Συντάκτης: Eksegersi.gr

 Αλληλοκατηγόριες εκτοξεύουν στη βουλή ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με αφορμή την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Οπως και πολλά άλλα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, έπεσε θύμα της μίζερης κρατικής χρηματοδότησης. Η εξακτίνωση του Πανεπιστήμιου σε τέσσερις πόλεις της Θράκης και η διεύρυνσή του με νέα τμήματα και σχολές (από 11 έγιναν 18), ειδωμένα κυρίως στα πλαίσια του ανταγωνισμού της «δικής μας» αστικής τάξης με αυτήν της γειτονικής «προαιώνιας εχθρού» Τουρκίας, αλλά και της πολιτικής των τελευταίων χρόνων, της τεχνητής αύξησης του φοιτητικού πληθυσμού χωρίς αντίκρισμα («μεταρρύθμιση» Αρσένη), έγιναν ως είθισται στην ελληνική επικράτεια, με τη μέθοδο του τυχαίου. Το 75% των εξόδων λειτουργίας των νέων σχολών και το 100% των ανελαστικών εξόδων αντλούνταν από ευρωπαϊκά προγράμματα, τα οποία στις 31 του περασμένου Αύγουστου είχαν καταληκτική ημερομηνία. Και ενώ ο αριθμός του διδακτικού προσωπικού και ο αριθμός των φοιτητών αυξήθηκαν (αντίστοιχα κατά 64% και…

 Τα μεγάλα λόγια δεν λείπουν από το στόμα του υπουργού Δικαιοσύνης Αναστάση Παπαληγούρα. Ούτε τα στημένα τηλεοπτικά σόου, με επισκέψεις στις φυλακές, σε επιλεγμένους χώρους, ώστε να δίνεται η εντύπωση ότι ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος, που έχει τάξει τον εαυτό του στην υπηρεσία του εξανθρωπισμού των φυλακών και της εξάλειψης της αθλιότητας που τις χαρακτηρίζει. Στην πραγματικότητα, όμως, όπως και οι προκάτοχοί του, ο Παπαληγούρας δεν έχει καμιά διάθεση να αλλάξει έστω και στο ελάχιστο την κατάσταση. Το έδειξε αυτό στη διάρκεια της απεργίας πείνας των πολιτικών κρατούμενων, όταν εξαναγκάστηκε να κάνει πίσω σε ένα-δυο ζητήματα που αφορούν το εξοντωτικό ειδικό καθεστώς κράτησής τους, για να μπορέσει να διατηρήσει αυτό το καθεστώς. Αν ο κ. Παπαληγούρας ήταν τουλάχιστον ειλικρινής, θα αφαιρούσε από την αρχή το κλουβί μέσα στο οποίο είχαν κλείσει τους πολιτικούς κρατούμενους και δεν θα το ξήλωνε κομμάτι-κομμάτι, δοκιμάζοντας τις αντοχές του Δ. Κουφοντίνα…

 H εικόνα ήταν άκρως σουρεαλιστική: ο Δημήτρης Κουφοντίνας να δικάζεται στο Στρατοδικείο για ανυποταξία, επειδή το 1987, έχοντας ήδη περάσει στην παρανομία, δεν πήγε να καταταγεί. Στο ελληνικό κράτος, όμως, όπως σε κάθε κράτος, οι τύποι πρέπει να τηρούνται. Ετσι, την Πέμπτη το πρωί, ο Δ. Κουφοντίνας βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα στρατοδικείο, αποτελούμενο από τρεις στρατιωτικούς δικαστές και δύο αξιωματικούς του Στρατού. Μάλλον αντίστροφα πρέπει να το πούμε. Οι πέντε στρατοδίκες βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον Δ. Κουφοντίνα. Πρέπει, πάντως, να σημειώσουμε ότι ο πρόεδρος του Στρατοδικείου διηύθυνε άψογα τη διαδικασία. Χωρίς την παραμικρή υποτιμητική συμπεριφορά προς τον κατηγορούμενο και τους μάρτυρες υπεράσπισης, χωρίς πολιτικούς υπαινιγμούς και «αντιτρομοκρατικές» κορόνες, χωρίς να στριμώχνει τη διαδικασία ή να εμποδίζει τους μάρτυρες να αναπτύξουν τους συλλογισμούς τους. Τυπικός και καθόλου προσβλητικός ήταν και ο στρατιωτικός εισαγγελέας. Αντίθετα, οι ασφαλίτες της Αντιτρομοκρατικής προσπάθησαν να δώσουν και πάλι το γνωστό σόου, με τα τζιπάκια και τους…

