Συντάκτης: Eksegersi.gr

ΕΝΑ ΕΥΡΥ φάσμα πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων κατήγγειλε την προκλητική εισβολή διμοιρίας των ΜΑΤ στα γραφεία του «Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα», το βράδυ της Πέμπτης 15 Δεκέμβρη (προλάβαμε την είδηση στο κλείσιμο του προηγούμενου φύλλου μας και γράψαμε δυο λόγια επί του πιεστηρίου. Σε συνέντευξη Τύπου, που οργανώθηκε στα γραφεία του «Δικτύου» την περασμένη Τρίτη έγιναν οι καταγγελίες και ανακοινώθηκε ότι κατατέθηκε μήνυση κατά των αστυνομικών.   Η κίνηση αυτή δεν ήταν τυχαία. Εντάσσεται σε ένα γενικότερο κλίμα τρομοκράτησης του κόσμου της πολιτικής αμφισβήτησης. Είναι το δεύτερο μαζικό πογκρόμ που γίνεται στα Εξάρχεια και η εισβολή στα γραφεία μιας πολιτικής οργάνωσης, χωρίς ένταλμα, χωρίς καν την παρουσία εισαγγελέα, είναι το «βήμα παραπάνω». Αν αυτό περάσει στο ντούκου, αν νομιμοποιηθεί αυτή η πρακτική, τότε οι μπάτσοι δεν θα μπαινοβγαίνουν μόνο στα καφέ και στα δημόσια στέκια αλλά και στα γραφεία συλλογικοτήτων του ευρύτερου αντικαπιταλιστικού χώρου. Το «Δίκτυο», βέβαια,…

Οι πρώτες αιτήσεις αποφυλάκισης των Γιώργου Καλαϊτζίδη, Πέτρου Καρασαρίνη και Παναγιώτη Ασπιώτη απορρίφθηκαν. Η ανακρίτρια ζητάει εξάμηνη παράταση της ανάκρισης και στις αρχές του χρόνου θα κριθεί η παράταση της προφυλάκισής τους για ένα ακόμη εξάμηνο. Αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν, οι τρεις αγωνιστές θα παραμείνουν στη φυλακή να περιμένουν τη δίκη τους. Γιατί στα πρόσωπά τους επιχειρείται ένα γενικότερο πείραμα. Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που αγωνιστές κατηγορούμενοι για παραβατικότητα που είναι συνήθης στα κινήματα αμφισβήτησης έχουν βαφτιστεί «τρομοκρατική οργάνωση» και διώκονται λες και πρόκειται για αντάρτες πόλης.   Τί είναι εκείνο που φουσκώνει τα πανιά των διωκτικών μηχανισμών και έχει επιτρέψει την πρωτοφανή διόγκωση του κατηγορητήριου και την προφυλάκισή τους; Ειδικά την προφυλάκισή τους για τόσο καιρό και τη σχεδιαζόμενη παράτασή της; Τί είναι αυτό που επιτρέπει μια τόσο προκλητική συμπεριφορά από μια ανακρίτρια που συμμετείχε στον δικαστικό θίασο που με έξοδα του Γιοσάκη εξέδραμε…

Την περασμένη βδομάδα, ο Βουλγαράκης χτυπούσε το χέρι στο τραπέζι και διέψευδε ότι έγινε απαγωγή Πακιστανών μεταναστών από ξένες (μάλλον βρετανικές) μυστικές υπηρεσίες, λέγοντας ότι είναι «ή προβοκάτσια ή φάρσα». Τούτη τη βδομάδα, όμως, φοβούμενος ότι ενδεχομένως να υπάρξουν αποκαλύψεις και όταν πληροφορήθηκε ότι ορισμένοι Πακιστανοί έχουν ήδη κληθεί και κατέθεσαν στις δικαστικές αρχές, τη γύρισε την πλάκα και δηλώνει ότι «θεσμικά αυτό το περιστατικό δεν έχει υπάρξει», αφήνοντας να εννοηθεί, ότι μπορεί να έχει υπάρξει… εξωθεσμικά.   Ομως, ήταν αυτός ο ίδιος, τη μέρα που χτυπούσε το χέρι στο τραπέζι, που έλεγε στους δημοσιογράφους, ότι αν γινόταν τέτοιο περιστατικό οι ελληνικές υπηρεσίες ασφάλειας θα το γνώριζαν. «Μην υποτιμάτε τις υπηρεσίες ασφάλειας», έλεγε με στόμφο και συμπλήρωνε: «Θα πιστέψετε τρεις κυβερνήσεις (σ.σ. Ελλάδας, Βρετανίας και Πακιστάν) ή δύο άτομα;».   Εμάς, όμως, δεν μας πείθουν ούτε οι δικαστικές αρχές. Δήλωσε την περασμένη Δευτέρα ο προϊστάμενος της εισαγγελίας πρωτοδικών Αθήνας Δ.…

