Συντάκτης: Eksegersi.gr

Με αμείωτη ένταση συνεχίζεται ο πόλεμος Κουρή – Κοντομηνά, με νικητή στα σημεία τον Κουρή. Γιατί νικητή; Γιατί όχι μόνο ο Κοντομηνάς δεν κατάφερε να του βουλώσει το στόμα με τις απανωτές μηνύσεις και αγωγές, γιατί όχι μόνο ο Κακαουνάκης, που ανέλαβε την αρχιστρατηγία στο στρατόπεδο του Κοντομηνά, βάζει σιγά-σιγά την ουρά στα σκέλια καθώς ο Κουρής τον έχει περιλάβει και αυτόν, αλλά κυρίως γιατί ουδείς από τους άλλους εκδότες στέκεται στο πλευρό του Κοντομηνά. Αντίθετα, όλοι αβαντάρουν τον Κουρή δίνοντάς του ακόμα και βήμα. Αν ήθελαν να σταματήσει η ιστορία, έχουν τον τρόπο να σταματήσουν τον Κουρή απομονώνοντάς τον και στέλνοντάς του το μήνυμα ότι είναι απροστάτευτος. Αυτός έχει αποδείξει πως ξέρει πολύ καλά πότε να σταματάει: όταν δεν έχει πλάτες στο «λόμπι» των εκδοτών και στο κράτος.   Οποιος περιδιαβαίνει στα καθημερινά λιβελογραφήματα του Κουρή από τη μια διασκεδάζει και από την άλλη μαθαίνει ενδιαφέροντα πράγματα. Οπως για…

ΣΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ της 3ης Σεπτέμβρη, ο Γιωργάκης ήταν αναγκασμένος να ανεβάσει τους αντικυβερνητικούς τόνους. Πέρασε, βλέπετε, ένα ολόκληρο καλοκαίρι, η κυβέρνηση πέρασε σημαντικά αντιλαϊκά νομοθετήματα, το ΠΑΣΟΚ έκανε παρατεταμένες διακοπές και ο κόσμος απογοητεύθηκε εντελώς. Απογοήτευση που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στα γκάλοπ, στα οποία το ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να κερδίζει τη φθορά της κυβέρνησης, ενώ ο Γιωργάκης εξακολουθεί να υπολείπεται κατά πολύ του Καραμανλή στην «καταλληλότητα» για την πρωθυπουργία. Η γκρίνια επεκτάθηκε και στα πρωτοκλασάτα στελέχη και άρχισε να βγαίνει προς τα έξω με αιχμές και προτροπές. Οι σύμβουλοί του, λοιπόν, έβαλαν τον Γιωργάκη να ξεκινήσει μια φθινοπωρινή αντεπίθεση, με στόχο να δυναμώσει την εικόνα του και να δείξει έτοιμος για πρωθυπουργός.   Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά (είμαστε σίγουροι ότι ελάχιστοι το έκαναν) την ομιλία του Γιωργάκη στη φιέστα των 31ων γενεθλίων θα διαπιστώσει ότι ακόμα και οι αντικυβερνητικές κορόνες είναι χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Βρίθουν ακαταλαβίστικων νεολογισμών («πελατειακός καπιταλισμός», «πελατειακός κρατισμός»…

