Ρώτησαν τη βουλευτίνα και πρώην υφυπουργό του Μητσοτάκη, Αλεξοπούλου, πώς μπορεί ένας εκπαιδευτικός με μισθό 800 ευρώ τον μήνα να πληρώσει ενοίκιο 400 ευρώ και να ζήσει. Και απάντησε όπως ακριβώς σκεφτόταν: «Το τζάμπα πέθανε. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα. Το τζάμπα δεν υπάρχει. Και όλοι θέλαμε το τζάμπα. Ποιος θα το πληρώσει;». Ο παρουσιαστής της εκπομπής σταυροκοπήθηκε, κάνοντάς της έμμεσα νόημα να το μαζέψει, αλλά αυτή συνέχισε απτόητη: «Εσείς τι υπονοείτε; Ότι θα μπορούσε [η κυβέρνηση] να δώσει πέντε ενοίκια πίσω για να πάρει ζακετούλα, που λέγατε πριν; Αυτό με τις ζακέτες παλιά και τα παιδάκια που λιποθυμούσαν μας έστειλε στον ΣΥΡΙΖΑ, που μας έκλεισε τις τράπεζες. Αυτή η ρητορική». Και με ύφος που δε σηκώνει αντίρρηση, απεφάνθη: «Δεν θα πάρουμε δέκα ζακετάκια, θα πάρουμε δύο».
Δε θα αναρωτηθούμε πόσα «ζακετάκια» έχει στη γκαρνταρόμπα της η Αλεξοπούλου, γιατί μάλλον δε θα τα έχει μετρήσει. Κόρη εργολάβου ασφαλτοστρώσεων, μηχανικός και εργολάβος και η ίδια, σιγά μην καθήσει να μετρήσει τα «ζακετάκια» της. Τα «ζακετάκια» του μισθοσυντήρητου μετράει. Και είναι συνεπής με τον εαυτό της, με την καταγωγή της, με την τάξη της και με το πολιτικό κόμμα στο οποίο κάνει καριέρα. Είναι, όμως, μαρτυριάρα. Δεν κατάλαβε πως αυτά που συζητάνε στις παρέες τους στη Μύκονο δεν πρέπει να τα λέει δημόσια. Μάλλον δε θα το καταλάβει ποτέ. Η ίδια είναι που παλαιότερα υπερασπιζόταν το «αγέννητο παιδί» και ξιφουλκούσε ενάντια στο δικαίωμα της γυναίκας να διαφεντεύει το σώμα της. Το «αγέννητο παιδί» «είναι άνθρωπος, εικόνα Θεού, εξ άκρας συλλήψεως», έλεγε – κι ανάμεθα αν ξέρει να μεταφράσει την ατάκα που κάπου είχε διαβάσει. Κατά τα άλλα, οι απόψεις της Καρυστιανού ενόχλησαν τη ΝΔ
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέλαβε να υπερασπιστεί την Αλεξοπούλου που φαίνεται πως ανήκει στους μητσοτακικούς. Δεν απευθυνόταν στους πολίτες, είπε, αλλά στην αντιπολίτευση και και στον «λαϊκισμό του παρελθόντος». «Δεν θα μπορούσε να συμβαίνει αυτό σε έναν λαό που υπέστη τέτοιες περικοπές», είπε και μας ξέρανε. Εκανε δεδομένο το ζητούμενο, θεωρώντας ότι απευθύνεται σε βλάκες. Για εργαζόμενους γινόταν λόγος, για εκπαιδευτικούς συγκεκριμένα, όχι για τις θέσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Να μην το βασανίζουμε άλλο. Η… μαρτυριάρα Αλεξοπούλου αποκάλυψε τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται οι νεοδημοκράτες (και όχι μόνο). Μίσος και περιφρόνηση για τους εργαζόμενους, που τους αντιμετωπίζουν σαν υποζύγια και όχι ως ανθρώπους.
