Συντάκτης: Eksegersi.gr

Oι μόνιμοι εργατοϋπάλληλοι των OTA με την απεργιακή τους κινητοποίηση τον περασμένο Aπρίλη, στην οποία το αίτημα για ένταξή τους στον Kανονισμό Bαρέων και Aνθυγιεινών Eπαγγελμάτων (KBAE) ήταν ένα από τα βασικά τους αιτήματα, ανάγκασαν την κυβέρνηση να υποσχεθεί την ικανοποίηση αυτού του αιτήματος. Διευκρινίζουμε ότι οι εργαζόμενοι αρκετών ειδικοτήτων στους OTA, που είναι ασφαλισμένοι στο IKA και όχι στο δημόσιο, είναι ήδη ενταγμένοι στον KBAE. Οι μόνιμοι εργατοϋπάλληλοι στους OTA δεν έθεσαν κανένα προωθημένο αίτημα. Aπλά, ζητούσαν και ζητούν να αρθεί μια χρόνια και κατάφορη αδικία σε βάρος τους. Oι εκπρόσωποι του υπουργείου Eσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Aποκέντρωσης (YEΣΔΔA), που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους των εργαζόμενων στους OTA κατά τη διάρκεια της απεργιακής κινητοποίησης, είχαν αρνηθεί, με την υπόδειξη της πολιτικής ηγεσίας, τη διατύπωση «ένταξη στα BAE σύμφωνα με τον KBAE του ΙΚΑ» και είχαν αντιπροτείνει τη διατύπωση «προς την κατεύθυνση του KBAE του ΙΚΑ». Oι γραφειοκράτες…

Αφού έτριξε τα δόντια με την απόφαση του υπουργείου Φυσικών Πόρων στις 18 Σεπτέμβρη να ανακαλέσει την περιβαλλοντική άδεια του στρατηγικού ενεργειακού προγράμματος Σαχαλίνη-2 (αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές επενδύσεις στον ενεργειακό τομέα παγκοσμίως και τη μεγαλύτερη στη Ρωσία), με στόχο να πιέσει την Shell (ελέγχει το 55% της επένδυσης με δύο ιαπωνικές εταιρίες να ελέγχουν το υπόλοιπο 45%) να δεχτεί τη συμμετοχή της Gasprom στο πρόγραμμα, αλλά και με την απόφαση του ίδιου υπουργείου να ξεκινήσει διαδικασίες ενάντια στη γαλλική Τοτάλ (ελέγχει το 50% της εκμετάλλευσης του πετρελαϊκού κοιτάσματος της Καρβάγκα), με την επίκληση παραβίασης της άδειας εκμετάλλευσης απ’ την Τοτάλ (πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε ανάκληση της άδειας), ο Ρώσος πρόεδρος Βλ. Πούτιν πέταξε το καρότο στους Ευρωπαίους «συμμάχους» του δηλώνοντας ότι δεν πρέπει να υπάρχει πανικός κι ότι οι φήμες για απόσυρση της άδειας απ’ την Τοτάλ είναι… υπερβολικές.   Αυτά δήλωσε στη συνάντηση που…

Θέλετε ένα δείγμα ευρωπαϊκού ρατσισμού; Πάρτε την Ελβετία. Μια χώρα με 350.000 μετανάστες (ανέρχονται στο 5% του πληθυσμού) που την Κυριακή 24 Σεπτέμβρη έκανε δημοψήφισμα πάνω στην αναθεώρηση των νόμων για το άσυλο και τη μετανάστευση. Ξέρετε τι ποσοστό συγκεντρώθηκε υπέρ των αντιμεταναστευτικών νόμων; 68%! Δηλαδή δύο στους τρεις Ελβετούς! Και στα 26 καντόνια της χώρας η πλειοψηφία είπε ναι στους ρατσιστικούς νόμους.   Τι προβλέπεται στη νέα νομοθεσία που από τον Δεκέμβρη του 2005 έχει εγκριθεί από το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο; Πρώτο, ότι αν μέσα σε 48 ώρες μετά τον έλεγχο ο μετανάστης δεν παρουσιάσει χαρτιά ταυτότητας ή κάποια «αξιόπιστη εξήγηση»(!), το άσυλο πάει στα σκουπίδια και ο ίδιος για απέλαση. Δεύτερο, διπλασιάζεται η προβλεπόμενη διάρκεια κράτησης για την εκτέλεση μιας απέλασης, ενώ αυτοί που δεν «πείθονται» να εγκαταλείψουν την Ελβετία μπορούν να περάσουν έως και δύο χρόνια πίσω από τα σίδερα (μην τους αδικούμε, όμως, οι φιλεύσπλαχνοι νομοθέτες προνόησαν…

