Σήμερα η στήλη θα εγκαταλείψει τα κάθε είδους σούργελα με τα οποία ασχολείται και θα περιλάβει μόνο σοβαρά θέματα. Κάνουμε ένα είδος δημοσιογραφικής αποτοξίνωσης. Ευγενείς παρουσίες 180 χρόνια καθισμένα στο παγκάκι. 91 η γιαγιά, 88 ο παππούς (δεν είναι ζευγάρι), θεώρησαν χρέος τους να κατέβουν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας για το έγκλημα των Τεμπών σε μια επαρχιακή πόλη. Τα σέβη μας. Hταν κρατική δολοφονία Οι φοιτητές του Τμήματος Μουσικών Σπουδών Ιωαννίνων διασκευάζουν στιχουργικά ένα τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Στολισμένη εξέδρα Φίλαθλοι του Παναθηναϊκού κρέμασαν πανό στο κλειστό της Λεωφόρου, στον αγώνα μπάσκετ γυναικών ΠΑΟ-Ηρακλής. Στα μούτρα σου, μωρή Σιωνίστρια δημοσιογράφος δεν πήρε τα χάπια που μοίρασε η κυβέρνηση, ούτε άκουσε τη σύσταση του επικεφαλής ψυχιάτρου της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας του υπουργείου Υγείας να μην παρακολουθούν σκληρά βίντεο (σκληρό για τους σιωνιστές είναι κάθε βίντεο που δείχνει παλαιστίνιους μαχητές, ακόμα και καφέ να πίνουν) και έπαθε την κρίση την ώρα που βρισκόταν…
Συντάκτης: Eksegersi.gr
Oνομάζεται Χαλίλ Ρόζεν και είναι στρατιωτικός ρεπόρτερ στο σιωνιστικό Κανάλι 14. Εχει καλές πηγές στο σιωναζιστικό στρατό και δεν μασάει τα λόγια του. Είναι σιωναζιστής και δεν το κρύβει. Πρόσφατα, όταν η Παλαιστινιακή Αντίσταση ενέτεινε τον πόλεμο φθοράς στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας και άρχισαν μαζικά να επιστρέφουν φέρετρα στο Ισραήλ, ζήτησε να εξαλειφθεί εντελώς από το χάρτη η Τζαμπάλια, γιατί αλλιώς ο σιωναζιστικός στρατός δε θα μπορέσει να ελέγξει την περιοχή και να εφαρμόσει το Σχέδιο των Στρατηγών («Πείνα και Εξολόθρευση») και να μετατρέψει τη βόρεια Γάζα σε buffer zone (στρατιωτική νεκρή ζώνη). Χτες, βλέποντας τις εικόνες της Μεγάλης Επιστροφής, θρηνούσε για την ήττα: Μπορώ να σας πω ότι οι στρατιώτες μας που αποχώρησαν από το Διάδρομο Νετζαρίμ έφυγαν με δάκρυα στα μάτια, λέγοντας ότι νιώθουν πως όλα όσα έκαναν για περισσότερο από ένα χρόνο στη Λωρίδα της Γάζας έχουν χαθεί. Αυτό προκαλεί θυμό. Οπως ξέρετε, έχουμε μιλήσει πολύ…
Αν ζούσε ο παλαιστίνιος συγγραφέας και διηγηματογράφος και επαναστάτης Γασάν Καναφάνι (τον δολοφόνησαν οι σιωνιστές το 1972, επειδή ως εκπρόσωπος Τύπου του Λαϊκού Μετώπου τους κατεξευτέλιζε διεθνώς), θα έγραφε ένα διήγημα για τις πυγολαμπίδες του Ουάντι Γάζα, της Κοιλάδας της Γάζας. Χιλιάδες κινητά φέγγουν μέσα στη νύχτα, φωτίζοντας το δρόμο της Μεγάλης Επιστροφής. Από τις 7 το πρωί μέχρι τώρα, το ανθρώπινο ποτάμι συνεχίζει να κυλάει ασταμάτητα από τους καταυλισμούς