Συντάκτης: Eksegersi.gr

Σκηνοθεσία, σενάριο, ερμηνεία, αυτή η ταινία είναι στην κυριολεξία one man’s show. Τώρα γιατί ο Κέβιν Σπέισι κατανάλωσε τόσες δυνάμεις επιλέγοντας να μεταφέρει στην οθόνη τη ζωή του, μάλλον άγνωστου, τραγουδιστή και ηθοποιού Μπόμπι Ντάριν, αυτό είναι απορίας άξιο. Οπως είναι απίστευτο το πώς κατάφερε να προσδώσει ενδιαφέρον σ’ αυτήν την όχι και ιδιαίτερη προσωπικότητα. Πάντως, ο θεατής, σχεδόν μένει άφωνος μπροστά στο ερμηνευτικό, χορευτικό και φωνητικό ταλέντο που ξεδιπλώνει ο Κέβιν Σπέισι, ενσαρκώνοντας τον Μπόμπι Ντάριν, ο οποίος δέσμιος μιας σπάνιας καρδιοπάθειας πέθανε σε ηλικία 37 ετών χάρις στο πείσμα του για ζωή και παρά τις προβλέψεις των γιατρών, που πρόβλεπαν ότι δεν θα επιβίωνε πέρα από τα 12 χρόνια.   Η προσπάθεια του Κ. Σπέισι υπήρξε εξαιρετική σε κάθε επίπεδο, όμως ποιος πάει να δει μια αδιάφορη ταινία που διασώζεται μόνο χάρη στον πολυτάλαντο πρωταγωνιστή της;

Ο πλέον αξιόλογος, σύγχρονος ιταλός σκηνοθέτης («L’ America», «Κλέφτες παιδών») παρουσιάζει εδώ τη συγκινητική ιστορία της σχέσης ενός νεαρού πατέρα με τον ανάπηρο γιο του, που έχει μεγαλώσει σε άλλη οικογένεια και που τον συναντά πρώτη φορά όταν εκείνος βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα της εφηβείας. Ο πατέρας κατακλύζεται από τη συναίσθηση των δυσκολιών και των ευθυνών που αναλαμβάνει, παράλληλα με τις τύψεις και τις ενοχές για την ως τα τώρα στάση του. Την ίδια στιγμή αναπτύσσεται ανάμεσα στους δύο τρυφερότητα και αγάπη.   Αξιοσημείωτες ερμηνείες και ψυχή σε μια ταινία που έχει κάτι να πει.

Η καλύτερη ταινία της εβδομάδας έρχεται από την Ουρουγουάη. Οι δυο σκηνοθέτες μέσα από την ιστορία ενός καλτσοβιοτέχνη που ζητά από την μεσήλικα υπάλληλό του να παραστήσει τη γυναίκα του, όσο καιρό θα φιλοξενεί τον αδερφό του, βρίσκουν την ευκαιρία να μιλήσουν για τη μοναξιά, την εγκατάλειψη, τη ρουτίνα, την ελπίδα.   Μ’ ένα μινιμαλιστικό στυλ, λιτότητα στην έκφραση και οικονομία στο λόγο, αφήνουν τον φακό να καταγράψει βλέμματα, αντικείμενα και σιωπές, με αποτέλεσμα μια ταινία με μηδαμινή δράση, που, όμως, καταφέρνει να καθηλώσει το θεατή, να κινητοποιήσει τη σκέψη και να συνεγείρει την ψυχή σου.

Τη στιγμή που έκλεισε η ύλη της εφημερίδας δεν είχαν ανακοινωθεί οι αποφάσεις που θα έπαιρνε το 29ο συνέδριο της ΟΥΕΦΑ, το οποίο ολοκληρώθηκε την περασμένη Πέμπτη στο Ταλίν της Εσθονίας. Το σημαντικότερο θέμα που απασχόλησε τους εκπρόσωπους των ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών της Ευρώπης ήταν η ενίσχυση των εγχώριων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων και των Εθνικών ομάδων. Το σχέδιο για την υποχρεωτική συμμετοχή των homegrown players (γηγενείς ποδοσφαιρικά παίχτες) στο ρόστερ των ομάδων αναμενόταν να υιοθετηθεί, παρά τις έντονες διαφωνίες των ισχυρών ομοσπονδιών.   Με τον όρο «γηγενής ποδοσφαιρικά» η ΟΥΕΦΑ αναφέρεται σε ποδοσφαιριστές που είναι κάτω των 21 ετών και ανήκουν στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας τους για τουλάχιστον 3 χρόνια, ανεξάρτητα της εθνικότητάς τους (για παράδειγμα, ο Καστίγιο του Ολυμπιακού θεωρείται γηγενής ποδοσφαιρικά παίχτης). Σύμφωνα με την αρχική πρόταση που έχει τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, το έμψυχο υλικό των ομάδων, το οποίο θα δηλώνετε στην ΟΥΕΦΑ στην αρχή της αγωνιστικής…

