Για μια ακόμη φορά αποδείχτηκε πως ό,τι έχει να κάνει με την κοινωνική ασφάλιση είναι κορυφαίο θέμα. Θυμηθείτε: ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι βγήκαν στους δρόμους όλους των πόλεων ενάντια στο νομοσχέδιο Γιαννίτση, αναγκάζοντας την κυβέρνηση Σημίτη σε αναδίπλωση. Και τώρα, δυο μήνες μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των ομολόγων, τίποτα δεν μπορεί να το εκτοπίσει από την πρώτη θέση της επικαιρότητας. Μετρήστε γεγονότα που η μιντιακή βουλιμία θα τα έβαζε στην πρώτη θέση εκτοπίζοντας τη συζήτηση για τα ομόλογα: σύγκρουση οπαδών με ένα νεκρό στην Παιανία, ναυάγιο Sea Diamond στη Σαντορίνη, σεισμός στην Αιτωλοακαρνανία, εξέγερση σε όλες σχεδόν τις φυλακές. Προσπάθησε η κυβέρνηση να κάνει κάποιο απ’ αυτά τα γεγονότα να «καταπιεί» το σκάνδαλο των ομολόγων, πλην όμως αυτό επιμένει να κρατά την πρώτη θέση της επικαιρότητας. Η τελευταία προσπάθεια της κυβέρνησης (που αν ευοδωθεί μάλλον θα συνοδευτεί και από το ξωπέταγμα του «αποσυνάγωγου» Τσιτουρίδη, που του φέρονται λες και…
Συντάκτης: Eksegersi.gr
Μια ανακοίνωση της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών την περασμένη Τετάρτη ήταν «όλα τα λεφτά», αλλά πέρασε σχεδόν στο ντούκου (για ευνόητους λόγους). Τα δομημένα ομόλογα -έλεγε- είναι η καλύτερη επένδυση για επενδυτές όπως τα ασφαλιστικά ταμεία, που πρέπει να κάνουν μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Γιατί στο τέλος της επένδυσης το αρχικό κεφάλαιο είναι εγγυημένο! Τι είπαν οι τεράστιοι; Οτι τα Ταμεία πρέπει να βάζουν τα αποθεματικά τους στα δομημένα ομόλογα, ώστε μετά από 10, 20, 30, ακόμα και 40 χρόνια να ξέρουν ότι θα πάρουν το αρχικό τους κεφάλαιο. Κι ας έχουν στο μεταξύ χάσει τους τόκους οι οποίοι θα έχουν καταλήξει σε άλλα χρηματοκιβώτια. Πέρα από το απροκάλυπτο φτύσιμο, υπάρχει σ’ αυτή την ανακοίνωση και μια άλλη διάσταση, που είναι κυρίαρχη στο δημόσιο λόγο των ημερών. Ολοι αντιμετωπίζουν τα ασφαλιστικά ταμεία σαν επενδυτές. Λες και ο ρόλος τους είναι να μαζεύουν λεφτά και να τα επενδύουν με κάποιο τρόπο. Λες και…
Κοινοβουλευτικός κρετινισμός ή νίκη της αστικής «δημοκρατίας», όπως κι αν ονομάσει κανείς το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία, το σίγουρο είναι ότι αυτό το αποτέλεσμα αποτελεί μια πύρρειο νίκη του αστικού κοινοβουλευτισμού στη χώρα. Λέμε πύρρειο νίκη, γιατί η πρωτοφανής μαζική συμμετοχή (84,6%), που είχε να σημειωθεί απ’ τις προεδρικές εκλογές του 1965, δεν πρόκειται να σώσει τη γαλλική κεφαλαιοκρατία ούτε απ’ τα νεολαιίστικα ξεσπάσματα του μέλλοντος κατά της ελαστικής εργασίας (όπως αυτό ενάντια στο «συμβόλαιο πρώτης πρόσληψης») ούτε κι απ’ την οργή των γόνων των μεταναστών των παρισινών προαστίων, οι σπίθες της οποίας συνεχίζουν να σιγοκαίνε ακόμα και σήμερα. Η ταξική πάλη σίγουρα δεν τερματίζεται με το αποτέλεσμα των οποιωνδήποτε προεδρικών εκλογών. Αυτό το γεγονός όμως δε μπορεί να το επικαλεστεί κανείς για να κλείσει τα μάτια του στη ζοφερή πραγματικότητα. Αν οι εκλογές αποτελούν «το δείκτη ωριμότητας της εργατικής τάξης» (κατά τον Ενγκελς),…
