Συντάκτης: Eksegersi.gr

Τέσσερις ρουκέτες που εκτοξεύτηκαν στην Καμπούλ την περασμένη Τετάρτη σημάδεψαν την επίσκεψη της Κοντολίζα Ράις στο Αφγανιστάν, στα πλαίσια της περιοδείας της στην Κεντρική Ασία, όπου μαίνεται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στη Ρωσία και τις ΗΠΑ για τον έλεγχο των χωρών της περιοχής, ιδιαίτερα μετά τη στροφή τους τελευταίους μήνες του καθεστώτος του Ουζμπεκιστάν προς τη Ρωσία. Μια ρουκέτα έπεσε έξω από την κατοικία του καναδού πρέσβη, τραυματίζοντας δύο αφγανούς φρουρούς. Δύο άλλες έπεσαν κοντά σε μια στρατιωτική βάση της Isaf (Διεθνούς Δύναμης Ασφάλειας και Βοήθειας) και η τέταρτη χτύπησε ένα κυβερνητικό κτίριο. Την ίδια μέρα έγιναν επιθέσεις και σε άλλα σημεία της χώρας, μεταξύ των οποίων εκείνη που έγινε 35 χιλιόμετρα από την Κανταχάρ εναντίον δύο οχημάτων που μετέφεραν νοσηλευτικό προσωπικό, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πέντε και να τραυματιστούν τρεις από τους επιβαίνοντες.   Μια μέρα νωρίτερα, στις 11 Οκτωβρίου, στην επαρχία Ουρουζγκάν, σε επίθεση εναντίον αστυνομικής αυτοκινητοπομπής σκοτώθηκαν έξι…

Τα αποσπάσματα που θα διαβάσετε παρακάτω ανήκουν σε μία επιστολή που δημοσίευσε το Γραφείο του Διευθυντή Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (Office of the Director of National Defence – ODNI), την Τρίτη 11 Οκτώβρη. Η επιστολή υποτίθεται ότι ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των «αντιτρομοκρατικών» επιχειρήσεων των Αμερικάνων στο Ιράκ. Εχει ημερομηνία 9 Ιούλη 2005 και αποδίδεται στο νούμερο δύο ηγετικό στέλεχος της Αλ Κάιντα, Αϊμάν Αλ-Ζαουάχρι, που γράφει προς τον ηγέτη της Αλ-Κάιντα στο Ιράκ, Αμπού Μουσάμπ Αλ-Ζαρκάουι. Ενα κείμενο που έχει περάσει από τα χέρια των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών δε μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί έγκυρο. Πόσο μάλλον όταν αφορά ζητήματα που έχουν σχέση με τη δράση των εχθρών της σ’ έναν τόσο ευαίσθητο και σημαντικό τομέα, όπως η «αντιτρομοκρατία». Ο λόγος που δημοσιεύουμε αποσπάσματα αυτής της επιστολής δεν είναι γιατί τη θεωρούμε έγκυρη. Αντίθετα, θεωρούμε ότι σίγουρα έχει αλλοιωθεί σύμφωνα με τις επιδιώξεις της αμερικάνικης «αντιτρομοκρατίας». Τα δημοσιεύουμε…

«Είναι κρυστάλλινα καθαρό ότι δεν θα πρέπει να συμβιβαστούμε στον αγώνα μας εναντίον της Χαμάς και ότι πρέπει να στηρίξουμε τον Αμπού Μάζεν (σ.σ. τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς) χωρίς κανένα δισταγμό». (Σιμόν Πέρες στο ισραηλινό ραδιόφωνο, Αλ-Τζαζίρα, 11/10/05).   «Δηλώνουμε ότι όλα τα στρατιωτικά μας σκέλη έχουν κοινή θέση και πίστη και εκτιμούμε ότι κάθε επίθεση σε οποιονδήποτε από μας θα θεωρηθεί επίθεση σε όλους μας. Οποιαδήποτε ενέργεια με στόχο την πρόκληση χάους ή την εσωτερική διαμάχη… θα θεωρηθεί προδοσία. Η απάντησή μας θα είναι ενιαία και άμεση…Το να παραδώσουμε τα όπλα θα είναι ενέργεια προς όφελος του εχθρού και οποιαδήποτε προσπάθεια να μας αφοπλίσουν θα συναντήσει σφοδρή αντίσταση…Η διεξαγωγή του αγώνα είναι στρατηγική υπόθεση και η ισραηλινή αποχώρηση απ’ τη Λωρίδα της Γάζας δε σημαίνει ότι η Λωρίδα της Γάζας θα μείνει έξω απ’ τον αγώνα».   (Αποσπάσματα από την κοινή ανακοίνωση οχτώ παλαιστινιακών οργανώσεων, που…

