Συντάκτης: Eksegersi.gr

Aπό τις 26 Oκτώβρη του 2004 που ο E. Mπασιάκος έδινε στη δημοσιότητα την εφαρμοστική εγκύκλιο 1099 του δασοκτόνου νόμου 3208/2003 του Γ. Δρυ, στην οποία μάλιστα συμπεριέλαβε κι άλλες 17 αντιδασικές διατάξεις, πέραν του νόμου, με τις οποίες διεύρυνε το πεδίο αποχαρακτηρισμού δασών και δασικών εκτάσεων, είχαμε επισημάνει, ότι έδινε το πράσινο φως στους προϊσταμένους των Διευθύνσεων Δασών, στο κέντρο και στην περιφέρεια, να προχωρήσουν στην ικανοποίηση του μόνιμου αιτήματος χιλιάδων μεγαλοκαταπατητών που κατέχουν δασικές εκτάσεις να προχωρήσουν στον απαχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων και στην ανάκληση πράξεων αναδασώσεων. Eίχαμε κάνει την επισήμανση αυτή στηριζόμενοι σε μερικά δεδομένα:   Πρώτο, και οι έξι προϊστάμενοι όλων των Διευθύνσεων της Γενικής Διεύθυνσης Δασών και Προστασίας Περιβάλλοντος με κοινό κείμενό τους προς τον E. Mπασιάκο σχολίαζαν τη δασοκτόνα εγκύκλιό του και του αποδείκνυαν το ανεφάρμοστο των διατάξεών της.   Δεύτερο, πάλι από κεντρική διεύθυνση είχε σταλεί στον E. Mπασιάκο σχέδιο τροπολογίας με την οποία…

Στις 5 Σεπτέμβρη του 2005 συνεδρίασε στις Bρυξέλλες η ΔEΦI (Διαχειριστική Eπιτροπή Φυσικών Iνών) για να αποφασίσει για την προσωρινή ελάχιστη τιμή που θα εισπράξουν οι έλληνες και ισπανοί βαμβακοπαραγωγοί μέχρι τις 15 Δεκέμβρη του 2005. O υπουργός Γεωργίας E. Mπασιάκος, σαν καλός μαθητής του πρώην υφυπουργού (επί ΠAΣOK) B. Aργύρη, εφαρμόζει για δεύτερη συνεχή χρονιά την τακτική της υποεκτίμησης της αναμενόμενης για φέτος παραγωγής σύσπορου βαμβακιού. Eτσι, ενώ αναμένεται ότι η παραγωγή θα ξεπεράσει τους 1.200.000 τόνους, οι υπηρεσιακοί παράγοντες που συμμετείχαν στη ΔEΦI έδωσαν, κατ’ εντολή του υπουργού Γεωργίας, ως αναμενόμενη παραγωγή 1.050.000 τόνους. Oι Κομισάριοι αποδέχτηκαν αυτή την εκτίμηση γνωρίζοντας ότι οι έλληνες υπηρεσιακοί παράγοντες τους δουλεύουν. Mε βάση αυτή την εκτίμηση παραγωγής, οι βαμβακοπαραγωγοί θα παίρνουν μέχρι τις 15 Δεκέμβρη του 2005 προσωρινή ελάχιστη τιμή 226,04 δρχ./κιλό. Aκόμη, οι έλληνες υπηρεσιακοί παράγοντες δήλωσαν στη ΔEΦI, ότι καλλιεργήθηκαν 3.630.000 στρέμματα με σύσπορο βαμβάκι.   Tί θα γίνει…

