Στα επίπεδα του «Ψυχρού πολέμου» βρίσκονται οι επικίνδυνες στρατιωτικές εμπλοκές μεταξύ Ρωσίας και χωρών του ΝΑΤΟ. Σε πρόσφατη έκθεση του ευρωπαϊκού δικτύου European Leadership Network με έδρα το Λονδίνο (https://www.europeanleadershipnetwork.org/medialibrary/2014/11/05/3b2f357f/Dangerous%20Brinkmanship.pdf) επισημαίνεται ότι το τελευταίο οχτάμηνο σημειώθηκαν γύρω στα 40 επικίνδυνα περιστατικά «παραβιάσεων εθνικών εναέριων χώρων, έκτακτων εμπλοκών, συμπλοκών στον αέρα που μόλις αποφεύχθηκαν, στενών επαφών διά θαλάσσης και άλλων επικίνδυνων περιστατικών που συμβαίνουν σε τακτική βάση σε μία πολύ ευρεία γεωγραφική περιοχή». Για την περιοχή που συνέβησαν τα περιστατικά αυτά η έκθεση επισημαίνει: «Ενώ η πλειοψηφία των καταγεγραμμένων περιστατικών έχει λάβει χώρα στη Βαλτική θάλασσα, υπήρξαν επίσης παρ’ ολίγο περιστατικά στη Βόρεια θάλασσα, τη Βαλτική και κατά μήκος των συνόρων των ΗΠΑ και του Καναδά».
Επικαλούμενη νατοϊκούς αξιωματούχους, η έκθεση υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι αναχαιτίσεις ρωσικών αεροσκαφών από τις χώρες του ΝΑΤΟ τριπλασιάστηκαν αυτό το χρόνο σε σχέση με τα επίπεδα του 2013, ξεπερνώντας τις 100. Οπως επισημαίνει η εφημερίδα Guardian που αναδημοσίευσε αποσπάσματα της παραπάνω έκθεσης, οι εμπλοκές νατοϊκών και ρωσικών αεροσκαφών με τις δύο πλευρές να στέλνουν αεροσκάφη κοντά στα διεθνή σύνορα προκειμένου να δοκιμάσουν πόσο γρήγορα θα απαντήσει ο αντίπαλος, αποτελεί σύνηθες φαινόμενο όλα αυτά τα χρόνια μετά την κατάρρευση της πρώην «Σοβιετικής Ενωσης». Τώρα όμως δεν πρόκειται γι’ αυτό, αλλά για πολύ πιο επικίνδυνα περιστατικά.
Η έκθεση φυσικά επικεντρώνεται στη ρωσική επιθετικότητα (δυτικό ινστιτούτο την εκπόνησε άλλωστε), αλλά δε μπορεί να μην περιγράψει και την αυξημένη νατοϊκή δραστηριότητα σε απάντηση στην ουκρανική κρίση: τετραπλασιασμός των μαχητικών αεροσκαφών που επιτηρούν τον εναέριο χώρο των κρατών της Βαλτικής, της Πολωνίας και της Ρουμανίας (από 4 σε 16), αύξηση των αναγνωριστικών πτήσεων AWACS στην περιοχή, αυξημένη ναυτική στρατιωτική παρουσία στη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα κλπ. Τα παραπάνω μέτρα αποφασίστηκε να επεκταθούν στην τελευταία σύνοδο του ΝΑΤΟ που έγινε στην Ουαλία τον περασμένο Σεπτέμβρη.
25 χρόνια από την πτώση του Τείχους, ο κόσμος δεν έγινε ούτε ασφαλέστερος ούτε ειρηνικότερος. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ποτέ δεν κόπασε και τώρα που η οικονομική κρίση βαθαίνει, αποκτώντας μόνιμη παρουσία, η κάθε πλευρά ακονίζει τα μαχαίρια της προκειμένου να είναι έτοιμη να τα χρησιμοποιήσει. Αυτό το παραδέχτηκε και ένας βρετανός στρατηγός, ο πρώην αναπληρωτής επικεφαλής των συμμαχικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη Τζον Μακόλ, υποστηρίζοντας ότι η πιθανότητα για λάθος υπολογισμούς ή κλιμάκωση είναι θέμα όχι του «εάν» αλλά του «πότε». Αν θέλουμε να μηδενίσουμε αυτή την πιθανότητα, θα πρέπει να εξαλείψουμε τον ιμπεριαλισμό, προσθέτουμε εμείς, και όχι να καθόμαστε και να περιμένουμε σαν το αρνί πριν τη σφαγή…