 Κανένα φως ακόμη από το Συμβούλιο Εφετών, που καλείται να αποφασίσει για την παραπομπή ή μη του Κώστα Αβραμίδη σε δίκη. Ως γνωστόν, η εισαγγελική πρόταση άλλαξε για τρίτη φορά κατεύθυνση και συνίσταται πλέον στην παραπομπή Αβραμίδη ως μέλους της 17Ν. Ο Αβραμίδης έχει καταθέσει μακροσκελέστατο υπόμνημα μέσω του συνηγόρου του, στο οποίο, όπως γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο, η κατηγορία γίνεται φύλλο και φτερό. Θα έπρεπε κανονικά το Συμβούλιο να δώσει τέλος σ’ αυτή την εκκρεμότητα, δεδομένου ότι η υπόθεση σέρνεται εδώ και 8 μήνες. Ομως, στη λειτουργία της Δικαιοσύνης πρυτανεύουν άλλα κριτήρια. Παραθέτουμε στη συνέχεια αποσπάσματα από την παρέμβαση που έκανε ο Κ. Αβραμίδης σε εκδήλωση της Αριστερής Παρέμβασης Ζωγράφου, που έγινε την περασμένη Δευτέρα: «Θα ξεκινήσω από ένα προσωπικό περιστατικό που συνέβη όταν ήμουν φοιτητής στην ΑΣΚΤ. Μια αγορανομική παράβαση. Την εποχή εκείνη δούλευα σαν μικροπωλητής πουλώντας κάλτσες μπροστά στο Πολυτεχνείο. Δεν είχα άδεια και το κυνήγι από…

Ενα φιλόδοξο σχέδιο, η συγκρότηση ενός κινήματος αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους με πανελλαδικό συντονισμό, παίρνει σήμερα και αύριο σάρκα και οστά, με την πραγματοποίηση της πρώτης πανελλαδικής συνέλευσης συλλογικοτήτων και ατόμων που δραστηριοποιήθηκαν στο κίνημα αλληλεγγύης την τελευταία διετία. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εκ των προτέρων πόσα βήματα θα καταφέρει να κάνει αυτή η πανελλαδική συνάντηση, σαν πρώτη προσπάθεια, όμως, είναι οπωσδήποτε σημαντική. Ακόμα και αν δεν καταφέρει να δώσει τις πρώτες αποκρυσταλλώσεις, θα μπορέσει να λειτουργήσει ως προπαρασκευαστική μιας επόμενης πανελλαδικής συνέλευσης που θα είναι πιο ώριμη να δώσει τις αποκρυσταλλώσεις που τόσο χρειάζεται σήμερα το κίνημα αλληλεγγύης. Το κείμενο που ακολουθεί συμπυκνώνει κάποιες απόψεις-προτάσεις προς το κίνημα αλληλεγγύης, τις οποίες η «Κ» καταθέτει όλο αυτό το διάστημα, συμμετέχοντας ανελλιπώς στις διαδικασίες του κινήματος. Ενα πολιτικό κίνημα Για πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο και τη χούντα έχουμε στην Ελλάδα πολιτικούς κρατούμενους μακράς πνοής. Πολιτικούς κρατούμενους καταδικασμένους για επαναστατική δράση,…

 ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΝΑΝ τα φιλοπασοκικά ΜΜΕ ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που τους πρόσφεραν οι συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ στο συνέδριό τους, όπου την έπεσαν άγρια σε υπουργούς και ζήτησαν την αποπομπή στελεχών των ΔΕΚΟ. Φούσκωσαν το θέμα, του έβαλαν και την απαραίτητη σάλτσα και εμφάνισαν το κυβερνητικό κόμμα ως ένα κόμμα σπαρασσόμενο από φατρίες. Είχε τόση σημασία αυτό το περιστατικό; Πιστεύουμε πως όχι. Τέτοια περιστατικά συμβαίνουν συνεχώς στο εσωτερικό των κομμάτων εξουσίας, όπου διάφοροι πόλοι αλληλοσπαράσσονται προσπαθώντας να κερδίσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή στην κατανομή της εξουσιαστικής πίτας. Μήπως αυτά δεν συνέβαιναν χρόνια στο ΠΑΣΟΚ; Οχι μόνο επί Σημίτη, αλλά και επί Α. Παπανδρέου. Γιατί, λοιπόν, να μη συμβούν και επί ΝΔ, από την αρχή μάλιστα της κυβερνητικής της θητείας; Ο Μεϊμαράκης θέλει να ασκεί εξουσία επί των κυβερνητικών στελεχών. Γι’ αυτό έμεινε στο κομματικό πόστο και δεν επέλεξε να πάει σε κάποιο υπουργείο που σίγουρα θα του πρόσφερε ο Καραμανλής.…

 Ο Καραμανλής έβαλε την προσωπική του σφραγίδα στο (επαν)άνοιγμα του Ασφαλιστικού, όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού Π. Παναγιωτόπουλου, που επισκέφτηκε το μέγαρο Μαξίμου την περασμένη Τρίτη. Το ασφαλιστικό των τραπεζών, έτσι όπως βγήκε στην επιφάνεια με την πρωτοβουλία του διοικητή της Εμπορικής Γ. Προβόπουλου, δεν είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, αλλά και το κλειδί για να οδηγηθούμε «εν ευθέτω χρόνω» σε μια νέα ριζική ανατροπή του ασφαλιστικού σε βάρος των εργαζόμενων και συνταξιούχων. Δεν είναι τυχαίο ότι την κυβέρνηση έσπευσαν να επικουρήσουν δυο κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, η Α. Διαμαντοπούλου και ο Μ. Χρυσοχοϊδης, που δήλωσαν ότι δεν αρκεί να γίνει η εφαρμογή των υπαρχόντων νόμων, αλλά το ασφαλιστικό πρέπει να ανοίξει εξ υπαρχής. Ο πονηρός λαϊκιστής Π. Παναγιωτόπουλος δηλώνει ότι «δεν αλλάζουν οι υπάρχοντες νόμοι, αλλά υπάρχει ζήτημα με την εφαρμογή τους». Ομως ο τρόπος εφαρμογής του τελευταίου νόμου Ρέππα (ν. 3029/2002) έχει αφήσει ανοιχτό…

 Συγκρούσεις ξέσπασαν την Τρίτη το βράδυ σε διάφορες περιοχές της Φαλούτζα, σύμφωνα με το Αλ-Τζαζίρα. Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα, τη στιγμή των συγκρούσεων οι αμερικάνικες δυνάμεις κάλεσαν με τηλεβόες τις οικογένειες που ζητούσαν βοήθεια απ’ την Ερυθρά Ημισέληνο να συγκεντρωθούν σε ένα σπίτι και μόλις μπήκαν μέσα οι Αμερικάνοι το κλείδωσαν και δεν επέτρεψαν σε κανέναν να βγει. Σύμφωνα με τον αυτόπτη μάρτυρα, οι Αμερικάνοι συμπεριφέρθηκαν πολύ άσχημα στον κόσμο που βρίσκονταν στο κτίριο, ακόμα και στους υπαλλήλους της Ερυθράς Ημισελήνου, για να επιτρέψουν αργότερα μόνο στις γυναίκες, τα παιδιά και τους άντρες κάτω των 15 και άνω των 55 να αποχωρήσουν απ’ το κτίριο.