Respect
Στα παλαιστινιακά σόσιαλ μίντια κυκλοφόρησε ένα απόσπασμα από παλιά ομιλία του Γιάχια Σινουάρ με αναφορά στα κοινωνικά δίκτυα. Ελεγε ο μάρτυρας ηγέτης της Χαμάς:
«Εκφράζω τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη και εκτίμησή μου προς τους ακτιβιστές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, των οποίων η στάση υπήρξε θετική, και τους λέω: Αδελφοί και αδελφές μου, είστε θεμελιώδες στοιχείο στη διαμόρφωση και στη λήψη αποφάσεων μέσα στο Κίνημα Χαμάς, στην ηγεσία του και στο κυβερνητικό έργο. Σας θεωρούμε τα μάτια μας, μέσα από τα οποία βλέπουμε τα λάθη και τις αδυναμίες. Και δεν ενοχλούμαστε ούτε θυμώνουμε όταν μας ασκείτε κριτική».
أعبر عن عظيم شكري و تقديري لنشطاء مواقع التواصل الاجتماعي الذي كان موقفهم إيجابي ، و أقول لهم ..
إخواني و أخواتي ، أنتم مكون أساسي في تشكيل و صياغة القرار لدى حركة حماس و قيادتها و العمل الحكومي،
و نحن نعتبركم عيننا التي نبصر بها جوانب الخلل ولا نزعل ولا نغضب إذا ما انتقدتمونا. pic.twitter.com/FbGz2St2gs— الغزَّاوي الجلَّاد (@Gazawi_105) February 2, 2026
Ο άνθρωπος του προέδρου
Μετά τον Μαρκ Ρούτε, ο μεγαλύτερος φαν του Τραμπ πρέπει να είναι ο πρόεδρος της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο. Δεν αναφερόμαστε στη θεσμοθέτηση βραβείου ειρήνης της FIFA, που δόθηκε -εννοείται- στον Τραμπ, αλλά και σε πρόσφατη δήλωσή του, με την οποία άνοιξε την πόρτα για την επιστροφή της Ρωσίας στις διεθνείς αθλητικές οργανώσεις. Τουλάχιστον στις ποδοσφαιρικές και ειδικά στο Παγκόσμιο Κύπελλο που την ευθύνη του έχει ο Ινφαντίνο και η καμαρίλα της FIFA. Ο αποκλεισμός της ρωσικής εθνικής ομάδας και των συλλόγων, μετά την εισβολή στην Ουκρανία είναι αντιπαραγωγικός, είπε ο Ινφαντίνο. «Αυτή η απαγόρευση δεν έχει καταφέρει τίποτα. Εχει μόνο δημιουργήσει περισσότερη απογοήτευση και μίσος. Το να επιτραπεί σε κορίτσια και αγόρια από τη Ρωσία να παίζουν ποδόσφαιρο σε άλλα μέρη της Ευρώπης θα ήταν ωφέλιμο», πρόσθεσε. Το προσεχές Παγκόσμιο Κύπελλο είναι το Κύπελλο του Τραμπ, που θα ήθελε να δει τη ρωσική ομάδα να αγωνίζεται σ’ αυτό. Μόνο που την απέκλεισαν από τα προκριματικά, οπότε δεν υπάρχει θέση. Ο Τραμπ, βέβαια, δεν πολυσκοτίζεται για τέτοιες λεπτομέρειες. Μπορεί να διατάξει τον Ινφαντίνο να βρει τρόπο να συμμετάσχει η εθνική Ρωσίας. Γι’ αυτό και ο Ινφαντίνο τρέχει να λύσει το ζήτημα για το επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο και τις ενδιάμεσες διοργανώσεις, ώστε να ικανοποιηθεί ο «ντάντι».
ΥΓ. Για το σιωναζιστικό Ισραήλ δεν τέθηκε ποτέ ζήτημα, εννοείται. Μέχρι και γεωγραφική… μεταφορά του στην Ευρώπη έχουν αποφασίσει εδώ και δεκαετίες, μιας και από την Ασία το έχουν αποβάλει.