Ζοφερές εκτιμήσεις για την προοπτική των επιχειρήσεων που διεξάγουν τα βρετανικά και τα νατοϊκά στρατεύματα στο Αφγανιστάν κάνουν Ρώσοι στρατηγοί, που ήταν επικεφαλής του καταστροφικού για τη Μόσχα πολέμου εναντίον των υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ Μουτζαχεντίν στη δεκαετία του ’80, σε γραπτή συνέντευξή τους στη βρετανική εφημερίδα «Σάντεϊ Τέλεγκραφ» (24/9/06). Υπενθυμίζουμε ότι το 1979 ο τότε Σοβιετικός στρατός εισέβαλε στο Αφγανιστάν για να υποστηρίξει τη φιλορώσικη κυβέρνηση. Γρήγορα όμως βρέθηκε αντιμέτωπος με τους Μουτζαχεντίν και ο πόλεμος αυτός κόστισε τη ζωή σε 15.000 στρατιώτες. Παρά την αριθμητική υπεροχή και τη στρατιωτική υπεροπλία, ο Σοβιετικός στρατός υπέστη ταπεινωτική ήττα και η Μόσχα αναγκάστηκε να αποσύρει 100.000 στρατιώτες μετά από μια δεκαετία.   Ο στρατηγός Ρουσλάν Αουσέφ, που είχε τραυματιστεί σ’ αυτό τον πόλεμο, προειδοποίησε: «Θα τραπείτε σε φυγή από κει. Πολλοί έχουν πολεμήσει στο Αφγανιστάν. Πρώτοι απ’ όλους πολέμησαν εκεί οι Βρετανοί το 19ο αιώνα. Αυτό που προκαλεί κατάπληξη σήμερα είναι…

Ολόκληρη σχεδόν τη νότια Σομαλία ελέγχουν πλέον οι μαχητές της Ενωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων μετά την κατάληψη της πόλης Κισμάγιο και όλου του νοτιότερου τμήματος της χώρας μέχρι τα σύνορα της Κένυας. Η πόλη Κισμάγιο είναι η τρίτη σε μέγεθος της χώρας, σημαντικό λιμάνι και εμπορικό κέντρο, 500 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Μογκαντίσου. Μόνο η πόλη Μπαϊντόα παραμένει υπό τον έλεγχο της προσωρινής κυβέρνησης, η οποία σχηματίστηκε το 2004 με την παρέμβαση του ΟΗΕ, με στόχο την αποκατάσταση της τάξης, χωρίς όμως να καταφέρει ποτέ να επεκτείνει την εξουσία της πέρα από τα όρια της Μπαϊντόα, που αποτελεί και την έδρα της.   Η πόλη Κισμάγιο πέρασε στα χέρια των ισλαμιστών μαχητών ειρηνικά στις 24 Σεπτεμβρίου, αφού ο ένας, ο οποίος ήταν και υπουργός Άμυνας της προσωρινής κυβέρνησης, από τους τέσσερις πολέμαρχους της συμμαχίας που είχαν μέχρι τότε υπό τον έλεγχό τους την πόλη, διέφυγε με τους άντρες του, και οι…

Βρετανοί στρατιώτες που υπηρετούσαν στο Ιράκ από το 3ο Τάγμα του Συντάγματος Γιορκσάιρ ανακρίνονται από τη Βασιλική στρατιωτική Αστυνομία, γιατί κατηγορούνται ότι εμπλέκονται σε δίκτυο που έκλεβε ελαφρά όπλα, τα πουλούσε στη μαύρη αγορά και αγόραζε κοκαϊνη, σύμφωνα με δημοσίευμα των «Σάντεϊ Τάιμς» (24/9/06). Ενας από τους πρώτους στρατιώτες που έχουν συλληφθεί κατηγορείται ότι συμμετείχε σε 6 τουλάχιστον υποθέσεις κλοπής όπλων και παράνομης εξαγωγής τους στη Γερμανία από το Ιράκ. Ένα μέρος από τα όπλα αυτά ανταλλάχθηκαν με 50 γραμμάρια κοκαϊνης, αξίας 2.500 στερλινών. Τα ναρκωτικά πωλούνταν σε άλλους βρετανούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στο Ιράκ.   Παρόλο που είναι γνωστό ότι η χρήση ναρκωτικών αυξάνεται συνεχώς στις γραμμές του βρετανικού στρατού, ιδιαίτερα μετά τη συμμετοχή στον πόλεμο του Αφγανιστάν και του Ιράκ, είναι η πρώτη φορά που υπάρχουν αποδείξεις ότι πουλιούνται κλεμμένα όπλα για να αγοράζονται ναρκωτικά.   Η χρήση ναρκωτικών στο βρετανικό στρατό έχει εξελιχθεί σε επιδημία επισημαίνουν οι…