Σύσσωμος ο εσμός, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, παράγοντες, καλλιτέχνες και πνευματικοί ταγοί του τόπου, συμπαραστέκεται στον πρόεδρο της ΠΑΕ ΑΕΚ Θεμιστοκλή Νικολαΐδη, στον τιτάνιο αγώνα που πρώτος ξεκίνησε για την εξυγίανση του ελληνικού ποδοσφαίρου και την εξάλειψη της βίας από τα γήπεδα. Σύσσωμος ο εσμός συμπαραστέκεται στον Θεμιστοκλή Νικολαΐδη, στον αγώνα που πρώτος ξεκίνησε για να εξαλείψει τη βία από τα γήπεδα, ξεκινώντας από τη δική του ομάδα, τσακίζοντας μια και καλή τους κακούς συνδέσμους των οργανωμένων οπαδών της ΑΕΚ. Σύσσωμος ο εσμός ξεκίνησε, την επαύριο κιόλας της απόφασης του Θεμιστοκλή Νικολαΐδη να δώσει στους μπάτσους δυο οπαδούς της ΑΕΚ, μια τεράστια προπαγανδιστική εκστρατεία για να πειστεί η «κοινή» (στην νεοελληνική: πουτάνα) γνώμη, για το μεγαλείο του ανδρός που ύψωσε το ανάστημα του (αν και κοντός) στους αλήτες και τους δολοφόνους των γηπέδων και παλεύει μόνος του, ενώ την ίδια στιγμή οι πρόεδροι των άλλων μεγάλων ομάδων του ελληνικού ποδοσφαίρου χαϊδεύουν τους δικούς τους…

Είναι βέβαιο ότι αν σταθεί κάποιος στην ουρά ενός κινηματογράφου και θέσει στους προσερχόμενους το ερώτημα «ποιος ήταν ο Εκεχαρντ Σαλ;», ζήτημα είναι αν θα βρεθούν δύο στους εκατό να δώσουν τη σωστή απάντηση. Αν στους ίδιους θεατές τεθεί το ερώτημα «ποιος είναι ο Πέτερ Στάιν», οι ογδόντα στους εκατό θα απαντήσουν «γερμανός σκηνοθέτης του θεάτρου» και σημαντικό θα είναι το ποσοστό εκείνων που θα έχουν παρακολουθήσει την ευριπιδική Μήδεια, που ανέβασε στα τέλη του Αυγούστου στην Επίδαυρο, ή που θα ήθελαν να την παρακολουθήσουν αλλά για διάφορους λόγους δεν μπόρεσαν.   Ποιος ήταν, λοιπόν, ο Εκεχαρντ Σαλ, που πέθανε το περασμένο Σάββατο στο Βερολίνο, στα 75 του χρόνια και γιατί τον συγκρίνουμε με τον Πέτερ Στάιν; Τα μόνα κοινά τους είναι πως είναι και οι δύο Γερμανοί και θεατράνθρωποι. Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι διαφορές, που όλες μαζί δημιουργούν μια άβυσσο.   Ο Σαλ ήταν η ψυχή του…

♦ 3 Σεπτέμβρη 1974-2005. Μαζί με τις αρχές και τις αξίες μας για την Ελλάδα, τη Δημοκρατία, την Κοινωνική Δικαιοσύνη (Γ.Α. Παπανδρέου)   Δεν ξέρω από που να αρχίσω. Για ποιο μαζί; Με ποιους μαζί; Με όλους μαζί; Συμμετοχική Δημοκρατία υπό την Α.Μ… Γιωργάκη (θα σας ξανάβρω στους μπαξέδες… συμμετοχικά στους καναπέδες). Με ποιες αρχές; Με όλες τις αρχές; Με τις αρχές, αρχές. Με ποια Ελλάδα; Με όλη την Ελλάδα (Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου, αχ, αχ και ξανά αχ); Με ποια Δημοκρατία; Με τη Δημοκρατία; Με τη Νέα Δημοκρατία; Την επάρατη Δεξιά; Που μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας; Μήπως το κλειδί το κράταγε ο σύντροφος Κάρολος; Περί Κοινωνικής Δικαιοσύνης ουδεμία απορία. Φάγαμε τόσο πολύ κοινωνική δικαιοσύνη τόσα χρόνια που τη μπουχτίσαμε. Πολύ πράγμα. Μέχρι που βαρεθήκαμε και είπαμε ας δοκιμάσουμε και λίγο κοινωνικό φιλελευθερισμό. Μόνο το Ιnternet δεν πρόλαβε να πάει στα ΚΑΠΗ. Η συντήρηση δεν επέτρεψε στο…

Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral (Πρώτα η μάσα και μετά η ηθική) (Μπρεχτ) «Αναβάθμιση στις δημόσιες τουαλέτες Θεσσαλονίκης»        (ΕΤ-3, 24/8/2005). Νάτη – νάτη η μεταρρύθμιση! Δηλαδή συγκεντρώσεις και πολιορκίες δίχως μια σταλιά απεργία;   ♦ Μεγάλε Καραμαλούθηρε! ♦ Πρέπει να σε ονομάσουν Καραμανδρέου. ♦ «Αυτό ακριβώς χρειάζεται ο τόπος: συγκεκριμένες προτάσεις Πολιτικής» (ΤΟ ΒΗΜΑ, 24-8-2005). Προτάσεις, αντικείμενα, ρήματα, (άθλια) υποκείμενα. ♦ «Υπογράφτηκε η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας του 2005» (από την εφημ. «ΠΑΛ-ΜΟΣ των Οικοδόμων», Ιούλης-Αύγουστος 2005 – Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας). Στο κείμενο που ακολουθεί απλά παρατίθεται η σύμβαση: η ταμπακιέρα, δηλαδή η «αύξηση» του 1,5 ευρώ, καλύπτεται με την αυστηρή «ουδετερότητα» της ανακοίνωσης. ♦ Κι επειδή το καλοκαίρι έκανε ζέστη, στο ίδιο φύλλο της ίδιας εφημερίδας η διοίκηση του συνδικάτου οικοδόμων «προειδοποιεί» τους υπεύθυνους πως θα τους «τραβήξει το αυτί»… Είναι δε τόση η θρασύτητά τους που σε διπλανή στήλη (σ. 10) απλώς δημοσιεύουν τα «εργατικά ατυχήματα»…

* Εγώ μπορεί να μην έκανα διακοπές, το κινητό μου όμως κάνει συνέχεια διακοπές, γαμώτο. Τι πουτάναφον, τι βόδαφον, τι τιμ τι ε τι τιμ και τι κακοσμοτέ; Τετέλεστετ! * Κι αν μαύρισα, δεν είναι από το λιάσιμο under the son of the bitch (έτσι γράφεται ο ήλιος της παραλίας; Τα αγγλικά μου δεν είναι ανάλογα των προσδοκιών της Mrs Diamantopoulos). Μην με μπερδεύετε με τον γέρο του Καββαδία που «έλιαζε ακαμάτης τ’ αχαμνά του». Αλλωστε δεν μαύρισα μόνο απ’ έξω… * Ανοίγουν μεθαύριο τα Μ.Λ.-Κ.Κ.Ε. (Μαζική Λοβοτομή – Καπιταλιστικά Κάτεργα Επιμόρφωσης). Η στήλη στέλνει περήφανο χαιρετισμό, με τα δάχτυλα τεταμένα (του μέσου μη εξαιρούμενου). Και δεν έχει να προσθέσει τίποτε, αφού η σ. Γιούλα Γκεσούλη καλύπτει πλήρως το ζήτημα της χάριν παιδιάς παιδείας. * Το αστικό μπορντέλο της συμβασιλεύουσας το βρήκαμε όπως ακριβώς το είχαμε αφήσει, να πλέει νωχελικά μέσα στο ζωόβρυτο τέλμα της δημιουργικής του μιζέριας. Και φυσικά,…