O υπουργός Γεωργίας E. Mπασιάκος στις 11 Φλεβάρη είχε συναντηθεί με τον K. Kαραμανλή και κατά την έξοδό του από του Mαξίμου είχε δηλώσει ότι «συντομότατα φέρνουμε νομοσχέδιο». Aπό την επομένη με μπαράζ δημοσιευμάτων πολλοί αγροτικοί συντάκτες είχαμε κάνει φύλλο και φτερό το πολυνομοσχέδιο–σκούπα του E. Mπασιάκου. Στο αναλυτικό άρθρο, που είχε δημοσιευτεί στην «K» στις 12 Φλεβάρη, καταλήγαμε: «Συμπερασματικά έχουμε να κάνουμε μ’ ένα ακόμα νομοσχέδιο που μπαχαλοποιεί ακόμη περισσότερο τις υπηρεσίες του υπουργείου και τους εποπτευόμενους φορείς, που δημιουργεί κι άλλους φορείς, που διαιωνίζει την υπάρχουσα κατάσταση στον αγροτικό τομέα και που επιταχύνει τις διαδικασίες ξεκληρίσματος της φτωχής αγροτιάς».   O E. Mπασιάκος, διαπιστώνοντας ότι με το μπαράζ αυτό των δημοσιευμάτων έχανε την πρωτοβουλία των κινήσεων σε επικοινωνιακό επίπεδο, αναδιπλώθηκε και μας δήλωσε στα μέσα Φλεβάρη, ότι το νομοσχέδιο που είχαμε αποκαλύψει δεν είναι δικό του, αλλά προϊόν εισηγήσεων υπηρεσιακών παραγόντων. Την ίδια μέρα, όμως, υψηλόβαθμος υπηρεσιακός παράγοντας, σχολιάζοντας…

Το κείμενο της έφεσης του εισαγγελέα Πατσή, με την οποία ζητά να ξαναδικαστούν οι Χρ. Τσιγαρίδας, Κ. Αγαπίου, Α. Κανάς και Ειρ. Αθανασάκη για το αδίκημα της συμμετοχής στον ΕΛΑ (το έκτακτο τρομοδικείο που τους δίκασε έκρινε κατά πλειοψηφία ότι το εν λόγω αδίκημα έχει παραγραφεί, επειδή ο ΕΛΑ διαλύθηκε το 1995, όταν δεν υπήρχε ο τρομονόμος) διαβαζόταν κάποια στιγμή στο δικαστήριο του Κορυδαλλού, με το γνωστό βαριεστημένο και βιαστικό τρόπο που διαβάζονται τέτοια κείμενα από τους δικαστές.   Μόλις τέλειωσε η ανάγνωση και ενώ κανείς από τους ακροατές δεν παρακολουθούσε, ζήτησε το λόγο ο Χρ. Τσιγαρίδας. Αμέσως, δυο δικαστές άρχισαν να χαμογελούν με νόημα. Χαμογελάτε -είπε ο Τσιγαρίδας- γιατί καταλάβατε για τι πράγμα θέλω να μιλήσω. Μπήκε στην ουσία και καταλάβαμε και μεις τί ήταν αυτό που είχε προκαλέσει την οργή του.   Ο εισαγγελέας Πατσής ανέφερε ως επιχείρημα της έφεσης που άσκησε στην αθωωτική απόφαση το ότι οι…