Κάποια άλλη εποχή, το ειδύλλιο του Κόκκαλη με την κυβέρνηση της ΝΔ θα ξεσήκωνε και τις πέτρες στον αστικό κόσμο. Θα το έκανε σημαία του ο Βαρδινογιάννης, θα ξεσήκωνε τον κόσμο ο Τεγόπουλος, θα το στηλίτευε ο Λαμπράκης. Θα έκαναν ακόμα περισσότερο θόρυβο απ’ αυτόν που είχαν κάνει επί Σημίτη, γεγονός που είχε αναγκάσει τον τότε πρωθυπουργό να μην τολμήσει να βάλει ελληνικές ομάδες στο «Στοίχημα». Τώρα, έχει μείνει απελπιστικά μόνος ο Αλαφούζος να «κράζει» μέσα από την «Καθημερινή» και τον «Σκάι». Κι αυτός, όμως, τα βάζει μόνο με τον Κόκκαλη και όχι με τον Καραμανλή, ο οποίος παραμένει σταθερά στο απυρόβλητο. Κάθε κριτική κουβέντα που γράφεται έχει ως στόχο τον δύστυχο Ορφανό, που είναι απλά ο κλητήρας της κυβέρνησης, και όχι τον Καραμανλή που έδωσε το «οκέι» για τη νέα συμφωνία με τον «εθνικό προμηθευτή» και ένα εκ των «πέντε νταβατζήδων».   Είναι φανερό ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει…

Σέντρα από δεξιά κάνει ο Γιωργάκης Παπανδρέου στη NΔ με τις «ρηξικέλευθες» προτάσεις του κόμματός του για την Παιδεία. Mε κεντρικό σύνθημα «Aνοιχτό σχολείο – Nέο Πανεπιστήμιο», το Πολιτικό Συμβούλιο του ΠAΣOK, με βασική εισηγήτρια τη σοσιαλιστούλα Mάρω, ανάλωσε έξι ώρες για να αναλύσει διεξοδικά τις βασικές θέσεις του κόμματός του, που στο σύνολό τους ξεπερνούν τα όρια της χυδαιότητας και έχουν στόχο την πλήρη διάλυση του δημόσιου σχολείου, την ιδιωτικοποίηση και την πλήρη υποταγή της εκπαίδευσης στις ανάγκες και τους νόμους της αγοράς, τη συρρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών, την αξιολόγηση όλων των βαθμίδων, τη βαθμολόγηση-κατηγοριοποίηση, τη χειραγώγηση και πειθάρχηση, το σπάσιμο των εργασιακών σχέσεων και το γκρέμισμα των κατακτήσεων (και πάει λέγοντας ο κατάλογος των επιχειρούμενων αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην Παιδεία).   Oι παρουσιαζόμενες ως «καινοτόμες» προτάσεις, μόνο τέτοιες δεν είναι, αφού και παλιές είναι και κατά βάση και ουσία δεν διαφέρουν από τις εξαγγελμένες θέσεις της NΔ και μάλλον…

Με την ίδρυση του Διεθνούς Πανεπιστήμιου της Ελλάδας (ΔΙΠΑΕ), βάσει νόμου που ψηφίστηκε στο τέλος του Αυγούστου από τη βουλή, η κυβέρνηση πετυχαίνει ταυτόχρονα δυο στόχους: Να δημιουργήσει από τη μια ένα πανεπιστήμιο, που τύποις θα είναι δημόσιο, θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, θα αντιμετωπίζει τους φοιτητές ως πελάτες και θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά των προδιαγραφών που θέτει η Μπολόνια. Και από την άλλη να προσελκύει πνευματικό κεφάλαιο από τα μεσοαστικά στρώματα των γειτονικών βαλκανικών χωρών ή κάποιων χωρών της Μεσογείου, μέσω του οποίου ο ελληνικός καπιταλισμός ευελπιστεί να επηρεάσει προς όφελός του και τις πολιτικοοικονομικές σχέσεις με αυτές τις χώρες. Αλλωστε είναι καιρός τώρα που διεκδικεί για την αφεντιά του το ρόλο του βαλκάνιου χωροφύλακα, ενώ τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να ροκανίσει κι αυτός λιγάκι από την πίτα των αγορών των χωρών της Βαλκανικής.   Η διάσταση αυτή ομολογήθηκε πολλές φορές κατά τη σχετική συζήτηση στη βουλή από…