Αγαπητά μου παιδιά Αρτι αφιχθείς στην λαμπρή περιφέρεια συμπρωτευούσης, μετά τη θέαση άλλων περιφερειών (εντός, εκτός και επί τα αυτά μαγιό, επί των οποίων είναι αναφανδόν προσηλωμένο ασκαρδαμυκτί επί τρίμηνο το έθνος και οι αλλοεθνείς), είπα να σας γράψω ένα γράμμα και να σας πω τα νέα μου.   Σαν καλός αριστερός (έτσι όπως το εννοεί ο ελλιποβαρής εγκέφαλός μου και μαζί του και μια πλειάδα «συντρόφων»), το πρώτο πράγμα που έκανα άμα τη επιστροφή στη γενέθλια πόλη, ήταν να πάω στο αγαπημένο κουτούκι, να ανανεώσω την καρτέλα των επαναστατικών ενσήμων μου, που περιήλθε σε λόγω θέρους αδράνεια.   Λίγο πιο κει, ομοίως σκεπτόμενοι και πράττοντες φαντάζομαι, τρωγόπιναν τρεις αρθρογράφοι ανάμεσα σε άλλους, κανονικούς ανθρώπους. Ο εις, γνωστός από άρθρα σε μεγάλη πανελλαδική εφημερίδα και μάρτυρας (μάρτυς μου ο θεός) στη δική σας δίκη, που βρέθηκε στην ερωτική πόλη μας. Ο έτερος εξ ήσσονος εφημερίδος της αριστεράς (και της προόδου εννοείται)…

Τέλη Αυγούστου, Δευτέρα πρωί, οι εφημερίδες δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα και επειδή καφές χωρίς εφημερίδα δεν γίνεται, απλώνω το χέρι στο διπλανό σταντ και παίρνω μια από τις εφημερίδες που διανέμονται κάθε μέρα δωρεάν. Είμαι τυχερός, διότι τυχαίνει το υπαίθριο καφέ να «προμοτάρει» την κουλτουριάρικη εκδοχή αυτών των εφημερίδων που έχουν κατακλύσει την πόλη. Η αίσθηση έρχεται από το εξώφυλλο ακόμα. Τούτη η φυλλάδα δεν είναι σαν τις άλλες. Πολύ καλό στήσιμο, προσεγμένη γλώσσα, βαρύγδουπες υπογραφές, καλογραμμένα κείμενα. Καμιά προχειρότητα, όλα δείχνουν επαγγελματικά, καλοδουλεμένα, με μεράκι. Ακόμα και ο αυθορμητισμός είναι επιτηδευμένος, «φτιαγμένος», ενταγμένος σε μια κατεύθυνση, σε μια λογική. Το δε ύφος των «βαριών» υπογραφών όπως αρμόζει στο… βάρος τους: «Δεν θέλω να σε προσβάλω, αλλά δεν σηκώνω αντίρρηση σ’ αυτό που σου γράφω».   Είναι μια εφημερίδα για το «λάιφ στάιλ» και όχι για τον πολιτισμό, όπως νόμιζα ο δυστυχής τόσο καιρό που την έβλεπα εδώ κι εκεί…

♦ Ανθρώπινος παράγων   Ολο και περισσότερο ακούμε και διαβάζουμε τις τελευταίες μέρες, ότι για την πτώση του Μπόινγκ της Helios ευθύνεται ο ανθρώπινος παράγων. Ας το πούμε, λοιπόν, μια και καλή ότι αυτές οι αναφορές «μυρίζουν». Τί θα πει ανθρώπινος παράγων; Μια γενικολογία είναι. Το μόνο που μπορεί να μείνει έξω από τον ανθρώπινο παράγοντα είναι ο… θείος παράγων, δηλαδή κάτι που δεν υπάρχει. Στην έννοια του ανθρώπινου παράγοντα συμπεριλαμβάνονται τα πάντα: κατασκευαστικό πρόβλημα στο αεροπλάνο, πλημμελής συντήρηση, ανυπαρξία κρατικού ελέγχου, λάθη των χειριστών, πίεση από την ιδιοκτήτρια εταιρία στους χειριστές κ.λπ. Τί απ’ όλα αυτά ισχύει και αν ισχύουν περισσότερα από ένα, ποια η συμμετοχή του καθενός στις αιτίες της πτώσης; Αν αυτά δεν ξεκαθαριστούν συγκεκριμένα και με ακρίβεια, οι αναφορές στον ανθρώπινο παράγοντα οδηγούν σκόπιμα στην κατεύθυνση των νεκρών χειριστών, εκδοχή που θα βόλευε πολλούς. ♦ Μαχαιριές   Λόγια-μαχαιριές του Αϊμάν αλ Ζαουάχρι στο μήνυμα με το…