♦ Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε – Νέα Δημοκρατία-Νέο Ξεκίνημα Αφιερωμένο εξαιρετικά στον ένα χρόνο κυβέρνησης των σεμνών και ταπεινών. Τα σχόλια και τα υπόλοιπα δικά σας.   ♦ Υπουργείο Ανεργίας, Ακρίβειας και Φτώχειας (ΓΣΕΕ)   Ε, αφού είναι άνεργα και φτωχά τα παιδιά, αφού έχουν να αντιμετωπίσουν τόση ακρίβεια, ας βάλουν ξανά το χέρι στην τσέπη, οι μόνοι προνομιούχοι αυτής της κοινωνίας, οι αμοιβόμενοι από 1200 ευρώ και πάνω, σύμφωνα με τη νέα παρέμβαση του γίγαντα Πολυζωγόπουλου. Γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά για τον γίγαντα Χρηστάρα. Μπορεί να πει κανείς ότι και λίγα ήταν. Υπάρχει όμως μια απορία. Η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς που του τα ‘χωσαν δεν είναι υπέρ των εποικοδομητικών και ρεαλιστικών προτάσεων; Απλώς, ο Χρηστάρας έχει ξεφύγει λίγο παραπάνω. Θέλει μεγαλύτερο κομμάτι εξουσίας και πλούτου. Ιδεολογικά και πολιτικά μαζί τους είναι.   ♦ Οχι στην ασυδοσία των πολυκαταστημάτων (Ενωση ΕΒΕ Αιγάλεω)   Να και η ταξική…

* Με ιδιαίτερη συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια, πληροφορηθήκαμε την μεγάλη απόφαση: Ο ΟΑΣΘ (Οργανισμός Απάνθρωπου Στοιβάγματος Θυμάτων) αντικαθιστά τα γδαρμένα και σκουριασμένα σαράβαλά του με νέα, σύγχρονα λεωφορεία. Σύμφωνα με ανακοίνωση του οργανισμού, ως το 2007 θα έχουν αντικατασταθεί τα λεωφορεία δωδεκαετίας (ζήσε Μάη μου). Βέβαια μέχρι τότε θα έχουν παλιώσει και τα υπόλοιπα, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία. Ως τότε βλέπουμε…   Ο ΟΑΣΘ ιδρύθηκε το 1957 με νόμο που παραχωρούσε την εκμετάλλευση των αστικών συγκοινωνιών της Θεσ/νίκης ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΑ για 24 χρόνια (ανανεώσιμα) σε μια χούφτα ιδιοκτήτες λεωφορείων. Οι οποίοι βάζοντας 30.000 δρχ. έγιναν μέτοχοι του ΟΑΣΘ. Εκτοτε, λειτουργεί σαν οργανισμός κοινής ωφέλειας (hesse mesa), καλύπτοντας τις ζημιές του από την τσέπη των φορολογούμενων (το 1974, παρά το έλλειμμα των εκατό εκατομμυρίων, οι μέτοχοί του μοιράστηκαν κέρδος 53.000.000 δρχ! και το έλλειμμα φυσικά πλήρωσαν οι ιθαγενείς). Οι παρεχόμενες υπηρεσίες του είναι πανάθλιες (κάτι που ομολογούν οι πάντες)…

Η πρόταση Πολυζωγόπουλου για επιβολή ειδικού άμεσου φόρου σε όλα τα εισοδήματα άνω των 1.200 ευρώ μηνιαίως αποτέλεσε το επόμενο επεισόδιο στο σίριαλ «ξανανοίγει το Ασφαλιστικό», που συνεχίζεται πλέον με αποκλειστική ευθύνη της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της ΓΣΕΕ. Σημειώθηκε σωστά στο προηγούμενο φύλλο της «Κ», πως η δημοσιοποίηση της αναλογιστικής μελέτης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, μιας μελέτης της πλάκας, δεν έγινε τυχαία. Ηταν το κλείσιμο του ματιού προς την κυβέρνηση, ότι η συνδικαλιστική γραφειοκρατία είναι έτοιμη να προσέλθει σε διάλογο για το Ασφαλιστικό και να έχει το γνωστό «πάρε-δώσε» με την κυβέρνηση και τους καπιταλιστές, που -κατά τη ΓΣΕΕ- πρέπει να έχουν λόγο στο Ασφαλιστικό, αφού συμμετέχουν στη χρηματοδότηση της Κοινωνικής Ασφάλισης.   Ας ξεκαθαρίσουμε καταρχάς αυτό. Γιατί θα πρέπει οι καπιταλιστές να έχουν λόγο στο Ασφαλιστικό; Επειδή πληρώνουν εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές είναι η απάντηση, στην οποία συναινεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Και μόνο αυτό είναι αρκετό για να καταδείξει την ασφαλιστική φιλοσοφία της…