Ειλικρινά, είναι ν’ απορεί κανείς με όλη αυτή τη φιλολογία για το αν θα επιφέρει ή όχι η κυβέρνηση αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς των ΔΕΚΟ, εξομοιώνοντάς το με αυτό που ισχύει για τον ιδιωτικό τομέα. Χρειάζεται μήπως να αναφερθούμε στα όσα είπε ο Μεϊμαράκης στην «Απογευματινή»; Ξεχάσαμε αυτά που έλεγαν τα κυβερνητικά στελέχη, όταν υπογραφόταν η επαίσχυντη συμφωνία διοίκησης – συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας του ΟΤΕ; Δεν έλεγαν τότε τα κυβερνητικά στελέχη, ότι αυτή η συμφωνία πρέπει να λειτουργήσει ως πιλότος και για τις υπόλοιπες ΔΕΚΟ;   Ο Μεϊμαράκης για μια φορά ακόμη λειτουργεί σαν «λαγός», προτείνοντας «ένα συνολικό πακέτο μεταρρυθμίσεων» στις ΔΕΚΟ, το οποίο θα περιλαμβάνει και ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. «Το επιτυχημένο μοντέλο του ΟΤΕ πρέπει να γενικευτεί», σημειώνει με νόημα. Ταυτόχρονα, ο παραταξιακός Τύπος της ΝΔ συνεχίζει τη σχετική φιλολογία δημοσιεύοντας πληροφορίες για τις εισηγήσεις που κατατίθενται στο Μαξίμου, προτείνοντας προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ και ατομικές συμβάσεις, όπως ισχύει στον…

Με περίσσιο θράσος η διοίκηση του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας (προσέξτε, έχει σημασία αυτό: όχι το ΠΑΜΕ ή η παράταξή τους στους Οικοδόμους, αλλά το ίδιο το Συνδικάτο) κυκλοφόρησε δισέλιδη ανακοίνωση στην οποία «σέρνει τα εξ αμάξης» στην Πρωτοβουλία Οικοδόμων, γιατί -λέει- με την πολεμική της κατά του Συνδικάτου κάνει ζημιά στο κίνημα, γιατί «αποτρέπει τους οικοδόμους να συσπειρωθούν στο Συνδικάτο, μειώνει την εμπιστοσύνη τους απέναντι σ’ αυτό, αποπροσανατολίζει απ’ την πάλη ενάντια στο κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του, διασπά την ενότητα της εργατικής τάξης, αφήνει -λέει- στο απυρόβλητο την ηγεσία της ΓΣΕΕ, μηδενίζει και αποσιωπά τους αγώνες (sic!) του κλάδου» και άλλα πολλά μαργαριτάρια, που καταμαρτυρούν ότι η δράση της Πρωτοβουλίας έχει κάτσει σαν αγκάθι στο λαιμό τους, που δεν θα το καταπιούν εύκολα!   Είναι ευνόητο ότι αφορμή για την εκδήλωση αυτής της επίθεσης απέναντι στην Πρωτοβουλία είναι οι επικείμενες εκλογές στο Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας και η κάθοδος της…

Για δεύτερη χρονιά επανέρχεται το ζήτημα του επιδόματος θέρμανσης, με μεγαλύτερη ένταση μάλιστα φέτος, καθώς οι τιμές των καυσίμων έχουν εκτοξευτεί σε ύψη δυσθεώρητα. Η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτό το ζήτημα, ενώ το ΠΑΣΟΚ το έθεσε επίσημα («επίδομα θέρμανσης στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα»), διά στόματος Γιωργάκη. Η φιλολογία, που τροφοδοτείται από κυβερνητικούς κύκλους, αναφέρει ότι μελετούν το κόστος μιας ρύθμισης που θα χορηγεί κάποιο επίδομα θέρμανσης σε όσους παίρνουν το ΕΚΑΣ.   Ανεξάρτητα από το τί θα γίνει τελικά, πρέπει να πούμε ότι η λογική τέτοιων επιδομάτων είναι στην ουσία αντιλαϊκή, γιατί διαιωνίζει και νομιμοποιεί μια πολιτική ανακατανομής εισοδήματος ανάμεσα στους εργαζόμενους και συνταξιούχους, αφήνοντας άθικτη την κεφαλαιοκρατία.   Αυτή τη λογική εκφράζει και το ίδιο το ΕΚΑΣ. Θεσμοθετήθηκε από το ΠΑΣΟΚ, για να καλύψει την υπαναχώρηση από την προεκλογική του δέσμευση (στις εκλογές του 1993), ότι θα καταργήσει τους αντιασφαλιστικούς νόμους της ΝΔ. Ετσι, την ώρα που πετσοκόφτηκαν όλες οι…