Ταινία με θέμα την εφηβεία στην ελληνική επαρχία τη δεκαετία του ‘80. Προφανώς επηρεασμένη και από αυτοβιογραφικά στοιχεία, η «Αγάπη στα 16» ασχολείται με τις δραστηριότητες που χαρακτηρίζουν τους εφήβους αλλά και με ερωτήματα για τον έρωτα, το θάνατο, τις ανθρώπινες σχέσεις. Δυστυχώς, η ταινία του Κ. Χαραλάμπους χωλαίνει, όπως οι περισσότερες ελληνικές ταινίες, κυρίως στο σενάριο. Στην ουσία είναι μια συρραφή (συχνά άκομψη) γεγονότων και περιστατικών, άλλοτε κωμικών άλλοτε σοβαρών, που στερούνται μια καλής συνεκτικής ιστορίας, όπως π.χ. το Peppermint. Εχουμε ξαναπεί και άλλες φορές: Οι προσωπικές μας αναμνήσεις δεν είναι πάντοτε το καλύτερο και επαρκέστερο υλικό για να γίνει μια ταινία. Ελένη Σταματίου

Μια ζοφερή κατάβαση στον κόσμο των ναρκωτικών και της κατάθλιψης μέσα από την οπτική όχι κυρίως των χρηστών αλλά του dealer. Πρώην χρήστης και καμμένο χαρτί ο ίδιος, επηρεασμένος από τις τραγωδίες των άλλων, παλεύει να ξεφύγει από τη δική του κατάθλιψη, χωρίς να τα καταφέρει. Σκοτεινή, ατμοσφαιρική ταινία, επηρεασμένη από τον Μπέλα Ταρ και τον Ντέιβιντ Λιντς, κατά δήλωση του ίδιου του σκηνοθέτη, καταγράφει με ρεαλισμό μια παρακμιακή πραγματικότητα, αλλ’ όμως δεν πάει βήμα παραπέρα από μια σκέτη καταγραφή. Ελένη Σταματίου

Ασυνήθιστη ασπρόμαυρη κωμωδία του γνωστού από το «Noi Albinoi» Ισλανδού σκηνοθέτη. Νεαρός γκραφιτάς ερωτεύεται υπάλληλο αρτοποιείου και η ζωή του αρχίζει να παίρνει σοβαρότερη τροπή. Ιδιαίτερο χιούμορ και ζεστές ανθρώπινες σχέσεις διατρέχουν αυτή την ταινία που στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο αντισυμβατική όσο παρουσιάζεται, είναι όμως αρκετά συμπαθητική.   Ελένη Σταματίου