♦ Προπαντός… μη κυβερνητικές   Το διαβάσαμε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»: Ο περιβόητος Τόμας Μίλερ, ο προηγούμενος αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, έχει τερματίσει τη διπλωματική του καριέρα και σήμερα είναι στέλεχος της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Plan», με έδρα το Λονδίνο, η οποία ασχολείται με κακοποιημένα παιδιά. Καταλαβαίνετε πόσο «μη κυβερνητική» είναι αυτή η οργάνωση, όπως και εκατοντάδες άλλες ανά τον κόσμο, που απλώνουν τα πλοκάμια τους παντού και ειδικά στις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου, με τις έντονες κοινωνικές συγκρούσεις και τα αντάρτικα. Κάποτε, εργαλεία της αποικιοκρατίας ήταν οι ιεραποστολές και οι διάφοροι επιστημονικοί φορείς. Σήμερα είναι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις. ♦ Τώρα το θυμήθηκαν;   Είδαμε (επιτέλους;) και δημοσιεύματα για την προκλητική βίλα του πατριαρχείου Ιεροσολύμων στα Καμένα Βούρλα, που είναι και παράνομη και αυθαίρετη, καθώς έχει καταπατήσει μισό τουλάχιστον στρέμμα αιγιαλού. Από το 2000 έχει παραδοθεί το σχετικό έγγραφο της Κτηματικής Υπηρεσίας, αλλά το πατριαρχείο το έχει γράψει στα……

«Εδώ δεν είναι μια μάχη. Είναι πόλεμος και θα τον κερδίσουμε», δήλωσε ο Κ. Καραμανλής, εκδηλώνοντας μ’ αυτό τον τρόπο τον εκνευρισμό και την αμηχανία του μπροστά σε μια δημοσκόπηση που έφερνε τη ΝΔ να προηγείται μόλις με 1,4% του ΠΑΣΟΚ.   Με ποιον έχει πόλεμο ο Καραμανλής; Μήπως με τα διαπλεκόμενα, όρο που ο ίδιος καθιέρωσε; Αυτόν τον πόλεμο τον έχασε κατά κράτος. Προσπάθησε να λειτουργήσει ως ρυθμιστής ανάμεσα σε συγκρουόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα, δεν άκουσε εκείνους που του έλεγαν ότι αυτό δεν είναι δουλειά της όποιας κυβέρνησης αλλά δουλειά της πιάτσας, της αγοράς, και αναγκάστηκε να μασήσει και να καταπιεί έναν πρόσφατα ψηφισμένο νόμο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με τον τσαμπουκά που της δίνουν οι εξουσίες της και επισείοντας την απειλή να κλείσει τη στρόφιγγα των κοινοτικών κονδυλίων, έβαλε τον Καραμανλή και τον αλαζόνα Παυλόπουλο στη θέση τους. Σ’ αυτό το μέτωπο, λοιπόν, τον πόλεμο τον έχασαν πριν καν δώσουν την…

► Σε κλίμα αποσύνθεσης η κυβερνητική λειτουργία. Πικρίες υπουργών, κυβερνητικών παραγόντων και βουλευτών για τις “διαρροές” από το γραφείο του υπουργού Επικρατείας. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου για την πορεία της Νέας Διακυβέρνησης, η οποία αδυνατεί να ορθοποδήσει. Ιδιαίτερες συναντήσεις και συνομιλίες του πρωθυπουργού με υπουργούς του βλέπουν το φως της δημοσιότητας στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, ενώ την ίδια ώρα οι μη αρεστοί στον κ. Ρουσόπουλο βγαίνουν στη σέντρα της βαρωνίας. Δεκάδες δισ. από τον κρατικό κορβανά στους εργοδότες της συζύγου του.   Χώρα   ► Τα τελευταία 25 χρόνια, το μοναδιαίο κόστος εργασίας μειώθηκε κατά 30%. Οι πραγματικές αμοιβές δεν υπερβαίνουν το 70% του μέσου όρου της ΕΕ των 15 ή το 85% υπολογιζόμενες με όρους αγοραστικής δύναμης. Επίσης τα τελευταία χρόνια με την ανεργία υψηλότερη του 10% αυξήθηκε η παράνομη ευελιξία των εργασιακών σχέσεων. Κατέστη η ελληνική επιχείρηση ή η ελληνική οικονομία πιο ανταγωνιστική;…