800.000 λαού στα βομβαρδισμένα προάστια της Βηρυτού ήταν αρκετά για να κόψουν τα πόδια σ’ όλους αυτούς που θέλουν τον αφοπλισμό της Χεζμπολά. Η πορεία νίκης που κάλεσε η Χεζμπολά την Παρασκευή 22 Σεπτέμβρη ήταν πέρα από κάθε προηγούμενο κι ο Νασράλα, με τη δημοτικότητά του στα ύψη, ξεκαθάρισε για μια ακόμα φορά ότι η οργάνωση διαθέτει άλλες 20.000 ρουκέτες που θα τις χρησιμοποιήσει αν το Ισραήλ επιτεθεί ξανά.   Δυο μέρες μετά, η διαδήλωση που οργάνωσε ο Χριστιανός Φαλαγγίτης σφαγέας κατά τη διάρκεια του λιβανέζικου εμφύλιου Σαμίρ Γκεαγκέα, που αποφυλακίστηκε πέρσι μετά από 11 χρόνια στη φυλακή, φάνταζε μικροσκοπική, αν και ήταν μερικές χιλιάδες οι συγκεντρωμένοι που τον άκουσαν (για δεκάδες χιλιάδες αναφέρουν τα πρακτορεία, αλλά οι φωτογραφίες δεν φαίνεται να τα επιβεβαιώνουν).   Το ζήτημα είναι ότι ο αφοπλισμός της Χεζμπολά είναι πλέον αδύνατος. Αυτό επιβεβαιώνεται από χίλιες πλευρές και γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο κάθε μέρα που περνά.…

Δολοφονούν οι Σιωνιστές – Συνεχίζεται η Αντίσταση Κατέρρευσε πριν καν σχηματιστεί η περιβόητη κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» στην Παλαιστίνη. Ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς ανέβαλε επ’ αόριστο τη συνάντηση που θα είχε με τον Παλαιστίνιο πρωθυπουργό Ισμαήλ Χανίγια στη Γάζα γι’ αυτό το θέμα και έτσι η συμφωνία που είχε επιτευχθεί μεταξύ τους δεν υφίσταται πλέον. Ο Αμπάς ενέδωσε, όπως ήταν φυσικό, στις αμερικάνικες πιέσεις, θέτοντας σαν όρο να αναγνωρίσει η Χαμάς το Ισραήλ και να δεσμευτεί από τις προηγούμενες «ειρηνευτικές» συμφωνίες. Αυτό όμως δεν ήταν δυνατό να το κάνει η Χαμάς, γιατί θα σήμαινε το πολιτικό της τέλος. Ηδη ο Χανίγια είχε κάνει πολλές υποχωρήσεις, αφήνοντας στον Αμπάς το πάνω χέρι στις «ειρηνευτικές» πρωτοβουλίες με τους Σιωνιστές και αναγνωρίζοντας κυρίαρχο ρόλο στην ΟΑΠ που ελέγχεται απ’ τον Αμπάς. Οποιαδήποτε επιπλέον υποχώρηση θα ήταν πολιτική αυτοκτονία για τη Χαμάς, τη στιγμή μάλιστα που το Ισραήλ δεν δέχεται ούτε καν…

Αντόνιο Κανάλες, Αϊντα Γκόμες και Σάρα Μπάρας, τα τρία μεγαλύτερα ονόματα του σύγχρονου ισπανικού χορού, παρελαύνουν σ’ αυτό το έξοχο πανόραμα χορών της Ιβηρικής Χερσονήσου. Η ταινία βασίζεται στην ομώνυμη κλασική σουίτα για πιάνο, του μεγάλου Ισπανού συνθέτη των αρχών του αιώνα Ισαάκ Αλμπένιθ. Στις χορογραφίες αναμιγνύονται το φλαμένκο, ο κλασικός και ο μοντέρνος χορός, σε μια εντυπωσιακή παράσταση, μπροστά στην οποία ωχριούν ανάλογα ζωντανά θεάματα του Ηρώδειου. Ελένη Σταματίου