Το τρίτο μέτωπο του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» αποτελεί πλέον η Σομαλία, όπου συνεχίζονται για δεύτερη βδομάδα σφοδρές μάχες για τον έλεγχο της πρωτεύουσας ανάμεσα στα αιθιοπικά και τα λιγοστά κυβερνητικά στρατεύματα και τους Ισλαμιστές αντάρτες. Καταιγιστικά πυρά πυροβολικού και όλμων έχουν μετατρέψει σε πεδίο μάχης ολόκληρο το Μογκαντίσου, με αποτέλεσμα το θάνατο τις τελευταίες μέρες τουλάχιστον 350 και τον τραυματισμό εκατοντάδων πολιτών. Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη χειρότερη ανθρωπιστική καταστροφή στην πρόσφατη ιστορία της. Περισσότεροι από 320.000 από τα 2 εκατομμύρια του πληθυσμού της σομαλικής πρωτεύουσας την έχουν εγκαταλείψει για να γλυτώσουν και στα νοσοκομεία δεν υπάρχουν κρεβάτια, ούτε αρκετοί επίδεσμοι για τους τραυματίες, ενώ τα φάρμακα εξαντλούνται. Οι δυνάμεις του αιθιοπικού στρατού, που κατάφεραν, ενεργώντας ως μακρύ χέρι του Λευκού Οίκου, σε ελάχιστο χρόνο, σχεδόν αναίμακτα, να απομακρύνουν από την έξουσία την Ενωση Ισλαμικών Δικαστηρίων, έχουν παγιδευτεί σε μια αναμέτρηση από την οποία είναι άγνωστο πότε…
Ραγδαίες είναι οι πολιτικές εξελίξεις στον Ισημερινό, μετά από τη συντριπτική νίκη της πρότασης για συνταγματική αλλαγή από τον νεοεκλεγμένο πρόεδρο Ραφαέλ Κορέα με πάνω από 80% στο δημοψήφισμα που διεξάχθηκε την προηγούμενη βδομάδα. Ετσι, μετά από τη σκληρή γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Κορέα για το Κογκρέσο, αλλά και την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο την προηγούμενη βδομάδα, 11 δεξιοί βουλευτές την έκαναν για Κολομβία όπου ζήτησαν πολιτικό άσυλο. Οι 11 ανήκουν στην ομάδα των 24 στους οποίους ασκήθηκε δίωξη για «ανταρσία» και εναντίον τους εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης για «προδοσία» εφόσον αρνούνται να αναγνωρίσουν το δημοψήφισμα. Την περασμένη Δευτέρα, το ανώτατο δικαστήριο της χώρας δικαίωσε τους πάνω από 50 βουλευτές που είχε απολύσει ο Κορέα πριν από ένα μήνα (τμήμα των οποίων ήταν και οι 24 που αναφέραμε παραπάνω) και τους αποκατέστησε. Αλλά την επομένη απολύθηκαν 9 ανώτατοι δικαστές και άλλο δικαστήριο αποφάσισε τη δίωξη των 24 βουλευτών.…
Μετά τον αρχηγό της Υπηρεσίας Πληροφοριών, τον αρχηγό Στρατού, κυβερνητικούς αξιωματούχους και στενούς πολιτικούς του συμμάχους, από τους οποίους οχτώ έχουν προφυλακιστεί στην αρχή της χρονιάς, άλλοι καταζητούνται και άλλοι ανακρίνονται, ο ίδιος ο Κολομβιανός πρόεδρος και η οικογένειά του φέρονται να εμπλέκονται στο παραστρατιωτικό σκάνδαλο. Στις 17 Απριλίου, ο γερουσιαστής της αντιπολίτευσης Γκουστάβο Πέτρο, ο οποίος έκανε τις πρώτες καταγγελίες για τη συνεργασία και τις στενές