Το έργο της κυβέρνησης είναι πολύ πλούσιο σε όλους τους τομείς. Από την εξωτερική πολιτική και την οικονομία μέχρι την παιδεία, την υγεία και τα προβλήματα της καθημερινότητας. Εφαρμόζουμε με αποφασιστικότητα το πρόγραμμα που επέλεξαν οι πολίτες και ακολουθούμε σταθερά τη στρατηγική που δεσμευτήκαμε.   Βαγγέλης Μεϊμαράκης

♦ «Είμαι περήφανος ότι υ-πάρχει μόνο ένας δρόμος για να απαλλαγεί κανείς απ’ αυτό το κακό, δηλαδή να εγκαθιδρυθεί το σοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα, συνοδευόμενο από ένα εκπαιδευτικό σύστημα, προσανατολισμένο σε κοινωνικούς στόχους. Σε μια τέτοια οικονομία, τα παραγωγικά μέσα ανήκουν στην ίδια την κοινωνία και η χρησιμοποίησή τους σχεδιοποιείται. Μια σχεδιασμένη οικονομία, που ρυθμίζει την παραγωγή στην ανάγκη της κοινότητας, θα μοίραζε την εργασία, που πρέπει να πραγματοποιηθεί, ανάμεσα σε όλους που είναι σε θέση να εργαστούν και θα εγγυόταν σε κάθε άνδρα, σε κάθε γυναίκα και σε κάθε παιδί τα μέσα της ζωής. Η μόρφωση θα είχε στόχο, επιπροσθέτως προς την προαγωγή των φυσικών τους ικανοτήτων, τα άτομα να αναπτύξουν ένα αίσθημα ευθύνης για τους συνανθρώπους, αντί για την εξύμνηση της δύναμης και της επιτυχίας στην τωρινή κοινωνία μας».   Αλμπερτ Αϊνστάιν, «Γιατί σοσιαλισμός» (1949) Αφιερωμένο στην επέτειο του θανάτου ενός από τα καλύτερα επιστημονικά μυαλά.   ♦ Στο…

● Και πού ‘σαι, αν προβλέπεις μαύρο Πάσχα, λόγω γενικευμένης αψιλίας, μην ανησυχείς ●●● Τόσα εορτοδάνεια διαφημίζονται, δεν θα βρεθεί ένα για σένα; ●●● Πώς είπες, χρωστάς από πρόπερσι άλλα τρία; ●●● Βάλε κι ένα τέταρτο, δε χάθηκε ο κόσμος ●●● Σημασία έχει να περνάς καλά ●●● Δεν περνάς καλά με τέτοιο βραχνά πάνω από το κεφάλι σου; ●●● Σκέφτηκες ποιος φταίει γι’ αυτό; ●●● Εντάξει, η κακούργα κενωνία και μπλα μπλα μπλα ●●● Εσύ, όμως, δεν φταίς για τίποτα; ●●● Ποιος περιμένεις να σου αυξήσει το μεροκάματο, το φιλεύσπαχνο αφεντικό ή το φιλάνθρωπο κράτος; ●●● Αμα εσύ κάθεσαι με σταυρωμένα χέρια, φίλε μου, στον βραχνά των εορτοδάνειων θα καταλήξεις ●●● Τί φάγανε Καραμανλής – Μπαρόζο με θέα την Ακρόπολη; ●●● Παυλόπουλο φλαμπέ με σος Προκόπ ●●● Ακούς εκεί να τον αδειάσει τόσο χοντρά ο δάμαλος ●●● Ασυμβατότητα με την κοινοτική νομοθεσία, έλεγε ο Μπαρόζο ●●● Θα τη θεραπεύσουμε, απαντούσε…