των εκτοπισμένων στην κεντρική και τη νότια περιοχή της Λωρίδας προς το βορρά. «Σαμάλ» (με παχύ σίγμα) ακούγεται συνέχεια από το στόμα των τηλεοπτικών ρεπόρτερ και από το στόμα των οδοιπόρων, όταν μιλούν στα κανάλια. Σημαίνει «βορράς». Οι Παλαιστίνιοι ξέρουν ότι θ’ αντιμετωπίσουν την κακουχία της νύχτας. Ξέρουν ότι η υγρασία της θάλασσας θα μουσκέψει τα ρούχα και θα περονιάσει τα κόκαλα. Ξέρουν ακόμα ότι στο βορρά δε θα βρουν σπίτια να τους περιμένουν, νοσοκομεία για τους τραυματίες και τους…
Ηταν πολύς ο κόσμος που μαζεύτηκε στις χτεσινές διαδηλώσεις για το έγκλημα των Τεμπών, που έγιναν σε περίπου 100 πόλεις της χώρας. Ολοι ξέραμε ότι θα είναι πολύς ο κόσμος. Το ακούγαμε στον περίγυρό μας, το βλέπαμε στα λεγόμενα σόσιαλ μίντια. Θα ήταν αστείο να ισχυριστεί οποιοδήποτε κόμμα της αντιπολίτευσης ότι είχε οποιαδήποτε συμβολή σ’ αυτό το γεγονός. Είτε έκανε είτε δεν έκανε κάλεσμα, ο κόσμος θα ήταν ο ίδιος. Ας αρκεστούν, λοιπόν, στην πολιτική σπέκουλα προς άγραν ψήφων, αν και δεν νομίζουμε ότι προσφέρεται το συγκεκριμένο. Δεν ήταν αυτός ο κόσμος εκείνοι που κατεβαίνουν σε μια 24ωρη απεργία ή έστω στις πορείες για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Δεν είχαμε να κάνουμε με εκδηλώσεις ενταγμένες στη δυναμική κάποιου διεκδικητικού κινήματος. Ξέρουμε, άλλωστε, πολύ καλά ότι τέτοιο κίνημα, με σχετικά μόνιμα χαρακτηριστικά, δεν υπάρχει στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Αν απέδειξε κάτι όλος αυτός ο κόσμος που κατέβηκε σε διαδηλώσεις…
Για την επικαιρότητα του Παλαιστινιακού δεν χρειάζεται να μιλήσουμε. Η Λέιλα Χάλεντ δε χρειάζεται συστάσεις. Μια θρυλική μορφή της Παλαιστινιακής Αντίστασης, που στα 81 της παραμένει… αμετανόητη επαναστάτρια, αφοσιωμένη στην Υπόθεση της απαλευθέρωσης της Παλαιστίνης. Θα έχει, λοιπόν, μεγάλο ενδιαφέρον η συζήτηση μαζί της (διαδικτυακά), που διοργανώνει την ερχόμενη Παρασκευή (31 Γενάρη) στη Νομική Σχολή, η Δικτύωση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση. Παραθέτουμε την ανακοίνωση της Δικτύωσης: Συζήτηση με τη Λέιλα Χάλεντ, τη θρυλική αντάρτισσα της Παλαιστίνης Η μεγαλειώδης νίκη της Παλαιστινιακής Αντίστασης Υστερα από ενάμιση χρόνο γενοκτονίας αλλά και θυελλώδους αντίστασης, ο παλαιστινιακός λαός στάθηκε ακλόνητος στην γη του, πετυχαίνοντας μια μεγαλειώδη νίκη ενάντια στους σιωνιστές εισβολείς και τους αμερικάνους πάτρωνές τους. Μια νίκη με τεράστια σημασία ενάντια σε έναν από τους ισχυρότερους στρατούς του κόσμου, που αποδεικνύει για ακόμα μια φορά ότι ο αποφασιστικός παράγοντας που κρίνει την έκβαση ενός πολέμου είναι ο αγωνιζόμενος άνθρωπος και όχι τα όπλα.…