 Μετά από τρεις βδομάδες καθημερινών συγκρούσεων, επιτράπηκε να εισέλθει στην πόλη την περασμένη Δευτέρα η Ερυθρά Ημισέληνος, σύμφωνα με το BBC (29/11). Ο εκπρόσωπος της Ερυθράς Ημισελήνου υποστήριξε ότι φοβάται ότι τουλάχιστον 6000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στις μάχες της Φαλούτζα κι ότι η μετακίνηση στην πόλη είναι εξαιρετικά δύσκολη λόγω της πληθώρας των πτωμάτων που κείτονται στους δρόμους της πόλης που συνεχίζει να παραμένει χωρίς νερό και ηλεκτρικό ρεύμα. Σύμφωνα με τους Τάιμς της Νέας Υόρκης (27/11), ο αριθμός των κατεστραμμένων κτιρίων είναι πολύ μεγαλύτερος από 200, αριθμός που δόθηκε από τον Ιρακινό πρωθυπουργό την προηγούμενη βδομάδα. Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι γραμμές του ηλεκτρικού είναι τόσο κατεστραμμένες που θα χρειαστούν τουλάχιστον έξι μήνες για να επιδιορθωθούν, ενώ οι καταστροφές στο υδροδοτικό και αποχετευτικό δίκτυο της πόλης – που ήταν ήδη διαβρωμένο πριν την εισβολή – μπορεί να είναι μικρότερης έκτασης, όμως θα χρειαστούν μήνες για να φτιαχτούν. Μιλάμε δηλαδή για…

 «Κάθε μέρα στη Φαλούτζα είναι μια δύσκολη και μεγάλη πρόκληση». Τα λόγια του ταγματάρχη Γουέιντ Γουίμς στο Ασοσιέιτεντ Πρες (29/11) αρκούν για να καταλάβει κανείς ότι η μάχη της Φαλούτζα κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει. Τρεις μέρες πριν, δύο Αμερικάνοι πεζοναύτες είχαν σκοτωθεί, όταν αντάρτες εκτόξευσαν χειροβομβίδες στη διάρκεια έρευνας σε κατοικία, όπως παραδέχτηκε ο αμερικάνικος στρατός, ενώ ένας ακόμα σκοτώθηκε και τρεις τραυματίστηκαν τη Δευτέρα 29/11 από αντάρτες που κρύβονταν σε σπίτι που οι Αμερικάνοι θεωρούσαν ότι ήταν «καθαρό». Ο εκπρόσωπος τύπου της Ερυθράς Ημισελήνου δήλωνε στο πρακτορείο Inter Press (26/11) ότι «εξακολουθούν να υφίστανται σκληρές μάχες στη Φαλούτζα» κι ότι οι Αμερικάνοι υποστήριξαν ότι χρειάζονται δύο ακόμα βδομάδες μέχρι να επιτρέψουν την επιστροφή των προσφύγων στην πόλη. Κι ενώ τα δυτικά πρακτορεία συνεχίζουν να αναφέρουν ότι οι Αμερικάνοι «καθαρίζουν» την πόλη από τα «υπολείμματα των ανταρτών» συναντώντας «σποραδική αντίσταση», αντισυνταγματάρχης του αμερικάνικου στρατού δήλωνε την περασμένη Τρίτη 30/11…

 Η κατάσταση δεν είναι κρίσιμη όμως μόνο στη Φαλούτζα. Στη Μοσούλη – την τρίτη σε μέγεθος πόλη του Ιράκ, με 1.7 εκατομμύρια κατοίκους, που βρίσκεται στην περιοχή του ιρακινού Κουρδιστάν – το 75% των 4000 Ιρακινών αστυνομικών λιποτάκτησε κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων που ξέσπασαν πριν από δύο βδομάδες (όπως μας πληροφορεί η αμερικάνικη εφημερίδα USA Today επικαλούμενη ανταπόκριση του περιοδικού Army Times της περασμένης Κυριακής 28/11). Πολλά αστυνομικά κτίρια της πόλης έχουν μετατραπεί σε χαλάσματα και οι αντάρτες χτυπάνε τη νύχτα κλέβοντας όπλα και άλλα υλικά έξω από την πόλη, πριν επιστρέψουν για να συνεχίσουν την εργασία τους μέσα. Σύμφωνα με τους Τάιμς της Νέας Υόρκης (30/11), η κατάσταση στη Μοσούλη ανησυχεί ιδιαίτερα τους Αμερικάνους διοικητές που δεν έχουν κατορθώσει να σταματήσουν τις επιθέσεις των ανταρτών. Επιθέσεις που στοχεύουν στις ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας (για την ακρίβεια κουρδικές, μιας και τουλάχιστον οι μισοί από τους εναπομείναντες μπάτσους είναι Κούρδοι). Τις…