Φαντασμαγορικό ριμέικ της αντίστοιχης ταινίας του Μελ Στιούαρτ (1971), βασισμένη στο παραμύθι του Ρόναλντ Νταλ. Αν και απευθύνεται σε παιδιά, το οξύαιχμο χιούμορ του Μπάρτον την κάνει εξίσου κατάλληλη και για ενήλικες. Αφηγείται την ιστορία ενός φτωχού αγοριού που ονειρεύεται να επισκεφθεί το μυστηριώδες εργοστάσιο σοκολάτας του εκκεντρικού Γουίλι Γουόνκα (Τζόνι Ντεπ)… Στα υπέρ της ταινίας η απολαυστική εικαστική της πλευρά και ο τρόπος με τον οποίο εικονοποιεί την οργιαστική φαντασία του ο Τιμ Μπάρτον, ο μπρεχτικός -εν είδει μιούζικαλ- σχολιασμός των δρώμενων και τα χρήσιμα διδάγματα με παραλήπτες παιδιά και αμετανόητους μικροαστούς γονείς. Στα κατά, ορισμένες αφέλειες του βιβλίου και οι συμβατικές (αν και σε μερικά σημεία αντιφατικές) απόψεις για την έννοια της οικογένειας. Ελένη Σταματίου

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ κ. Θεμιστοκλής Νικολαΐδης θα απασχολήσει τη στήλη αυτή την βδομάδα και θα σχολιάσουμε τα όσα είπε στην πρόσφατη συνέντευξή του στην ΕΤ1. Ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ θεωρείται ή τουλάχιστον αυτή την εικόνα προσπαθούν να προβάλουν οι συνεργάτες του, μετρ της επικοινωνιακής πολιτικής και άνθρωπος που γνωρίζει καλά τους κανόνες του παιχνιδιού και μπορεί να κάνει τις ενέργειες εκείνες που απαιτούνται για να πάρει με το μέρος του την κοινή γνώμη. Μάλιστα, από σημαντική μερίδα του Τύπου, με αφορμή τη συνέντευξή του, επιχειρήθηκε για μια ακόμη φορά να παρουσιαστεί σαν παντοδύναμος και πρόσωπο που ελέγχει πλήρως τις εξελίξεις στην ομάδα.  Η άποψη της στήλης για τον πρόεδρο της ΑΕΚ είναι γνωστή και μάλιστα την εποχή της παντοδυναμίας του δεν είχαμε διστάσει να τον κατηγορήσουμε για τις επιλογές και να αμφισβητήσουμε την άποψη ότι στο πρόσωπό του η ΑΕΚ βρήκε τον πρόεδρο που θα τη βγάλει από…

Αντιγράφουμε από τη «Ναυτεμπορική», που αναδημοσιεύει θέμα από τη «Wall Street Journal»:   «Στη διάρκεια της τελευταίας τριετίας, ο Γκονζάλο Ρουάνο έχει απασχοληθεί ως κηπουρός, αχθοφόρος, εργαζόμενος στους σιδηροδρόμους, μέχρι και κλητήρας σε αρχιτεκτονική εταιρία. Ο κ. Ρουάνο αποτελεί έναν από τους τέσσερα εκατ. Ισπανούς -το ένα τρίτο του εργατικού δυναμικού της χώρας- οι οποίοι απασχολούνται σε θέσεις χαμηλών αποδοχών και κάτω από βραχυπρόθεσμες συμβάσεις εργασίας, οι οποίες διαρκούν από μία ημέρα μέχρι έξι μήνες. Η “εξάπλωση” αυτού του είδους της εργασιακής σχέσης στην Ισπανία συνέβαλε στη μείωση της ανεργίας στο 9,4% από 20% μέσα σε μια δεκαετία, ένα χαρακτηριστικό που πολλοί οικονομολόγοι έχουν χαρακτηρίσει ως το “Ισπανικό θαύμα”».   Δεν ξέρουμε αν ο σενιόρ Ρουάνο είναι υπαρκτό πρόσωπο, μας κάνει όμως εντύπωση που ο (πραγματικός ή φανταστικός) Ρουάνο δεν έχει ερωτηθεί για μερικά πράγματα, ώστε να ξέρουμε και τις δικές του απόψεις (για την πληρότητα του ρεπορτάζ, ρε γαμώτο).…