Τοπίο μετεμφυλιακών καταστάσεων επικρατεί στη δημόσια εκπαίδευση. Διώκεται η συμμετοχή στην απεργία, η οποία μάλιστα δεν έχει κριθεί από την αστική δικαιοσύνη παράνομη. Μπαράζ πλέον πειθαρχικών διώξεων εναντίον νεοδιόριστων έχουμε απ’ άκρου εις άκρο της Ελλάδας, καθώς η κυβέρνηση, το υπουργείο Αμάθειας και Καταστολής και οι σφουγγοκωλάριοι της διοικητικής πυραμίδας έχουν λυσσάξει κυριολεκτικά επειδή η περίφημη αξιολόγησή τους, δηλαδή η επιστροφή του αλήστου μνήμης θεσμού του επιθεωρητή έχει αποτύχει παταγωδώς, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, που καθορίζουν και τις εξελίξεις. Καθαιρούνται από τις θέσεις τους και διώκονται ακόμη και διευθυντές σχολείων και προϊστάμενοι/ες νηπιαγωγείων επειδή συμμετέχουν στην απεργία-αποχή, σύμφωνα με την απόφαση των συνδικαλιστικών οργάνων. Διώκεται ακόμη και η έκφραση γνώμης και η υπεράσπιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών. Τελευταίο επεισόδιο στη βιομηχανία διώξεων που έχει στηθεί είναι η πειθαρχική δίωξη της δασκάλας του 7ου Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών, Σοφίας Καψαλάκη, επειδή υπερασπίσηκε δημόσια, ως μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Αν.…
Και στον παράδεισο να μας πείτε να στήσουμε τις σκηνές μας, δεν θα πάμε. Κι αν εδώ που ζούμε είναι η κόλαση, εδώ θα τις στήσουμε. Θα πάμε στα συντρίμμια μας και θα τις στήσουμε. Αντέξαμε τόσο καιρό την κόλαση, αλλά τη χώρα μας δεν την εγκαταλείψαμε. Μετά απ’ όσα έκαναν οι Ισραηλινοί, θα δεχτούμε αυτά που λέει ο Τραμπ; Εδώ θα μείνουμε, μέχρι ν’ ανοίξει το Νετζαρίμ. Μια σκηνή πάνω στα συντρίμμια, αυτός είναι ο παράδεισος για εμάς. Και τη χώρα μας θα την ξανακάνουμε παράδεισο. Λόγια ενός εκτοπισμένου Παλαιστίνιου που περίμενε ν’ αρχίσει η Επιστροφή (στο Αλ-Τζαζίρα) «Ερχεστε από τον νότο; Ελάτε να φιλήσω τα κεφάλια σας». Ο μεγαλύτερος φιλάει τα κεφάλια των εφήβων. Και δεν τους επιτρέπει να φιλήσουν το χέρι του, όπως επιβάλλει η παράδοσή τους. Συγκλονιστικές στιγμές εκτυλίσσονται στη Γάζα καθώς το ποτάμι των εκτοπισμένων επιστρέφει στην πρωτεύουσα και τις βόρειες περιοχές της Λωρίδας. Δεν…
«Ο εχθρός έσπασε και η Γάζα νίκησε, υψώστε τη σημαία της νίκης, υψώστε τη σημαία της τιμής». Αυτό γράφει το τεράστιο πανό των οπωδών της Αλ-Ντιφρ στην Τύνιδα. Δίπλα μια τεράστια σύνθεση, στην οποία δεσπόζει η μορφή του Γιάχια Αλ-Σινουάρ. «Βάλε το σπαθί απέναντι από το σπαθί, χαιρετισμός στους άνδρες του Μοχάμεντ Ντεΐφ», φώναζαν ρυθμικά οι φίλαθλοι, υμνώντας η νίκη της Γάζας, της Παλαιστίνης και της Αντίστασης. Μεγάλες στιγμές που, δυστυχώς, δεν τις βλέπουμε στα δικά μας γήπεδα.