Πριν μια βδομάδα, η ΓΣΕΕ διαφήμιζε την ευαισθησία του ΣΕΒ για το σεβασμό στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, απ’ αφορμή την (τάχαμου) διαφωνία του ΣΕΒ για το σχετικό άρθρο του νομοσχέδιου για τις ΔΕΚΟ, που δίνει το δικαίωμα στην κυβέρνηση να καταργεί συλλογικές συμβάσεις με νόμο.   Τώρα, ο ΣΕΒ έρχεται και λέει ότι οι συλλογικές συμβάσεις είναι άχρηστος και οπισθοδρομικός θεσμός, που πρέπει να παραχωρήσει τη θέση του στις ατομικές συμβάσεις.   Τί ισχύει τελικά για τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία; Είναι σύμμαχοι οι βιομήχανοι ή αντίπαλοι;

Αποθρασυμένος από τη στήριξη της κυβέρνησης και κυρίως από την αδυναμία του εργατικού κινήματος να αντιτάξει στοιχειώδη έστω αντίσταση, ο ΣΕΒ, το συνδικάτο των βιομήχανων, κάνει ένα ακόμα βήμα, ζητώντας να μετατραπούν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (Εθνική και Κλαδικές) σε διακοσμητικό στοιχείο.   Ο ΣΕΒ επέλεξε να μην είναι εθιμοτυπική, όπως τις άλλες φορές, η πρώτη συνάντηση των διαπραγματευτικών ομάδων για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Με μια θεαματική ρελάνς στα μισθολογικά αιτήματα που πρότεινε η ΓΣΕΕ, ο πρόεδρος των βιομήχανων Οδ. Κυριακόπουλος ζήτησε να καταργηθούν στην ουσία οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, με την εξαίρεση τμημάτων εργαζόμενων απ’ αυτές.   Σύμφωνα με τα όσα είπε ο Κυριακόπουλος, τα κριτήρια για την εξαίρεση από τις Συλλογικές Συμβάσεις θα πρέπει να είναι ηλικιακά, κλαδικά και τοπικά. Για παράδειγμα, ένας νέος μέχρι 30 ετών, που μένει άνεργος για δυο-τρία χρόνια, θα μπορούσε να προσληφθεί με μεροκάματο ή μισθό χαμηλότερο απ’ αυτόν της ΕΓΣΕΕ.…

Kάθε ημέρα που περνά οι εργατοπατέρες της ΠAΠA-ΣTPATOΣ (ΠABEΣ) με τις πράξεις τους και τις «παραλείψεις» τους έρχονται να επιβεβαιώσουν τη θέση μας, ότι είναι υποτακτικοί της εργοδοσίας και ότι σαν τέτοιοι θα εξωραΐζουν την πολιτική της PHILIP MORRIS και ότι θα τρομοκρατούν τους εργάτες με την απειλή της απόλυσης. Tην περασμένη Δευτέρα οι εργατοπατέρες συαντήθηκαν με τον νέο Διευθύνοντα Σύμβουλο κι’ άλλα τρία μεγαλοστελέχη της PHILIP MORRIS. Oι εργατοπατέρες που πήραν το λόγο έπλεξαν το εγκώμιο της εταιρίας και δεν παρέλειψαν να βλογήσουν και τα γένια τους για τη βοήθεια που πρόσφεραν τη χρονιά αυτή. Eνας απ’ αυτούς έφτασε στο σημείο να πει ανάμεσα στ’ άλλα ότι ζει σε όνειρο! Tρομάρα του! Eπιβεβαίωσε πόσο χαμαιλέοντας είναι. Oι εργατοπατέρες τρεις ημέρες μετά τη συνάντηση αυτή, δηλαδή την Πέμπτη 22 Δεκέμβρη του 2005, έβγαλαν μια ανακοίνωση. Σ’ αυτήν δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά τόσο στη συνάντηση αυτή, όσο και στη συνομιλία τους…