Κάποια στιγμή θα το βλέπαμε κι αυτό. Με τη φόρα που έχουν πάρει οι Ελληνες καπιταλιστές, λόγω της προκλητικής στήριξής τους από τις κυβερνήσεις και το πολιτικό σύστημα, αλλά και λόγω της αδυναμίας της εργατικής τάξης να προβάλει στοιχειώδη έστω αντίσταση στις συνεχείς επιθέσεις που δέχεται, φτάνουν στο σημείο να ζητούν σήμερα, μέσω του ΣΒΒΕ (Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος), τη δημιουργία «Ζωνών Ελεύθερων Συναλλαγών» κατά μήκος των βόρειων συνόρων της χώρας, στις οποίες θα καταργηθούν οι νόμοι που διέπουν τις εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα, μετατρέποντάς τες σε ζώνες απόλυτης καπιταλιστικής ασυδοσίας.   Την πρόταση παρουσίασε το προεδρείο του ΣΒΒΕ στη συνάντηση που είχε με τον Καραμανλή και όπως αποκάλυψε ο πρόεδρος του ΣΒΕΕ Κ. Μυλωνάς την έχουν παρουσιάσει και στον Γ. Παπανδρέου με τον οποίο επίσης συναντήθηκαν. Φυσικά, την παρουσίασαν και σε συνέντευξη Τύπου, στην οποία διευκρινίστηκαν και μερικά ακόμα πράγματα.   Στο σχετικό Δελτίο Τύπου δεν αναφέρονται λεπτομέρειες. Αναφέρεται…

Αφού μάσησε εκατοντάδες εκατομμύρια δραχμές που πήρε ως επιχορηγήσεις, αφού εκμεταλλεύτηκε το εργοστάσιο της «Πειραϊκής Πατραϊκής» στις Φιλιάτες, το οποίο πήρε για ένα κομμάτι ψωμί και στη συνέχεια το έκλεισε βγάζοντας αεριτζίδικα κέρδη από τα αποθέματα και τα μηχανήματα, ο πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ και πρώην ευρωβουλευτής της ΝΔ, εκλεκτός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, Στέλιος Αργυρός, έβαλε λουκέτο και στα «Κλωστήρια Πρεβέζης», εργοστάσιο που λειτούργησε επί 28 χρόνια και αποκόμισε άφθονη υπεραξία από τους εργάτες της περιοχής. 223 εργάτες πετάχτηκαν στο δρόμο, σε μια περιοχή που δεν έχει βιομηχανία και θέσεις εργασίας.   Στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο Αργυρός ρίχνει την ευθύνη στους εργάτες. Γράφει: «Ενώ η διοίκηση γνώριζε ότι καταλυτικό στοιχείο για την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων της ήταν το κόστος παραγωγής και ότι σημαντικότερος παράγων του υψηλού αυτού κόστους ήταν το κόστος εργασίας, δεν προχώρησε έγκαιρα σε μείωση προσωπικού, σε επίπεδο όσων ήταν απαραίτητοι για τη λειτουργία του…