 Μία πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση αναδημοσιεύτηκε στον ισλαμικό διαδικτυακό τόπο Jihad Unspun την περασμένη Δευτέρα 29/11 (όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να την αναζητήσει στη διεύθυνση https://www. jihadunspun. net/intheatre_external.php?article=100724&list=/home.php&). Πρόκειται για μια έκθεση καταπέλτη, ενός δημοσιογράφου στο Ιράκ (τα στοιχεία και η εθνικότητα του οποίου δε δημοσιεύονται για ευνόητους λόγους), που αποκαλύπτει πως οι Αμερικάνοι κρύβουν τους νεκρούς φαντάρους τους για να εμφανίσουν μειωμένες τις απώλειές τους. Η έκθεση αποκαλύπτει ότι τα πτώματα άγνωστου αριθμού Αμερικανών στρατιωτών, αφού τοποθετηθούν μέσα σε σακούλες πετιούνται σε ποτάμια ή στην έρημο, από αεροπλάνα του αμερικάνικου στρατού τη νύχτα, ενώ στις οικογένειές τους αναφέρονται ως αγνοούμενοι. Οπως αποκαλύπτει η έκθεση, πολλές φορές οι Αμερικάνοι αξιωματικοί εκπλήσσονται όταν Ιρακινοί αγρότες και ψαράδες τους παραδίδουν τα πτώματα των Αμερικάνων φαντάρων που βρήκαν στα χωράφια τους ή που έπιασαν στα δίχτυα τους κι αντί να τους επιβραβεύσουν τους κατηγορούν ότι αυτοί τους σκότωσαν. Γι αυτό οι Ιρακινοί χωρικοί και ψαράδες…

 Θέατρο του παράλογου θυμίζουν όσα γίνονται τις τελευταίες μέρες στην Ουκρανία με αφορμή τις προεδρικές εκλογές. Τα μαχαίρια έχουν βγει ανοιχτά ανάμεσα στα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και η πολιτική σκηνή της χώρας έχει μετατραπεί σε πεδίο άγριου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Τα αντίπαλα στρατόπεδα είναι σαφώς διαχωρισμένα. Οι δυο μονομάχοι για το προεδρικό αξίωμα, ο δυτικόφιλος Βίκτορ Γιουστσένκο, επικεφαλής της αντιπολίτευσης, και ο ρωσόφιλος Βίκτορ Γιανούκοβιτς, δίνουν το ρυθμό στον οποίο χορεύουν οι κομπάρσοι, οι δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές που έχουν βγει στους δρόμους και από τα δυο στρατόπεδα για να στηρίξουν τον εκλεκτό είτε των ΗΠΑ και της Ε.Ε είτε της Ρωσίας. Λαϊκίστικα, εθνικιστικά, διχαστικά, αποσχιστικά συνθήματα. Αστοί, μεσαία και μικροαστικά στρώματα, εργάτες,άνεργοι, νεολαία, όλοι μαζί, ένας αχταρμάς, και στα δύο στρατόπεδα. Κανένα ταξικό στίγμα σε μια χώρα στην οποία τα τελευταία χρόνια η φτώχεια έχει οδηγήσει σε μαζική εκπόρνευση της γυναίκας. Οι εικόνες που έρχονται από την Ουκρανία είναι πραγματικά θλιβερές.…