…εδώ, πάνω στα στήθη σας μένουμε σαν τον τοίχο, και στα λαρύγγια σας κομμάτια από γυαλί, φύλλο φραγκοσυκιάς, στα μάτια σας μια θύελλα φωτιάς. Εδώ, πάνω στα στήθη σας μένουμε σαν τον τοίχο. …Το ψύχος του πάγου στα νεύρα μας και στις καρδιές μας μια κόκκινη κόλαση. Στη δίψα στίβουμε τις πέτρες, τρώμε το χώμα όταν πεινάσουμε, όμως δε φεύγουμε και τ’ ακριβό το αίμα δεν το λυπόμαστε δεν το λυπόμαστε , δεν το λυπόμαστε. Ταουφίκ Ζαγιάντ Σκηνές ενθουσιασμού στην κατεστραμμένη παραλιακή λεωφόρο Αλ-Ρασίντ, που διασχίζει τη Λωρίδα της Γάζας από το βορρά προς το νότο. Οι εκτοπισμένοι μόλις έμαθαν ότι επιτεύχθηκε συμφωνία και θα γυρίσουν στις πόλεις και τα χωριά τους. Το ξέρουν πως τα σπίτια τους είναι κατεστραμμένα, όμως αυτοί πανηγυρίζουν. Ο παλαιστίνιος ποιητής είχε περιγράψει πριν από δεκαετίες την ψυχολογία του λαού του. Στη γλώσσα των Παλαιστίνιων έχει διαμορφωθεί εδώ και πολλές δεκαετίες η έννοια του «σομούντ».…
Η πιο εντυπωσιακή υποδοχή απελευθερωμένου παλαιστίνιου κρατουμένου. Αμπασάν Αλ-Καμπίρα: μια κωμόπολη ανατολικά της πόλης Χαν Γιούνις, πεδίο σκληρών μαχών στη διάρκεια του πολέμου του Κατακλυσμού του Αλ-Ακσα, καθώς ο σιωναζιστικός στρατός έπρεπε να περάσει από εκεί για να πολιορκήσει τη Χαν Γιούνις. Αμέσως μόλις έφτασε στη Γάζα, απελευθερωμένος από τις σιωνιστικές φυλακές, στο πλαίσιο της συμφωνίας ανταλλαγής «Κατακλυσμός των Ελεύθερων», ο Μοχάμεντ Αμπού Ντραζ φόρεσε τη στρατιωτική του στολή, πέρασε την κορδέλα των Αλ-Κασάμ στο κεφάλι του, παρέλαβε το Καλάσνικοφ και μπήκε στο χωριό του ως αντάρτης, θριαμβευτής, πάνω στις πλάτες των ένοπλων συντρόφων του. Ο μαχητής ανανέωσε τον όρκο του: Ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου! Oλο το χωριό τον υποδέχτηκε με σημαίες της Παλαιστίνης, της Χαμάς (οι πράσινες) και της Φάταχ (οι κίτρινες). Ολόκληρη η Παλαιστίνη αποτυπωμένη σε μερικές σκηνές από ένα χωριό στη νοτιοανατολική περιοχή της Λωρίδας της Γάζας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τη σύμφωνη γνώμη του δημάρχου Περάματος και του αντιδημάρχου Παιδείας πρόκειται να παραχωρήσουν 2 υφιστάμενα δημόσια σχολεία στο Πέραμα στο Ιδρυμα Ωνάση. Τα σχολεία θα γίνουν Πρότυπα για μαθητές από όλη την Περιφέρεια Αττικής (στις εισαγωγικές εξετάσεις δεν συμμετέχουν αποκλειστικά μαθητές από την περιοχή του Περάματος αλλά έχουν δικαίωμα συμμετοχής μαθητές από όλη την Περιφερειακή Διεύθυνση) και υπάρχοντα σχολεία θα καταργηθούν και οι μαθητές θα αναγκαστούν να βρουν άλλα σχολεία. Με