Ισχυρό σοκ υπέστησαν εργάτες της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης στο Πέραμα την ώρα που βοηθούσαν το πλοίο «ΠΑΝΑΓΙΑ» να δέσει σε ντόκο της Ζώνης, όπου θα άρχιζε επισκευαστικές εργασίες. Την ώρα που κατηύθυναν τους χειρισμούς από τη λάντζα είδαν να κουνιούνται χέρια από την τρύπα του τιμονιού στην πρύμνη του πλοίου. Πριν συνειδητοποιήσουν τι γίνεται, ένας άνθρωπος έπεσε στη θάλασσα. Με τη βοήθεια της Πυροσβεστικής βγήκε σε λίγο ένας δεύτερος. Με νοήματα τους εξήγησαν ότι υπήρχε και ένας τρίτος, ο οποίος είχε πεθάνει και χάθηκε στη θάλασσα. Χώθηκαν στην τρύπα του τιμονιού πριν 15 μέρες σ’ ένα λιμάνι της Γκάνας. Σ’ ένα χώρο που μόλις χωρά ένας άνθρωπος. Σ’ ένα χώρο που δεν είναι στεγανός αλλά ανήκει στα βρεχάμενα τμήματα του πλοίου. Οταν έχει φουρτούνα, το σημείο αυτό βυθίζεται περιοδικά στη θάλασσα κι ας απέχει γύρω στα τέσσερα μέτρα από την επιφάνεια του νερού. Εμειναν 15 μέρες εκεί, χωρίς φαγητό, ακίνητοι σχεδόν,…

Τα πήρε στο κρανίο ο πρώην ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Κόλιν Πάουελ και σε συνέντευξη-ποταμό στο BBC την έπεσε άγρια στους ευρωπαίους ηγέτες που παριστάνουν τους έκπληκτους και αποποιούνται κάθε ευθύνη για τις απαγωγές «υπόπτων για τρομοκρατική δράση» και τη μεταφορά τους σε τοποθεσίες που δεν καλύπτονται από την αμερικάνικη νομοθεσία. Ο Πάουελ χαρακτήρισε τους ευρωπαίους διπρόσωπους και ξεκαθάρισε ότι η ιστορία αυτή δεν είναι «ούτε νέα ούτε άγνωστη» για την Ευρώπη. «Οι περισσότεροι από τους ευρωπαίους φίλους μας -είπε- δεν μπορούν να είναι σοκαρισμένοι που γίνονται αυτά τα πράγματα. Δεν μπορούν να είναι σοκαρισμένοι για το γεγονός ότι με την πάροδο των χρόνων είχαμε μεθόδους για άτομα υπαίτια ή ύποπτα για τρομοκρατική δράση. Η πρακτική της μεταφοράς υπόπτων δεν είναι ούτε νέα ούτε άγνωστη για τους ευρωπαίους φίλους μου»!   Η πλάκα είναι ότι ουδείς από τους «ευρωπαίους φίλους» τόλμησε να τον διαψεύσει. Εκαναν γαργάρα την αποκάλυψή του, φοβούμενοι μήπως…

Η κυβέρνηση της Βενεζουέλα έδωσε προθεσμία μέχρι το τέλος του 2005 στην ExxonMobil, τη μεγαλύτερη πετρελαϊκή εταιρία στον κόσμο, να μπει μέτοχος σε κοινή επιχείρηση με το κράτος. Διαφορετικά είναι σχεδόν βέβαιο, σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΒΒC (20/12/05), ότι θα χάσει τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου στη χώρα.   Η κυβέρνηση Τσάβες έχει επαναδιαπραγματευτεί και υπογράψει νέες συμφωνίες με όλες σχεδόν τις ξένες πετρελαϊκές εταιρίες. Ύστερα από μήνες πιέσεων, η Chevron, η BP, η Shell και η Total, συμφώνησαν να μεταβιβάσουν ένα μερίδιο των συμφερόντων τους στο κράτος της Βενεζουέλα, που να του επιτρέπει να ασκεί έλεγχο στις εταιρίες. Επιπλέον, οι εταιρίες που έχουν υπογράψει τις νέες συμφωνίες θα πληρώνουν πολύ περισσότερο φόρο. Μόνο η ExxonMobil έχει στυλώσει τα πόδια και αρνείται μέχρι στιγμής να δεχτεί τους όρους της νέας συμφωνίας.   Οπως είναι γνωστό, ο Τσάβες χρησιμοποιεί τα αυξημένα έσοδα από τις ψηλές τιμές του πετρελαίου για τη…

