Συντάκτης: Eksegersi.gr

Η συμπεριφορά της Αστυνομίας στη διάρκεια της μηχανοκίνητης πορείας αλληλεγγύης στον Π. Ασπιώτη ξεπερνούσε κατά πολύ τα συνηθισμένα και έδειξε καθαρά ότι ήθελαν να στείλουν ένα γενικότερο μήνυμα. Μόνο χάρη στην ψυχραιμία όσων συμμετείχαν στην πορεία αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, στα οποία έσπρωχναν οι αφιονισμένοι μπάτσοι, έχοντας όχι την ανοχή αλλά την ενθάρρυνση των ανωτέρων τους. Αλλωστε, πρωταγωνιστές δεν ήταν μόνο απλοί μπάτσοι, αλλά και αξιωματικοί οι οποίοι συνήθως είναι πιο μαζεμένοι. Από την έναρξη ακόμα της πορείας φάνηκαν οι προθέσεις τους, όταν διαπιστώθηκε ότι είχαν κατεβάσει μια τεράστια (για τα δεδομένα της πορείας) αστυνομική δύναμη, η οποία προσπαθούσε με τον τσαμπουκά να οριοθετήσει την πορεία. Διμοιρίες ΜΑΤ, πάνοπλες και με τα ασφυξιογόνα στα χέρια παρατάσσονταν σε κάθε σταυροδρόμι, μη τυχόν και η πορεία αλλάξει δρομολόγιο. Στην επιστροφή τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Ζητάδες έζωσαν την πορεία αναμιγνυόμενοι με τα μηχανάκια των διαδηλωτών, κλούβα προσπαθούσε να διεμβολίσει την πορεία και να…

Δεν είναι μόνο οι απαγωγές και μυστικές ανακρίσεις μεταναστών από το Πακιστάν, που χαρακτηρίζουν «την καλύτερη δημοκρατία που είχαμε ποτέ». Η δημοκρατία του ροπάλου δεν διστάζει πλέον να αρπάζει Ελληνες πολίτες, μέλη πολιτικών οργανώσεων, έξω από το σπίτι τους και με το πρόσχημα της… εξακρίβωσης στοιχείων να τους οδηγεί στην Ασφάλεια για ανάκριση σχετικά με τις πολιτικές τους δραστηριότητες.   Τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης 4 Γενάρη, λίγες ώρες μετά την πραγματοποίηση της μηχανοκίνητης πορείας αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Παναγιώτη Ασπιώτη, το μέλος του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα Κώστας Μουζουράκης επέστρεφε στο σπίτι του, όπου βρήκε να τον περιμένει ομάδα ασφαλιτών οι οποίοι του δήλωσαν ότι… προσάγεται. Παρά τις διαμαρτυρίες του για το πώς είναι δυνατόν να προσάγεται ένας πολίτης που έχει ταυτότητα κάτω ακριβώς από το σπίτι του, οδηγήθηκε τελικά στη ΓΑΔΑ (προσέξτε, στη ΓΑΔΑ και όχι στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα, όπως είναι το σύνηθες για…

Tην περασμένη Tρίτη, διευθυντικά στελέχη της καπνοβιομηχανίας Παπαστράτος, θυγατρικής της αμερικάνικης πολυεθνικής PHILIP MORRIS, έδωσαν συνέντευξη τύπου στο ξενοδοχείο Xίλτον, στην οποία παραβρέθηκαν και μίλησαν ο υπουργός Aνάπτυξης Δ. Σιούφας και ο γενικός γραμματέας Σ. Παπαδόπουλος. Στη συνέντευξη αυτή τα στελέχη της Παπαστράτος μίλησαν για την επένδυσή τους στον Aσπρόπυργο της Aττικής, που θα ολοκληρωθεί το 2008, για την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας, για την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων και για την ένταξη της επένδυσης αυτής στο νέο αναπτυξιακό νόμο. Σύμφωνα με την περίληψη της υπουργικής απόφασης που υπογράφεται από το Δ. Σιούφα (δημοσιεύεται περίληψη και όχι όλη η απόφαση, σύμφωνα με διάταξη που έβαλε στον αναπτυξιακό νόμο η κυβέρνηση της NΔ), το ύψος της εγκριθείσας επένδυσης ανέρχεται σε 66,42 εκατ. ευρώ και όχι σε 100 εκατ. ευρώ, όπως εξακολουθούν να ισχυρίζονται τα διευθυντικά στελέχη της Παπαστράτος. Mέσα σ’ αυτά συμπεριλαμβάνονται και τα 20 εκατ. ευρώ της δωρεάν κρατικής ενίσχυσης από τον…

