Συντάκτης: Eksegersi.gr

Αδάμ πεσόντος πας ανήρ ξυλεύεται! Με τα τόσα που ακούμε και διαβάζουμε τις τελευταίες μέρες λίγο ακόμα και θα μας γίνει συμπαθής ο τέως υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών με το περιποιημένο μουσάκι και το τσακίρικο μάτι. Στο ρόλο (ενός ακόμη) αποδιοπομπαίου τράγου αίρει τις αμαρτίες της αστικής πολιτικής και γίνεται θύμα μιας ακόμη ψευτοκάθαρσης. Τον αδειάζουν ακόμα και οι συνάδελφοί του στην κυβέρνηση και το κόμμα. Μας χώριζε ακόμα και πολιτιστικό χάος (!) διοχετεύουν στους δημοσιογράφους ο Αλογοσκούφης με τον Δούκα και το αναπαράγουν ακόμα και οι «πράσινες» φυλλάδες. Ετσι είναι. Αλογοσκούφης και Δούκας είναι από αστικά τζάκια. Γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στα βόρεια προάστια της Αθήνας, σπούδασαν σε κολλέγια και πανεπιστήμια του εξωτερικού, έκαναν καλούς γάμους, ξέρουν να φερθούν σε μια δεξίωση. Ενώ ο Ρεγκούζας, οποία μπαναλιτέ. Ενας δημόσιος υπάλληλος ήταν, εφοριακός, παιδί της πιάτσας, με τους τρόπους του γραφειοκράτη συνδικαλιστή, που κατάφερε να εκμεταλλευτεί την «τρύπα» που άφησε ο…

Πάει, ξεχάστηκε κι αυτό. Εγινε ντόρος όσο ήταν εδώ ο επίτροπος Αλμούνια, πέταξαν τις κορόνες τους οι Πασόκοι για τον προϋπολογισμό που «είναι στον αέρα», έκανε τη σπέκουλά του ο αντιπολιτευόμενος Τύπος και έστειλαν το θεμα στα αζήτητα και τον Αλογοσκούφη στον αφρό. Κι όμως, είναι από τα θέματα που έχουν βάθος, ανεξάρτητα από την υποκρισία των Πασόκων, που δεν δικαιούνται να μιλούν για έωλους προϋπολογισμούς, γιατί κανένας δικός τους προϋπολογισμός δεν υλοποιήθηκε. Κάθε χρόνο έξω έπεφταν και μετά πλάκωναν τη… δημιουργική λογιστική. Ο Χοακίν Αλμούνια δεν είναι καμιά δευτεράντζα στην Κομισιόν. Είναι ισχυρό πολιτικό πρόσωπο. Υπήρξε πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ισπανίας και τοποθετήθηκε επίτροπος από τον σημερινό πρωθυπουργό Χοσέ Λουΐς Θαπατέρο. Γι’ αυτό και κατέλαβε ένα τόσο κρίσιμο πόστο στην Κομισιόν. Το έβλεπες αυτό από τον τρόπο που χειριζόταν τον Αλογοσκούφη. Λες και είχε απέναντί του έναν υπάλληλο. Τουλάχιστον τρεις φορές στη διάρκεια της κοινής τους συνέντευξης Τύπου…