 Με μία αναπάντεχη δήλωσή του, ο φυλακισμένος σε ισόβια Παλαιστίνιος μαχητής της Φατάχ, Μαρουάν Μπαργκούτι, έκανε στροφή 180 μοιρών, αναθεωρώντας την απόφασή του στο τέλος της προηγούμενης βδομάδας να μην κατέβει στις προσεχείς παλαιστινιακές προεδρικές εκλογές και δήλωσε την Τετάρτη ότι θα θέσει τελικά υποψηφιότητα. Ηταν φανερό, ότι η αρχική κίνηση του Μπαργκούτι έγινε κατόπιν σφοδρής πίεσης από στελέχη της Φατάχ, για να αποφευχθεί η διάσπαση της οργάνωσης, αφού η κεντρική επιτροπή είχε επιλέξει ήδη τον πρώην πρωθυπουργό Μαχμούντ Αμπάς για υποψήφιο. Ισως και να έγινε κάποια συμφωνία με τον Αμπάς, γι’ αυτό και ο τελευταίος δήλωσε ότι θα βαδίσει στα χνάρια του Αραφάτ, κάνοντας ταυτόχρονα τις γνωστές δηλώσεις, ότι θα αγωνιστεί για την επιστροφή των Παλαιστίνιων προσφύγων. Δε γνωρίζουμε τι προέκυψε για να γίνει αυτή η αλλαγή στη στάση του Μπαργκούτι. Αυτό όμως που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι τα πράγματα δυσχεραίνουν για τον Αμπάς και κατά…

 Δυο μικρά αδέρφια αναγκάζονται να φύγουν από το σπίτι τους κάτω από την απειλή του βίαιου θείου τους. Θρίλερ που θυμίζει κάτι από την «Νύχτα του κυνηγού», όμως δεν καταφέρνει να ξεφύγει από τη μετριότητα.

 Είναι εκπληκτική η στασιμότητα που εμφανίζει ο ρώσικος κινηματογράφος αφότου «πέθανε» εντελώς ο «υπαρκτός σοσιαλισμός». Πριν κυριαρχούσαν η μοιρολατρία, ο φορμαλισμός και οτιδήποτε άλλο θέλετε εκτός από την ουσία. Βέβαια, είναι δύσκολο η ρωσική παράδοση να μεταστραφεί ξαφνικά σε χολιγουντιανή χωρίς να γίνει καταγέλαστη, όμως αυτή η τελείως υποκειμενική θεώρηση των πραγμάτων, από την οποία απουσιάζει κάθε προβληματισμός και διάθεση κριτικής, παραπέμπει στους παρακμιακούς ήρωες της λογοτεχνίας της τσαρικής εποχής, οι οποίοι άγονταν και φέρονταν από τη μοίρα και τα προσωπικά τους προβλήματα. Με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Ο Αιχμάλωτος του Καυκάσου) ο ρώσικος κινηματογράφος, σε αντίθεση για παράδειγμα με τον κινέζικο που παράγει πληθώρα οξύαιχμων ταινιών με κάποιες κοινωνικές αναφορές, χαρακτηρίζεται από έλλειψη άποψης, από μετριότητα, σύγχυση, φλυαρία και υποκειμενισμό. Οι παρακαταθήκες κάποιων σαν τους Αϊζενστάιν, Ντονσκόι κλπ. μοιάζουν να ξεχάστηκαν εντελώς και η σύγχρονη κινηματογραφία πότε κλείνει το μάτι στο τσαρικό παρελθόν κσι πότε εμπνέεται από την μεταφυσική των…

 Βασισμένη σε βιβλίο του γνωστού αμερικάνου συγγραφέα Τζον Ιρβινγκ η ταινία αυτή πραγματεύεται την πολυπλοκότητα του έρωτα και τις σχέσεις ενός ζευγαριού που ο γάμος του έχει κλονιστεί μετά από μια τραγωδία. Ταινία με άποψη, ατμόσφαιρα και καλές ερμηνείες από τους Κιμ Μπάσιντζερ και Τζεφ Μπρίτζες.  