Ποιος Ανδρέας;
Γνωστός «εκσυγχρονιστής» του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος κάρφωσε τον Ανδρουλάκη και την παρέα του λέγοντας ότι κάποιος Ανδρέας «πέρα από διαγραφές πρότεινε και μαστίγωμα των αντιφρονούντων έξω από τη Χαριλάου Τρικούπη»! Ποιος είν’ αυτός ο Ανδρέας, ρε παιδιά; Ο Σπυρόπουλος, το δεξί χέρι του Ανδρουλάκη; Κάπου διαβάσαμε πως δεν εννοούσε αυτόν ο Κωνσταντινόπουλος. Τότε ποιον εννοούσε; Μην μας σκάτε.
ΥΓ. Απτόητος από το συμπούρδουλο που γίνεται μέσα στο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, ο εκπρόσωπος Κώστας Τσουκαλάς ντύθηκε… λενινιστής (προτού ακόμα ανοίξει το Τριώδιο). «Μέσα στα όργανα πρέπει να λέει ο καθένας την άποψή του, γιατί αυτό είναι και το καθήκον μας, αλλά προς τα έξω να έχουμε μια ενιαία φωνή. Να είναι όλοι στην πρώτη γραμμή. Να επικοινωνούμε τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ απέναντι στη Νέα Δημοκρατία», είπε. Τέρμα, ο Τσουκαλάς είναι ο Μπάστερ Κίτον του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ. Σε κάνει να λύνεσαι από τα γέλια, ενώ αυτός παραμένει αγέλαστος.
Αλληλομηνύθηκαν Κωνσταντοπούλου και Γεωργιάδης. Good for them που λένε οι Αμερικανοί. Εξασφάλισαν μια ακόμα δόση δημοσιότητας. Εμάς γιατί θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει το ξεκατίνιασμά τους; Να κλάψουμε επειδή παραβιάζεται ο παλιός κανόνας της αστικής πολιτικής, που ήθελε τις πολιτικές διαφορές να λύνονται στη Βουλή και ποτέ στα δικαστήρια; Ελάτε τώρα… Αυτό σας μάρανε;
Photo opportunity
Θέλεις να εξασφαλίσεις φωτογραφίες με την Κίμπερλι; Πας σε εκδήλωση των Ναυπηγείων Ελευσίνας που ανήκουν στην αμερικάνικη ONEX. Δε θ’ άφηνε την ευκαιρία να πάει χαμένη ο Θεοδωρικάκος. Η ΟΝΕΧ οργάνωσε μια φιέστα απ’ αυτές που συνηθίζουν οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις όταν κάνουν κάποια σύμπραξη. Η σύμπραξη της ΟΝΕΧ έγινε με μια κορεάτικη φίρμα παραγωγής σιδηροδρομικού υλικού, η Κίμπερλι θα ήταν παρούσα, εκμεταλλεύτηκε και ο Θοδωρικάκος την ευκαιρία, αφού πήρε πρόσκληση ως υπουργός Ανάπτυξης. Πήγε, δήλωσε ότι «τα Ναυπηγεία Ελευσίνας αποτελούν ένα πραγματικό success story για την ελληνική βιομηχανία, τη ναυπηγική και την οικονομία της πατρίδας μας», γλείφοντας πατόκορφα τους αμερικάνους καπιταλιστές, μας έστειλε κι ένα μπουκέτο φωτογραφιών του με την Κίμπερλι στη μέση. Εννοείται πως δε δημοσιεύουμε καμία. Σιγά μην του κάνουμε τη χάρη.
Ωχ, ωχ, ωχ!
Τον Μητσοτάκη, από την άλλη, τον έζωσαν τα φίδια, όταν άκουσε την Κίμπερλι να δηλώνει, παρουσία της αυτού εξοχότητος του α(η)δού Κωνσταντίνου Αργυρού, στη VIP προβολή της ταινίας «Μελάνια» (η οποία πάει άπατη στο box office στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες): «Ελπίζω να έρθει η Μελάνια. Γνωρίζω ότι ο πρόεδρος θα έρθει και ανυπομονώ πραγματικά να έρθουν και οι δύο για να επισκεφθούν την Ελλάδα. Θα είναι μια απίστευτη τιμή για τη χώρα, ναι». Το τελευταίο το ξεπερνάμε, γιατί δεν μας αφορά. Θα είναι τιμή για τους αμερικανόδουλους να τους επισκεφτεί ο Τραμπ, για εμάς όχι.