Το ερώτημα απευθύνεται (ρητορικά βέβαια, γιατί δεν περιμένουμε καμία απάντηση) στους «συντρόφους» του Περισσού. Που στο «Ριζοσπάστη» της περασμένης Τετάρτης (21/12) τους ξέφυγε και χωρίς ντροπή επιβεβαίωσαν ότι στο «Εθνικό Ιρακινό Ψηφοδέλτιο», του οποίου ηγείται το κόμμα του πρώην δοτού πρωθυπουργού Ιγιάντ Αλάουι, «συμμετέχουν κοσμικά σουνιτικά και σιιτικά κόμματα, μεταξύ των οποίων και το ΚΚ Ιράκ»! Ναι καλά διαβάσατε. Το «Κ»Κ Ιράκ που την προηγούμενη βδομάδα έλαβε και συλλυπητήριο τηλεγράφημα καταδίκης της «τρομοκρατικής» δολοφονίας κάποιων στελεχών του με την υπογραφή του κ. Αγγουράκη. Το «Κ»Κ Ιράκ που συμμετέχει σε όλες τις διεθνείς συναντήσεις που οργανώνει ο Περισσός και αναγορεύεται σε «αντιστασιακή οργάνωση». Μα καλά για τόσο μαλάκες θεωρεί ο Περισσός τους οπαδούς του; Να χάψουν ότι οι «αντιστασιακοί» μπορούν να κατέβουν στις εκλογές χεράκι χεράκι με τα τσιράκια των Αμερικάνων; Για να πετύχουν ποιο πράγμα; Την «εθνική συμφιλίωση» ή την εύνοια των κατακτητών μήπως και… τους πείσουν να αποχωρήσουν; Τέτοια…

Μόνο σαν ανέκδοτο θα μπορούσε να ακουστεί αυτή η είδηση. Ομως, δε βγάζει γέλιο αλλά οργή μέσα στον ιρακινό λαό που πάγωσε μαθαίνοντας ότι οι τιμές των καυσίμων διπλασιάστηκαν για να σωθεί η «εθνική οικονομία»! Ναι, στο Ιράκ που πετάς καρφίτσα και βγαίνει πετρέλαιο, η βενζίνη και το ντίζελ αυξήθηκαν 200%, η απλή 150% και το γκαζάκι του υγραερίου 100%. Δεν έχει σημασία αν η βενζίνη εξακολουθεί να είναι φθηνή (για τα δικά μας μέτρα) στο Ιράκ. Γιατί εκεί οι μισθοί είναι της τάξης των 50 λεπτών την ώρα και μιλάμε για μια απ’ τις μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγούς χώρες του κόσμου (την τρίτη με τα μεγαλύτερα αποθέματα). Αυτή η πρόκληση ήταν που ξεσήκωσε θυελλώδεις αντιδράσεις με διαδηλώσεις στη Νατζάφ, την Καρμπάλα, τη Σουλεϊμανίγια και τη Βασόρα, όπου οδηγοί απέκλεισαν δρόμους και έκαψαν λάστιχα. Κατά τ’ άλλα, καλά πάει η «δημοκρατία» στο Ιράκ. Δημοκρατία της πείνας για να ακριβολογούμε…

Τα πρώτα αποτελέσματα των ιρακινών βουλευτικών εκλογών, που θα εκλέξουν την πρώτη βουλή με θητεία τετραετίας (τουλάχιστον έτσι προσδοκούν), ήταν καθόλα αναμενόμενα. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν αρκετά μεγάλη (γύρω στο 70% σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις), εφόσον ακόμα και σε σουνιτικές περιοχές υπήρξε συμμετοχή και οι επιθέσεις ήταν σχετικά περιορισμένες. Πράγμα όμως που δεν σημαίνει καμία υποχώρηση των αντιαμερικάνικων και αντικατοχικών αισθημάτων, όπως επεσήμαναν ακόμα και δυτικοί αναλυτές (όπως ο ανταποκριτής στη Φαλούτζα του αμερικάνικου MSNΒC, 19/12/05).   Με καταμετρημένο το 89% των ψήφων στην περιφέρεια της Βαγδάτης (τη μεγαλύτερη περιφέρεια του Ιράκ), η «Ενωμένη Ιρακινή Συμμαχία» (ο συνασπισμός των Σιιτών που είχε κερδίσει την πλειοψηφία στις προηγούμενες εκλογές) κερδίζει το 58%, ο συνασπισμός τριών σουνιτικών κομμάτων (συμπεριλαμβανομένου του δημοφιλέστερου «Ισλαμικού Κόμματος») ονόματι «Μέτωπο Ιρακινής Συμφωνίας» έρχεται δεύτερος κερδίζοντας το 19% και το «Εθνικό Ιρακινό ψηφοδέλτιο» (στο οποίο συμμετέχει και το «Κ»Κ!) με επικεφαλής τον πρώην δοτό πρωθυπουργό Ιγιάντ…