 Μουσική ταινία με θέμα την προσωπική και επαγγελματική ζωή του αμερικανού συνθέτη Κόουλ Πόρτερ. Γόνος πλούσιας οικογένειας και μπον-βιβέρ ο ίδιος, παντρεύτηκε μια επίσης πλούσια γυναίκα της υψηλής κοινωνίας ζώντας για τη μουσική και τις παντός είδους απολαύσεις της ζωής. Η ελαφρά  ρομαντική μουσική που έγραψε είναι περίεργο πως κάποιοι την κατατάσσουν στην τζαζ. Ενα είναι βέβαιο: Η μουσική αυτή, ανώδυνη και αδιάφορη στις μέρες μας, αντικατροπτίζει τη ζωή ενός καλοβολεμένου ανθρώπου και παρά  τους γνήσια ερωτικούς στίχους τους οποίους έντυσε, ελάχιστα πράγματα έχει να πει σήμερα. Ο σκηνοθέτης, παρά τις προσπάθειές του να δώσει με κάποια πρωτοτυπία το κατ’ ουσία αδιάφορο θέμα του, δεν καταφέρνει σπουδαία πράγματα, αλλά και ο πολύ καλός ηθοποιός Κέβιν Κλάιν ούτε μια στιγμή δεν καταφέρνει ν’ απογειώσει την ταινία αυτή.

Αγωνιστική με ντέρμπι η σημερινή, αφού εκτός από την μάχη των δυο αιωνίων αντιπάλων στο Καραϊσκάκη, στην Τούμπα διασταυρώνουν τα ξίφη τους ΠΑΟΚ και ΑΕΚ και στην Καλαμαριά ο Απόλλωνας υποδέχεται τον Αρη σε ένα παιχνίδι που, εκτός  από το τεράστιο βαθμολογικό ενδιαφέρον, είναι και τοπικό ντέρμπι. Αν και είχαμε δηλώσει ότι δεν θα κάνουμε προβλέψεις για τους αγώνες, δεν θα αποφύγουμε τον πειρασμό και θα σχολιάσουμε τους παραπάνω αγώνες. Αλλωστε, η επικαιρότητα είναι ιδιαίτερα φτωχή, γεγονός που δεν περιορίζει τις επιλογές στη θεματολογία της στήλης. Ο σχολιασμός μας θα ξεκινήσει από τον αγώνα στην Καλαμαριά. Τον πρώτο λόγο για τη νίκη τον έχει ο Αρης, η φανέλα του οποίου έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος από αυτή του Απόλλωνα. Επιπλέον, η βαθμολογική θέση των κιτρινόμαυρων κάνει μονόδρομο γι’ αυτούς τη νίκη. Στην αντίπερα όχθη οι «Πόντιοι» έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μια ανταγωνιστική ομάδα που τους επιτρέπει να ελπίζουν στη σωτηρία τους,…

 H απόφαση της Kομισιόν και του Συμβουλίου των υπουργών Γεωργίας της EE να ασχοληθούν με τη δημιουργία του νομικού πλαισίου λειτουργίας του τομέα της βιολογικής γεωργίας, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (όπως ξαναγράψαμε, ο πρώτος κανονισμός, ο 2092, δημοσιεύτηκε τον Iούνη του 1991 και ενώ έχει υποστεί πολλές αλλαγές μέχρι σήμερα, επιτρέπεται η χρησιμοποίηση πολλών χημικών ενώσεων που παράγονται από την βιομηχανία στη διαδικασία της παραγωγής βιολογικών προϊόντων) δεν απόρρεε από τη βούλησή τους για τη δημιουργία μιας μεγάλης αγοράς πραγματικά βιολογικών τροφίμων με βάση τα παραγόμενα από τη γεωργία και την κτηνοτροφία προϊόντα. Aπόρρεε από τη σκοπιμότητα να διασκεδαστούν οι ανησυχίες των εργαζόμενων της EE, ως καταναλωτών, που διογκώνονταν από τα απανωτά διατροφικά σκάνδαλα, όπως αυτό των λεγόμενων τρελών αγελάδων. Aνησυχίες που έφταναν ως το σημείο να αμφισβητούν τους ηγέτες τόσο των κυβερνήσεων των κρατών μελών όσο και της EE σε σχέση με τη βούλησή τους να βάλουν…