Εβγαλε ειδήσεις η συνέντευξη του Αλογοσκούφη στην «Ελευθεροτυπία» (11.10.05). Μπορεί ο Αλογοσκούφης, όπως κάθε πολιτικός, να προσπάθησε να κρύψει πράγματα ή να μιλήσει κωδικοποιημένα, όμως η αποκωδικοποίηση δεν είναι καθόλου δύσκολη. Επιλέγουμε τις σημαντικότερες απ’ αυτές τις ειδήσεις. ♦ Στη γραμμή των «ρετιρέ»   Ρωτήθηκε αν η άρση της μονιμότητας στις ΔΕΚΟ θα γίνει με ή χωρίς συναίνεση των εργαζόμενων και απάντησε: «Αυτό που απαιτείται προκειμένου να προχωρήσουν οι μεταρυθμίσεις είναι η ευρύτερη κοινωνική συναίνεση. Η συναίνεση επί μέρους κοινωνικών ομάδων είναι επιθυμητή, αλλά η πλήρης συναίνεση δεν είναι πάντοτε εφικτή. Ολες οι ενδείξεις συγκλίνουν ότι η κοινωνία απαιτεί να εναρμονισθούν τα προνόμια των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα με τα ισχύοντα στην υπόλοιπη οικονομία. Δεν μπορεί οι φορολογούμενοι του ιδιωτικού τομέα , οι συνταξιούχοι και οι άνεργοι να συνεχίσουν να επιδοτούν το δημόσιο τομέα και οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα να απολαμβάνουν και μεγαλύτερες αμοιβές και μεγαλύτερη ασφάλεια».  …

Εχει μαλλιάσει η γλώσσα μας (ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, έχει πιαστεί το χέρι μας) να λέμε ότι οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις δεν κυνηγούν απλώς το κέρδος, ούτε το μέσο ποσοστό του κέρδους, αλλά το μέγιστο κέρδος. Ιδού, λοιπόν, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα «δικό μας». Η Εθνική Τράπεζα είχε στήσει μια θυγατρική στις ΗΠΑ, την Atlantic Bank, με 17 υποκαταστήματα στη Νέα Υόρκη. Η τράπεζα αυτή ήταν κερδοφόρα, όμως την περασμένη Τρίτη ανακοινώθηκε η πώλησή της στη New York Community Bank, έναντι 400 εκατ. δολαρίων μετρητοίς. Για ποιο λόγο πωλήθηκε μια κερδοφόρα θυγατρική; Διότι το ποσοστό κερδοφορίας της ήταν κάτω από τη μέση κερδοφορία του ομίλου της Εθνικής. Γιατί η Εθνική ήθελε κεφάλαια για να τα ρίξει στην εξαγορά τραπεζών στα Βαλκάνια. Το λέει καθαρά στην ανακοίνωσή της. Η στρατηγική της προσανατολίζεται σε «αγορές με δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης και υψηλές αποδόσεις» και τέτοιες είναι «οι οικονομίες της ευρύτερης περιφέρειας της ΝΑ Ευρώπης,…

Ξεσάλωσε τελείως ο Γιωργάκης Παπανδρέου αναλύοντας για μια ακόμη φορά από το βήμα της 50ης συνόδου των πρυτάνεων τις θέσεις του «νέου ΠΑΣΟΚ» για την Παιδεία. Με χίλια πια τρέχει τούτο το «παιδί»! Και τι δεν είπε, περιγράφοντας το Πανεπιστήμιο που οραματίζεται κατά τα προσφιλή του αμερικάνικα πρότυπα. Ζήτησε πρώτα-πρώτα να διαμορφώνει κάθε ΑΕΙ τη δική του φυσιογνωμία, τους στόχους, τη δομή και τη λειτουργία του, με βάση τον εσωτερικό κανονισμό του και η μόνη εμπλοκή του κράτους να είναι η χρηματοδότηση συμφωνημένων προγραμμάτων και ο έλεγχος.   Δηλαδή με πρόφαση την πολυδιαφημισμένη «αυτοτέλεια» των ΑΕΙ, ζήτησε την απεμπλοκή του κράτους από τη στοιχειώδη υποχρέωσή του να ενισχύει οικονομικά -και μάλιστα πλούσια και γενναία όπως αρμόζει στην αξιοπρεπή πανεπιστημιακή λειτουργία- τα πανεπιστήμια.   Για τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, η κρατική χρηματοδότηση πρέπει να γίνεται με το σταγονόμετρο και μάλιστα για συμπεφωνημένα, για την πραγματοποίηση των οποίων θα υπάρχει έλεγχος, δηλαδή…

