Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε στις 10 Ιούνη ότι αποσύρει την ομάδα των διαπραγματευτών του από το Πακιστάν, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων με την πακιστανική κυβέρνηση να καταλήξουν σε συμφωνία για να ξανανοίξουν τα πακιστανικά σύνορα για τον ανεφοδιασμό των αμερικανονατοϊκών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Τα σύνορα έχουν κλείσει από τον περασμένο Νοέμβρη, μετά από αμερικάνικη αεροπορική επίθεση σε πακιστανικό συνοριακό φυλάκιο που προκάλεσε το θάνατο 24 στρατιωτών, με αποτέλεσμα να παραμένουν από τότε εγκλωβισμένα στο έδαφος του Πακιστάν χιλιάδες φορτηγά και κυρίως βυτιοφόρα με καύσιμα με προορισμό τα στρατεύματα κατοχής στο Αφγανιστάν.
Εκτοτε ο ανεφοδιασμός γίνεται με υπερδιπλάσιο κόστος, από βορρά, μέσω της κεντρικής Ασίας, του Καυκάσου και της Ρωσίας, ενώ την περασμένη βδομάδα το ΝΑΤΟ υπέγραψε συμφωνίες με το Καζαχστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Κιργιστάν, που επιτρέπουν να χρησιμοποιηθεί το έδαφός τους για την απόσυρση των νατοϊκών οχημάτων και του στρατιωτικού εξοπλισμού από το Αφγανιστάν ενόψει της σχεδιαζόμενης ολοκλήρωσης των στρατιωτικών επιχειρήσεων μέχρι το τέλος του 2014.
Η πακιστανική βουλή με απόφασή της έχει θέσει ως όρο για να ξανανοίξει ο συνοριακός δρόμος τη δημόσια συγγνώμη του Λευκού Οίκου για το θάνατο των 24 στρατιωτών και τον τερματισμό των επιθέσεων με τηλεκατευθυνόμενα αμερικάνικα αεροσκάφη στις φυλετικές περιοχές του βορειοδυτικού Πακιστάν, που έχουν προκαλέσει το θάνατο εκατοντάδων αμάχων και τροφοδοτούν συνεχώς με νέο αίμα τους ισλαμιστές αντάρτες καθώς και τα αντιαμερικάνικα αισθήματα του πακιστανικού λαού.
Ο Λευκός Οίκος απορρίπτει και τους δύο όρους. Αρνείται να εκφράσει δημόσια συγγνώμη, γιατί ισχυρίζεται ότι έγιναν λάθη και από τις δύο πλευρές, και κλιμακώνει τις στοχευμένες επιθέσεις στις φυλετικές περιοχές, ιδιαίτερα στο Βόρειο Βαζιριστάν, για τις οποίες ωστόσο υπήρχε εξαρχής η σιωπηλή συναίνεση της πακιστανικής κυβέρνησης, παρά τις αντίθετες επίσημες δηλώσεις και διαμαρτυρίες. Oμως το μεγαλύτερο εμπόδιο στην επίτευξη συμφωνίας φαίνεται να είναι το οικονομικό. Η πακιστανική πλευρά ζητά 5.000 δολάρια για κάθε όχημα με νατοϊκά εφόδια που θα περνά από το έδαφος του, αντί 250 δολάρια που πλήρωνε μέχρι τον περασμένο Νοέμβριο. Αίτημα που απορρίπτεται κατηγορηματικά από το Λευκό Οίκο, ο οποίος εντείνει τις πιέσεις στην πακιστανική κυβέρνηση και για να πετύχει μια ικανοποιητική συμφωνία και για να την αναγκάσει να αναλάβει πολεμικές επιχειρήσεις στις φυλετικές περιοχές. Για το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις ρίχνει την ευθύνη στην πακιστανική πλευρά δηλώνοντας ότι είναι «έτοιμος να στείλει τους διαπραγματευτές πίσω μόλις το Πακιστάν είναι έτοιμο να συνάψει συμφωνία», ενώ ο αμερικάνος υπουργός πολέμου Λέον Πανέτα προειδοποίησε εμμέσως πλην σαφώς ακόμη και για στρατιωτικές επιθέσεις στο έδαφος του Πακιστάν. Αναφερόμενος στο αποκαλούμενο δίκτυο Χακανί σε ομιλία του στις 7 Ιουνίου κατά την επίσκεψή του στην Καμπούλ είπε: «τα ασφαλή καταφύγια του Χακανί υπάρχουν ακόμη στην άλλη πλευρά των συνόρων (σ.σ στο Βόρειο Βαζιριστάν του Πακιστάν). Το Πακιστάν πρέπει να αναλάβει δράση για να σταματήσει να επιτρέπει τρομοκράτες στο έδαφός του να επιτίθενται στις δυνάμεις μας στην άλλη πλευρά των συνόρων. Η υπομονή μας έχει φτάσει στα όριά της. Είναι δύσκολο να πετύχουμε ένα ασφαλές Αφγανιστάν όσο υπάρχει ασφαλές καταφύγιο για τρομοκράτες στο Πακιστάν, από το οποίο μπορούν να πραγματοποιούν επιθέσεις στις δυνάμεις μας. Οι ΗΠΑ θα κάνουν ανεξάρτητα αυτό που πρέπει να κάνουν για να προστατέψουν τις δυνάμεις μας». Και όταν ρωτήθηκε εάν οι ΗΠΑ στείλουν στρατεύματα από το Αφγανιστάν για να χτυπήσουν στόχους στο Πακιστάν, αρνήθηκε να το αποκλείσει.
Η πακιστανική κυβέρνηση έχει αρνηθεί μέχρι τώρα να ξεκινήσει στρατιωτική επιχείρηση στο Βόρειο Βαζιριστάν, όπου έχει τη βάση του το ισχυρό δίκτυο Χακανί, γιατί πρέπει να αναπτύξει στρατεύματα σε ένα εξαιρετικά δυσπρόσιτο και άγνωστο έδαφος απέναντι σε ένα εμπειροπόλεμο και ισχυρό αντίπαλο, με απρόβλεπτες οδυνηρές συνέπειες. Υπενθυμίζουμε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις που πραγματοποίησε το 2009 κάτω από την πίεση της Ουάσιγκτον στην Κοιλάδα Σουάτ και στις περιοχές Λόουερ Ντιρ και Μπουνέρ, εκτός του ότι δεν κατάφεραν να συντρίψουν τους ισλαμιστές αντάρτες, εκτόπισαν εκατομμύρια Πακιστανούς από τις εστίες τους. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη έξοδο άμαχου πληθυσμού στην ινδική υποήπειρο από τη διαμελισμό το 1947 της Βρετανικής Ινδίας σε Ινδία και Πακιστάν.
Τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα σήμερα για την κυβέρνηση του Αζίφ Ζαρντάρι, καθώς η λαϊκή οργή εναντίον των ΗΠΑ μεγαλώνει και οι εκλογές πλησιάζουν. Συνεπώς, τα περιθώρια ελιγμών της περιορίζονται ακόμη κι αν ο Λευκός Οίκος κάνει κάποια μικρή υποχώρηση.