Τόση δουλοπρέπεια πια! Δεν πρόλαβε να βήξει ο Λάτσης, συναχώθηκε ο Αλογοσκούφης. Παραβιάζει απροκάλυπτα το ωράριο λειτουργίας των τραπεζών ο Λάτσης στο εμπορικό του κέντρο (The Mall) και σπεύδει ο Αλογοσκούφης να δηλώσει ότι οι τράπεζες πρέπει να έχουν το ωράριο της αγοράς! Αυτό, βέβαια, δεν συμβαίνει πουθενά στον κόσμο, αλλά τέτοιες… λεπτομέρειες δεν απασχολούν τον Αλογοσκούφη. Γι’ αυτόν νόμος είναι η θέληση του Λάτση και των υπόλοιπων τραπεζιτών. Ο Παναγιωτόπουλος με τον Γιακουμάτο πήγαν δήθεν να συμμαζέψουν την κατάσταση, όμως απέδειξαν πως απλά είναι λίγο πιο πονηροί από τον αχαλίνωτο Αλογοσκούφη. «Πρέπει να τα κουβεντιάσουμε όλα χωρίς προκαταλήψεις και αφορισμούς και να δούμε τι καλύτερο μπορεί να γίνει για την επιχειρηματικότητα, αλλά και για τους εργαζόμενους», δήλωσε ο Παναγιωτόπουλος, αφήνοντας το ζήτημα ανοιχτό. Ο Γιακουμάτος κάλεσε τους τραπεζίτες να θέσουν επίσημα ζήτημα απογευματινού ωράριου για «να γίνει ένας κοινωνικός διάλογος και να αποφασίσουμε».   Τί σας θυμίζει αυτό; Τη…

Ο 56χρονος Εβγένι Κλιμούκ, μετανάστης από τη Ρωσία, είναι ο πρώτος νεκρός εργάτης του 2006. Τη δέκατη μόλις μέρα της νέας χρονιάς, άφησε την τελευταία του πνοή καταπλακωμένος από μεγάλα τζάμια στο εργοστάσιο «Αλφα Γκλας» στον Ασπρόπυργο, όπου εργαζόταν τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Λεπτομέρειες για τις συνθήκες του «ατυχήματος» δεν έγιναν γνωστές. Ξέρουμε, όμως, όλοι πώς ρυθμίζονται αυτά τα ζητήματα. Βαφτίζονται «ατυχήματα» και η υπόθεση κλείνει με κάποια αποζημίωση, ενώ στο ποινικό σκέλος οι ευθύνες συχνά φορτώνονται στο ίδιο το θύμα ή σε κάποιον υπεύθυνο που καθαρίζει με καμιά μικροποινή.   Στο μεταξύ, το 2005, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, σημειώθηκαν 110 θάνατοι από εργατικά «ατυχήματα». Τα κέρδη των καπιταλιστών καλπάζουν σημαδεμένα με το αίμα εργατών.

