Ιρακινό Κουρδιστάν

Ανοίγει ο δρόμος για την απόσχιση

Ο δρόμος για το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του Ιρακινού Κουρδιστάν έχει ανοίξει και αν η Βαγδάτη δεν προσέλθει άμεσα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων (πράγμα που για την ώρα φαίνεται μάλλον αδύνατο), την ερχόμενη Δευτέρα (25/9), οι τρεις κουρδικές επαρχίες του Ιράκ θα ψηφίσουν αν θέλουν ανεξαρτησία ή να παραμείνουν ως αυτόνομη περιοχή στο Ιράκ.
 
Ο πρόεδρος του ιρακινού Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί, έδωσε τρεις μέρες διορία στη Βαγδάτη για να φτάσει σε συμφωνία μαζί του πάνω στο θέμα της ανεξαρτησίας του Ιρακινού Κουρδιστάν. Αν το κάνει αυτό, τότε το δημοψήφισμα δε θα γίνει. Ομως η Βαγδάτη απέρριψε κάθε συζήτηση για ανεξαρτησία του Ιρακινού Κουρδιστάν και μέχρι τώρα έχει κρατήσει σκληρή στάση, κάνοντας τα πάντα για να εμποδίσει το δημοψήφισμα.
 
Στις 12 Σεπτέμβρη, το ιρακινό κοινοβούλιο απέρριψε την πρόταση για δημοψήφισμα και δύο μέρες μετά απολύθηκε ο κυβερνήτης του Κιρκούκ που το υποστήριζε. Την περασμένη Δευτέρα (18/9), το ανώτατο δικαστήριο του Ιράκ εξέδωσε διάταγμα με το οποίο απαγορεύει το δημοψήφισμα θεωρώντας το «αντισυνταγματικό». Από τη μεριά του ο Μπαρζανί έχει απειλήσει ότι θα απαντήσει με βία σε οποιαδήποτε προσπάθεια εισβολής από ιρακινά στρατεύματα ή σιιτικές πολιτοφυλακές στις διαφιλονικούμενες περιοχές που τώρα βρίσκονται υπό τον έλεγχο των κούρδων μαχητών (Πεζμεργκά) και ιδιαίτερα στο πετρελαιοφόρο Κιρκούκ.
 
Πριν από καιρό, ο διευθυντής της υπηρεσίας αντικατασκοπίας των ΗΠΑ, αντιστράτηγος Βίνσεντ Στιούαρτ, είχε δηλώσει σε επιτροπή της αμερικάνικης Γερουσίας, ότι η απάντηση στο ερώτημα περί ανεξαρτησίας του Ιρακινού Κουρδιστάν δεν είναι το «αν» αλλά το «πότε». Δεν μπορούμε, όμως, να γνωρίζουμε αν η στιγμή έχει φτάσει, παρά την ομοφωνία που υπάρχει ανάμεσα στα κουρδικά πολιτικά κόμματα, τα οποία πριν από λίγους μήνες αποφάσισαν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος της ερχόμενης Δευτέρας (η απόφαση πάρθηκε από μία πλειάδα πολιτικών κομμάτων του Ιρακινού Κουρδιστάν: Δημοκρατικό Κόμμα Κουρδιστάν, Πατριωτική Ενωση Κουρδιστάν, Ισλαμική Ενωση Κουρδιστάν, «Κ»Κ Κουρδιστάν, μέχρι και τα κόμματα των Τουρκμένων).
 
Οι Αμερικάνοι δε θέλουν τη δημιουργία ενός κουρδικού κράτους, ούτε οι Ευρωπαίοι. Από τη στιγμή που μια χαρά ελέγχουν τώρα το Ιράκ, γιατί να δημιουργήσουν ένα ακόμα αγκάθι που θα αποτελέσει πηγή νέων εντάσεων στην περιοχή, με την Τουρκία και το Ιράκ από τη μία πλευρά και τους Κούρδους από την άλλη; Αν δεν έλεγχαν τις χώρες αυτές, θα θυμούνταν το «δικαίωμα στην αυτοδιάθεση», όμως τώρα δεν τους βολεύει, γι’ αυτό και ετοιμάζεται νέα πρωτοβουλία από Τουρκία, Γαλλία και ΟΗΕ πάνω σε εναλλακτικές προτάσεις προς τους Κούρδους του Ιράκ, προκειμένου να τους πείσουν να αναστείλουν το δημοψήφισμα.
 