Ενας εικοσιεξάχρονος γεωργιανής καταγωγής σκηνοθέτης δημιουργεί αίσθηση με την πρώτη κιόλας ταινία του. Το θέμα της φέρνει στο νου τα «Μάτια ερμητικά κλειστά» του Στ. Κιούμπρικ, τουλάχιστον κατά το μέρος όπου αποκαλύπτεται ένας εκφυλισμένος μυστικός κόσμος που διασκεδάζει με το θάνατο ανθρώπων. Κεντρικός ήρωας είναι ένας νεαρός Γεωργιανός μετανάστης, η προσπάθεια του οποίου να ξεφύγει από τη φτώχεια θα τον οδηγήσει σε μια σκοτεινή περιπέτεια. Πέρα από το προκλητικό θέμα της, στο οποίο ο σκηνοθέτης θα μπορούσε να δώσει μεγαλύτερο βάθος, το ενδιάφερον σ’ αυτή την ταινία είναι η ακριβής, λιτή, ατμοσφαιρική σκηνοθεσία και η εξαιρετική ασπρόμαυρη φωτογραφία της. Ελένη Σταματίου

♦ Με ομόφωνη απόφασή του το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων αποφάσισε την έγκριση της τροποποίησης του μνημονίου συνεργασίας με τον Ερασιτέχνη και την ΠΑΕ Παναθηναϊκός και πλέον ο δρόμος για την κατασκευή του νέου γηπέδου των πρασίνων στο Βοτανικό έχει ανοίξει διάπλατα. Η θέση της στήλης, παρά τα φιλο-παναθηναϊκά της αισθήματα, είναι ότι η συγκεκριμένη «συνεργασία» είναι ένα ακόμη σκάνδαλο, μέσω του οποίου δίνεται σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις δημόσια περιουσία με χαριστικούς όρους. Σε παλιότερο φύλλο είχαμε γράψει αναλυτικά για τους όρους της παραχώρησης και αυτό που θέλουμε να σχολιάσουμε είναι η ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Ομόφωνη απόφαση σημαίνει συμφωνία και από τις παρατάξεις του Περισσού και του Συνασπισμού στο Δήμο. Τι έγινε συναγωνιστές; Επαψε ο Παναθηναϊκός να είναι καπιταλιστική επιχείρηση ή αλλάξατε άποψη για τον επαγγελματικό αθλητισμό; Ρητορικό το ερώτημα, γιατί η απάντηση βρίσκεται αλλού. Προεκλογική περίοδο έχουμε, με το ντουφέκι κυνηγάτε την ψήφο (τα γκάλοπ δεν αφήνουν περιθώρια…

Και τέταρτος μάρτυρας επιβεβαιώνει το άλλοθι του Χριστόδουλου Ξηρού για την ημέρα της εκτέλεσης Μομφεράτου από τη 17Ν. Ο Γιώργος Ανδρέου, Ικαριώτης, μέλος της ΟΜΛΕ από την πρίοδο της δικτατορίας, βρέθηκε στον ίδιο πολιτικό χώρο με το Χριστόδουλο στη μεταπολίτευση, «χώρισαν τα τσανάκια τους» αργότερα (ο Χριστόδουλος στο ΚΚΕ μ-λ, ο Ανδρέου στο Μ-Λ ΚΚΕ), αλλά συνέχισαν να κάνουν παρέα και λόγω πολιτικής συγγένειας και λόγω κοινής δραστηριοποίησής τους στο σύλλογο των Ικαριωτών. Τη μέρα της εκτέλεσης του Μομφεράτου ο Ανδρέου πήγε στο ικαριώτικο καφενείο της Φειδίου κατά τις 6 το απόγευμα (είχε φως ακόμα). Αράδιασε πολλά ονόματα ανθρώπων που βρήκε εκεί, μεταξύ των οποίων ο Χριστόδουλος και ο Λεωνίδας ο Πυρούδης, που έπαιζαν τάβλι. Κάποια στιγμή, αργότερα –είχε νυχτώσει- βγήκε να πάρει τσιγάρα και είδε τους ΟΝΝΕΔίτες μαζεμένους έξω από τα γραφεία της «Απογευματινής» στον ίδιο δρόμο να φωνάζουν συνθήματα: «Το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει», «Αλήτη, προδότη, Σκουλαρίκη». Ενας…