Δεν μασάνε τα λόγια τους οι καπιταλιστές. Τη δημιουργία παραμεθόριων ζωνών ελεύθερων συναλλαγών, στις οποίες δεν θα ισχύουν οι νόμοι του ελληνικού κράτους αλλά οι νόμοι που κάθε επιχείρηση θα επιβάλει στο εργοστάσιό της, ζήτησε με υπόμνημά του προς τον πρωθυπουργό ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων Βόρειας Ελλάδας. Την κατάργηση ακόμα και των συλλογικών συμβάσεων και του κατώτατου μισθού σε κλάδους που διέρχονται κρίση, ζήτησε μεταξύ πολλών άλλων το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Αθήνας, με υπόμνημα που απέστειλε στους πολιτικούς αρχηγούς (αναλυτικά γι’ αυτά δες στις σελίδες 8-9).   Ολα αυτά δεν έγιναν εν κρυπτώ και παραβύστω. Παρουσιάστηκαν σε συνεντεύξεις Τύπου. Αλλοτε, οι εκπρόσωποι των καπιταλιστών δρούσαν στο παρασκήνιο. Απέφευγαν τη δημοσιότητα, φοβούμενοι ότι μπορούσαν να πυροδοτήσουν αντιδράσεις. Τώρα, επιδιώκουν τη δημοσιότητα και παρεμβαίνουν δημόσια ακόμα και στις πολιτικές εξελίξεις. Βλέπετε, έχουν αναγορευτεί σε επίσημους «κοινωνικούς συνομιλητές». Η ίδια η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που (υποτίθεται ότι) εκπροσωπεί τους εργαζόμενους, τους θεωρεί «κοινωνικούς εταίρους».…

► Οι μέχρι τώρα μεταρρυθμίσεις είναι στη σωστή κατεύθυνση, αλλά αναμφισβήτητα χρειάζονται κι άλλες.   Οδυσσέας Κυριακόπουλος (πρόεδρος ΣΕΒ)   ► Είναι ντροπή να έχουμε πτώματα σε τυμπανιαία κατάσταση στους δρόμους της Νέας Ορλεάνης, είναι όμως ακόμη μεγαλύτερη ντροπή το γεγονός ότι η νηπιακή θνησιμότητα στην πρωτεύουσα της Αμερικής είναι διπλάσια από εκείνη στην πρωτεύουσα της Κίνας. Ο αριθμός των μωρών που πεθαίνουν πριν γιορτάσουν τα πρώτα τους γενέθλια το 2002 ήταν 11,5 ανά χίλιες γεννήσεις ζώντων μωρών, σε σύγκριση με 4,6 στο Πεκίνο. Ενα μωρό Αφροαμερικανών στην Ουάσιγκτον έχει λιγότερες πιθανότητες να επιβιώσει τον πρώτο χρόνο της ζωής του απ’ ό,τι ένα μωρό που γεννιέται στις αστικές περιοχές του κρατιδίου Κεράλα της Ινδίας.   THE NEW YORK TIMES    ► Μέσα σε μερικά 24ωρα η διεθνής τάξη έχει αναστραφεί. Οι παντοδύναμες ΗΠΑ δέχονται βοήθεια από τη Σρι Λάνκα, το Αφγανιστάν και τη Βοσνία. Στο αμερικανικό έδαφος ένας στρατός προσφύγων,…

Για να μας πάρουν στα σοβαρά, να μιλήσουμε για (συνολική) Ελληνική Γενοκτονία. Και να διεθνοποιήσουμε το θέμα.   Στέλιος Παπαθεμελής