► H Oλυμπιακή ανήκει στο λαό – Aπό τη Eλλάδα για τον κόσμο (πετάει) – OΛYMΠIAKH ΣHMAINEI: Aσφάλεια – Περιφερειακή Aνάπτυξη – Kοινωνική προσφορά (Eργατικό Kέντρο Aθήνας) Tο δικαίωμα στη δουλειά των εργαζόμενων στην Oλυμπιακή φαίνεται ότι δεν το θεωρεί ισχυρό λόγο για παρέμβαση και αγώνα (τον όποιο αγώνα μπορεί να κάνει το EKA) και δεν το χρησιμοποιεί ούτε σε μια γωνίτσα στην αφίσα του. Προτιμάει να κοντράρεται (τέλος πάντων) αναπτυξιακά, εθνικά, με κοινωνική ευαισθησία. Σαν να είναι κόμμα που διεκδικεί την κυβερνητική εξουσία. Που διαχειρίζεται την εξουσία. Διόλου παράξενο. Oι γραφειοκράτες περηφανεύονται για τον θεσμικό τους ρόλο στο σύστημα εξουσίας. Aυτόν υπερασπίζονται, αυτόν αναδεικνύουν, αυτόν προσπαθούν να αναβαθμίσουν μέσα από κάθε ευκαιρία που τους δίνεται. Διότι ο συνδικαλισμός (ο γραφειοκρατικός εννοείται) θέλει την ευαισθησία του, θέλει την υπεροψία του, θέλει την ησυχία του, θέλει τη συνεργασία του, θέλει τη διπλωματία του. Eν τέλει, πάντα καταλήγει στην προδοσία του (των εργαζόμενων). Για…

Ψηφίστε, ψηφίστε… κάτι θα μείνει Τίρκιγιε, Αβρούπα, ιστσί μπακλαβά Στη χωματερή ή θα τους ρίξουμε ή θα μας ρίξουν (Και πάλι) οι χωματερές να πάνε στην Εκάλη   ♦ Μπενίτα Ρε(ζί)λ. (Αφού διαβάσαμε τη συνέντευξή της). ♦ Ολα φαίνονται να κινούνται στο ρυθμό του «βρε μελαχρινάκι με πότισες φαρμάκι, τομπη- τομπη- τομπηδάει κι εκείνος δε μιλάει». ♦ Τελικά (κατά το επιεικά του Ρεγκούζα) σκαβς ή δεν σκαβς; ♦ «Νάσι» είναι η νεολαία του Πούτιν (στα ρωσικά «νάσι» σημαίνει «οι δικοί μας» – ή αν θέλετε «οι ημέτεροι» ή αν θέλετε ακόμα τα «γαλάζια» (και λοιπά) «παιδιά»). ♦ Στη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ (Οκτώβρης ‘05) υπάρχει ένα (ενδιαφέρον) άρθρο για το Mount Weather. ♦ Εμείς το καλοκαίρι το περάσαμε στο κλουβί μας (χωρίς κεχρί) γιατί δεν προλάβαμε να κλείσουμε δωμάτιο στο Arion Astir (570 ευρώ τη μέρα) και το Nafsika Astir (εφτακό τη μέρα)… ♦ Να, ρε, ποιος να «πάρει» την Ολυμπιακή: η…

* 20.000 τουρίστες ήρθαν αεροπορικώς στη Ρόδο το περασμένο Σαββατοκύριακο (χώρια τα καράβια. Μη λες λαμακίες, η σιδηροδρομική σύνδεση δεν υλοποιήθηκε ακόμα, ξαναψήφα τους να στη φτιάξουν). Οκτώβρη μήνα! Κι ύστερα μου λες γιατί παρατάνε όλοι τα αιγοπρόβατα και γίνονται τουριστικοί ακόλουθοι. It’s too much and easy money, baby… * Το ξέρατε εσείς ότι το φεστιβάλ της Σύμης είναι εθνικό γεγονός; Αλλη φορά να με ρωτάτε για να μαθαίνετε. Δεν το είπα εγώ, ο π.Ν. (προ Ντόρας) δήμαρχος Αθηναίων και νυν υπουργός τουρισμού το είπε, από τη Σύμη. Βέέέέέέβαια! Γι’ αυτό άλλωστε δόθηκαν 5.000 ολόκληρα ευρώ (νέας κοπής) στο φεστιβάλ. Επειδή είναι εθνικό γεγονός. * Τί γελάτε ρε; Ξέρετε τί είναι να στερούν οι διανομείς 5.000 ευρώ από το κουφάλαιο, την ώρα που περνάει τέτοια ζόρια; Και να τα σπρώχνουν στις θερινές βραδιές της συνδιασκέδασης ιθαγενών – αλλοδαπών; * Τα μάθατε; Η Δ.Ε.Η. (Δεν Εχει Ηλεκτρικό) ζητάει «ρυπόσημο». Κάτι σαν…