Το ελεγχόμενο από το ρωσικό κράτος μονοπώλιο φυσικού αερίου Gazprom ανακοίνωσε στις 14 Δεκέμβρη ότι θα υπερτετραπλασιάσει την τιμή του φυσικού αερίου που πουλάει στην Ουκρανία. Συγκεκριμένα, από την 1η Ιανουαρίου η Ουκρανία θα πληρώνει το φυσικό αέριο στις τιμές της ευρωπαϊκής αγοράς, που είναι σήμερα 220 – 230 δολάρια για τα 35.000 κυβικά πόδια, αντί των 50 δολαρίων που πληρώνει τώρα.   Οι δυο πλευρές βρίσκονται εδώ και μήνες σε διαμάχη για τα σχέδια της Ρωσίας να αυξήσει την τιμή, ενώ η Ουκρανία αγνόησε την αρχική πρόταση της Gazprom για 160 δολάρια τα 35.000 κυβικά πόδια.   Ο αντιπρόεδρος της Gazprom δήλωσε ότι «η Ουκρανία με τη διαπραγματευτική τακτική που ακολουθεί έχασε την ευκαιρία και τώρα δεν μπορεί να γίνει καμιά συζήτηση για τα 160 δολάρια, γιατί η κατάσταση στην αγορά έχει αλλάξει και αλλάζει συνεχώς». Και ο υπουργός Οικονομικών Αλεξέι Κούντριν δικαιολόγησε την αύξηση δηλώνοντας στο Πρακτορείο Νοβόστι…

Ο Εβο Μοράλες, ένας πούρος Ινδιάνος της φυλής Αϊμάρα, ηγέτης του κινήματος των καλλιεργητών κόκας, «μαύρο πρόβατο» ή «εφιάλτης», όπως αυτοαποκαλείται, για το Λευκό Οίκο, είναι ο νέος πρόεδρος της Βολιβίας μετά τη σαρωτική νίκη που πέτυχε στις προεδρικές εκλογές της περασμένης Κυριακής. Η επιτυχία του ξεπέρασε και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις, οι περισσότερες από τις οποίες του έδιναν στις παραμονές των εκλογών γύρω στο 34%. Κερδίζοντας περισσότερο από το 50% των ψήφων (τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές δεν είναι γνωστό το τελικό αποτέλεσμα) αναδεικνύεται ο πρόεδρος που εκλέγεται με το μεγαλύτερο ποσοστό στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.   Ο Εβο Μοράλες είναι ένας χαρισματικός σοσιαλδημοκράτης ηγέτης, επικεφαλής του Κινήματος για το Σοσιαλισμό, που αναδείχθηκε μέσα από τους λαϊκούς αγώνες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης, μέσα από τους αγώνες των μικροκαλλιεργητών κόκας ενάντια στο αμερικάνικο πρόγραμμα καταστροφής των φυτειών, μέσα από το μαχητικό κίνημα των Ινδιάνων, που αποτελούν το…