♦ «Ο δημόσιος χώρος είναι πολύτιμος και δεν μπορεί να διατίθεται χωρίς κάποιον έλεγχο. Δεν μπορεί να είναι δωρεάν, γιατί αυτό δεν ωφελεί το κοινωνικό σύνολο, δεν βοηθά τη στάθμευση». Τάδε έφη («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία») Θ. Σκυλακάκης, νυν αντιπρόεδρος στο Δήμο Αθήνας, πρώην στέλεχος στους «Ταύρους» του Σ. Μάνου και πάντοτε αγρίως νεοφιλελεύθερος. Εμείς σας το ‘παμε, δεν θ’ αργήσει η μέρα που θα μας βάλουν και κάποιον κεφαλικό φόρο για τον αέρα που αναπνέουμε. ♦ Περπατημένος ο υπουργός Μακεδονίας-Θράκης Ν. Τσιαρτσιώνης. Οχι μόνο δεν εκστρατεύει κατά των διαδηλωτών που θα συρρεύσουν στην πόλη, αλλά θεωρεί καλοδεχούμενο τον συλλαλητηριακό τουρισμό (έτσι ακριβώς το είπε). Οσοι πάνε θ’ αφήσουν και κάνα φράγκο στα μαγαζιά της πόλης. Στο κάτω-κάτω, όλοι τους νομοταγείς είναι. ♦ Ο Λουδοβίκος της Νατάσας έδωσε μια συνέντευξη στην οποία βάλθηκε να φτιάξει το προφίλ του Καραμανλή ως ενός ανθρώπου ευαίσθητου, μορφωμένου, με πολιτιστικά ενδιαφέροντα. Κάπου εκεί, λοιπόν, αναφέρει ότι…

 ● «Ο κόμματος του κόμματος» ●●● Εύστοχος ο τίτλος της «Ελευθεροτυπίας» για τη μοντέλα Τζούλια Μπονκ, που επιστράτευσε το Αριστερό Κόμμα της Γερμανίας για να κάνει μόστρα στους εκλογικούς του συνδυασμούς ●●● Τί, μόνο εμείς θα έχουμε Ράπτη και Καϊλή και Γκερέκου και Κουντουρά; ●●● Τελικά, πιο αυθεντική ήταν η Τσιτσιολίνα ●●● Τουλάχιστον αυτή δεν το ‘παιζε σοβαρή και προβληματισμένη ●●● Κατά τα άλλα, εντελώς γυμνή η υπερδύναμη γονάτισε από έναν τυφώνα ●●● Για 80 νεκρούς μιλούσαν αρχικά, πάνω από 2.000 τους υπολογίζουν τώρα ●●● Κόσμος πεθαίνει από έλλειψη φαρμάκων ●●● Φτωχολογιά, όπως πάντα ●●● Μαύρη φτωχολογιά, μάλιστα ●●● Οι λεφτάδες την έκαναν εγκαίρως ●●● Αυτοί, βλέπετε, ξέρουν πως δεν πρέπει να δίνεις βάση στις κρατικές διαβεβαιώσεις ●●● Και τώρα, ετοιμαστείτε για νέους μαραθώνιους αλληλεγγύης ●●● Ο Μάτζικ Τζόνσον στέλνει αθλητικά παπούτσια και ο Γουΐντον Μαρσάλις γυαλίζει την τρομπέτα του για τη μεγάλη συναυλία ●●● Αλήθεια, μήπως θυμάται πόσοι φτωχοί…