Υπόμνημα στους πολιτικούς αρχηγούς ενόψει ΔΕΘ απέστειλε το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Αθήνας και το παρουσίασε σε συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρός του Δρακούλης (όνομα και πράμα) Φουντουκάκος, αβαντάροντας μ’ αυτόν τον τρόπο την κυβέρνηση και διευκολύνοντας τους χειρισμούς της. Οι εμποροβιομήχανοι ζητούν για λογαριασμό τους «της Παναγίας τα μάτια», σκορπώντας τον τρόμο στους εργαζόμενους. Τα μισά απ’ αυτά να νομοθετήσει η κυβέρνηση, οι μεν εμποροβιομήχανοι θα πετάνε στον ουρανό από τη χαρά τους, οι δε εργαζόμενοι θα (πρέπει να) αισθάνονται ευχαριστημένοι που δεν ήρθαν τα χειρότερα. Και η κυβέρνηση (ενδεχομένως) θα κερδίσει πόντους, αναπτύσσοντας (με τη βοήθεια των ΜΜΕ, με τους «βαρόνους» των οποίων έχει -επιτέλους- κάνει τα κομπρεμί της) την προπαγάνδα, ότι η ίδια ακούει τις απόψεις όλων των κοινωνικών ομάδων (ή εταίρων, αν προτιμάτε) και νομοθετεί ως ουδέτερος κριτής, με γνώμονα το γενικό καλό.   Τί ζητάει, λοιπόν, το ΕΒΕΑ;   ♦ Να μην ισχύουν οι κλαδικές συλλογικές…

Η κρίση σφίγγει τον ελληνικό καπιταλισμό, μολονότι ο ρυθμός ανάπτυξής του και φέτος (γύρω στο 3,5%) είναι αρκετά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Είναι τα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζει, είναι ο στενός κορσές της ΟΝΕ, που ουσιαστικά εξανεμίζουν κάθε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα από το ρυθμό ανάπτυξης. Γιατί είναι άλλο πράγμα να αυξάνεται 3,5% το ΑΕΠ στην Ελλάδα και άλλο στη Γερμανία. Ο ανταγωνισμός στις διεθνείς καπιταλιστικές αγορές είναι αδυσώπητες για οικονομίες όπως η ελληνική.   Οπως συμβαίνει πάντοτε σε περιόδους κρίσης, τα βάρη επιδιώκεται να μετακυλιστούν στις πλάτες των εργαζόμενων στρωμάτων. Ομως οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα δεν βρίσκονται αντιμέτωποι με μια συγκυριακή κρισιακή κατάσταση, που ρίχνει τα μεροκάματα και αυξάνει την ανεργία, με την προοπτική αργότερα να αυξηθούν και τα μεροκάματα και η απασχόληση. Οι εργαζόμενοι, εκτός απ’ αυτές τις «στάνταρ» συνέπειες της κρίσης, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια προσπάθεια αντεργατικών διαρθρωτικών αλλαγών, που τείνουν να αλλάξουν συνολικά το τοπίο σε…

Αποκαλυπτική συζήτηση σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή. Ελληνίδα, που διασώθηκε από την καταστροφή της Νέας Ορλεάνης, βγάζει την οργή της. Σώθηκα γιατί ήμουν λευκή, λέει. Αν ήμουν μαύρη, το πιθανότερο είναι να ήμουν ανάμεσα στα χιλιάδες πτώματα που επιπλέουν στο νερό. «Το θέμα δεν ήταν λευκοί ή μαύροι, αλλά φτωχοί και πλούσιοι», υποστηρίζει ο παριστάμενος υφυπουργός Εξωτερικών Ε. Στυλιανίδης, θεωρώντας πως κακός είναι μόνο ο φυλετικός και όχι με ο ταξικός ρατσισμός (ο νεοφιλελευθερισμός δεν επιτρέπει ψύχραιμες σκέψεις). Η γυναίκα αποκαλύπτει ότι μια μέρα πριν τον τυφώνα την ειδοποίησαν στο ξενοδοχείο που έμενε να πάρει ό,τι θεωρούσε απαραίτητο και να φύγει, πράγμα που έπραξε. Ο υφυπουργός βρίσκει την ευκαιρία να υπερθεματίσει: «Η πολιτεία ειδοποίησε έγκαιρα. Οσοι είχαν την οικονομική δυνατότητα να φύγουν το έκαναν».   Το πρόβλημα δεν είναι ο όποιος Στυλιανίδης. Ισα ίσα που αυτός με τον κυνισμό του γίνεται και χρήσιμος ως φορέας αποκαλύψεων. Είναι επίσης περιττό να θυμίσουμε…