23/4: Παγκόσμια ημέρα βιβλίου – πνευματικών δικαιωμάτων – μνήμης εβραϊκού ολοκαυτώματος 23/4/1821: Θάνατος Αθανάσιου Διάκου (33 χρ) 23/4/1564: Γέννηση Ουΐλιαμ Σέξπιρ 23/4/ 1616: Θάνατος Ουΐλιαμ Σέξπιρ και Θερβάντες (την ίδια μέρα) 23/4/1998: Θάνατος Κων/νου Καραμανλή 23/4/1998: Θάνατος James Erl Ray (δολοφόνου του Martin Luther King) 23/4/1891: Γέννηση Σεργκέι Προκόφιεφ 23/4/1905: Πρώτος επίσημος ποδοσφαιρικός αγώνας στη Θεσσαλονίκη: Ομιλος Φιλομούσων (Ηρακλής) – Ούνιον Σπορτίφ 3-0 24/4: Ημέρα κατά των πειραματόζωων 24/4/1184 π.Χ.: Οι Ελληνες καταλαμβάνουν την Τροία 24/4/1915: Γενοκτονία Αρμενίων (Τουρκία) 24/4/1981: Η ΙΒΜ λανσάρει τον πρώτο προσωπικό υπολογιστή 25/4/1744: Θάνατος Κέλσιου 25/4/1840: Γέννηση Πιοτρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι 25/4/1719: Ο Νταφόε κυκλοφορεί το έργο “Ροβινσώνας Κρούσος” 25/4/1917: Γέννηση Ελλα Φιτζέραλντ 25/4/1994: Θάνατος Γιώργου Γεννηματά 25/4/1953: Ανακάλυψη DNA 25/4/1940: Γέννηση Αλ Πατσίνο 25/4/1859: Αρχή εργασιών για την διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ 25/4/1874: Γέννηση Γουλιέλμου Μαρκόνι 26/4/1930: Ιδρυση Εθνικού Θεάτρου 26/4/1877: Ανακαλύπτεται στην Ολυμπία ο Ερμής του Πραξιτέλη 26/4/1532: Ο Κοπέρνικος παρατηρεί για πρώτη…

Η δίκη συνεχίστηκε με μάρτυρες υπεράσπισης του Α. Κανά.  Ο 75χρονος Λάμπρος Σγουρομύτης ήταν φυτωριούχος στην περιοχή του Κορωπίου και κατέθεσε ότι το 1985-90 γνώρισε τον Κανά, ο οποίος επί σειρά ετών έκανε τις ηλεκτρολογικές εργασίες σε μεγάλο κτίριο που κατασκευαζόταν απέναντι από το φυτώριό του. Αναφέρθηκε στην εργατικότητά του, στη συνεχή παρουσία του στην οικοδομή και στην κοινωνικότητά του, στην καλή συμπεριφορά του προς τους εργάτες που απασχολούσε στο συνεργείο του κ.λπ.   Μετά την κατάθεση του πρώτου μάρτυρα, ο Κ. Αγαπίου παρατήρησε πως δεν παρίστανται οι (διορισμένοι) συνήγοροί του και ο πρόεδρος έκανε διάλειμμα, μέχρι να προσέλθει κάποιος από τους τρεις. Με την επανέναρξη της διαδικασίας και αφού στο μεταξύ είχε προσέλθει ο Α. Βαρουτσής, ο Αγαπίου διευκρίνισε ότι ζήτησε τη διακοπή για να τηρηθεί η δικονομική τάξη και να μην υπάρξει καμιά ακυρότητα της διαδικασίας και ο πρόεδρος παρατήρησε –όχι ειρωνικά, όπως διευκρίνισε- ότι το γεγονός αυτό…