♦ Σεμνότης και ταπεινότης Οταν άρχισε η φιλολογία για το 42% στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές, ο Πρ. Παυλόπουλος, κατά τη γνώριμη συνήθειά του, πήρε σβάρνα τα ραδιόφωνα και άρχισε να προσπαθεί να αποφορτίσει την ένταση. Και τούτο και τ’ άλλο και προπαντός μη βιάζεστε, γιατί όλα τα θέματα θα τεθούν σε διάλογο με τα κόμματα και τους φορείς της αυτοδιοίκησης. Τώρα, η κυβέρνηση, αυτή η ίδια που θα έκανε διάλογο για όλα τα θέματα, λέει ότι θα κάνει διάλογο αλλά όχι για το 42%, που δεν το συζητά! Τί θα συζητήσει, δηλαδή; Τίποτα απολύτως. Και γιατί δεν έλεγε από την πρώτη στιγμή, ότι δεν συζητά το 42%; Γιατί τότε ακόμα δεν ήξερε αν θα είναι 42% ή 43%. Τώρα τέλειωσαν τη μελέτη οι εκλογομάγειροι και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το 42% είναι το ποσοστό που συμφέρει πιο πολύ τη ΝΔ. ♦ Προκαλούν κιόλας «Είμαστε έτοιμοι να καλύψουμε το κομμάτι της…

«Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού». Σύνταγμα, άρθρο 22, παρ. 1   Πόσοι εργαζόμενοι – έλληνες πολίτες γνωρίζουν αυτή τη διάταξη του Συντάγματος; Ελάχιστοι. Γιατί οι εργαζόμενοι έχουν συνηθίσει να μη δίνουν πίστη στις λαμπρές διακηρύξεις. Η πείρα τους έχει διδάξει ότι η πραγματική πολιτική ασκείται μακράν των διακηρύξεων.   Οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές, πάντως, τη γνωρίζουν πολύ καλά ειδικά αυτή τη συνταγματική διάταξη. Μέχρι και πριν δεκαπέντε χρόνια κουνούσαν σαν σημαία το Σύνταγμα και καλούσαν τις κυβερνήσεις να το εφαρμόσουν. Να πάρει το κράτος τις επιχειρήσεις και να τις λειτουργήσει, για να μη χάσουν τη δουλειά τους οι εργάτες. Είχαν αιτήματα για τους ανέργους. Ζητούσαν να πάει το ταμείο ανεργίας στο 80% του βασικού μισθού. Να δίνεται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ζητούσαν να μειωθεί…

► Έκρηξη φόρων κρύβει ο προϋπολογισμός του 2006, το προσχέδιο του οποίου δόθηκε στη δημοσιότητα από τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη και περιγράφει την πολιτική λιτότητας που σκοπεύει να εφαρμόσει η κυβέρνηση και το 2006. Ο νέος προϋπολογισμός προβλέπει αύξηση των εσόδων από φόρους το 2006 κατά 3,1 δισ. ευρώ! Αυτά, κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, προβλέπεται ότι θα προέλθουν από αλματώδη αύξηση – σε σχέση με φέτος – των εσόδων από τρεις φόρους που επιβαρύνουν τη συντριπτική πλειονότητα των φορολογουμένων: τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων που καταβάλλουν οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι λοιποί φορολογούμενοι, τον ΦΠΑ, καθώς και τον ειδικό φόρο κατανάλωσης καυσίμων.   NEA ► Εδώ ο κόσμος παρακολουθεί πελιδνός την ανεργία να καλπάζει και η Στατιστική άρχισε τα παλιά τερτίπια: «έπεσε στο 9,6%, από το 10,2%»… Αλλά ο κ. Πολυζωγόπουλος, της ΓΣΕΕ, που βγήκε και κατήγγειλε μεθοδεύσεις και «στατιστική παραπλάνηση», πού βρισκόταν τόσα χρόνια;…