«Στα ξωκλήσια, όπου υπάρχουν οι ζωγραφιές των αγίων, θα ‘πρεπε να μπει κι ο Μήτσος». Μ’ αυτή τη φράση έκλεισε την κατάθεσή του στην Αντιτρομοκρατική ο ωρολογοποιός Κυριάκος Καββαθάς, όταν ο ασφαλίτης τον ρώτησε πώς θα περιέγραφε το φίλο του Δ. Κουφοντίνα. «70 άτομα λέτε τα ίδια και τα ίδια», έκλεισε την κουβέντα ο ασφαλίτης. Ο Κ. Καββαθάς μετέφερε το διάλογο στο δικαστήριο, όπου ήρθε να καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης της Αγγελικής Σωτηροπούλου. Ηρθε να μιλήσει για «την Κικίτσα και το Μήτσο». Τα παιδιά που γνώρισε στα Βριλήσσια, όπου υπήρξαν γείτονες για τρία χρόνια και συνδέθηκαν με φιλία ζωής. Εκλαιγα, έβλεπα εφιάλτες εκείνη την περίοδο, είπε ο μάρτυρας. Η λύτρωση ήρθε όταν πήρα ένα τηλεφώνημα και με κάλεσαν στην Ασφάλεια εκ μέρος του κ. Διώτη. Πήγα αμέσως και είπα αυτά που είχα μέσα μου. Ο Κ. Καββαθάς μίλησε για τους φίλους του, για τη λιτή ζωή τους, για τη δουλειά…

Αθλιότητας, μεροληψίας και προκατάληψης συνέχεια. Εκτός ορίων η κατάσταση πια. Δεν τηρούνται ούτε τα ελάχιστα προσχήματα. Σειρά (και πάλι) είχαν οι μάρτυρες υπεράσπισης του Χρ. Ξηρού. Ο αρχιτέκτων Α. Γανωτής, φίλος και συνεργάτης του Χριστόδουλου από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 μέχρι τη σύλληψή του, καταθέτει ότι είναι αυτός που τον σύστησε για μια δύσκολη δουλειά ξυλουργικής στο Κολωνάκι, στην Ομήρου. Ηταν ένα μεγάλο οροφοδιαμέρισμα, ιδιοκτησίας του αντιπροσώπου της Gillette στην Ελλάδα, και ο ιδιοκτήτης του ήθελε τα κουφώματα να γίνουν ακριβή αντίγραφα των παλιών, της δεκαετίας του ’30. Χρειαζόταν όχι ένας ξυλουργός βιομηχανικής εργασίας, αλλά ένας ειδικός τεχνίτης, που θα δούλευε περίπου σαν γλύπτης. Ο Χριστόδουλος δεν είχε μηχανήματα για μια τόσο μεγάλη παραγωγή. Συμφώνησε να πάρει τη δουλειά (προϋπολογισμός ή 8 ή 10 εκατομμύρια δρχ. – ο μάρτυρας δε θυμόταν ακριβώς). Με την προκαταβολή των 2 εκατ. δρχ. αγόρασε ξυλεία και δυο μηχανήματα μεταχειρισμένα. Μια μεγάλη κορδέλα…

Ανθρωπος χαμηλών τόνων, συγκροτημένη προσωπικότητα, τρυφερός ως σύζυγος, καλός πατέρας. Και έντονα πολιτικοποιημένος, δραστήριος. Το πορτρέτο του Ηρακλή Κωστάρη, διά στόματος της συζύγου του Ιωάννας, η οποία εν κατακλείδι δήλωσε «περήφανη που είναι ο πατέρας των παιδιών μου». Και απόλυτα πεπεισμένη ότι ο σύζυγός της δεν είχε καμιά σχέση με όσα τον κατηγορούν. «Στα 14 χρόνια που είμασταν μαζί, δε μπορεί, κάτι θα είχα αντιληφθεί, αν έκανε διπλή ζωή». Κι ύστερα, η περιγραφή του Γολγοθά της οικογένειάς τους. Η φρίκη της σύλληψης, ο κατακλυσμός των τρομοσεναρίων, η λάσπη, η απαξίωση, το σοκ του κατηγορητήριου με το κατεβατό των 22 κατηγοριών. Και το τρέξιμο για την αναζήτηση άλλοθι. Τιτάνιο έργο, διότι δε μπορεί κανείς να κρατάει βιβλίο για κάθε μέρα της ζωής του. Πρέπει να έχουν συμβεί συγκλονιστικά γεγονότα για να θυμάται κανείς πού ήταν μια συγκεκριμένη μέρα πριν χρόνια. Ευτυχώς βρέθηκαν και άνθρωποι που βοήθησαν. Οπως ο φίλος του Ηρακλή,…