σχέσεις ανάμεσα σε πολιτικούς και κυβερνητικούς παράγοντες και τα αποσπάσματα θανάτου, κατήγγειλε ότι δύο φάρμες ιδιοκτησίας της οικογένειας του Κολομβιανού προέδρου Αλβάρο Ουρίμπε χρησιμοποιούνταν για τις συναντήσεις των αρχηγών των αποσπασμάτων θανάτου στη δεκαετία του ’90. Και για να μην αφήσει αμφιβολίες παρουσίασε μια φωτογραφία που δείχνει έναν από τους αδελφούς του Κολομβιανού προέδρου παρέα με τον μεγαλέμπορο ναρκωτικών Fabio Ochoa, ο οποίος εκδόθηκε στις ΗΠΑ το 2001. Κατήγγειλε επίσης ότι ο Αλβάρο Ουρίμπε κατά τη διάρκεια της τριετούς θητείας του (1994…
Λίγες μέρες μετά την αποκάλυψη του αμερικάνικου σχεδίου για τη δημιουργία «περιφραγμένων κοινοτήτων» στη Βαγδάτη άρχισε η εφαρμογή του από τη σουνιτική συνοικία Αντχαμίγια και θα ακολουθήσουν τουλάχιστον άλλες πέντε σουνιτικές συνοικίες. Από την περασμένη βδομάδα, ο αμερικάνικος στρατός άρχισε να σηκώνει ένα τείχος μήκους 3 μιλίων, τοποθετώντας το ένα δίπλα στο άλλο τσιμεντένια μπλόκα ύψους 3,5 μέτρων και βάρους 6.3 τόνων, για να διαχωρίσει την παλιά αυτή σουνιτική συνοικία της ανατολικής Βαγδάτης από το σιιτικό περίγυρο και να περιορίσει υποτίθεται τη βία εμποδίζοντας την είσοδο των σιιτικών αποσπασμάτων θανάτου και την ελεύθερη μετακίνηση των Σουνιτών ανταρτών στην περιοχή της Βαγδάτης. Ομως οι ισχυρισμοί των κατακτητών δεν πείθουν τον τοπικό πληθυσμό, που βλέπει να εγκλωβίζεται μέσα σε μια φυλακή, που θα τον απομονώσει από την υπόλοιπη πόλη, θα ενισχύσει το διχασμό και το ρατσισμό, θα κάνει την καθημερινή ζωή του πολύ πιο δύσκολη, ενώ θα συνεισφέρει ελάχιστα έως καθόλου…
Η συνέχιση των ισραηλινών επιδρομών στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, που εντάθηκαν το περασμένο Σαββατοκύριακο (με 9 νεκρούς Παλαιστίνιους σε τέσσερις τουλάχιστον επιδρομές στη Δυτική Οχθη και τη Λωρίδα της Γάζας) ήταν επόμενο να θρυμματίσει την έτσι κι αλλιώς εύθραυστη εκεχειρία στην οποία είχε δεσμευτεί η Χαμάς. Σε ανακοίνωσή της η ένοπλη πτέρυγα της Χαμάς, οι Ταξιαρχίες Ιζ Εντίν Αλ Κασάμ, δήλωσε ότι δε δεσμεύεται πλέον από την εκεχειρία που είχε κηρύξει πέντε μήνες πριν, χρεώνοντας αποκλειστικά την ευθύνη στους Σιωνιστές που συνεχίζουν το δολοφονικό τους έργο. Την Τρίτη, οι ταξιαρχίες Ιζ Εντίν Αλ Κασάμ εκτόξευσαν 30 ρουκέτες και 61 όλμους στο Ισραήλ, χωρίς να αναφερθούν απώλειες από ισραηλινής πλευράς. Παρολαυτά, οι Σιωνιστές άρχισαν να ανησυχούν και να εκνευρίζονται απειλώντας ότι θα εισβάλουν στη Λωρίδα της Γάζας για να σταματήσουν τις επιθέσεις, ενώ σε ένα κρεσέντο φασισμού ο ισραηλινός υπουργός Υποδομών Μπενιαμίν Μπεν Ελιέζερ απείλησε ότι το Ισραήλ θα απαγάγει τον…
