Στις 11 Ιανουαρίου συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια λειτουργίας του κολαστηρίου του Γκουαντανάμο. Η επέτειος αυτή σημαδεύτηκε από τη συνέχιση της απεργίας πείνας των κρατουμένων, από ογκούμενες αντιδράσεις για τη συνέχιση της λειτουργίας του, από νέες καταγγελίες – σοκ κακοποίησης κρατουμένων και από την προσαγωγή στο δικαστήριο δύο κρατουμένων από τους εννιά στους οποίους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, γεγονότα τα οποία κάνουν όλο και πιο δυσχερή τη θέση του Λευκού Οίκου.
Συγκεκριμένα, πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε από τη διοίκηση του κολαστηρίου ότι αυτό το διάστημα συμμετέχουν στην απεργία πείνας, που έχει ξεκινήσει από τις 8 του περασμένου Αυγούστου 84 κρατούμενοι, ότι ο αριθμός των απεργών είναι κυμαινόμενος και ότι όσων η ζωή κινδυνεύει υποβάλλονται σε υποχρεωτική σίτιση. Το ίδιο διάστημα προστέθηκε στις φωνές που ζητούν να κλείσει το Γκουαντανάμο η γερμανίδα Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ λίγο πριν αναχωρήσει για την πρώτη επίσημη επίσκεψή της στις ΗΠΑ.
Την ημέρα της 4ης επετείου επέλεξε και ο Λευκός Οίκος για να προσαχθούν στο στρατιωτικό δικαστήριο οι δυο πρώτοι κρατούμενοι από τους εννιά στους οποίους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Πρόκειται για τον Hamza al – Bahlul από την Υεμένη, που κατηγορείται ότι ήταν σωματοφύλακας του Οσάμα Μπιν Λάντεν και συμμετείχε σε συνομωσία για τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου, και το 19χρονο Καναδό Omar Khadr, ο οποίος κατηγορείται ότι σκότωσε σε ηλικία 15 χρόνων με χειροβομβίδα ένα αμερικάνο στρατιωτικό γιατρό κατά τη διάρκεια ανταλλαγής πυρών σε ένα υποτιθέμενο συγκρότημα της Αλ Κάιντα στο Αφγανιστάν.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του «Ρόιτερς» (12/01/06), ο πρώτος κατηγορούμενος, που προσήχθη στο δικαστήριο το πρωί της περασμένης Τετάρτης, δήλωσε ότι θεωρεί το στρατιωτικό δικαστήριο αναρμόδιο να τον δικάσει και διάβασε ένα κείμενο στο οποίο ανέφερε εννιά λόγους για τους οποίους αρνείται να τον εκπροσωπεί ο στρατιωτικός δικηγόρος που έχει οριστεί και να παραστεί στη δικαστική διαδικασία. Στη συνέχεια, ευχαρίστησε χαμογελώντας το δικηγόρο, έβγαλε τα ακουστικά από τα αυτιά του, μέσω των οποίων γινόταν η μετάφραση στα αραβικά, και αρνήθηκε να παραδεχτεί ή όχι την ενοχή του καθώς και να σηκωθεί όρθιος την ώρα που διαβάζονταν οι κατηγορίες. Υστερα απ’ αυτά, η δίκη αναβλήθηκε για τις 15 του Μάη. Ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο 19χρονος Καναδός, προσήχθη σε χωριστό δικαστήριο το απόγευμα της ίδιας μέρας και δεν υπάρχουν πληροφορίες τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές για τη στάση που κράτησε.
Η ψυχική δύναμη και ο ηρωισμός του Hamza al – Bahlul μπορούν να αποτιμηθούν καλύτερα με φόντο τις νέες καταγγελίες – σοκ για βασανιστήρια και κακοποιήσεις κρατουμένων στο Γκουαντανάμο, που έδωσε στη δημοσιότητα με ανακοίνωσή της η Διεθνής Αμνηστία με αφορμή την 4η επέτειο της λειτουργίας του.
Στην ανακοίνωση, μεταξύ άλλων, αναφέρονται οι καταγγελίες δύο κρατουμένων, που έφτασαν στη Διεθνή Αμνηστία μέσω των δικηγόρων τους, του Sami al – Hajji, από το Σουδάν, κάμεραμαν του Αλ –Τζαζίρα, που συνελήφθη ενώ κάλυπτε την επίθεση των Αμερικάνων στο Αφγανιστάν, και του Jumah al – Dossari από το Μπαχρέιν, ο οποίος έχει αποπειραθεί να αυτοκτονήσει 10 φορές. Ο πρώτος κατήγγειλε ότι υπέστη σωματική, σεξουαλική και θρησκευτική κακοποίηση επανειλημμένα και ο δεύτερος ότι ουρούσαν πάνω του, ότι απειλούσαν να τον βιάσουν και ότι επανειλημμένα χτυπούσαν το κεφάλι του πάνω στο τσιμεντένιο πάτωμα.