Ξεπέρασε κάθε όριο η εισαγγελική έδρα, κατά τη διαδικασία εξέτασης των μαρτύρων υπεράσπισης του Διονύση Γεωργιάδη. Η καθιερωμένη αμφισβήτηση των μαρτύρων υπεράσπισης και η προσπάθεια να αναγορευτούν, εμμέσως πλην σαφώς, σε ψευδομάρτυρες, αυτή τη φορά πήρε τη μορφή ανοιχτής καταγγελίας. «Δεν με πείθετε, σας το λέω, δεν πείθομαι» είπε η εισαγγελέας κατάμουτρα στον πατέρα του Διονύση, παραβιάζοντας ευθέως τη δικονομία η οποία επιβάλλει στο δικαστή και τον εισαγγελέα να παραμένουν απαθείς και ουδέτεροι. Δυο φορές απευθύνθηκε στον πρόεδρο ο συνήγορος υπεράσπισης Γ. Ζησιμόπουλος, ρωτώντας αν αυτή η δήλωση της εισαγγελέα στέκει δικονομικά, και απάντηση δεν πήρε. Ο πρόεδρος, που δικονομικά ήταν υποχρεωμένος να επαναφέρει την εισαγγελέα στην τάξη, υπενθυμίζοντάς της το καθήκον που έχει, έκανε πως δεν άκουσε. Και ενώ την άκουσε να επαναλαμβάνει συνεχώς «δεν είναι πειστικός, κύριε» (απευθυνόμενη στο συνήγορο), και πάλι δεν έκανε τίποτα. Η οργισμένη αντίδραση ήρθε λίγο από τον Δ. Κουφοντίνα και τον Χρ. Ξηρό,…

Για τα τεκταινόμενα στο έκτακτο τρομοδικείο του Κορυδαλλού και πάλι ο λόγος. Είμαστε αναγκασμένοι να εστιάζουμε σε σημεία της διαδικασίας, γιατί δυστυχώς οι στρόφιγγες της δημοσιότητας έχουν κλείσει και σε μας, στις μικρές μας δυνάμεις, πέφτει όλο το βάρος της ενημέρωσης. Εχουμε και άλλη φορά σημειώσει, ότι σ’ αυτή τη δίκη έχουμε ουσιαστικά δυο δίκες στη συσκευασία της μιας. Από τη μια είναι ο Δ. Κουφοντίνας, που δίνει μια καθαρά πολιτική μάχη, αδιαφορώντας για τις ποινικές πτυχές και ασχολούμενος μ’ αυτές μόνο όταν χρειάζεται να βοηθήσει συγκατηγορούμενούς του. Από την άλλη είναι οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι, με πολιτική στάση -άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο-, αλλά με κύριο μέλημα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους από κατηγορίες είτε εντελώς ανυπόστατες είτε παραφουσκωμένες. Οπως καταλαβαίνετε, γι’ αυτούς έχει μεγάλη σημασία η οργάνωση της υπεράσπισής τους με τη συγκέντρωση αποδεικτικού υλικού, αφού εκ των πραγμάτων το τεκμήριο αθωότητας γι’ αυτούς έχει καταργηθεί και πρέπει οι ίδιοι…

