Πριν από ένα μήνα το αμερικάνικο περιοδικό Newsweek είχε στο πρωτοσέλιδό του τη φωτογραφία του με τίτλο «Ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος στη Μέση Ανατολή». Την περασμένη Δευτέρα, ανώτατο στέλεχος του στρατού του εκτελέστηκε από τις αμερικάνικες και κυβερνητικές δυνάμεις που τον θεώρησαν «υπεύθυνο πολυάριθμων απαγωγών και άλλων εγκληματικών ενεργειών». Μια μέρα πριν, βρετανικά στρατεύματα στη Βασόρα εξαπέλυαν πογκρόμ συλλήψεων στελεχών του στρατού του. Ο λόγος φυσικά για τον Μοκτάντα Αλ Σαντρ, τον άνθρωπο που ήρθε σε ένοπλη αντιπαράθεση με τους Αμερικάνους δύο φορές πριν από τρία χρόνια (τον Απρίλη και τον Σεπτέμβρη του 2004), αλλά σήμερα εξακολουθεί να μην απαντά στις αμερικάνικες και βρετανικές προκλήσεις.
Κι όχι μόνο αυτό. Σύμφωνα με το περιοδικό Time (2/2/07), οι υπουργοί που στηρίζουν τον Σαντρ υπερψήφισαν το αμερικάνικο «σχέδιο ασφαλείας» – εκκαθάρισης της Βαγδάτης από σουνίτες αντάρτες, σύμφωνα με το οποίο θα αναπτυχθούν 85.000 αμερικανοί και κυβερνητικοί στρατιώτες σε 30 βάσεις «ασφαλείας» (10 απ’ τις οποίες έχουν ήδη στηθεί) που θα επιτηρούν την πόλη υπό άμεση αμερικάνικη καθοδήγηση. Επικαλούμενο μάλιστα ένα τοπικό στέλεχος του στρατού του Σαντρ στην συνοικία Σαντρ Σίτι της Βαγδάτης, το Time αναφέρει ότι μπορεί οι Αμερικάνοι να καλωσοριστούν ακόμα και στην Σαντρ Σίτι, αν τηρήσουν τη συμφωνία που έχει γίνει με τον Σαντρ!
Δε μπορούμε να γνωρίζουμε κατά πόσο ανταποκρίνονται όλα αυτά στην πραγματικότητα (αν και το Time δεν έχει κανένα λόγο να πει ψέματα σε σχέση με τη στάση του Σαντρ), ένα πάντως είναι σίγουρο. Οτι ο πάλαι ποτέ ριζοσπάστης σιίτης κληρικός, όχι μόνο έχει από καιρό εγκαταλείψει κάθε ιδέα για ένοπλη αντίσταση στην κατοχή, αλλά ο στρατός του αναλώνεται σε εθνικές εκκαθαρίσεις κατά των Σουνιτών, ερχόμενος πολλές φορές σε ένοπλη αντιπαράθεση με τους Σουνίτες αντάρτες. Ομως οι Αμερικάνοι εξακολουθούν να μην του έχουν εμπιστοσύνη, γι’ αυτό και συνεχίζουν να τον πρεσάρουν και να χτυπάνε τα πιο ανυπάκουα σ’ αυτούς μέλη του στρατού του, που κάθε άλλο παρά ενιαίος θα πρέπει να θεωρείται.
Οι Αμερικάνοι δεν θέλουν ούτε έναν Σαντρ στην ηγεσία της χώρας που έχουν μετατρέψει σε ατέλειωτα ερείπια. Θέλουν καθαρές μαριονέτες που δεν θα έχουν τις αξιώσεις του Σαντρ στο μεταπολεμικό Ιράκ. Φοβούνται ότι ο Σαντρ (που πέρα απ’ τη δύναμη που έχει στη σημερινή κυβέρνηση, με έξι υπουργούς, διαθέτει επιρροή τόσο στην αστυνομία όσο και στο στρατό) θα τους δημιουργήσει προβλήματα στο μέλλον (με την εναντίωσή του για παράδειγμα στην ασύδοτη καταλήστευση του πετρελαϊκού πλούτου της χώρας απ’ τους κατακτητές), γι’ αυτό και τον πρεσάρουν από τώρα. Οσο γι αυτόν, έχει μετατραπεί σε κύριο στήριγμα των κατακτητών αφού όχι μόνο κρατάει τους Σιίτες μακριά από κάθε αντίσταση, αλλά αποτελεί κι έναν βασικό παράγοντα προώθησης του εμφυλίου συνεργαζόμενος πολλές φορές ακόμα και με τις ταξιαρχίες Μπαντρ σε κοινές επιθέσεις κατά των σουνιτών ανταρτών και εθνικές εκκαθαρίσεις.
