Επιτελικό κράτος σημαίνει αν κολλήσει κάπου ένα έργο, θα χτυπήσει ένα καμπανάκι και κάποιος θα ασχοληθεί – επιτελικό κράτος σημαίνει να κάνουμε Υπουργικό Συμβούλιο κάθε μήνα και να έχουμε προγραμματισμό του κυβερνητικού έργου στην αρχή του χρόνου. Είναι ένας τρόπος διαχείρισης και διοίκησης που φέρνει κοντά την τεχνοκρατική με την πολιτική αντίληψη… Οσοι επιμένουν να βρίσκουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ δήθεν τεχνοκρατών που διορίζονται και πολιτικών που εκλέγονται, δεν αντιλαμβάνονται ότι στη ΝΔ είμαστε μια ομάδα, ένα ανοιχτό δημοκρατικό κοινοβουλευτικό κόμμα – τα συζητούμε ανοιχτά, είμαστε μία οικογένεια και για αυτό προχωράμε τελικά μπροστά.
Κυριάκος Μητσοτάκης
(Επιτελικό κράτος σημαίνει να παίρνεις την αρμοδιότητα της ΕΥΠ/ΚΥΠ στο μέγαρο Μαξίμου και να «βυσματώνεις» όλους όσους διαχειρίζονται συμβάσεις – από υπουργούς μέχρι ανώτατους καραβανάδες – μη τυχόν και κάνουν «δουλειές» μόνοι τους. Επιτελικό κράτος σημαίνει να διορίζεις κεντρικά και τους γενικούς γραμματείς των υπουργείων και τους επικεφαλής των εποπτευόμενων φορέων, ώστε ο υπουργός να είναι περικυκλωμένος από ανθρώπους του Μαξίμου. Επιτελικό κράτος σημαίνει να διοικεί ένας αυτοκρατορίσκος με μια αυλή Ηρακλέων του Στέματος που λογοδοτούν μόνο σ’ αυτόν. Αυτά τα γνωρίζουν οι πάντες, αλλά άρχισαν να τα «κοπανάνε» οι γαλάζιοι βουλευτές και πρώην υπουργοί στον Μητσοτάκη τώρα, που τον βλέπουν στριμωγμένο στα σκοινιά. Μ’ άλλα λόγια, βγάζουν την ουρά τους απέξω και δείχνουν με το δάχτυλο τον αυτοκρατορίσκο και την αυλή του, για να διασωθούν οι ίδιοι εκλογικά και πολιτικά. Δεν είναι πρωτοφανή αυτά. Εχουν ξαναγίνει στο παρελθόν κι ας μην είχε λανσαριστεί ο όρος «επιτελικό κράτος», με αξεσουάρ το τάμπλετ του Σκέρτσου και τους «κοριούς» του Δημητριάδη και του Κοντολέοντα. Ενόψει όλων των παραπάνω, η αποστροφή του Μητσοτάκη ότι «είμαστε μια οικογένεια» θυμίζει σαπουνόπερα τύπου «Τόλμη και γοητεία». Με ισχυρές καπιταλιστικές οικογένειες να συντρώγουν και να συνδεξιώνονται την ίδια στιγμή που το κάθε μέλος της οικογένειας σκάβει το λάκο των άλλων. Μήπως έτσι δεν είναι και η σχέση του μικρού Κυριάκου με τη μεγαλύτερη αδερφή του; Αυτός της απαγόρευσε να συμμετάσχει στις κυβερνήσεις του κι αυτή δεν τον κάλεσε ούτε στο γάμο του γιου τους. Αφήστε το γεγονός ότι, εκτός των αναγκαίων πολιτικών συνευρέσεων, οικογενειακή σύναξη έγινε μόνο στην κηδεία του Δρακουμέλ)