10/9/1769: Συγκρότηση πρώτου τσίρκου 10/9/1919: Συνθήκη Αγίου Γερμανού (τέλος Αυστροουγγαρίας – ίδρυση Αυστρίας, Ουγγαρίας και Τσεχοσλοβακίας 10/9/1898: Δολοφονείται στην Γενεύη η αυτοκράτειρα Ελισάβετ (Σίσι) της Αυστροουγγαρίας 10/9/ 1984: Βύθιση του πλοίου «Mont Luis» με 225 τόνους ουρανιούχων ενώσεων στις βελγικές ακτές 10/9/1827: Θάνατος Ούγκο Φόσκολο 10/9/1907: Πρώτη εκστρατεία κατά του καπνίσματος (Νέα Υόρκη) 11/9/2001: Χτύπημα των δίδυμων πύργων 11/9/1612: Σφαγή των Οθωμανών στα Γιάννενα από τον Διονύσιο Σκυλόσοφο 11/9/1973: Πραξικόπημα στη Χιλή – δολοφονία Σαλβαδόρ Αλιέντε 11/9/1964: Καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση 11/9/1938: Ξαναρχίζουν οι παραστάσεις στην Επίδαυρο μετά από 2000 χρόνια 11/9/1954: Θάνατος Μαρίκας Κοτοπούλη 11/9/1928: Πρώτη εκπομπή τηλεοπτικού προγράμματος 12/9/1974: Πραξικόπημα στην Αιθιοπία – ανατροπή Χαϊλέ Σελασιέ 12/9/1959: Εκτοξεύεται ο πρώτος πύραυλος που έφτασε στη Σελήνη (Λούνα 2 – Ρωσία) 12/9/1624: Πρώτη δοκιμή λειτουργίας υποβρύχιου (Αγγλία) 13/9/490 π.Χ.: Μάχη Μαραθώνα 13/9/1922: Καταγραφή της υψηλότερης θερμοκρασίας (57,8ο C στην Αλ Αζίζια της Λιβύης) 14/9/629: Ο Ηράκλειος ανευρίσκει και…

Τον Οκτώβρη θα παρουσιαστεί για συζήτηση στην ολομέλεια του Συμβούλιου της Ευρώπης ένα μνημόνιο που ετοίμασε η Πολιτική Επιτροπή του, με θέμα «την ανάγκη να καταδικαστεί διεθνώς ο κομμουνισμός». «Η κομμουνιστική ιδεολογία -αναφέρει το μνημόνιο- όπου και όποτε εφαρμόστηκε πάντα κατέληξε σε μαζική τρομοκρατία, εγκλήματα και παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Γι’ αυτό και οι εμπνευστές του ζητούν τη διεθνή καταδίκη του κομμουνισμού. Προχωρούν μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, ζητώντας και την καταδίκη της θεωρίας της πάλης των τάξεων, την οποία θεωρούν υπεύθυνη για τα «εγκλήματα του κομμουνισμού».   Δεν έχουμε αμφιβολία ότι το μνημόνιο θα υιοθετηθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Οι συσχετισμοί προκαθορίζουν το αποτέλεσμα. Το επόμενο βήμα ίσως να είναι η απαίτηση για απαγόρευση της δράσης κομμάτων και οργανώσεων που αναφέρονται στον κομμουνισμό. Ισως να δούμε και πάλι τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» να συμπεριλαμβάνεται στις «ασύμμετρες απειλές», μαζί με τον «ισλαμικό φονταμενταλισμό», και να καθίσταται στόχος του «παγκόσμιου πολέμου κατά…

► Οικοδόμοι, Δυναμώνουμε το Συνδικάτο μας. Γραφτείτε τώρα μαζικά στο Συνδικάτο – Ψηφίζουμε τον Οκτώβρη. Η αφίσα βγήκε τον Ιούλη. Πρώτον, γιατί οι ταξικές δυνάμεις δεν πτοούνται, δεν επηρεάζονται, δεν παρασύρονται από διακοπές και τέτοια πράγματα και δεύτερον γιατί οι εκλογές στο Συνδικάτο έχουν τεράστια σημασία για το ταξικό κίνημα. Οχι, όχι, δεν το γελάμε καθόλου. Μετά από τόσο σκληρές απεργιακές κινητοποιήσεις του Συνδικάτου – του πιο ταξικού συνδικάτου όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και βάλε -, μετά τις καθημερινές μάχες στα γιαπιά για την τήρηση των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας – πέρα ακόμα και από αυτά που προβλέπονται από τους αστικούς νόμους -, μετά την καθημερινή επαγρύπνηση και περιφρούρηση για το 7ωρο – 5ήμερο, ε, δικαιούνται οι ταξικές δυνάμεις να δρέψουν τους καρπούς της πάλης τους, της αγωνιστικότητάς τους, της αυτοθυσίας τους. Ομως, να μας συγχωρείτε αγαπητοί ταξικοί, αλλά διακρίνουμε μια ανεπίτρεπτη μετριοπάθεια. Γιατί αναφέρεστε μόνο στις εκλογές του…