Εκτεταμένες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις πραγματοποιεί ο αμερικάνικος στρατός την περίοδο αυτή στο βορειοδυτικό Ιράκ, ενόψει και του δημοψηφίσματος της 15ης Οκτώβρη για το νέο σύνταγμα, με στόχο χωριά και πόλεις κοντά στα συριακά σύνορα, που θεωρούνται περάσματα όπλων, χρημάτων και ανταρτών από τη Συρία στο Ιράκ.   Επίκεντρο των επιθέσεων του αμερικάνικου στρατού τους τελευταίους μήνες είναι οι πόλεις – κλειδιά Κάιμ και Ταλαφάρ. Τελικά, από το περασμένο Σαββατοκύριακο, ύστερα από πολυήμερες συγκρούσεις ανταρτών και αμερικανοϊρακινών δυνάμεων και παρά τους σφοδρούς βομβαρδισμούς σε σημεία που θεωρούνταν κρησφύγετα των ανταρτών, οι δυνάμεις του αμερικάνικου και του ιρακινού στρατού αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη Κάιμ, η οποία πέρασε στον πλήρη έλεγχο των ανταρτών της οργάνωσης του Ζαρκάουι. Οι δυνάμεις κατοχής που αποσύρθηκαν από την πόλη έχουν συγκεντρωθεί σε τέσσερα σημεία γύρω από την πόλη και προετοιμάζονται προφανώς για την αντεπίθεση, την οποία όμως, όπως δήλωσαν οι επικεφαλής τους, δεν έχουν την ικανότητα να πραγματοποιήσουν άμεσα.…

Με την ποινή του θανάτου για όσους συλλαμβάνονται και καταδικάζονται για «τρομοκρατικές» ενέργειες επιχειρεί η αμερικανόδουλη ιρακινή κυβέρνηση να εκφοβίσει τον ιρακινό λαό και να τη χρησιμοποιήσει ως όπλο στην καταστολή της αντίστασης ενάντια στην αμερικάνικη κατοχή.   Οπως αποκάλυψε το Γαλλικό Πρακτορείο, κατατέθηκε και συζητήθηκε σε κλειστή σύνοδο της ιρακινής βουλής «αντιτρομοκρατικό» νομοσχέδιο, το οποίο ορίζει οχτώ αδικήματα που χαρακτηρίζονται ως «τρομοκρατικές πράξεις» και τιμωρούνται με την ποινή του θανάτου. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η βία, οι βανδαλισμοί εναντίον δημόσιων κτιρίων, ο σχηματισμός ένοπλων «συμμοριών», η χρήση εκρηκτικών για τη δολοφονία ανθρώπων, οι επιθέσεις εναντίον ιρακινών αστυνομικών και στρατιωτών καθώς και εναντίον διπλωματικών αποστολών, οι απαγωγές για πολιτικούς, διασπαστικούς, εθνικούς ή ρατσιστικούς λόγους.   Για τα αδικήματα αυτά οι ένοχοι και οι συνεργοί τους τιμωρούνται με την ποινή του θανάτου. Το ίδιο και οι ηθικοί αυτουργοί, αυτοί που τα προετοιμάζουν και οποιοσδήποτε άλλος βοηθά στη διάπραξή τους.   Η ποινή…