Σίριαλ με μπόλικο σασπένς τείνει να γίνει η κάθοδος της ηγέτιδας πολιτικής δύναμης της Παλαιστίνης, της Φατάχ, στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, με τις έριδες που έχουν ξεσπάσει στο εσωτερικό της. Η απόφαση του Αμπάς να αγνοήσει τη θέληση ενός μεγάλου τμήματος της κομματικής βάσης για ανανέωση των υποψηφίων και να κατεβάσει λίστα με ονόματα από την «παλιά φρουρά» (πολλά από τα οποία βαρύνονται με καταγγελίες για διαφθορά) είχε σαν συνέπεια να ξεσπάσουν μέχρι και ένοπλες συγκρούσεις με οπαδούς των Ταξιαρχιών Μαρτύρων του Αλ-Ακσά την προηγούμενη βδομάδα. Συγκρούσεις που συνεχίστηκαν κι αυτή τη βδομάδα, για διαφορετικό όμως λόγο, με ενόπλους αστυνομικούς και μέλη των Ταξιαρχιών του Αλ-Ακσά να καταλαμβάνουν το γραφείο του Δημάρχου της Βηθλεέμ. Οι πρώτοι ζητούσαν την καταβολή των μισθών τους και οι δεύτεροι να πιάσουν δουλειά που τους υποσχέθηκε ο Αμπάς.   Η αντιπολιτευόμενη φράξια της Φατάχ κατέβασε δική της λίστα (που την ονόμασε «Μελλοντικό Κίνημα») με επικεφαλής…

Η συντριπτική νίκη της Χαμάς στον τέταρτο γύρο των δημοτικών εκλογών της προηγούμενης Πέμπτης 15/12 (που είχαν μάλιστα μεγάλη συμμετοχή, της τάξης του 75%), ήταν αρκετή για να διαλύσει και τα τελευταία ψήγματα «δημοκρατισμού» στους όψιμους υποστηρικτές της Παλαιστίνης. Η νίκη της Χαμάς ήταν καθαρή και δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν. Κατόρθωσε μάλιστα να επικρατήσει σε πόλεις που αποτελούσαν προπύργια της Φατάχ, όπως η Ναμπλούς, η Τζενίν, η Καλκίλια (δηλαδή οι τρεις από τις έξι μεγαλύτερες πόλεις της Δυτικής Οχθης) καθώς και η Ελ-Μπιρέχ. Στη Ναμπλούς, που αποτελεί και τη μεγαλύτερη πόλη της Δυτικής Οχθης, η Χαμάς κέρδισε το 73% των ψήφων με τη Φατάχ να κερδίζει μόλις το 13%. Ετσι παρά το γεγονός ότι η Φατάχ κέρδισε σε περισσότερες περιφέρειες από τη Χαμάς, η Χαμάς κέρδισε στις πολυπληθέστερες με αποτέλεσμα οι πόλεις και οι κοινότητες που επικράτησε η Χαμάς να έχουν συνολικό πληθυσμό 1.1 εκατομμύρια κατοίκους, ενώ αυτές που επικράτησε…

Δεκατρείς μήνες γυρισμάτων και εκατόν είκοσι ώρες αμοντάριστων εικόνων που κατέληξαν στα ογδονταπέντε λεπτά της ταινίας για να καταγραφεί ένας ολόκληρος χειμερινός κύκλος του αυτοκρατορικού πιγκουίνου: «Το ταξίδι του αυτοκράτορα» ακολουθεί το όμορφο αυτό ζώο στη χειμερινή του μετανάστευση προς την ενδοχώρα της παγωμένης Ανταρκτικής, εκεί που ο άνθρωπος έφτασε για πρώτη φορά ένα μόλις αιώνα πριν, και αποτυπώνει σε μαγικά πλάνα τη δύσκολη πορεία του προς την αναπαραγωγή.   Αντιγράφουμε από το δελτίο τύπου: «Το Ταξίδι του Αυτοκράτορα διηγείται μια ιστορία θρυλικών αναλογιών, απεικονίζοντας το παράξενο και θεαματικό πεπρωμένο των δυνατών και συναισθηματικών αυτών πλασμάτων, πλούσιο σε θάρρος, χιούμορ, μυστήριο και δράμα» (οι υπογραμμίσεις δικές μας). Θα καταλάβατε ήδη ότι όπως συμβαίνει στη συντριπτική πλειοψήφια των φυσιολατρικών ντοκιμαντέρ, στο «Ταξίδι του Αυτοκράτορα» οι πιγκουίνοι αντιμετωπίζονται ως (αξιοπερίεργες) εκδοχές του ανθρώπινου είδους και όχι ως πιγκουίνοι: η αφήγηση είναι εδώ υποκειμενική και πρωτοπρόσωπη -μια γυναικεία, μια αντρική και μια παιδική…