O «Δαίμων του Τυπογραφείου» ξαναχτύπησε. Οχι ο γνωστός, που παρεισφρύει στις σελίδες των εφημερίδων και τις γεμίζει με λάθη, αλλά ο άλλος, ο λιγότερο γνωστός. Η ομώνυμη εκδοτική ομάδα εξέδωσε ένα πρωτότυπο και ιδιαίτερα καλαίσθητο «ημερολόγιο αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους ‘06». Στις σελίδες του φιλοξενούνται 8 έγχρωμες λιθογραφίες, που κυκλοφορούσαν με τη γαλλική εφημερίδα LE PETIT JOURNAL στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα και απεικονίζουν στιγμές εξεγέρσεων και εκτελέσεων ατόμων της εξουσίας από επαναστάτες της εποχής. Οπως σημειώνει το εκδοτικό, το ημερολόγιο τυπώθηκε σε 1250 αντίτυπα και σκοπός της έκδοσης είναι να βοηθήσει σε άμεσες οικονομικές ανάγκες των πολιτικών κρατουμένων. «Αν και ο ορισμός είναι αρκετά γενικευτικός και προβληματικός -σημειώνει το εκδοτικό- ως τέτοιους ας ορίσουμε τους κατηγορούμενους των υποθέσεων 17Ν και ΕΛΑ που (έστω και “την ύστατη ώρα”) κράτησαν μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή και πολιτική στάση. Επίσης, αναφερόμαστε στους 3 κατηγορούμενους για την υπόθεση των απαλλοτριωμένων…

Οπως είναι γνωστό, η απομόνωση των πολιτικών κρατούμενων στις δυο ειδικές πτέρυγες του Κορυδαλλού αφορά και τη συνεργασία τους με τους συνηγόρους τους. Το επισκεπτήριο των συνηγόρων δεν διαφέρει απ’ αυτό των συγγενών. Η επικοινωνία γίνεται πίσω από θωρακισμένο τζάμι, μέσω ειδικής τηλεφωνικής συσκευής και βέβαια η συνομιλία παρακολουθείται και καταγράφεται. Ακόμα και να μη καταγραφόταν, όμως, είναι αδύνατο να υπάρξει μ’ αυτόν τον τρόπο συνεργασία κρατούμενου-δικηγόρου. Οι συγκεκριμένοι κρατούμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με δικογραφία χιλιάδων σελίδων και δεκάδες κατηγορίες σε δεκάδες διαφορετικές υποθέσεις. Πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να καθήσουν σ’ ένα τραπέζι με τους συνηγόρους τους, ν’ ανοίξουν τις δικογραφίες, να κρατήσουν σημειώσεις, να χαράξουν την τακτική τους. Αυτό και ζήτησαν ενόψει της δίκης για την υπόθεση 17Ν στο εφετείο, που θα ξεκινήσει στις 2 Δεκέμβρη. Σύμφωνα με πληροφορίες μας, το υπουργείο Δικαιοσύνης ενέκρινε να υπάρξουν μόνο τρία ανοιχτά επισκεπτήρια για κάθε κατηγορούμενο μέχρι την έναρξη της δίκης. Πρέπει,…

«Το βράδυ της Δευτέρας 10 προς 11 Οκτωβρίου και ενώ βρισκόμασταν στο λόφο του Αι-Γιάννη στην περιοχή Δάφνης-Νέου Κόσμου, δεχτήκαμε την ξαφνική και σφοδρή επίθεση 20 τουλάχιστων μπάτσων -ένστολων και μη- που αφού κύκλωσαν τον λόφο, μπούκαραν μέσα με φακούς και πιστόλια, βρίζοντας και απειλώντας. Μετά από την καταδίωξή μας μέσα και έξω από το λόφο και αφού πέσαν και κάποιοι πυροβολισμοί εναντίον μας, συλληφθήκαμε και οδηγηθήκαμε στην Ασφάλεια στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Εκεί παραμείναμε σε μια κατάσταση αποκλεισμού από τον έξω κόσμο (δεν μας επέτρεπαν τηλέφωνο σε κανέναν για πάνω από 12 ώρες, ούτε καν σε δικηγόρο) και μετά από μια σειρά εκβιαστικών ανακρίσεων και εφόδων στα σπίτια μας, μας ανακοινώθηκε το κατηγορητήριο των 6 κακουργημάτων που αφορούσαν τον εμπρησμό 2 καμερών στην περιοχή. Από την αρχή αρνηθήκαμε όλες τις κατηγορίες οι οποίες μετά την “επίσκεψή” μας στον εισαγγελέα έγιναν 3 (1 κακούργημα για κατασκευή και κατοχή μολότοφ και 2…