Οι βιομήχανοι αξιώνουν την επί της ουσίας κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και η ΓΣΕΕ όχι μόνο δεν σηκώνεται να φύγει, αλλά συμφωνεί μαζί τους να συζητήσει το θέμα σε άλλο όργανο. Και όταν τελειώνει η σύσκεψη, ο Πολυζωγόπουλος στήνεται μπροστά στα μικρόφωνα και δηλώνει ότι «μεταξύ των κοινωνικών εταίρων υπάρχει σύγκλιση, ότι δεν αμφισβητείται το ενιαίο της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας»!   Ο ΣΕΒ είχε προαναγγείλει τη στάση του στην πρώτη συνάντηση των διαπραγματευτικών ομάδων για τη νέα ΕΓΣΣΕ. Ετσι, στη δεύτερη συνάντηση (πρώτη του νέου έτους), αποθρασυμμένοι και εκτιμώντας σωστά ως λεονταρισμούς τα όσα πομπώδη είχε πει μια μέρα πριν η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, οι βιομήχανοι επανήλθαν με συγκεκριμένες προτάσεις. Να παγώσουν οι μισθοί στα επίπεδα του 2005 σε τέσσερις τουλάχιστον νομούς της χώρας (Ημαθίας, Καστοριάς, Φλώρινας και Δράμας), τάχα για να ανακοπεί η μετανάστευση επιχειρήσεων. Να μειωθούν κατά 50% οι ασφαλιστικές εισφορές σε κλάδους και περιοχές…

Στις 26 του περασμένου Οκτώβρη συνελήφθη από πράκτορες της «Παραστίν», της υπηρεσίας ασφάλειας του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν από το οποίο προέρχεται ο πρόεδρος της τοπικής κυβέρνησης Μασούντ Μπαρζανί, κατά τη διάρκεια ταξιδιού του στο ιρακινό Κουρδιστάν, ο 48χρονος δικηγόρος Καμάλ Σαγίντ Καντίρ, αυστριακός πολίτης κουρδικής καταγωγής που ζει στη Βιέννη, και κλείστηκε στη φυλακή. Στις 19 Δεκεμβρίου πέρασε από δίκη και καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλακή. Το «έγκλημα» που διέπραξε είναι ότι είχε δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα σε ιστοσελίδες, όπως στις Kurdishmedia.com και Kurdistanpost.com, στα οποία έκανε αυστηρή κριτική στην πολιτική του προέδρου της τοπικής κουρδικής κυβέρνησης Μασούντ Μπαρζανί. Το δικαστήριο, εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία, έκρινε τα άρθρα δυσφημιστικά και προσβλητικά για το Μασούντ Μπαρζανί και του επέβαλε την ποινή της τριαντάχρονης φυλάκισης, προς γνώση και συμμόρφωση όσων τολμούν να αμφισβητήσουν την πολιτική των κούρδων πολέμαρχων, των πιο στενών συμμάχων των αμερικάνων κατακτητών στο Ιράκ.  Ο καταδικασθείς Καμάλ Σαγίντ Καντίρ βρίσκεται…

Σε κλιμάκωση των επιθέσεων εναντίον στρατιωτικών και πολιτικών στόχων προχωρούν ξανά οι μαοϊκοί αντάρτες στο Νεπάλ από τις 2 Ιανουαρίου που, όπως ανακοίνωσαν, τερμάτισαν τη μονομερή τετράμηνη κατάπαυση του πυρός, την οποία είχαν κηρύξει σε μια προσπάθεια να βρεθεί μια πλατφόρμα συνεργασίας με τις πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης εναντίον της δικτατορίας που επέβαλε πριν από ένα χρόνο ο βασιλιάς Γκιανέντρα, με στόχο την καταστολή του αντάρτικου. Δεν έχουμε πληροφορίες μέχρι ποιο σημείο έφτασαν οι διαπραγματεύσεις με τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης κι αν κατέληξαν σε κάποια συμφωνία. Ωστόσο, έχοντας υπόψη ότι τα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης έθεταν ως όρο την αφοπλισμό του αντάρτικου, εκτιμούμε ότι πιθανότατα δεν κατέληξαν σε συμφωνία συνεργασίας και αυτός είναι ένας από τους λόγους που τερματίστηκε από τους αντάρτες η κατάπαυση του πυρός.   Ο ηγέτης των ανταρτών Πρατσάντα δήλωσε ότι θα ήταν «αυτοκτονία» για το αντάρτικο η συνέχιση της κατάπαυσης του πυρός και ότι θα συνεχιστούν…