Ενδιαφέρουσες στιγμές υπόσχεται να προσφέρει η μεταφορά ταινιών του Φεστιβάλ Βερολίνου στην Αθήνα υπό την αιγίδα αρμοδίων φορέων των δύο χωρών από τις 19 μέχρι 26 Απρίλη. Ταινίες από την Ιταλία, το Κιργιζιστάν, τη Βραζιλία, τον Καναδά, το Λίβανο, την Παλαιστίνη, Κορέα, Ταϊβάν, Κουρδιστάν, Νιγηρία, Γερμανία ανοίγουν αν μη τι άλλο πολλά παράθυρα στον σύγχρονο κόσμο. Υπάρχει και ένα αφιέρωμα στο αμερικάνο σκηνοθέτη Αρθουρ Πεν, ενώ η πιο αναμενόμενη ίσως ταινία, αυτή του Χαλ Χάρτλεϊ «Fay Grim» έχει ήδη προβληθεί σε μεταμεσονύχτια προβολή στο «Μικρόκοσμο». Ελένη Σταματίου
Μεταφορά του πασίγνωστου βιβλίου του Ντ. Χ. Λόρενς στη μεγάλη οθόνη. Συνεπικουρούσης μιας έξοχης, οργιαστικής φύσης η Κονστάνς Τσάτερλι δραπετεύει από το νεκρό γάμο της και ξαναγεννιέται στην αγκαλιά ενός επιστάτη αγρών. Ομως, όπως σχεδόν πάντα συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις, το βιβλίο υπερτερεί της κινηματογραφικής αφήγησης. Αν και η Φεράν διηγείται με ζωντανά χρώματα την τελετουργία της φύσης και του έρωτα, υπολείπεται στην αυθεντική περιγραφή των ενστίκτων και του πάθους με αποτέλεσμα μια ταινία κάπως ακαδημαϊκή και υποτονική. Ελένη Σταματίου
Η ταινία ασχολείται με την άγνωστη δεκαετία της ζωής του κλασικού θεατρικού συγγραφέα, όταν κυνηγημένος από χρέη που του επισώρευσε η θεατρική του δραστηριότητα «περιπλανήθηκε» για κάποια χρόνια, τα οποία εικάζεται ότι συνέβαλαν στη δημιουργική του άνθιση και την μετέπειτα καταξίωσή του. Είναι λογικό στην ταινία να εμπλέκονται μυθοπλασία και υποθέσεις, θυμίζοντας λιγάκι τον «Ερωτευμένο Σέξπιρ», όμως το εγχείρημα αναδεικνύει την παθιασμένη ιδιοσυγκρασία και το ταλέντο ενός από τους πιο γνήσιους εκπροσώπους του γαλλικού πνεύματος. Μ’ αυτή την ταινία-φόρο τιμής σ’ ένα μεγάλο των γραμμάτων οι Γάλλοι αποδεικνύουν ότι ξέρουν να τιμούν την ιστορία τους. Ελένη Σταματίου
Δυο ντοκιμαντερίστριες παρακολουθούν το γυναικείο μουσικό συγκρότημα Dixie Chicks στη διάρκεια τριών χρόνων: από το 2003, που η τραγουδίστρια των Dixie Chicks, Νάταλι Μέινς, δήλωσε στο Λονδίνο ότι «ντρέπονται που ο Πρόεδρος Μπους κατάγεται και αυτός από το Τέξας», μέχρι το 2006 που το γκρουπ δικαιώνεται πολιτικά και όχι μόνο. Η δήλωση αυτή από το μέλος ενός συγκροτήματος κάντρι, που εξέφραζε τον ακραιφνή πατριωτικό νότο, ενεργοποίησε αμέσως τα φασιστικά αντανακλαστικά μιας συντηρητικής καθυστερημένης κοινωνίας που συν τοις άλλοις εκείνη την εποχή ζούσε με την προσδοκία μιας εύκολης και επιβλητικής νίκης στο Ιράκ. Τα τραγούδια τους μποϊκοταρίστηκαν από τα ΜΜΕ, οι δίσκοι τους καίγονταν δημόσια, ενώ απειλές εκτοξεύτηκαν κατά της ζωής τους. Ο Μπους έκανε δηλώσεις ενώ τηλεεισαγγελείς καλούσαν σε άσκηση βίας εναντίον τους. Οι τρεις κατά βάση εντελώς απολίτικες γυναίκες αναγκάστηκαν έκπληκτες να αναδιπλωθούν. Δέσμιες της ζωής και των χορηγών τους (Lipton κ.λπ.) αναζητούν τρόπο να σώσουν την καριέρα…