δεδομένο ότι τα άλλα σχολεία του Περάματος είναι υπερπλήρη, οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Περάματος και του 1ου ΓΕΛ Περάματος θα αναζητήσουν σχολείο σε άλλες περιοχές. Κοινώς, θα εξορίσουν τα παιδιά του Περάματος για χάρη λίγων και εκλεκτών. Το ίδιο θα συμβεί και σε άλλα σχολεία στην Αττική και την υπόλοιπη Ελλάδα. Υπάρχει μεγάλος αναβρασμός και μαθητές και γονείς μαζί με τους εκπαιδευτικούς ξεσηκώνονται. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Περάματος ματαίωσαν με…
Μητσοτάκης και Πιερρακάκης αφού παρέδωσαν πανευτυχείς στην εφοπλιστική οικογένεια του Ιδρύματος Ωνάση, 22 υφιστάμενα δημόσια σχολεία με τη Σύμβαση που υπέγραψαν σε εκδήλωση-σόου στο Μέγαρο Μαξίμου, την έφεραν στη συνέχεια προς επικύρωση στη Βουλή. Σχεδίαζαν μάλιστα και συνέχεια στο πανηγυρικό σόου, με επίσκεψη Πιερρακάκη και παρατρεχάμενων στο 1ο Γυμνάσιο και 1ο Λύκειο Περάματος που έχουν επιλεγεί για να μετατραπούν σε Ωνάσεια Σχολεία. Δυστυχώς, όμως, την όρεξη τους την έκοψαν οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου που δεν «τσίμπησαν» στην γκεμπελίστικη κυβερνητική προπαγάνδα, ότι τάχα θα έρθει η κοσμογονία στο σχολείο τους και προχώρησαν σε αποχή και κατάληψη του σχολείου. Τα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία (ΔΗΜΩΣ) είναι μια ακόμη χάντρα στο κομπολόι της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας εκπαίδευσης. Η συνταγή είναι δοκιμασμένη και εφαρμόζεται σε όλα τα κοινωνικά αγαθά (Υγεία, Παιδεία, δημόσια μέσα μεταφοράς, κ.λπ.) που πρόκειται να λεηλατηθούν από το κεφάλαιο. Αφήνονται στην τύχη τους, να απαξιωθούν, να καταρρεύσουν για να έρθει στη…
Τι παραγωγή! Ο σκηνικά διάκοσμος, τα ρούχα, η σκηνοθεσία… Ετσι παρουσιάζεται η απόλυτη νίκη. Εϊνατ Φάιτσμαν, ισραηλινή σκηνοθέτιδα Ο Ισραηλινός στρατός μπορεί να διηγείται ιστορίες μέχρι αύριο για την καταστροφή της Χαμάς, αλλά η πραγματικότητα δείχνει ότι αυτή η οργάνωση ελέγχει πολιτικά και στρατιωτικά τη Γάζα. Ισραηλινό Κανάλι 14 Η διαδικασία παράδοσης ομήρων το Σάββατο ήταν η πιο οργανωμένη μέχρι σήμερα από τη Χαμάς. Η Χαμάς φάνηκε να προσπαθεί να δείξει ότι εξακολουθεί να ελέγχει σε μεγάλο βαθμό τη Γάζα, παρά τις επιθέσεις που υπέστη κατά τη διάρκεια του πολέμου. CNN Η Χαμάς σχεδίασε με εξυπνάδα την επιχείρηση παράδοσης, προβάλλοντας τα τουφέκια Tavor ως λάφυρα πολέμου, ενώ η ελίτ μονάδα μαχητών συμμετείχε σε μια σκηνή που θυμίζει στους Ισραηλινούς την ήττα του Οκτώβρη. Ο τίτλος γραμμένος στα εβραϊκά «Η σιωνιστική ιδέα δεν θα νικήσει» και η σκηνογραφία που ετοιμάστηκε προσεκτικά, όλες οι λεπτομέρειες έχουν στόχο να ενισχύσουν τη διήγηση της…
