οι ξένες φίρμες (όπως η Wal Mart, η Tesco και η Η&M) ζητούσαν νέες παραγγελίες γιατί μειώνονταν τα στοκ τους, απειλώντας τους ντόπιους καπιταλιστές με μειώσεις της τάξης του 5% στις τιμές παραγγελίας.
Ο αγώνας συνεχίζεται και η κυβέρνηση θα ανακοινώσει την απόφασή της για το βασικό μισθό στις 28 Ιούλη. Οπως αναφέρει στέλεχος επενδυτικής τράπεζας της Ντάκα, «αν οι μισθοί δεν αυξηθούν, οι διαδηλώσεις, οι ταραχές και τα κλεισίματα θα συνεχιστούν». Διάφοροι οικονομολόγοι –παπαγαλάκια των καπιταλιστών– δυσανασχετούν με τις απεργίες και την αναταραχή που κάνουν το Μπαγκλαντές να μη μπορεί να «εκμεταλλευτεί τα οφέλη από την κατά 15% αύξηση των εξαγωγών του». Οφέλη για ποιον άραγε; Μ’ αυτό δεν ασχολήθηκαν οι κύριοι οικονομολόγοι…