Χρειάστηκε έντονη αντιπαράθεση για να αναγκαστεί ο Π. Παναγιωτόπουλος να απαντήσει σε ένα ζήτημα που του θέσαμε. Τον ρωτήσαμε αν η επιτροπή που με δική του απόφαση συγκροτήθηκε εισηγείται τη διάλυση του ΕΤΕΑΜ (επικουρικό) και τη συγχώνευσή του στο ΙΚΑ. Προσπάθησε να αποφύγει την ουσία, απαντώντας «λανθασμένη πληροφόρηση». Επιμείναμε ότι υπάρχει έκθεση και πόρισμα και θα εκτεθεί αν επιμένει. Μας διέκοπτε συνεχώς απαντώντας ότι «δεν υπάρχει καμία τέτοια ειλημμένη απόφαση για διάλυση του ΕΤΕΑΜ». Και στο τέλος αναγκάστηκε να παραδεχτεί: «Μπορεί να αναφέρεστε σε προτάσεις, σε απόψεις, σε ιδέες, σε ζυμώσεις (sic!) υπευθύνων ή μη υπευθύνων, σας λέω ως υπεύθυνη πολιτική ηγεσία του υπουργείου αυτού στο οποίο υπάγεται το ΕΤΕΑΜ και από το οποίο εποπτεύεται δεν υπάρχει τέτοιο θέμα». Τέτοιο θέμα φυσικά και υπάρχει, το άνοιξε ο ίδιος συγκροτώντας σχετική επιτροπή και η εισήγησή της λέει να διαλυθεί το ΕΤΕΑΜ, γιατί δεν έχει λεφτά. Αυτό, φυσικά, δεν το διέψευσε. Πήγε…

Τον τηλεοπτικό (και όχι δημοσιογραφικό) εαυτό του δεν τον ξεχνά ο Π. Παναγιωτόπουλος. Δεν γίνεται, όμως, με ακαταλαβίστικες φράσεις (του τύπου «δεν θα μπούμε ούτε σε σημειολογική ανάλυση, ούτε θα μπούμε σε μεταφυσική ενασχόληση για το ψυχολογικό βάθος της μιας έκθεσης ή της άλλης») να αποφύγεις την αλήθεια. Η έκθεση που έστειλε στην ΕΕ αναφέρεται ρητά σε άρση των συνταξιοδοτικών ανισοτήτων (άρα, όλα τα όρια ηλικίας στα 65) και εκμηδενισμό των κοινωνικών πόρων υπέρ τρίτων. Επειδή δεν έκανε συζήτηση, αλλά όπως πάντα μονόλογο, τον ρωτήσαμε συγκεκριμένα για τα Βαριά και Ανθυγιεινά, που σκόπιμα τα «ξεχνούσε» στις γενικόλογες απαντήσεις του. Αναγκάστηκε, λοιπόν, να παραδεχτεί ότι θα συστήσει επιτροπή αναθεώρησης του κανονισμού (η πρώτη επιτροπή δεν κατέληξε πουθενά) και αυτό σημαίνει ότι «κάποια επαγγέλματα θα βγουν και κάποια επαγγέλματα που δεν είναι στα βαρέα και ανθυγιεινά θα μπουν».   Είναι, βέβαια, κοροϊδία το λεγόμενο ότι θα μπουν νέα επαγγέλματα στα ΒΑΕ, όταν…