Για μας, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση είναι θέμα αρχών και όχι πολιτικάντικων ελιγμών. Η αυτοδιάθεση είναι ο μόνος τρόπος για να δοθεί χώρος στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης, είναι η δυνατότητα να απεγκλωβιστούν οι καταπιεζόμενες τάξεις από την αυταπάτη του κοινού «εθνικού αγώνα» των εργατών με τους ομοεθνείς τους καπιταλιστές. Γνωρίζουμε, όμως, ότι πραγματική ανεξαρτησία δε θα υπάρξει, γιατί η ηγεσία των Κούρδων του Ιράκ ήταν (δεκαετίες τώρα), είναι και θα παραμείνει διεφθαρμένη και αμερικανόδουλη.
 
Ας μην ξεχνάμε ότι τα δύο μεγαλύτερα κουρδικά κόμματα του Ιράκ (Δημοκρατικό Κόμμα Κουρδιστάν, Πατριωτική Ενωση Κουρδιστάν) έσπευσαν να συνεργαστούν με τους αμερικάνους κατακτητές και ο Ταλαμπανί (έτερος ισχυρός άντρας της επαρχίας) διετέλεσε πρόεδρος του Ιράκ, υπό αμερικάνικη κατοχή, από το 2005 μέχρι το 2014. Τώρα ζητούν μεγαλύτερο μερίδιο από την πίτα σε μία περιοχή που σπαράσσεται από αντιθέσεις και θα σπαράσσεται για πολύ καιρό ακόμα, όσο δε γεννιέται μια πραγματικά εθνικοαπελευθερωτική και επαναστατική προοπτική, σε σύγκρουση με τους αντιδραστικούς φυλάρχους, τα καθεστώτα-πιόνια και τους ιμπεριαλιστές πάτρωνές τους. Αν το πάρουν το μερίδιο αυτό, ενδεχομένως να κάνουν πίσω και να αναστείλουν την «ανεξαρτησία», ακόμα κι αν γίνει το δημοψήφισμα και επικρατήσει το «ναι». Θα το χρησιμοποιούν ως διαπραγματευτικό χαρτί, εκτός κι αν ναυαγήσουν οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις και έρθει η ώρα να μιλήσουν και εκεί τα όπλα. Ο Μπαρζανί ξεκαθάρισε ότι θα χρειαστούν δύο χρόνια μετά από το δημοψήφισμα (αν επικρατήσει το «ναι») για να αποσχιστεί το Ιρακινό Κουρδιστάν από το Ιράκ. Σε αυτά τα δύο χρόνια πολλά μπορούν να συμβούν…
 
ΥΓ1. Ξέρετε ποιον σύμμαχο βρήκαν οι Κούρδοι του Ιράκ για την ανεξαρτησία τους; Τους σιωνιστές, που διά στόματος του ίδιου του Νετανιάχου δήλωσαν ότι υποστηρίζουν την ανεξαρτητοποίησή του από το Ιράκ! Μάλλον θεωρούν ότι θα αποκτήσουν δικό τους έρεισμα στην περιοχή.
 
ΥΓ2. Ηδη δυο από τα κόμματα που αρχικά είχαν υποστηρίξει τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος (η Ισλαμική Ενωση και το Γκοράν) άλλαξαν στάση και με κοινή τους δήλωση ζητούν την αναστολή του, εξαιτίας του αβέβαιου μέλλοντος και της κρίσιμης κατάστασης που επικρατεί στην περιοχή. Αν πιέσουν οι Αμερικάνοι περισσότερο, τότε θα κάνουν και άλλοι κωλοτούμπα…