Το Γκουαντανάμο θα μείνει στην ιστορία, όπως και τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, ως μνημείο της βαρβαρότητας του ιμπεριαλισμού, αλλά ταυτόχρονα και ως σύμβολο αντίστασης και ηρωισμού για τους λαούς.
Στη συνέχεια μεταφέρουμε μερικά αποσπάσματα από την καταγγελία του δεύτερου κρατούμενου, του Jumah al – Dossari, όπως δόθηκαν στη δημοσιότητα από τη Διεθνή Αμνηστία.
Υπό αμερικάνικη κράτηση στο Αφγανιστάν
«Οταν μπήκαμε όλοι στο αεροπλάνο – περίπου 30 άτομα – έκλεισαν την πόρτα του αεροπλάνου πίσω από την οποία έγραφε «σχεδιασμένο για να μεταφέρει μηχανές». Οταν έκλεισαν την πόρτα, οι στρατιώτες άρχισαν να φωνάζουν δυνατά, να ουρλιάζουν και να μας προσβάλλουν με τις πιο χυδαίες βρισιές. Μας πήραν φωτογραφίες και άρχισαν να μας χτυπούν. Εγώ ένιωσα ένα δυνατό πόνο στο στομάχι μου (είχα κάνει εγχείριση στο στομάχι και υπήρχε ένα κομμάτι μετάλλου σ’ αυτό). Οταν παραπονέθηκα για το δυνατό πόνο, ήρθε ένας στρατιώτης και άρχισε να με χτυπά στο στομάχι με τη στρατιωτική μπότα μέχρι που έκανα εμετό αίμα. Δεν ξέρω πόσες ώρες ήμουν σ’ αυτή την κατάσταση καθώς ταξιδεύαμε προς το αεροδρόμιο της Κανταχάρ, όπου υπάρχει μια αμερικάνικη στρατιωτική βάση».
«Εκείνο το διάστημα, με μετέφεραν στην κλινική του στρατοπέδου εξαιτίας της άθλιας κατάστασης της υγείας μου. Με έπαιρναν για ανακρίσεις, οι οποίες ως επί το πλείστον γίνονταν τη νύχτα. Με χτυπούσαν δυνατά και μου έλεγαν να ομολογήσω ότι είμαι τρομοκράτης! Μια φορά, από τα πολλά και δυνατά χτυπήματα έσπασε η μια από τις χειροπέδες των ποδιών μου. Μια φορά μου έριξαν καυτό υγρό στο κεφάλι μου και ο ανακριτής έσβησε το τσιγάρο στο πόδι μου. Του είπα: Γιατί μου συμπεριφέρεσαι μ’ αυτό τον τρόπο; Τότε πήρε ένα τσιγάρο, το έσβησε στον καρπό του δεξιού χεριού μου και είπε: το κάνω στο όνομα του Χριστού και του Σταυρού. Μια φορά, με χτύπησαν τόσο άγρια που ξεσκίστηκαν τα ρούχα μου και αποκαλύφτηκαν τα γεννητικά μου όργανα. Προσπάθησα να σκεπαστώ, αλλά άρχισαν να με κλωτσούν με τις μπότες τους».
Βασανιστήρια και κακομεταχείριση στη βάση του Γκουαντανάμο
«Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων, με απειλούσαν ότι θα με βιάσουν, ότι θα δεχτεί επιθέσεις η οικογένειά μου στη Σαουδική Αραβία, ότι θα απαγάγουν την κόρη μου και ότι θα με δολοφονήσουν οι πράκτορές τους στη Μέση Ανατολή αν επιστρέψω ποτέ στη Σαουδική Αραβία».
«Πήγαν σε ένα κρατούμενο και έβαλαν το κεφάλι του μέσα στην τουαλέτα. Οι τουαλέτες στο Καμπ Δέλτα είναι μεταλλικές, τουρκικού τύπου, και έπειτα έριξαν πολύ νερό κρατώντας το κεφάλι του μέσα στην τουαλέτα μέχρι που σχεδόν πέθανε. Πήγαν σ’ ένα κρατούμενο και άρχισαν να κτυπούν το κεφάλι του στο χείλος της τουαλέτας μέχρι που έχασε τις αισθήσεις του και δεν μπορούσε να δει για περισσότερες από δέκα μέρες».
«Ενας κρατούμενος, που ονομάζεται Abdul Aziz Al – Masri, ήταν άρρωστος και κοιμόταν στο νοσοκομείο. Οι στρατιώτες πήγαν και τον χτύπησαν πολύ άσχημα μέσα στο νοσοκομείο μπροστά στους γιατρούς και στους νοσοκόμους. Του προκάλεσαν σοβαρά τραύματα και έσπασαν τη σπονδυλική του στήλη. Τώρα είναι παραπληγικός. Τώρα προσπαθούν να του κάνουν εγχείριση, αλλά αυτός αρνείται, γιατί φοβάται ότι θα τον κάνουν χειρότερα απ’ ό,τι είναι. Τέτοια περιστατικά συμβαίνουν συχνά».