Σκηνή πρώτη: Κάπου στο βόρειο Ιράκ κοντά στο Κιρκούκ. Εκατοντάδες νεαροί διαδηλώνουν τη μέρα της Πρωτοχρονιάς ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης για τριπλασιασμό της τιμής των καυσίμων. Η οργή φουντώνει και παραδίδει στο παρανάλωμα της φωτιάς τα γραφεία της Εταιρίας Πετρελαίου του Βόρειου Ιράκ, δύο πρατήρια βενζίνης και ορισμένα αυτοκίνητα. Αμερικάνοι στρατιώτες μαζί με Ιρακινούς ταγματασφαλίτες απαντούν με πυρ στο ψαχνό. Σκοτώνουν τέσσερις και τραυματίζουν δύο διαδηλωτές, επιβάλλοντας απαγόρευση κυκλοφορίας στην πόλη. Σκηνή δεύτερη: Νασιρίγια, νότιο Ιράκ, 4/1/06. Μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώνονται έξω απ’ το δημαρχείο της πόλης απαιτώντας δουλειά. Είχαν ξανακάνει πολλές φορές το ίδιο πράγμα στο παρελθόν χωρίς αποτέλεσμα. Αυτή τη φορά ήταν ακόμα περισσότερο οργισμένοι. Η αστυνομία ρίχνει δακρυγόνα και βαράει αλύπητα. Οι διαδηλωτές απαντούν με τη δική τους βία καίγοντας αυτοκίνητα και ανταλλάσσοντας πυρά με τους μπάτσους. Η διαδήλωση καταστέλλεται με αποτέλεσμα 25 διαδηλωτές να τραυματιστούν. Κάποιοι απ’ αυτούς υπόσχονται ότι θα επανέλθουν ακόμα πιο βίαια…

Στις 11 Ιανουαρίου συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια λειτουργίας του κολαστηρίου του Γκουαντανάμο. Η επέτειος αυτή σημαδεύτηκε από τη συνέχιση της απεργίας πείνας των κρατουμένων, από ογκούμενες αντιδράσεις για τη συνέχιση της λειτουργίας του, από νέες καταγγελίες – σοκ κακοποίησης κρατουμένων και από την προσαγωγή στο δικαστήριο δύο κρατουμένων από τους εννιά στους οποίους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, γεγονότα τα οποία κάνουν όλο και πιο δυσχερή τη θέση του Λευκού Οίκου. Συγκεκριμένα, πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε από τη διοίκηση του κολαστηρίου ότι αυτό το διάστημα συμμετέχουν στην απεργία πείνας, που έχει ξεκινήσει από τις 8 του περασμένου Αυγούστου 84 κρατούμενοι, ότι ο αριθμός των απεργών είναι κυμαινόμενος και ότι όσων η ζωή κινδυνεύει υποβάλλονται σε υποχρεωτική σίτιση. Το ίδιο διάστημα προστέθηκε στις φωνές που ζητούν να κλείσει το Γκουαντανάμο η γερμανίδα Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ λίγο πριν αναχωρήσει για την πρώτη επίσημη επίσκεψή της στις ΗΠΑ.   Την ημέρα της 4ης επετείου επέλεξε…