Ως γνωστόν, η στήλη απεχθάνεται τις ταινίες τρόμου και το ηλίθιο μεταφυσικό τους υπόβαθρο κι έτσι ο μόνος λόγος που αποφάσισε να «χάσει» τον καιρό της στη δημοσιογραφική προβολή του «Host» ήταν «η πολιτική» εισαγωγή της ταινίας: Τον Φεβρουάριο του 2000, σε μια αμερικάνικη στρατιωτική βάση της Σεούλ, ο αξιωματικός Mc Farland διέταξε, παρά τις αυστηρές απαγορεύσεις, την απόρριψη μεγάλης ποσότητας φορμαλδεΰδης στο αποχετευτικό σύστημα της πόλης, που καταλήγει στον ποταμό Χαν. Εννοείται, ότι μεγάλος πολιτικός σάλος συγκλόνισε την τότε κυβέρνηση. Από το σημείο αυτό και μετά αρχίζει η μυθοπλασία: Εξι χρόνια αργότερα, ένα μεταλλαγμένο αμφίβιο σαρκοβόρο τέρας εμφανίζεται στο ποταμό Χαν και τα κάνει όλα μαλλιά κουβάρια. Στη διάρκεια των δύο ωρών που ακολουθούν θα τα δείτε όλα: σάτιρα που σπάει κόκαλα, την κυβέρνηση της Κορέας σε ρόλο πιο τρομακτικό και απ’ αυτόν του τέρατος, τρομοκρατία εναντίον όσων δεν τρομοκρατούνται από τη λεγόμενη βιολογική απειλή, επεμβάσεις των Αμερικανών,…
Στο προηγούμενο φύλλο κάναμε μια εκτενή αναφορά στο θέμα της βίας στα γήπεδα και εξηγήσαμε τους λόγους για τους οποίους ο εξουσιαστικός εσμός ενδιαφέρεται για τη διαιώνιση της σημερινής κατάστασης και όχι για την καταπολέμησή της. Είχαμε πει ότι θα ήταν «παράλογο» κυβέρνηση και μπάτσοι να προσπαθήσουν να εξαλείψουν ένα κοινωνικό φαινόμενο που τους επιτρέπει να κάνουν πρόβα καταστολής και να νομιμοποιούν την καταπάτηση μιας σειράς αστικοδημοκρατικών δικαιωμάτων στο όνομα της τάξης και της δημόσιας ασφάλειας. Οι εξελίξεις στην υπόθεση της δολοφονίας του οπαδού του Παναθηναϊκού δικαιώνουν στο έπακρο τις εκτιμήσεις μας, αφού έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από τη συμπλοκή της Παιανίας και ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της ανάκρισης και δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Οι μπάτσοι, θεωρώντας ότι μπορούν να λειτουργούν όπως στην υπόθεση της 17Ν και να γράφουν στα παπάρια τους τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, έκαναν άνω – κάτω την προανακριτική διαδικασία και πλέον…
Την ερχόμενη Παρασκευή, 27 Απρίλη, θα γίνει στο Εφετείο Αθήνας η δίκη σε δεύτερο βαθμό του συντρόφου Λευτέρη Σιδερή, που είχε συλληφθεί στη διάρκεια της διαμαρτυρίας έξω από το Εφετείο στις 27 Οκτώβρη 2002, μέρα που προφυλακίστηκε ο Γ. Σερίφης για την υπόθεση της 17Ν. Ο Λ. Σιδερής κατηγορήθηκε με σωρεία κατηγοριών, από τις περισσότερες των οποίων απαλλάχτηκε, ενώ στον πρώτο βαθμό καταδικάστηκε για «αντίσταση» σε φυλάκιση 8 μηνών. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι η συγκεκριμένη δίωξη και καταδίκη δεν αφορούν προσωπικά μόνο τον Λευτέρη ή μόνο την «Κόντρα», αλλά αφορούν ολόκληρο το κίνημα αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους. Αλλωστε, τη μέρα εκείνη, που οι λίγοι συγκεντρωμένοι έξω από το Εφετείο δέχτηκαν την επίθεση των ΜΑΤ, στη θέση του Λευτέρη θα μπορούσε να βρίσκεται οποισδήποτε άλλος. Καλούμε, λοιπόν, σε όσο γίνεται μαζικότερη παρουσία στο Εφετείο, για να «πέσει» και το τελευταίο κάστρο της κατηγορίας κατά του Λευτέρη Σιδερή.