Απεγνωσμένη άμυνα στις αποκαλύψεις για «μαϊμούδισμα» των στοιχείων της ανεργίας προσπάθησε να οργανώσει ο «κόκκινος Πάνος», όμως το μόνο που κατάφερε ήταν να ενισχύσει τα όσα αποκαλύφθηκαν. Αν ήταν μόνο τα δημοσιεύματα της «Κ», είμαστε σίγουροι ότι ο Π. Παναγιωτόπουλος θα απέφευγε να δώσει συνέχεια. Επειδή, όμως, τα στοιχεία αυτά πέρασαν και στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», κάλεσε τους εργατικούς συντάκτες την περασμένη Τρίτη, με πρόσχημα την ανακοίνωση κάποιων προγραμμάτων τουρισμού της Εργατικής Εστίας και άνοιξε μόνος του το ζήτημα των στοιχείων της ανεργίας, έχοντας δίπλα του τον υφυπουργό Γ. Γιακουμάτο και τον διοικητή του ΟΑΕΔ Γ. Βερναδάκη. Προσπάθησε ο υπουργός να δημιουργήσει σύγχυση, αναφερόμενος σε δημοσιεύματα που συσχετίζουν τα στοιχεία του ΟΑΕΔ μ’ αυτά της ΕΣΥΕ. Τέτοια σύγχυση, όμως, στα δικά μας δημοσιεύματα δεν υπήρξαν. Ξέρουμε πολύ καλά αυτά τα θέματα, ενώ ο «αγαπητός συνάδελφος» τα γνώρισε πολύ πρόσφατα. Ασχολούμασταν μ’ αυτά από την εποχή ακόμα που ο Π. Παναγιωτόπουλος έφτιαχνε το…

Τί γυρεύει η αλεπού στο παζάρι; Τί γυρεύουν η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ και η ΟΤΟΕ να κάνουν παζάρια για την αγορά του ραδιοσταθμού Flash, που τον κλείνει ο Κόκκαλης στο πλαίσιο του παζαριού του με την κυβέρνηση της ΝΔ; Πού θα βρουν τα λεφτά για μια τόσο μεγάλη επένδυση; Αν δίναμε βάση στα λεγόμενα της παράταξης του ΣΥΝ, θα δεχόμασταν ότι «πρέπει η ΓΣΕΕ να αποκτήσει έναν ραδιοσταθμό για την καλύτερη προώθηση των δικών της θέσεων και των εργαζόμενων» (δήλωση του Αλ. Καλύβη, αν. προέδρου της ΓΣΕΕ, στις 6.10.05). Ομως, η ίδια η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δεν άφησε να αιωρούνται για πολύ τέτοιες απατηλές ιδέες. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε στις 11.10.05, μετά τη συνάντηση με αντιπροσωπεία δημοσιογραφικών στελεχών του Flash, αναφέρει: «Η συμμετοχή των Συνδικάτων σε έναν ενημερωτικό και ψυχαγωγικό σταθμό δεν εκπορεύεται από την ανάγκη ίδρυσης ενός στενά συνδικαλιστικού μέσου ενημέρωσης. Η συμμετοχή μας θέλουμε να αποτελέσει μια μορφή…