Με κομμένα τα φτερά και μη έχοντας εκπληρώσει το βασικό στόχο της πρώτης προεδρικής του θητείας κατεβαίνει στις προεδρικές εκλογές του ερχόμενου Μάη ο κολομβιανός πρόεδρος Αλβάρο Ουρίμπε. Οχι μόνο δεν κατάφερε να συντρίψει το αντάρτικο, όπως είχε δεσμευτεί προεκλογικά και είχε επανειλημμένα διακηρύξει, αλλά είχε την ατυχία να υποστεί το ισχυρότερο πλήγμα από τους αντάρτες στο τέλος της θητείας του. Στις 27 του περασμένου Δεκέμβρη 29 στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων του κυβερνητικού στρατού σκοτώθηκαν σε ένοπλη σύγκρουση με αντάρτες των FARC κοντά στο Εθνικό Πάρκο Μακαρένα κατά τη διάρκεια επιχείρησης καταστροφής φυτών κόκας, ενώ στις αρχές του ίδιου μήνα είχαν σκοτωθεί 8 ακόμη αστυνομικοί σε μάχη με τους αριστερούς αντάρτες.   Το γεγονός αυτό αποτελεί σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία και στο κύρος του κολομβιανού προέδρου, όχι μόνο γιατί πρόκειται για το μεγαλύτερο αριθμό απωλειών του κυβερνητικού στρατού από το 2002 που εκλέχτηκε στο προεδρικό αξίωμα. Αλλά και γιατί συνέβη…

«Σε μια χώρα όπου επικρατεί το μαύρο σκοτάδι του φασισμού, το να έχεις επαναστατικά οράματα και το να παλέψεις για αυτά είναι μεγάλη τιμή. Η υπεράσπιση της τιμής αυτής θέλει αρετή και τόλμη. Θέλει θυσίες. Το να αποφεύγεις να πληρώσεις το κόστος αυτής της τιμής και το να αποκαλείσαι αγωνιστής είναι δύο πράγματα αντίθετα από τη φύση τους. Παρουσιάζομαι μπροστά σας σαν απεργός πείνας αντιστεκόμενος. Αφού μας επιβάλλουν δύο επιλογές, ή την αλλαγή των οραμάτων μας ή τον θάνατο». Ο 42χρονος Σερντάρ Ντεμιρέλ ήταν ένας κλασικός «τρομοκράτης». Μέλος του DHKP-C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα -Μέτωπο), της πρώην Ντεβσόλ δηλαδή (οργάνωσης με πλούσια ένοπλη δράση στην Τουρκία), έκανε απεργία πείνας από τον περασμένο Μάη. Δυστυχώς, χωρίς τη συμπαράσταση της τουρκικής κοινωνίας, ο Ντεμιρέλ πέθανε μέσα στα λευκά κελιά αφήνοντας παρακαταθήκη τα παραπάνω λόγια του, πριν αυτοπυρποληθεί αντιστεκόμενος στην επιχείρηση υποχρεωτικής σίτισής του με τη βίαιη μεταγωγή του σε νοσοκομείο στις 18…

Παρά τις δηλώσεις Μπους ότι «η αιματοχυσία στο Ιράκ είναι το τίμημα της προόδου», η πολυπόθητη «πρόοδος της δημοκρατίας» στη χώρα δεν φαίνεται να πείθει κανένα παρά μόνο μια χούφτα κουτορνίθια στη χώρα του, που συνεχίζουν να πιστεύουν στις βλακώδεις και συνάμα κυνικές δηλώσεις του αλαζόνα «πλανητάρχη». Παρά τις επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις των Αμερικάνων για την αρχή του τέλους της «τρομοκρατίας» στη χώρα, η πραγματική ζωή δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Ενα μήνα σχεδόν απ’ τις εκλογές της 15ης Δεκέμβρη, εκλογές που σημαδεύτηκαν από βία και νοθεία με 2.000 καταγγελίες για την εκλογική διαδικασία και με τα τελικά αποτελέσματα να μην έχουν ακόμα ανακοινωθεί, το Ιράκ συνεχίζει να δονείται απ’ τις επιθέσεις των ανταρτών. Επιθέσεις μεγάλης κλίμακας, όπως η πρόσφατη διπλή βομβιστική επίθεση με 28 νεκρούς Ιρακινούς μπάτσους στο υπουργείο Εσωτερικών στη Βαγδάτη την περασμένη Δευτέρα και η κατάρριψη αμερικάνικου ελικοπτέρου UH-60 Blackhawk με 12 Αμερικάνους στρατιώτες νεκρούς το περασμένο Σάββατο κοντά…