Ενα αυθόρμητο χειροκρότημα κάλυψε τα τελευταία λόγια της προέδρου του Αυτόφωρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθήνας, την ώρα που ανακοίνωνε την ομόφωνη απόφαση για τους «49», ύστερα από μια διαδικασία που κράτησε αρκετές μέρες: Αθώοι όλοι οι κατηγορούμενοι, για όλες τις κατηγορίες. Επειδή στη διάρκεια της δίκης καταγγέλθησαν περιστατικά, όπως η αλόγιστη χρήση δακρυγόνων και άλλες παράνομες πράξεις, το δικαστήριο αποφασίζει να αποσταλεί η δικογραφία στον εισαγγελέα για να επιληφθεί αυτεπαγγέλτως. Η απόφαση αυτή ήταν ένα ηχηρό χαστούκι στον Πολύδωρα, στους «πραίτορές» του, αλλά και στις εισαγγελικές αρχές, που με επικεφαλής τον εισαγγελέα Εφετών Ισ. Ντογιάκο (έως πρότινος σύμβουλο του Παπαληγούρα) είχαν στήσει όλη τη σκευωρία. Κυρίως σε δυο σημεία: Πρώτο, αθωώνοντας όχι μόνο τους 48 φοιτητές και φοιτήτριες, αλλά και τον εργαζόμενο Κ. Βλαδενίδη, για τον οποίο οι ΜΑΤάδες είχαν καταθέσει ότι τον έπιασαν «με την πέτρα στο χέρι». Δεύτερο, υιοθετώντας τις καταγγελίες των κατηγορούμενων και των μαρτύρων κατηγορίας για την…
Οπως είναι γνωστό, τα συνωμοσιολογικά σενάρια δεν μας αρέσουν, γι’ αυτό δε θα μπούμε καθόλου στον πειρασμό να ασχοληθούμε με την υφέρπουσα φήμη, ότι οι μπάτσοι σκόπιμα έκαναν άκυρη προανάκριση για τη συμπλοκή της Παιανίας, όπου σκοτώθηκε ο οπαδός του Παναθηναϊκού, με σκοπό να ρίξουν στα μαλακά κάποιους από τους εμπλεκόμενους. Αλλωστε, δεν μας φαίνεται πιθανό αυτό το σενάριο. Αν ήθελαν να τους ρίξουν στα μαλακά, θα μπορούσαν να μαγειρέψουν τη δικογραφία που έφτιαχναν. Πιθανότερο μας φαίνεται ότι πήραν φόρα και ενήργησαν όπως ακριβώς είχαν ενεργήσει στην υπόθεση της 17Ν, αγνοώντας στοιχειώδεις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Οι μεθοδεύσεις που ακολουθήθηκαν θυμίζουν έντονα αυτή την υπόθεση. Χωρίς μαρτυρίες και άλλα ενοχοποιητικά στοιχεία, προσπάθησαν να επιδείξουν έργο (δηλαδή να υποδείξουν ενόχους) με βάση τις καταθέσεις ανθρώπων που παραδέχονταν τη συμμετοχή τους στη συμπλοκή (δηλαδή έτσι κι αλλιώς κατηγορούμενων), πιέζοντάς τους να υποδείξουν άλλους για να πέσουν αυτοί στα μαλακά. Αδιαφόρησαν για…
Γομημένα ομόλογα Και μπάτσοι και γουρούνια και δολοφόνοι και ψεύτες Η Ολγα τρέμει, η Ελλη στάει, η Ελένη μενεγάκει, η Ελεωνόρα μελέτει (και το πόπολο του καναπέ) Τσιτού, πες μου (βρ)ωμόλογα ♦ Λοιπόν, σας έχω νέα από τον κόσμο της ωρομισθίας. Στα φροντιστήρια (και δη εις αυτά των ξένων γλωσσών) τις αργίες τις παίζουν εργάσιμες, Χριστούγεννα και Πάσχα δεν πληρώνουν κανονικά: έτσι και ο εργοδότης δεν