Σε μια σκηνή αφοσίωσης, ένας απελευθερωμένος κρατούμενος, που απελάθηκε στη Γάζα, σκύβει και φιλά το μερικώς ακρωτηριασμένο πόδι ενός νεαρού Γαζάουϊ, που τραυματίστηκε από τη σιωνιστική επιθετικότητα. Υστερα, τον φιλάει στο μέτωπο, ένδειξη σεβασμού που συνήθως κάνουν οι νεότεροι στους γεροντότερους. Αντιστροφή των όρων. Ο πρώην κρατούμενος αναγνωρίζει ότι οι θυσίες του λαού και της Αντίστασης τον απελευθέρωσαν από τις σιωνιστικές φυλακές. H σύζυγος του φυλακισμένου αγωνιστή Ράιφ Αλ-Φάρα από τη Λωρίδα της Γάζας (μεγάλο σόι Γαζάουϊ και με τεράστια αγωνιστική παράδοση οι Αλ-Φάρα) τρέχει να τον συναντήσει μετά την αποφυλάκισή του. Χαιρετίζει και ευχαριστεί την Αντίσταση, χαιρετίζει την Παλαιστίνη. Παλαιστινιακός Σύλλογος Κρατουμένων: Ο κρατούμενος Ραέντ Σάαντι, ο πρεσβύτερος κρατούμενος από τη Τζενίν, απελευθερώνεται σήμερα μετά από 36 χρόνια φυλάκισης στις ισραηλινές φυλακές. Είναι καταδικασμένος σε δύο φορές ισόβια και 20 χρόνια κάθειρξη. Οι κάτοικοι της Τζενίν υποδέχονται τον απελευθερωμένο κρατούμενο, Μοχάμεντ Αλ-Aρντα, στην πόλη Aραμπα. Eίναι ένας από τους…
Είναι φορές που το ρεπορτάζ δε χρειάζεται κανένα συμπλήρωμα. Πάμε, λοιπόν, να δούμε ρεπορτάζ από την απελευθέρωση των 200 παλαιστίνιων κρατούμενων (121 ισοβίτες και 79 με μεγάλες ποινές κάθειρξης). To τραγούδι της απελευθέρωσης, στο δρόμο για τη Γάζα. Εκεί τους περιμένουν με λουλούδια… …και με τιμητικές βολές από τα τιμημένα όπλα της Αντίστασης, αυτά που τους λευτέρωσαν. Xαιρετισμός στη Γάζα. Υπόκλιση στην Αντίσταση. Τιμή στον Ισμαΐλ Χανίγια και όλους τους μάρτυρες. Δόξα στις Ταξιαρχίες Αλ-Κασάμ. Στο λεύτερο έδαφος της Γάζας, ο απελευθερωμένος κρατούμενος, με δάκρυα στα μάτια, φόρεσε την τιμημένη κορδέλα των Αλ-Κασάμ στο κεφάλι του και ξεσπά. Με μια φωνή,απελευθερωμένοι κρατούμενοι και Παλαιστίνιοι που τους υποδέχτηκαν: Βάλε το σπαθί απέναντι στο σπαθί / είμαστε οι άντρες σου,Μοχάμεντ Ντεΐφ! Ο Μοχάμεντ Αλ-Αρντα, ένας από τους ήρωες της σήραγγας της ελευθερίας, κατά την άφιξή του στη Ραμάλα. Είχε συλληφθεί το 2002 και είχε ποινή τρεις φορές ισόβια συν 20 χρόνια κάθειρξη. Ο…