Ο ΡΕΦΟΡΜΙΣΜΟΣ, η ταξική συνεργασία, η λογική του μικρότερου κακού κυριάρχησαν για μια ακόμα φορά. Με τις ευλογίες του σωματείου, 42 εργάτες των Κλωστηρίων Πρεβέζης θα πάρουν το δρόμο της ανεργίας. Ως πρώτη δόση, γιατί η εργοδοσία δεν δεσμεύεται για τίποτα. Οπως ανακοινώθηκε, η διεύθυνση της επιχείρησης επικοινώνησε με τον πρόεδρο του σωματείου και τον ενημέρωσε ότι έχει εγκριθεί επενδυτικό πρόγραμμα από τράπεζες, με την προϋπόθεση να μειωθεί το προσωπικό κατά 42 άτομα. Φυσικά, αυτές πλέον δεν λέγονται απολύσεις αλλά… οικοιοθελείς αποχωρήσεις. Ο πρόεδρος του σωματείου έσπευσε να συμφωνήσει και η (κατά κάποιο τρόπο) κατάληψη του εργοστάσιου σταμάτησε. Στην επόμενη τριμερή, πιθανόν στο γραφείο του Γιακουμάτου, για να υπάρξει και η σχετική πολιτική εκμετάλλευση, θα επικυρωθεί και τυπικά η συμφωνία και θα ανακοινωθεί η «επαναλειτουργία του εργοστασίου».   Οταν χάνουν τη δουλειά τους 42 εργάτες σε μια μικρή πόλη όπως η Πρέβεζα υπάρχει ένα μείζον πρόβλημα για την τοπική κοινωνία.…

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ πλευρά, που έχει περάσει εντελώς απαρατήρητη, περιλαμβάνει η ρύθμιση για την επιστροφή των υπέρ ΛΑΦΚΑ κρατήσεων, που αναγκάστηκε να θεσμοθετήσει η κυβέρνηση. Στην ειδική έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που συνοδεύει κάθε νομοσχέδιο που έχει οικονομικές επιπτώσεις, διαβάζουμε ότι θα προκληθεί και «επί του προϋπολογισμού του ΙΚΑ και των άλλων Ασφαλιστικών Φορέων: εφάπαξ δαπάνη 475.000.000 ευρώ, περίπου, από την επιστροφή των παρακρατηθέντων ποσών υπέρ του ΛΑΦΚΑ, που θα κατανεμηθεί στα έτη 2006-2008 ως εξής: 135.000.000 ευρώ κατά το έτος 2006, 210.000.000 ευρώ κατά το έτος 2007, 130.000.000 ευρώ κατά το έτος 2008». Το ΙΚΑ, λοιπόν, υποχρεώνεται να επιστρέψει ένα χοντρό κονδύλι (στα άλλα Ταμεία αντιστοιχούν μικρά ποσά). Θα παρατηρούσε κανείς, ότι πρόκειται για λεφτά που έχει πάρει από τους συνταξιούχους. Σωστά, μόνο που αυτά τα λεφτά δεν ενίσχυσαν τον προϋπολογισμό του ΙΚΑ. Δεν τα διαχειρίστηκε το ΙΚΑ αλλά οι κυβερνήσεις. Το ΙΚΑ απλά τα εμφάνιζε στον προϋπολογισμό…

ΟΤΑΝ ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ο τελευταίος αντεργατικός νόμος (3385/ 2005) για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία έλεγε πως θα τον καταργήσει στην πράξη. Πύρινες ανακοινώσεις εξέδιδε η ΓΣΕΕ, λαύρος εμφανιζόταν ο Πολυζωγόπουλος. Μόνιμη η επωδός σε κάθε δελτίο Τύπου ή ζωντανή εμφάνιση σε ραδιόφωνο ή τηλεόραση: «Θα τον καταργήσουμε στην πράξη». Στην τελευταία συνεδρίαση της Διοίκησης της ΓΣΕΕ (Πέμπτη, 6.10.05) ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ ανέκρουσαν πρύμναν και με πρόσχημα ότι πρέπει να ενημερώνονται για τις εξελίξεις αποφάσισαν τη συμμετοχή τους στις τριμελείς επιτροπές που θα δίνουν την άδεια για τη διευθέτηση. Αυτή είναι η κατάργηση στην πράξη!   Τί θα μπορούσαν να κάνουν; Κάθε φορά που θα συνεδριάζει μια τέτοια επιτροπή να μπουκάρουν μέσα κι να μην της επιτρέπουν να πάρει απόφαση. Αυτό, όμως, ταιριάζει σε άλλου είδους συνδικαλισμό και όχι στο συνδικαλισμό των «κοινωνικών εταίρων» και της ταξικής συνεργασίας.