Ουκ αν βλάβης παρά του μη τρέχοντος  (και πάλι για το εργατικό κίνημα) Ρε μπας και από τις πολλές ενέσεις στην οικονομία ο λαός έχει μαστουρώσει και δεν κινείται; Ευχαριστούμε, ΔΕ(ν)Θαπάρουμε…   ♦ «Θα πήγαινε στους αθεϊστές και στους σοσιαλιστές (γιατί ο σοσιαλισμός δεν είναι μονάχα ένα εργατικό ζήτημα ή, όπως το λένε, της Τέταρτης Τάξης, μα είναι κυρίως ένα αθεϊστικό ζήτημα, ζήτημα της σύγχρονης ενσάρκωσης του αθεϊσμού, ζήτημα του πύργου της Βαβέλ που χτίζεται ακριβώς δίχως Θεό και γίνεται όχι για να φτάσουμε τον ουρανό απ’ τη γη, μα για να κατεβάσουμε τον ουρανό στη γη)». (Ντοστογιέφσκης: «Αδελφοί Καραμάζοφ»). ♦ «Δεν υπάρχει ευτυχία στην αεργία» (Κι αυτό ο Δοστογιέφσκης τόπε – αλλά δεν δούλεψε ώρα στη ζωή του). ♦ Σαφώς ταγμένο στην «αντιΤσιγαριδική πλευρά» το Μήνυμα Αντίστασης (τεύχος 3, καλοκαίρι 2005) δίνει ευρύ χώρο στην γνωστή «συντεχνία» (φιλιά και ασπασμοί στον Κορυδαλλό), ολόκληρη φάση 9 σελίδων (στις 24), όμως ο…

* Μέχρι στιγμής αποτέλεσμα: Καλοκαίρια – Φθινόπωρα 40-39. * Σε ξαναβρίσκω στους μπαξέδες τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς. Ομως, φτάνει πια με την τσικουδιά στους καφενέδες. Τα παλικάρια θέλουν να κεραστούν λίγη χαρά μεγαλύτερης διάρκειας. Ας σηκωνόμαστε περισσότερο και περισσότεροι τούτο τον καιρό. Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα… * Επέστρεψε η Κοκκινοσκουφίτσα στο δάσος της συμβασιλεύουσας. Αλλά, αν πάρεις μια φορά το δρόμο του φευγιού (της εσωτερικής μετανάστευσης, αν προτιμάτε) δεν γυρίζεις εύκολα. Γι’ αυτό είναι έτοιμη για νέο, μακρύτερο δρόμο (και σε απόσταση και σε διάρκεια). Περισσότερα σε επόμενο…κοντρόφυλλο. Πάντως, το μόνο που ίσως αλλάξει, είναι το τοπωνύμιο προέλευσης της στήλης. * “Να γίνουμε άνθρωποι της δράσης κι όχι βιβλιοκάπηλοι του μαρξισμού. Να μάθουμε να σκεφτόμαστε κι όχι να καταβροχθίζουμε κατασκευασμένα από τα πριν τσιτάτα. Ο τύπος δεν φτάνει για να εξασφαλίσει την ανάπτυξη της μόρφωσης και της καλλιέργειας. Αν θέλετε ν’ ανεβάσετε το μορφωτικό σας επίπεδο, πρέπει να στραφείτε…