Μαζικά εγκεφαλικά στη σιωνιστικά οντότητα. Λίγο είναι να βλέπεις τέσσερις αιχμάλωτες στρατιωτίνες, ντυμένες με τις στρατιωτικές τους στολές, τροφαντές και χαμογελαστές, να χαιρετούν τους μαχητές της Παλαιστινιακής Αντίστασης και το λαό της Γάζας, πάνω σε μια εξέδρα; Μια εξέδρα που η τεράστια γραφιστική σύνθεση στο φόντο της γράφει (στα αραβικά και τα αγγλικά): Παλαιστίνη – Η νίκη του καταπιεσμένου λαού ενάντα στο ναζιστικό σιωνισμό, Η Γάζα είναι το νεκροταφείο των εγκληματιών σιωνιστών, Οι παλαιστίνιοι μαχητές της ελευθερίας θα είναι πάντα οι νικητές, Κατακλυσμός του Αλ-Ακσα – Επανάσταση ενάντια στη σιωνιστική αδικία και εγκληματικότητα. Πώς να γλιτώσεις το εγκεφαλικό, όταν ανοίγει το πλάνο και να βλέπεις ότι οι τέσσερις από τους μαχητές Κασάμ που συνοδεύουν τις στρατιωτίνες φέρουν αυτόματα τουφέκια των ειδικών δυνάμεων του Ισραήλ; Αυτόματα τουφέκια που δεν αγοράστηκαν αλλά αποσπάστηκαν ως λάφυρα κατά τις μάχες που έδωσαν αυτοί οι μαχητές, εξευτελίζοντας στο πεδίο όλες τις επίλεκτες μονάδες του σιωναζιστικού…
Για δεύτερη συνεχή μέρα ο Χουσεΐν Φαγιάντ, ο θρυλικός Αμπού Χάμζα, διοικητής του Τάγματος Μπέιτ Χανούν των Ταξιαρχιών Αλ-Κασάμ, έκανε χτες την εμφάνισή του στους δρόμους της Μπέιτ Χανούν, μίλησε με συμπατριώτες του και έκανε δηλώσεις. Ντυμένος με πολιτικά ρούχα, περιστοιχιζόταν από συντρόφους του, που στο βίντεο εμφανίστηκαν με «μωσαϊκό» στα πρόσωπα (προφανώς είναι στελέχη της Αντίστασης). Προφανώς για λόγους προστασίας τους. Μόνο ο Αμπού Χάμζα φαίνεται, για να αποκαλυφθεί και πάλι το φιάσκο των γκεμπελίσκων του σιωναζισμού, που είχαν εκδώσει επίσημη ανακοίνωση ότι τον σκότωσαν τον περασμένο Μάη. Ακούγεται να λέει ο Αμπού Χάμζα (σε ελεύθερη απόδοση): Ακριβώς εδώ [δείχνει με το χέρι] σκοτώθηκε ο υποδιοικητής της Ταξιαρχίας Ναχάλ, η οποία προωθήθηκε με σκοπό να καταστρέψει τη Μπέιτ Χανούν. Αλλά η Μπέιτ Χανούν τον περίμενε και τον υποδέχτηκε, με την τακτική της. Αυτόν, την ταξιαρχία του, τους στρατιώτες του και τις μονάδες του πίσω από αυτόν, και το κατοχικό…
H Xαμάς κήδεψε σήμερα δύο μέλη του Πολιτικού Γραφείου του Κινήματος στη Γάζα, που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του σιωναζιστικού πολέμου εξόντωσης, τον Ρούχι Μουστάχα (Αμπού Τζαμάλ) και τον Σάμι Αουντα. Η επικήδεια προσευχή έγινε στο τζαμί του Ομάρ στην Πόλη της Γάζας και την παρακολούθησε πλήθος Παλαιστίνιων. Η τελετή ήταν σεμνή, χωρίς παράτες και κενολογίες. Αγημα μαυροφορεμένων μαχητών των Ταξιαρχιών Ιζελντίν Αλ-Κασάμ (μάλλον από την ελίτ δύναμη) στάθηκε τιμητική φρουρά και μετέφερε τις σορούς των μαρτύρων μέχρι το νεκροταφείο. Συγγενείς τους μίλησαν με θερμά λόγια στην κάμερα του Αλ-Σαράζ, αναφερόμενοι στην αγωνιστική ιστορία των δύο μαρτύρων. Και οι δύο είναι πρώην πολιτικοί κρατούμενοι. Μετά την απελευθέρωσή τους, δε «φόρεσαν παντόφλα», αλλά συνέχισαν να αγωνίζονται για τη λευτεριά της Παλαιστίνης. Οπως λέει και ο δημοσιογράφος, το Κίνημα Χαμάς έχει πληρώσει βαρύ φόρο αίματος ηγετικών στελεχών του στη διάρκεια της μάχης του Κατακλυσμού του Αλ-Ακσα, δίνοντας στον αγώνα ηγετικά στελέχη όπως…