Γιατί, όμως, τον ζώνουν τα φίδια τον Μητσοτάκη; Γιατί άμα έρθει ο Τραμπ εδώ, σίγουρα θα πάει (πριν ή μετά) στην Τουρκία. Ισως το συνδυάσει με την επόμενη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα γίνει 7-8 Ιούλη στην Αγκυρα. Κι αν του έρθει η ιδέα να «λύσει» και τον «πόλεμο Ελλάδας-Τουρκίας», ώστε να κάνει εννιά τους «πολέμους» που έχει «λύσει»; Τι μπορεί να βγει από το απύλωτο στόμα του; Σίγουρα όχι κάτι που θα μπορεί να ερμηνευτεί σαν αιχμή κατά της Τουρκίας. Πώς θα βγει μετά ο Μητσοτάκης στην προεκλογική πιάτσα, όπου οι πάντες θα έχουν σχηματίσει «εθνικό» εκτελεστικό απόσπασμα και θα τον πυροβολούν κατά ριπάς, κατηγορώντας τον για «ενδοτισμό» και τα παρόμοια; Αλλο να πάρει πρόσκληση για τον Λευκό Οίκο, όπου θα πάει μόνος του και θα πει τα καθιερωμένα αμερικανοραγιάδικα, θα υπογράψει και καναδυό συμφωνίες αγοράς οπλικών συστημάτων και θ’ ακούσει καλά λόγια από τον Τραμπ, και άλλο να κάνει ο Τραμπ περιοδεία σε Αγκυρα και Αθήνα, οπότε μπαίνουν στο επίκεντρο τα ελληνοτουρκικά.
Γι’ αυτό ζώνουν τα φίδια τον Μητσοτάκη. Μπορεί να παρηγοριέται με τον ιδέα ότι αυτή ήταν μια ακόμα παπάρα της σελέμπριτι Κίμπερλι που έχει ξαναπεί κάτι αντίστοιχο, εκφράζοντας την ελπίδα να έρθει στην Αθήνα ο Τραμπ και να βγάλει λόγο στην Ακρόπολη (ο νέος Περικλής!). «Ολοι θα το θέλαμε αυτό, έτσι δεν είναι;», είχε ρωτήσει το ακροατήριό της, για να συμπληρώσει: «Θα του το ζητήσω».
Tα παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά… Αρχειακό υλικό του NBC δείχνει τον Ντόναλντ Τραμπ να παρτάρει με τον Τζέφρι Επστίν το 1992, στο Μαρ-α-Λάγκο της Φλόριντα. Κατά τα άλλα, όχι, ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ δεν είχε καμιά σχέση με τις βασικές δραστηριότητες του Επστιν, που ήταν να πλασάρει ανήλικες στην αξιότιμη πελατεία του…
And fuck ICE
Σε αντι-τραμπική και αντί-ICE «διαδήλωση» μετατράπηκε το κόκκινο χαλί και η σκηνή της αίθουσας όπου απονεμήθηκαν τα φετινά βραβεία Γκράμι. Τραγουδίστριες και τραγουδιστές, μουσικοί, στιχουργοί, παραγωγοί και άλλοι παράγοντες της αμερικάνικης μουσικής βιομηχανίας έβαλαν στο στόχαστρό τους τις ορδές των τραμπούκων και δολοφόνων, φορώντας κονκάρδες με το σύνθημα «Εξω η ICE». Πιο οξεία από όλους υπήρξε η Μπίλι Αϊλις, που αφού είπε ότι «κανένας δεν είναι παράνομος σε κλεμμένη γη», πέταξε ένα μεγαλοπρεπέστατο «γαμιέται η ICE». Αν σκεφτούμε ότι οι φίρμες της μουσικής επηρεάζουν πολύ κόσμο, δεν είναι δύσκολο να καταλάβωουμε ότι οι Ρεπουμπλικανοί βαδίζουν προς ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές του ερχόμενου Νοέμβρη, την οποία θα τη φορτώσουν στον Τραμπ. Ειδικά εκείνοι που θα χάσουν τις έδρες τους στο Κογκρέσο θα γίνουν ορκισμένοι εχθροί του.