κολλάει ένσημα και το κράτος δεν πληρώνει επίδομα ανεργίας μετά το Μάη. Είπαμε, όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί. Τα δε γραφεία Β’μιας εκπαίδευσης και οι επιθεωρήσεις εργασίας κάνουν την κουφή. Βάλτε τώρα ότι αυτά επηρεάζουν το συνταξιοδοτικό κι έτσι καταλαβαίνεστε γιατί οι (παντός είδους) ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί καταφεύγουν στα ιδιαίτερα μαθήματα ή σε άλλες δεύτερες και τρίτες δουλειές. Υπολογίζοντας δε (στην καλύτερη των περιπτώσεων) ότι ο μέσος όρος των μεροκάματων είναι το πολύ 20 το μήνα με ανώτατη εργασιακή περίοδο 8 μήνες (μείον Χριστούγεννα -Πάσχα),…
Αγαπητά μου παιδιά Αφήνω τους περί 21ης Απριλίου αφορισμούς στον δάμαλο, για να γελάσουμε με το πώς θα τον κοιτάει η μισή παράταξη της νέας δεινοκρατίας, και περνάω στο θέαμα. «Μη ΓΑΔΑ, μη ΓΑΔΑ», φώναζε η μιγάδα κατά την προσαγωγή της. «Αναμπελ, μύγδαλα» της φώναζε ο τσοπάνος του κυνωνικού σώματος που την τραβολογούσε. Ο γενετικά τροποποιημένος εγγονός ενός καπετάνιου του ΕΛΑΣ, με το σήμα της ΕΛΑΣ να γυαλίζει μέσα στη νύχτα. Σ’ έναν κόσμο όπου όλοι είναι ίσωμα ενώπιον του νόμου και κανείς δεν είναι πάνω από τον μπάτσο, but so, but show goes on. Τι παιχνίδια παίζει η ζωή, τι παιχνίδια παίζουν οι λέξεις… Δωμάτιο ίσον ανία, φωνάζει η Room-ανία. Λεφτά; Γιατί; αναρωτιέται η Παρά-why? Hταν άραγε βαλτοί κει στη Βαλτική; Πάντως έσπασαν τα μούτρα τους στη μάχη του Πολτάβα, που τους έκαναν με τα κρεμ μυδάκια οι ρώσοι. Γλυκό σου έφαγαν οι σου-ηδύ και πήραν παπούτσι από τον…
«Ενα σπουδαίο γεγονός χαρακτηρίζει τον αιώνα μας, ένα γεγονός που κανένα κόμμα δεν τολμά να αρνηθεί. Από τη μια μεριά γεννήθηκαν βιομηχανικές και επιστημονικές δυνάμεις που καμιά προηγούμενη εποχή της ανθρωπότητας δεν τις είχε φανταστεί. Από την άλλη, υπάρχουν συμπτώματα κατάπτωσης που ξεπερνούν τις ανείπωτες θηριωδίες που διηγούνται για τα τελευταία χρόνια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στις μέρες μας το κάθε τι φαίνεται να εγκυμονεί το αντίθετό του. Η μηχανή, η προικισμένη με τη θαυμάσια δύναμη να συντομεύσει και να κάνει πιο παραγωγική την ανθρώπινη εργασία, βλέπουμε να την καταδικάζει στην πείνα και την εξόντωση από την κούραση. Από ένα περίεργο καπρίτσιο της μοίρας, οι νέες πηγές πλούτου μετατρέπονται σε πηγές δυστυχίας. Φαίνεται ότι κάθε νίκη της τεχνικής πληρώνεται με μια ηθική έκπτωση. Στο βαθμό που ο άνθρωπος δαμάζει τη φύση γίνεται και σκλάβος άλλων ανθρώπων και της δικής του ποταπότητας. Ακόμα και το καθαρό φως της επιστήμης φαίνεται να μη…