Αυτή δεν ήταν βιβλιοπαρουσίαση, ήταν το βρυκολάκιασμα των «μακεδονομάχων», με αφορμή την παρουσίαση ενός βιβλίου που μιλάει γι’ αυτούς και τα εθνικοφασιστικά συλλαλητήριά τους. Φαίνεται καθαρά και από το σχετικό Δελτίο Τύπου: Την εκδήλωση οργάνωση το περιφερειακό τηλεοπτικό κανάλι «Βεργίνα Τηλεόραση», που επαίρεται ότι είχε πρωτοστατήσει σε εκείνες τις ανατριχιαστικές εθνικοφασιστικές φιέστες. Αλλωστε, ο ιδιοκτήτης του είναι ο συγγραφέας του βιβλίου και παρουσιάζεται δοξαστικά ως ο «πρωτεργάτης της διοργάνωσης των μεγάλων συλλαλητηρίων». Εκείνη την εποχή είχαν ξυλοκοπήσει άγρια (σε εκδήλωση των Ποντίων) και τον μακαρίτη Γιάννη Μπουτάρη, τότε δήμαρχο Θεσσαλονίκης, που οι κοσμοπολίτικες απόψεις του δεν «κόλλαγαν» με τις απόψεις του εθνικοφασιστικού εσμού. Ας θυμηθούμε το βίντεο, με τον Μπουτάρη να μεταφέρεται υποβασταζόμενος μετά την ξυλοδαρμό και τους μπάτσους να παρακολουθούν απαθώς τα εθνίκια να τον κυνηγούν μέχρι το αυτοκίνητό του. Το θέμα μας δεν είναι ένα περιφερειακό-περιθωριακό κανάλι και ο εν λόγω «πρωτεργάτης». Το θέμα μας είναι ποιοι παρέστησαν…
Eνα καινούργιο τραγούδι γράφτηκε για τους εκτοπισμένους της Λωρίδας της Γάζας, εν αναμονή της μεγάλης επιστροφής στις εστίες τους στην Πόλη της Γάζας και στον Καταυλισμό Αλ-Σάτι (Η Παραλία), στη Τζαμπάλια και τον Καταυλισμό της, τη Μπέιτ Λάχια, τη Μπέιτ Χανούν και ολόκληρο το βορρά της Λωρίδας. Οι στίχοι του τραγουδιού εκφράζουν αυθεντικά την ατσάλινη θέληση του παλαιστινιακού λαού. Επιστρέφουμε σε σένα, επιστρέφουμε Ω χώρα μας, επιστρέφουμε Φύγαμε μικρές οικογένειες Αλλά επιστρέφουμε εκατομμύρια Επιστρέφουμε, δεν σε ξεχάσαμε Την εικόνα της θάλασσας και του λιμανιού Το πλοίο και τη βάρκα Σου τραγουδάμε, επιστρέφουμε Επιστρέφουμε, είσαι κομμάτι μας Το κλαδί σου δεν ξεμακραίνει από εμάς Ανατολικά ή δυτικά Θα επιστρέφουμε, ακόμα κι αν περάσουν χρόνια Επιστρέφουμε στο χωριό μας Επιστρέφουμε στην τιμή μας Επιστρέφουμε στο χωριό μας Και το αγαπάμε Επιστρέφουμε, η απουσία σου Αυτή που δεν ξεχνούν οι σκόνες σου Αύριο οι πόρτες σου θα χτυπηθούν Με ανυπομονησία και νοσταλγία Επιστρέφουμε…





