Ο ορατός κίνδυνος μιας σαρωτικής νίκης της «τρομοκρατικής» Χαμάς στις βουλευτικές εκλογές, που θα γίνουν στην Παλαιστίνη στις 25 Γενάρη, αποτελεί το μείζον πρόβλημα όχι μόνο του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς αλλά και της αμερικανοϊσραηλινής «αντιτρομοκρατικής» συμμαχίας. Ολες οι προσπάθειες επικεντρώνονται τώρα στο πώς θα μειώσουν τις ψήφους του συνδυασμού της Χαμάς αφού δε μπορούν να την εμποδίσουν να συμμετάσχει στις εκλογές. Ετσι, μετά τις απειλές των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης για σταμάτημα της οικονομικής βοήθειας στην Παλαιστίνη σε περίπτωση επικράτησης της Χαμάς, ήρθε η απαγόρευση της συμμετοχής των υποψηφίων της οργάνωσης στην Ανατολική Ιερουσαλήμ όπου ζουν 230.000 Παλαιστίνιοι, απ’ τους οποίους γύρω στους 120.000 έχουν δικαίωμα ψήφου. Μ’ αυτό τον τρόπο ο συνδυασμός «Αλλαγή και Μεταρρύθμιση» της Χαμάς θα χάσει ένα 8% του εκλογικού σώματος στο οποίο θα απαγορευτεί να τον ψηφίσει! Αν φυσικά γίνουν τελικά εκλογές στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, αφού οι Σιωνιστές είχαν αποφασίσει αρχικά…

Tο ταξίδι τριών νεαρών εκδρομέων στο απομονωμένο εσωτερικό της Aυστραλίας καταλήγει σε εφιάλτη, όταν αντί να επιβεβαιωθούν οι φήμες που άκουγαν περί εξωγήινων και άλλων περίεργων ιστοριών συναντούν στο δρόμο τους ένα ψυχοπαθή δολοφόνο. H στήλη απεχθάνεται τον ανορθολογισμό που συνοδεύει συνήθως τις ταινίες τρόμου, όμως αυτή εδώ είναι από τις λίγες που βλέπονται.   Eλένη Σταματίου

Tαινία βασισμένη στο δεύτερο μυθιστόρημα του αμερικανού συγγραφέα Tσαρλς Mπουκόφσκι με τον ίδιο τίτλο, που περιγράφει την παρακμιακή ζωή (ξενύχτια, ποτά, τζόγος, έρωτες) ενός εκκεντρικού συγγραφέα που προσπαθεί να ριζώσει κάπου. Oσοι έχουν δει την πρώτη ταινία του Nορβηγού σκηνοθέτη, «Kitchen stories», θα περίμεναν ασφαλώς περισσότερα από το «Factotum». Oμως, ο Mπεντ Xάμερ ατύχησε, όχι μόνο γιατί το θέμα ήταν δυσάρεστο, αλλά γιατί ο Mατ Nτίλον, που ενσαρκώνει το συγγραφέα, δεν έχει το απαιτούμενο ερμηνευτικό βάθος. Eτσι, το «Factotum» καταλήγει μια αδιάφορη βαριεστημένη ταινία που δεν μπορεί κανείς να καταλάβει ποιον αφορά.

Mια αμερικάνικη ταινία θέλει να μιλήσει για την Iαπωνία και φυσικά το κάνει με αμερικάνικο τρόπο. Mια ταινία για γυναικούλες (και δεν είναι καθόλου στις προθέσεις μας να θίξουμε τις γυναικούλες). Ελένη Σταματίου