Η στήλη ομολογεί ευτυχής ότι ο θόρυβος γύρω από την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Μιράντα Τζουλάι -προσκεκλημένης του φετινού φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και πολυβραβευμένης σε Ευρώπη και Αμερική- είναι καθ’όλα δικαιολογημένος. Με το «Εγώ κι εσύ και όλοι οι γνωστοί», η αμερικανίδα σύγχρονη εικαστικός δεν έγινε μόνο πολυπόθητος στόχος του Χόλιγουντ, αλλά και προσβάσιμη στο ευρύτερο εκείνο κοινό που δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις στο χώρο της σύγχρονης τέχνης.   Στη φλέβα της πιο ενδιαφέρουσας εκδοχής του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά, το «Εγώ κι εσύ και όλοι οι γνωστοί» είναι μια τρυφερή και αισιόδοξη ιστορία για την μοντέρνα αδυναμία επικοινωνίας που αποτελεί σήμα κατατεθέν αυτού που η ανερχόμενη σκηνοθέτις ονομάζει «ένα είδος σεξουαλικότητας που καθορίζεται από τη μοναξιά και την αυτοεπιβαλλόμενη απομόνωση». Ενας χωρισμένος πωλητής παπουτσιών και οι δυο έφηβοι γιοι του, οι ανήσυχες και διαταραγμένες συνομήλικες κοπέλες της γειτονιάς τους, μια νεαρή και άσημη εικαστικός που ψάχνει τον μεγάλο έρωτα, ένας…

Τελευταίο φύλλο της χρονιάς και θα ασχοληθούμε με τη μιζέρια του ελληνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Η τελευταία αγωνιστική για το 2005 είχε δυο «ειδήσεις». Την εκτός έδρας νίκη του Παναθηναϊκού στο Αιγάλεω και το αρνητικό ρεκόρ προσέλευσης φιλάθλων στον αγώνα Ακράτητος – Ξάνθη (26 ηρωικοί λάτρεις της μπάλας βρέθηκαν στο γήπεδο).   Με την εκτός έδρας νίκη του Παναθηναϊκού δεν θα ασχοληθούμε, γιατί ήταν αναμενόμενη μετά από τις συνεχόμενες αποτυχίες. Αδέλφια βάζελοι, έγινε η νέα αρχή για την ομάδα μας, και η προσπάθεια για την κατάκτηση του τίτλου συνεχίζεται (τι γράφω ο άνθρωπος για να γεμίσω τη σελίδα). Αξίζει όμως να σχολιάσουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν την «αθρόα» προσέλευση των φιλάθλων στον αγώνα Ακράτητος – Ξάνθη οι συνάδελφοι..   Στο σύνολό τους προσπάθησαν να μας πείσουν ότι ομάδες σαν τον Ακράτητο δεν έχουν θέση στο ελληνικό ποδόσφαιρο και ότι είναι κρίμα να βρίσκονται στην Α΄ Εθνική και να παίρνουν τη θέση επαρχιακών…

Κάθε φορά το ίδιο παραμύθι: οι σπουδαίες κοινοτικές ενισχύσεις, τις οποίες με σκληρή διαπραγμάτευση κατάφερε να αποσπάσει ο πρωθυπουργός. Κάθε φορά ο ίδιος σκυλοκαυγάς: δεν μπορείτε να δώσετε σκληρή μάχη, αν είμασταν εμείς θα παίρναμε περισσότερα. Ενα παραμύθι και ένας σκυλοκαυγάς που τείνουν να δημιουργήσουν στον ελληνικό λαό το αίσθημα του επαίτη, το αίσθημα του παράσιτου. Οτι τον ταΐζουν οι πλούσιοι ευρωπαίοι, χωρίς τη βοήθεια των οποίων θα ψωμολυσσούσε.   Εχουμε αποκαλύψει και άλλες φορές, ότι σε συναντήσεις τους με ηγέτες ιμπεριαλιστικών κρατών της ΕΕ οι έλληνες πολιτικοί δεν δέχονται την άποψη ότι η πλούσια Ευρώπη βοηθάει τη φτωχή Ελλάδα. Ξεκαθαρίζουν αυτό που είναι η αλήθεια και που το ξέρουν όλοι: ότι τις ενδοκοινοτικές οικονομικές σχέσεις δεν μπορείς να τις προσεγγίζεις με μια στενή λογιστική προσέγγιση. Αυτά που εμφανίζονται ως ροή κονδυλίων από τις πλουσιότερες προς τις φτωχότερες χώρες της ΕΕ είναι ένα είδος ενοικίου, που πληρώνουν αυτές οι χώρες…