Να ξεκαθαρίσουμε πρώτα από όλα ότι ο πρωθυπουργός δεν είπε ποτέ ότι δεν θα βάλει «βέτο». Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο αυτονόητο, λέγοντας ότι το να οδηγείσαι στο «βέτο» είναι απόδειξη ότι η πολιτική και τα επιχειρήματά σου απέτυχαν να πείσουν και ότι έχεις απομονωθεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι παραιτείσαι και από το «βέτο». Εμείς πετύχαμε τις επιδιώξεις μας, πετύχαμε όλα όσα θέλαμε, χωρίς να χρειαστεί να προσφύγουμε στο «βέτο».   Πέτρος Μολυβιάτης

♦ Αλήθεια, γιατί οι μαυροπουκαμισάδες τραμπούκοι τσάκισαν στο ξύλο τρεις από τους ανθρώπους που είχαν καταγγείλει τον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Σταύρο Βρέντζο ως βασανιστή την περίοδο της χούντας; Για πλάκα; Δεν έχει καμιά σχέση ο Βρέντζος μαζί τους; Το ΠΑΣΟΚ έχει ακόμα στέλεχός του έναν άνθρωπο που, όπως καταγγέλθηκε, ήταν παρών όταν οι τραμπούκοι είχαν αναλάβει δράση και μετά καταδίκασε τα… μικροεπεισόδια; Ρητορικά τα ερωτήματα. Ολοι καταλάβαμε πολύ καλά τι έγινε. Οσο για την απουσία της Αστυνομίας, δεν μας φαίνεται καθόλου αθώα ή προϊόν γραφειοκρατικής αδιαφορίας. ♦ Ποιο (υποτίθεται ότι) ήταν το διακυβευόμενο στις γερμανικές εκλογές; Η πολιτική που θα ακολουθηθεί. Οι ψηφοφόροι ψήφισαν όπως ψήφισαν, έκοψαν τη φόρα σε χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες, αλλά -φευ!- μετά τις εκλογές το μόνο που δεν συζητιέται είναι η πολιτική. Ο κόσμος ψήφισε και μετά… άραξε. Τη γραμμή δίνει το πανίσχυρο γερμανικό κεφάλαιο, μέσα από τα επίσης πανίσχυρα συνδικάτα των καπιταλιστών (τι ΣΕΒ και…

• Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα ••• Κι ο Πάγκαλος τον Καραμανλή παχύδερμο ••• Ουδείς λόγος ανησυχίας, βέβαια, για τον Καραμανλή ••• Διότι οι βρισιές του Πάγκαλου στην πολιτική είναι σαν τις προβλέψεις του Πάπια στο ποδόσφαιρο ••• Βγαίνει πάντοτε το αντίθετο ••• Θυμάστε που έλεγε τον Αβραμόπουλο «ο κύριος τίποτα» και μετά έφαγε μια τσαπού ίσα με τη διαδρομή Χαριλάου Τρικούπη πλατεία Κοτζιά; ••• Αλλά έτσι είναι ο Θόδωρας, πολλά βαρύς και μάγκας ••• Αμα τα πάρει στο κρανίο δεν ελέγχει τι λέει ο στόμας του ••• Μήπως όμως (λέμε, μήπως) θα έπρεπε να χαρακτηρίσει παχύδερμο και τον Γιωργάκη; ••• Διότι ενώ του έσουρε τα μύρια όσα στο ΠΣ του ΠΑΣΟΚ, αυτός «δεν σήκωσε το γάντι», όπως έγραψαν οι εφημερίδες ••• Πήγε την άλλη μέρα, μίλησε και δεν είπε λέξη για όσα είχε πει ο Θόδωρας και τα είχαν διαρρεύσει οι άλλοι Πασόκοι ••• Ο παχυδερμισμός του Γιωργάκη,…