Oχι μόνο οι προηγούμενοι σκηνοθέτες αλλά τρεις άλλοι ακόμα υπογράφουν ισάριθμες κινηματογραφικές ιστορίες με πρωταγωνιστές παιδιά από την Aφρική, Aμερική, Σερβία, Kίνα. Θέμα οι δυσκολίες, οι πόλεμοι, τα προβλήματα, ο αναλφαβητισμός, η εξαθλίωση που βιώνουν εκατομμύρια παιδιά σ’ όλο τον κόσμο. H ταινία αυτή πραγματοποιήθηκε ύστερα από έκκληση των αντίστοιχων υπηρεσιών του OHE και ίσως εξαιτίας του γεγονότος ότι έγινε κατά παραγγελία, με κάποια έννοια, δεν κατάφερε να εμπνεύσει τα μεγάλα ονόματα που τη σκηνοθέτησαν, ώστε να διαχειριστούν το καυτό αυτό θέμα με πιο σοκαριστικό τρόπο. Kοινό χαρακτηριστικό όλων των ιστοριών η απουσία οποιασδήποτε οικονομικοκοινωνικής αναφοράς και μια αίσθηση διεκπεραίωσης. Aποτέλεσμα; Δύσκολα αυτή η ταινία θα μείνει στη μνήμη μας. Ελένη Σταματίου

Καλή χρονιά, συντρόφισσες και σύντροφοι, υγεία και μακροημέρευση (που λένε και οι άγιοι πατέρες στο Ορος). Αν και είθισται στην αρχή κάθε χρόνου να υπάρχει αισιοδοξία και καλή διάθεση, δυστυχώς τα δρώμενα στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μας επιτρέπουν τέτοιες πολυτέλειες.    Δύσκολοι καιροί για αθλητικογράφους. Κάθε χρόνο τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο τα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων φιλοξενούσαν ονόματα πρωτοκλασάτων ποδοσφαιριστών που ήταν υποψήφιοι για μεταγραφή σε κάποια ελληνική ομάδα και στα καφενεία οι οπαδοί πλακωνόντουσαν για την αξία των παιχταράδων που θα αποκτούσε η ομάδα τους (γιατί συνήθως η μεταγραφή δεν ολοκληρωνόταν) και έκαναν όνειρα για το μέλλον. Με τον τρόπο αυτό γέμιζαν οι στήλες των εφημερίδων, περνούσαν οι δύσκολες μέρες των γιορτών, που δεν υπήρχε αγωνιστική δράση, και βγάζαμε το ψωμάκι μας.   Φέτος όμως η κατάσταση είναι για να μας κλαίνε οι ρέγγες. Οπως έχετε καταλάβει, σχολιάζουμε τα δρώμενα στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, η οποία είναι η φτωχότερη από…

Μια κακόγουστη σουρεαλιστική παράσταση, που ξέσκισε κάθε μάσκα «δίκαιης δίκης», παίχτηκε σήμερα στο έκτακτο τρομοδικείο του Κορυδαλλού. Το δικαστήριο διόρισε συνηγόρους του Α. Γιωτόπουλου, χωρίς καν να τηρήσει τα προσχήματα μιας νομότυπης διαδικασίας. Προχώρησε σε ένα πραξικοπηματικό διορισμό, τον οποίο, μάλιστα, ο πρόεδρος δεν μπόρεσε να διαχειριστεί με στοιχειώδη εξυπνάδα και ευελιξία. Ας πάρουμε τα γεγονότα με τη σειρά, για να φανούν καλύτερα τα αποκαλυπτήρια.   Με την έναρξη της διαδικασίας ο πρόεδρος καλεί τους διορισμένους συνηγόρους Κάβουρα, Αγγελή και Θεοχάρη να δηλώσουν αν αποδέχονται το διορισμό. Στο Κέντρο Τύπου έχει φτάσει ήδη η πληροφορία ότι θα αποδεχτούν το διορισμό, γιατί είναι απ’ αυτούς που «κυνηγούν» αυτεπάγγελτους διορισμούς, τριγυρίζοντας στους διαδρόμους του Εφετείου. Ο Κάβουρας δηλώνει ότι θεωρεί μεγάλη τιμή το διορισμό του και ζητά διακοπή για να έρθει πρώτα σε επαφή με τον Γιωτόπουλο, διότι τίθεται θέμα δίκαιης δίκης. Ο Αγγελής δηλώνει ότι αποδέχεται τον διορισμό, αρκεί να διευκολυνθεί…