Δεν ήταν «συνηθισμένη» η εικόνα που μεταδόθηκε απ’ τα παγκόσμια ΜΜΕ την περασμένη Τρίτη. Μπορεί οι πιτσιρικάδες που κρατούσαν στα χέρια τους πέτρες και τις εκτόξευαν να ήταν οι ίδιοι, δεν είχαν όμως απέναντί τους τον ίδιο εχθρό. Ο λόγος για τις συγκρούσεις που έγιναν επί διήμερο (Δευτέρα και Τρίτη) στην πόλη Χαν Γιουνίς στη Λωρίδα της Γάζας. Εκατοντάδες άνεργοι Παλαιστίνιοι και μαθητές συγκρούστηκαν με ιδιαίτερα βίαιο τρόπο με την παλαιστινιακή αστυνομία κοντά στο Δημαρχείο και το αστυνομικό τμήμα της πόλης, με απολογισμό πάνω από 10 τραυματίες. Ηταν τέτοια η βιαιότητα που τα ειδησεογραφικά πρακτορεία αναφέρουν (χωρίς φυσικά να μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε), ότι οι διαδηλωτές εκτόξευσαν μέχρι και αυτοσχέδιες ρουκέτες εκτός από βόμβες μολότοφ στους Παλαιστίνιους μπάτσους, ενώ κατά τραγική ειρωνεία κάποιοι συνάδελφοί τους είχαν πραγματοποιήσει διαδήλωση δυο μέρες πριν στην πόλη της Γάζας με αίτημα την αύξηση των μισθών τους.   Αίτημα των διαδηλωτών η ακύρωση της εισαγωγής…

Το 2004 σημειώθηκε η μεγαλύτερη αύξηση στις πωλήσεις όπλων παγκόσμια από το 2000, με καλύτερους πελάτες τις λεγόμενες «αναπτυσσόμενες» χώρες, όπως η Ινδία, η Σαουδική Αραβία και η Κίνα, σύμφωνα με μελέτη της «Congressional Research Service», που παραδόθηκε στο αμερικάνικο Κογκρέσο στις 30 Αυγούστου.   Συνολικά οι πωλήσεις όπλων παγκόσμια έφτασαν στα 37 δισ. δολάρια το 2004, δηλαδή στο μεγαλύτερο ύψος από το 2000, που είχαν φτάσει στα 42,1 δισ., και πολύ πιο πάνω από τις πωλήσεις του 2003, που ήταν 28,5 δισ. Για μια ακόμη φορά οι ΗΠΑ κατέλαβαν την πρώτη θέση, υπογράφοντας το 2004 συμφωνίες ύψους 12,4 δισ., που σημαίνει ότι το μερίδιό τους στο σύνολο των συμφωνιών σε παγκόσμιο επίπεδο φτάνει στο 33,5%. Ειδικότερα με τις λεγόμενες «αναπτυσσόμενες» χώρες υπέγραψαν συμφωνίες ύψους 6,9 δισ. (έναντι 6,5 δισ. το 2003), δηλαδή το 31,6% του συνόλου των συμφωνιών με τις χώρες αυτές.   Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Ρωσία,…