«Προς το παρόν δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η φετινή εκτίναξη κατά 50% του κόστους του πετρελαίου πυροδοτεί κύκλο ανόδου των μισθών». Στα λόγια αυτά του Καρλ-Χάιντς Γκράσερ, υπουργού Οικονομικών της Αυστρίας, που έκανε τις ανακοινώσεις μετά το τέλος της συνόδου του Eurogroup, αποτυπώνεται η μεγάλη αγωνία και το βασικό μέλημα των καπιταλιστικών κρατών της Ευρωζώνης.   Δεν τους απασχολεί ο κύκλος των ανατιμήσεων σε όλα τα βασικά προϊόντα, που πυροδοτείται από την έκρηξη στην τιμή του πετρελαίου. Το μόνο που τους απασχολεί είναι να μην πυροδοτηθεί και κύκλος ανόδου των μισθών. Δηλαδή, να μη ζητήσει η εργατική τάξη στην ευρωζώνη να αποκατασταθεί τουλάχιστον η ισορροπία που υπήρχε πριν την έκρηξη στις τιμές των καυσίμων και τις αλυσιδωτές ανατιμήσεις που ακολούθησαν.   Η εργατική δύναμη είναι το μόνο εμπόρευμα για το οποίο ισχύει διατίμηση. Και θέλουν να το κρατήσουν σε διατίμηση, ακόμα και μετά τις εκρηκτικές αυξήσεις των τελευταίων μηνών σε…

Και μόνο όσοι μαζεύτηκαν στα εγκαίνια της Ακαδημίας Εργασίας της ΓΣΕΕ (πολιτειακή και πολιτική ηγεσία, εκπρόσωποι των καπιταλιστών και για κερασάκι η Ντόρα, που έδωσε και το χώρο που στεγάζεται το μαγαζί) φτάνουν για να πείσουν και τον πλέον δύσπιστο πως αυτό το μαγαζί δεν έχει καμιά σχέση με τα ταξικά συμφέροντα των εργαζόμενων. Είναι ένα άνοιγμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στις εκπαιδευτικές μπίζνες. Είναι το πρώτο «μη κρατικό πανεπιστήμιο», που ανοίγει το δρόμο για να δημιουργηθούν και άλλα τέτοια μαγαζιά, παρακάμπτοντας έτσι τη συνταγματική απαγόρευση για ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ. Πέρα απ’ αυτό, όμως, σε πρώτη φάση, το μαγαζί θα λειτουργεί σαν ένα σχολείο εκπαίδευσης συνδικαλιστών στον σύγχρονο εργατοπατερισμό. Γι’ αυτό και έγινε δεκτό με τόσο ενθουσιασμό από τον κόσμο του κεφαλαίου. Η πλάκα είναι που η συνδικαλιστική γραφειοκρατία το κρατάει… κρυφό. Γι’ αυτό και δεν φρόντισε να δώσει η ίδια στη δημοσιότητα τις επιστολές που έστειλε στους εργοδότες,…

Πολιτικός κρατούμενος, καταδικασμένος για τη συμμετοχή του στο αντάρτικο πόλης της «Αction Directe», περίπου μια εικοσαετία σε ειδικό καθεστώς κράτησης, ο Ζαν-Μαρκ Ρουϊγιάν διαψεύδει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων που προσπάθησε να τον παρουσιάσει σαν μεταμελημένο. Αναδημοσιεύουμε την απάντησή του, για τον πρόσθετο λόγο ότι παρουσιάζει ενδιαφέρον για μερικά φαινόμενα που παρουσιάζονται στο χώρο των Ελλήνων πολιτικών κρατουμένων (και δεν εννοούμε μόνο τους μεταμελημένους και συνεργαζόμενους). Αντίθετα με ό,τι αναφέρει τηλεγράφημα του AFP του μηνός Αυγούστου, δεν δήλωσα ποτέ ενώπιον του TAP (εφετείο) ότι η στράτευσή μου στην ευρωπαϊκή ένοπλη πάλη ήταν λάθος. Τουναντίον, διεκδικώντας εξ ολοκλήρου την πολιτική κληρονομιά της οργάνωσης Action Directe (Αμεση Δράση) και μέσω αυτής του κοινού Αντι-ιμπεριαλιστικού Μετώπου των δυνάμεων του ευρωπαϊκού αντάρτικου, από την πρώτη μέρα μέχρι την σύλληψή μου τον Φεβρουάριο του 1987 και επί 20 χρόνια στον κόσμο της φυλακής, είμαι περήφανος που αγωνίστηκα στο πλευρό εκατοντάδων συντρόφων. Μερικοί έχουν πεθάνει, άλλοι εξοντώθηκαν,…

Τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές περισσότεροι από 200 κρατούμενοι συμπληρώνουν δύο μήνες απεργίας πείνας και δηλώνουν ότι προτιμούν να πεθάνουν παρά να αργοσβήνουν χωρίς καμιά ελπίδα στο σύγχρονο Νταχάου. Παρόλο που καθημερινά σχεδόν πλέον εκφράζεται με διάφορους τρόπους η ανησυχία διάφορων οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η διοίκηση του στρατοπέδου εξακολουθεί να υποβαθμίζει το γεγονός και να αποκρύβει τον πραγματικό αριθμό των απεργών πείνας και όσων μεταφέρονται σχεδόν σε κωματώδη κατάσταση στο νοσοκομείο, όπου καθηλώνονται δεμένοι χειροπόδαρα στο κρεβάτι και υποβάλλονται σε υποχρεωτική σίτιση με σωλήνα από τη μύτη. Βασικό αίτημα των απεργών είναι η εφαρμογή των όρων της συνθήκης της Γενεύης για τους κρατούμενους και η κατάργηση του κολαστηρίου που λέγεται Camp V, όπου κρατούνται οι νεοεισερχόμενοι και οι θεωρούμενοι πιο σκληροί και αδιάλλακτοι κρατούμενοι. Ενας απεργός πείνας, ο Binyam Mohammed, σε έκθεσή του που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, εκτός των άλλων, δίνει μια αμυδρή…

«Ακόμα και μεταξύ των σημαντικότερων υπερασπιστών της Ουάσινγκτον στον πόλεμο κατά του Ιράκ υπάρχει ένα αίσθημα συναγερμού αυτές τις μέρες, με δριμεία κριτική ειδικά ενάντια στο σχέδιο Συντάγματος, το οποίο αντιμετωπίζουν ως προδοσία των Αρχών και ως συνταγή αποσύνθεσης του Ιρακινού κράτους…Την προηγούμενη βδομάδα, δύο απ’ τις πιο σημαντικές συντηρητικές δεξαμενές σκέψης (think tanks), το Αμερικάνικο Επιχειρηματικό Ινστιτούτο και το Ιδρυμα Χέριταζ, διοργάνωσαν συνέδρια στο Ιράκ, όπου η ατμόσφαιρα μεταξύ των ομιλητών, συμπεριλαμβανομένων Ιρακινών αξιωματούχων, ήταν απόλυτα ζοφερή». (Φαινάνσιαλ Τάιμς, 11/10/2005).   «Ο χθεσινός στόχος ήταν ο Χασάν Αλ-Ρασίντ, πρώην κυβερνήτης της Βασόρας και τωρινός ισχυρός άντρας των ιρανόφυλων Ταξιαρχιών του Μπαντρ (σ.σ. που στηρίζουν την κατοχική διοίκηση). Ο βρετανικός στρατός, επίσης, βρίσκεται πολλές φορές στη γραμμή του πυρός. Οι διοικητές του λένε ότι είναι η πιο επικίνδυνη περίοδος που αντιμετώπισαν απ’ το ξεκίνημα του πολέμου, με επιθέσεις να λαμβάνουν χώρα κάθε εβδομάδα. Ιδιαίτερα φονικός έχει αποδειχθεί ένας νέος τύπος…