♦ Αμπάς, μην ενδώσεις στους όρους των Αμερικάνων (Διαδήλωση οπαδών της Χαμάς) Ολες οι αγωνίες, οι δυσκολίες, οι παλινδρομήσεις σ’ ένα σύνθημα. Κινήσεις τακτικής ή νέες αυταπάτες; Από πότε οι κινήσεις τακτικής μπορούν να σπέρνουν φρούδες ελπίδες; Από πότε μπορούν να σηκώνουν σύννεφα καπνού; Από πότε μετατρέπουν τα δεδομένα σε ενδεχόμενα; Γιατί είναι δεδομένο, από την πείρα, από τις θέσεις του, από τις διακηρύξεις του, από την πρακτική του, ότι ο Αμπάς είναι από χέρι ενδοτικός. Οπως είναι δεδομένο ότι οι Αμερικάνοι θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να επιβάλουν την ιμπεριαλιστική τακτική τους. Το σύνθημα διατυπώνει μια αναμφισβήτητη αλήθεια και συσκοτίζει μια άλλη. Η λύση όμως εξακολουθεί να είναι ζωντανή και παρούσα. Είναι η εξέγερση,ο αγώνας που δε λέει να καταλαγιάσει. Που ζορίζει άγρια τους ιμπεριαλιστές. Που στριμώχνει τους καταπατητές. Που δυσκολεύει. Πολύ τους ενδοτικούς. ♦ Απεργία από 18/9 – Στηρίζουμε τον αγώνα για δημόσια δωρεάν παιδεία και αξιοπρεπή εργασία …

Ελα (Κουμ)πάρε με, πάρε με… Τα ευγενή φυσικά η ευγένεια ακολουθάει· Ετσι στέκει πιο πρέπια στο δικό μας το στήθος, Οπου μια γεννοβόλα νοιώθω δύναμη να ορμάη· Κι’ αν και λένε το γένος ταπεινό μιας πληβείας, Τα παιδιά μου τα λιόκαλα χαίρουμαι ομπρός μου Και τα πλήθια μαστάρια ανοίω στο λαίμαργο πλήθος· Ετσι πλούσιος σ’ ευγένεια ξεπερνάει ο μαστός μου Την ωριόπλουμη κλίνη της καλής Πατρικίας. (Μάρκος Αυγέρης: Το τραγούδι της πληβείας Περιοδικό ΗΓΗΣΩ – Ιούλης 1907 τ. 2) ♦ Ενδιαφέρον το κυβερνητικό πρόγραμμα (ένδεια-φέρον). «Πολλοί στην αριστερά στραβομουτσουνιάζουν όταν επισημαίνοντας τη δυνατότητα αντίστασης και νίκης απέναντι στον ισχυρό χρησιμοποιείς ως παράδειγμα το Ιράκ ή πια και το Λίβανο. Τι δουλειά έχουμε με τους Χεζμπολάδες; Ρωτούν υποτιμητικά. Ξεχνούν (όπως έκαναν πάντα) ότι η ιστορία δεν κινείται με τον τρόπο που θέλουμε ή σχεδιάζουμε. Ξεχνούν ότι οργανώσεις όπως η Χεζμπολά κάνουν τη δουλειά που έπρεπε να κάνει η αριστερά τόσο στον…

Αγαπητά μου παιδιά Περάσαμε ακροπατώντας στα άσβεστα χνάρια τους, με «τη σκούφια μας λεβέντικα, στραβά». Κλείνοντας τα μάτια, κλίνοντας την κεφαλή όχι επί δεξιά αλλά επιδέξια επ’ αριστερά, προς τις στρατιές των εξουθενωμένων που σαν κύματα έρχονται και ξανάρχονται από τ’ ανοιχτά της Ιστορίας. Πτώματα, σακατεμένα κορμιά, λοβοτομημένα μυαλά, αγωνίες, συνθηκολογήσεις, πίκρα, ήττες και συμβιβασμοί συνθέτουν τη δική μας εξέδρα των επισήμων. Πρόκειται για αλητεία. Η Ιστορία επιχειρείται να ξαναγραφεί χλευαστικά, παραχώνοντας τύμβους αίματος και υψώνοντας μνημεία αήθειας, ακριβώς όπως υψώθηκαν οι χριστιανικοί ναοί πάνω σε συντρίμμια της αρχαίας πίστης. ‘Η όπως παραχώθηκαν τ’ αρχαία του Μαραθώνα ελέω ολυμπιάδας, την ώρα που το ΥΠ.ΠΟ. προσπαθούσε να πείσει εαυτόν και αλλήλους ότι η μάχη του Μαραθώνα έγινε στη θάλασσα όπου ετάφησαν και οι νεκροί της! Ποιος θ’ αντιδράσει, ποιος θ’ αντικρούσει, ποιος θα βάλει φρένο στην θεσμοθετημένη ασυδοσία και αγυρτεία; «Κατάργησαν τα μάτια τους, τυφλοί» που λέει κι ο ποιητής. Λίγοι…