8/10: Ευρωπαϊκή ημέρα γονέων και σχολείου 8/10/1827: Ναυμαχία Ναβαρίνου 8/10/1849: Θάνατος Edgar Alan Poe (Βαλτιμόρη) 8/10/1907: Εφεύρεση φωτοτυπικού μηχανήματος 8/10/ 1987: Θάνατος Κων/νου Τσάτσου 9/10: Παγκόσμια ημέρα ταχυδρομείων 9/10/1940: Γέννηση John Lennon 9/10/1935: Πραξικόπημα Αλέξανδρου Παπάγου 9/10/1978: Θάνατος Ζακ Μπρελ 9/10/1967: Δολοφονία Ernesto Che Guevara (Marco Terran) 9/10/1813: Γέννηση Giuseppe Verdi 9/10/1547: Γέννηση Miguel de Cervantes 9/10/ 1944: Αυτοδιάλυση Κυβέρνησης του βουνού (ΠΕΕΑ) 9/10/1912: Η Λήμνος γίνεται το πρώτο νησί του Αιγαίου που απελευθερώνεται 10/10: Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας – Ημέρα για την κατάργηση της θανατικής ποινής 10/10/1862: Εκθρόνιση Οθωνα 10/10/1963: Ο John Kennedy εγκρίνει αίτημα του FBI για παρακολούθηση του τηλεφώνου του Martin Luther King 10/10/ 1930: Γέννηση Harold Pinter 10/10/1970: Ανεξαρτησία νησιών Φίτζι μετά από 69 χρόνια αγγλικής κυριαρχίας 10/10/1984: Πρώτη αμερικανίδα στο διάστημα 11/10/1887: Ανακάλυψη αριθμομηχανής 11/10/1972: Ακριβής μέτρηση της ταχύτητας του φωτός (299.792,4581 km/sec) 11/10/1963: Θάνατος Jean Cocteau 11/10/1963: Θάνατος Edith Piaff 11/10/1910: Γέννηση Νίκου Καββαδία 12/10: Παγκόσμια…

«Θέλουν να σιγήσει μια ελεύθερη φωνή». Αυτό το σύνθημα κυριαρχεί στα μικρόφωνα του «Φλας» από το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης που ο «ιδιοκτήτης» του (δηλαδή, ο αχυράνθρωπος του Κόκκαλη) Σ. Πουλόπουλος ανακοίνωσε ότι τον κλείνει. Και μόνο αυτό το σύνθημα αρκεί για να αισθανθεί σιχασιά κάθε πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος. Ακου «ελεύθερη φωνή» το μεγάφωνο του Κόκκαλη. Το εργαλείο μέσα από το οποίο έκανε το παιχνίδι του με την πολιτική εξουσία και τους ανταγωνιστές του και ασκούσε τους εκβιασμούς για να στηρίζει τα συμφέροντά του. Ετσι και πείραζες τις εταιρίες του Κόκκαλη ήταν σαν να έκανες έγκλημα καθοσιώσεως. Ούτε ενάντια στον Ολυμπιακό δεν μπορούσες να μιλήσεις και τα ορφανά παπαγαλάκια του Σωκράτη τολμούν να μιλούν για «ελεύθερη φωνή». Σ’ ένα σταθμό, βέβαια, δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι. Είναι και ένα σωρό άλλοι εργαζόμενοι (από τεχνικούς μέχρι τηλεφωνήτριες και καθαρίστριες). Είναι και δημοσιογράφοι που κάνουν τη λάτζα, χωρίς να πιάνουν μικρόφωνο. Ανθρωποι…