«Oμως, αυτό που επιβεβαίωσε με τον πιο δραματικό τρόπο ο καταστροφικός τυφώνας είναι το άνοιγμα της ψαλίδας της φτώχειας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό, που ντροπαλά εκφράζουν οι σχετικές στατιστικές, αναδεικνύει με σουρεαλιστικό τρόπο μια φυσική καταστροφή: ένα υπο-προλεταριάτο που αυξάνεται με πρωτοφανείς για ανεπτυγμένη χώρα ρυθμούς. Ολο και περισσότεροι Αμερικανοί είναι αναγκασμένοι να “ζουν” σε παράγκες και τροχόσπιτα, στο περιθώριο της κοινωνίας της αφθονίας». Το παραπάνω απόσπασμα δεν είναι από καμιά… παλαιοκομμουνιστική εφημερίδα, αλλά από το σχόλιο της Deutsche Welle με τίτλο «Το τριτοκοσμικό πρόσωπο της υπερδύναμης», που αναδημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία» την περασμένη Δευτέρα (5/9).   Ποιος θα πίστευε ότι χρειαζόταν μια φυσική καταστροφή σαν κι αυτή του τυφώνα «Κατρίνα» για να αποκαλυφθούν σε όλο τους το μεγαλείο οι ταξικές αντιθέσεις στο κέντρο του σύγχρονου καπιταλισμού και να ξαναθυμηθούν τα ΜΜΕ τη λέξη «προλεταριάτο» που τείνει να… ξεχαστεί στις μέρες μας; Κι όμως, ο τυφώνας «Κατρίνα» ήταν τόσο… ταξικός που…

ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ μετά τη γελοία εμφάνιση των Σιούφα-Παπαθανασίου στο πλευρό μεγαλοκαπιταλιστών (Φιλίππου και σία), που διαβεβαίωναν ότι δεν έχουν γίνει αυξήσεις και πως οι επιχειρήσεις θα απορροφήσουν οι ίδιες τις επιπτώσεις από τις συνεχείς ανατιμήσεις στα καύσιμα, ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ (Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθήνας) Δρ. Φουντουκάκος φρόντισε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Ερωτώμενος για τις αυξήσεις στα καύσιμα και τις επιπτώσεις τους στις τιμές προϊόντων και υπηρεσιών, απάντησε με ειλικρίνεια (ή κυνισμό, αν προτιμάτε): «Δεν μπορεί να περιμένει κανείς ότι δεν θα έχει επιπτώσεις στις τιμές».   Ο ίδιος συμπλήρωσε πως τα ποσοστά των ανατιμήσεων θα είναι ανάλογα με το βαθμό εξάρτησης του κάθε κλάδου από το πετρέλαιο. Απάντηση απολύτως λογική. Το μόνο που δεν είπε ο Φουντουκάκος είναι πως μαζί με την επίπτωση από τις αυξήσεις των καυσίμων θα μπει και το «κατιτίς» του κάθε καπιταλιστικού ομίλου, για να μη μείνει κανείς έξω από το…

Τα στοιχεία είναι επίσημα και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Τα επεξεργάστηκε η «Πήγασος ΑΧΕΠΕΥ» και αφορούν την πορεία των κερδών που σημείωσαν 70 εισηγμένες στο Χρηματιστήριο ΑΕ το πρώτο εξάμηνο του 2005, σύμφωνα με τους ισολογισμούς τους. Σύμφωνα, λοιπόν, μ’ αυτά τα στοιχεία:   ♦ Τα συνολικά κέρδη προ φόρων έφτασαν τα 2,65 δισ. ευρώ, έναντι 1,95 δισ. ευρώ που ήταν το πρώτο εξάμηνο του 2004. Σημείωσαν, δηλαδή, μια αύξηση της τάξης του 36%.   ♦ Επειδή μιλάμε για ομίλους εταιριών, σημασία έχει να δούμε τα κέρδη των μητρικών εταιριών (γιατί γίνονται παιχνίδια φορολογικού ενδιαφέροντος μεταξύ «μαμάδων» και «θυγατέρων». Τα κέρδη των μητρικών εταιριών, λοιπόν, έφτασαν τα 2,03 δισ. ευρώ, έναντι 1,42 δισ. ευρώ του πρώτου εξαμήνου του 2004. Αύξηση της τάξης του 42,3%.   ♦ Η μερίδα του λέοντος ανήκει στον τραπεζικό κλάδο. Οι 6 όμιλοι που δημοσίευσαν ισολογισμούς συγκέντρωσαν κέρδη ύψους 901 εκατ. ευρώ. Δηλαδή το 34% των συνολικών…