Ο Π. Γιώτης, του οποίου η κατάθεση συνεχίστηκε για δεύτερη μέρα, απάντησε σε ερωτήσεις των αναπληρωτών δικαστών, των συνηγόρων υπεράσπισης και του Χρ. Τσιγαρίδα με τις ερωτήσεις του οποίου ολοκληρώθηκε η κατάθεση του μάρτυρα.   Αρχικά, η κατάθεση περιστράφηκε γύρω από το ζήτημα της «πολιτικής αυτονομίας» και πώς αυτή αντανακλώνταν στην οργανωτική λειτουργία της έδρας.    Ο Π. Γιώτης είχε την ευκαιρία να αναπτύξει αναλυτικά την έννοια της αυτονομίας, την πολιτική καταγωγή της ως αντιδιαστολή από το λενινιστικό-τριτοδιεθνιστικό μοντέλο πολιτικής οργάνωσης και με πρακτικά παραδείγματα τον τρόπο λειτουργίας ενός πολιτικού μορφώματος, όπως ο ΕΛΑ.    Παρομοίασε αυτό το πολιτικό μόρφωμα ως μια «οιονεί ομοσπονδία» αυτόνομων ομάδων, που συνενώνονται σε μια κοινή ιδεολογική και πολιτική βάση και δρουν αυτόνομα. Για να μπορέσει, όμως, αυτό να γίνει πράξη, θα πρέπει αυτές οι ομάδες να είναι και αυτοδύναμες επιχειρησιακά. Δηλαδή, να έχουν τα μέσα να δράσουν αυτόνομα στους τομείς δράσης της οργάνωσής τους.…

Ο Βαγγέλης Πισσίας ήταν ο πρώτος μάρτυρας υπεράσπισης του Χρ. Τσιγαρίδα που κλήθηκε να καταθέσει. Δήλωσε εξαρχής ότι οι λόγοι της παρουσίας του στο δικαστήριο είναι η προσωπική εκτίμηση προς τον Χρ. Τσιγαρίδα και την πολιτική του διαδρομή. Πέραν αυτών, το ίδιο το κατηγορητήριο επέβαλε την παρουσία του, πρώτο γιατί πάσχει ως τέτοιο και δεύτερο γιατί είναι φορτισμένο από πολιτική σκοπιμότητα και είναι ενταγμένο σε μια στρατηγική που θα τη λέγαμε υπερατλαντική.   Αναφέρθηκε αμέσως σε άρθρο στο τελευταίο φύλλο της «Μοντ Ντιπλοματίκ», σύμφωνα με το οποίο οι μυστικές υπηρεσίες των δυτικών χωρών κατασκευάζουν ενόχους από απλούς υπόπτους. Αναφέρθηκε, ακόμα, στον τρόπο που γίνεται αυτή η δίκη, εν κρυπτώ κυριολεκτικά, αφού είχε προηγηθεί μια περίοδος τρομοϋστερίας.   Αφού αναφέρθηκε στην ανάληψη της πολιτικής ευθύνης από τον Χρ. Τσιγαρίδα, ο Β. Πισσίας ασχολήθηκε επί μακρόν με τη φυσιογνωμία του ΕΛΑ και την ένταξή του στο πλαίσιο των οργανώσεων πολιτικής βίας ανά…

Με την έναρξη της συνεδρίασης ο Χρ. Τσιγαρίδας ζήτησε το λόγο για να θέσει ένα ζήτημα σχετικό με την κατάθεση Γιαννακούρη για τα αποτυπώματα. Είπε (μεταφέρουμε την τοποθέτησή του σε ελεύθερη απόδοση):   Σαν μηχανικός, που έχω τεχνικές γνώσεις που δεν έχετε εσείς, δεν μπορούσα να δεχτώ αυτό που είπε ο κ. Γιαννακούρης, ότι δεν μπορεί να γίνει μεταφορά αποτυπωμάτων. Γιατί ο κ. Γιαννακούρης είπε τρεις διαφορετικές εκδοχές. Όταν τον ρώτησε σχετικά ο εφέτης που κάθεται δεξιά σας όπως βλέπω εγώ, ο κ. Ντούλης, είπε ότι δεν μπορεί να γίνει μεταφοράς αποτυπωμάτων χωρίς τη συναίνεση του προσώπου, γιατί ο ιδρώτας κάθε ατόμου είναι μοναδικός. Ομως, η μέθοδος που περι΄πεγραψε είναι μια χημική μέθοδος ανάδειξης αποτυπωμάτων, όχι μια μέθοδος ελέγχου DNA. Κάτι δεν πήγαινε καλά μ’ αυτή την απάντηση.    Στο διέλαιμμα, σε μια off the record συζήτηση που έγινε, όταν του επισημάνθηκε ότι το αποτύπωμα μπορεί να μεταφερθεί με μια…