Συντάκτης: Eksegersi.gr

Ψηφίστηκε τελικά (την Τετάρτη το βράδυ) μέσα στην εβδομάδα που μας πέρασε, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, το νομοσχέδιο-σκούπα για τα ευρωπαϊκά προγράμματα (Δια Βίου Μάθηση, Διεθνές Πανεπιστήμιο κ.λπ.), στην ουρά του οποίου συμπεριλήφθηκε άρθρο (άρθρο 32), το οποίο ακυρώνει τον Ν. 3518/2006 για τη μονοετή υποχρεωτικότητα στο Νηπιαγωγείο και εκχωρείται το δικαίωμα στους ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς να λειτουργούν Νηπιαγωγεία. Για πρώτη φορά στα χρονικά της δημόσιας εκπαίδευσης, εξαναγκάζεται ο γονιός να καταβάλλει δίδακτρα (τα οποία στους Δήμους καλούνται «τροφεία») για την απόκτηση τίτλου δημόσιου σχολείου, αφού το Νηπιαγωγείο γίνεται υποχρεωτικό για τα νήπια ηλικίας 5-6 ετών (άρα και ο τίτλος για να εγγραφούν στη συνέχεια στο Δημοτικό Σχολείο) και τα Δημόσια Νηπιαγωγεία δεν επαρκούν για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες. Από την άλλη, για πρώτη φορά, έπειτα από 12 χρόνια (από τη στιγμή δηλαδή που ψηφίστηκαν οι νόμοι της αποκέντρωσης 2218/94 και 2240/94 και έγινε η πρώτη…

Αυτό δεν το έβγαλαν από το μυαλό τους οι δημοσιογράφοι. Η «διαρροή» ήταν οργανωμένη και έγινε από το μέγαρο Μαξίμου, λίγες ώρες πριν ο Καραμανλής αναχωρήσει για διακοπές σε Αυστραλία, Σιγκαπούρη κ.λπ. Ηταν και πάλι «διαρροή» εκλογολογικού τύπου, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η εκλογλογία τροφοδοτείται από το Μαξίμου, το οποίο αναζητά τρόπο να ξεφύγει από τη σκανδαλολογία, ενώ παράλληλα μετράει αντιδράσεις προκειμένου να διαμορφώσει την τελική εκλογική του τακτική.   Η «διαρροή» έλεγε πως η κυβέρνηση θα πάει σε πρόωρες εκλογές, επικαλούμενη ως «εθνικό θέμα» τις εξελίξεις στο ζήτημα της ονομασία της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, η οποία επισήμως εξακολουθεί να ονομάζεται FYROM, μολονότι ανεπισήμως και χάριν συντομίας κυριαρχεί το «Μακεδονία». Στο ζήτημα έβαλε τέλος η Μπακογιάννη, που συνοδεύει τον Καραμανλή στο ταξίδι-διακοπές, δηλώνοντας ότι η κυβέρνηση δεν έχει ανάγκη να επικαλεστεί εθνικό θέμα για να πάει σε εκλογές αν το θελήσει ο πρωθυπουργός. Προφανώς, και η διαρροή και η διάψευση…

Το γνωστό σκουπιδοτράγουδο «βας, βας, βας, ο Παρασκευάς» θύμιζε ο Γιωργάκης με την ομιλία του στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, καθώς μιλούσε συνεχώς σε πρώτο πρόσωπο και επαναλάμβανε το «εγώ» σχεδόν σε κάθε φράση του («εγώ, εγώ, εγώ, ο Γιώργος»). Αυτός είναι ο εγγυητής των πάντων, αυτός θα είναι ο πρωθυπουργός, αυτός, αυτός, αυτός…   Ερρίφθη ο κύβος, καθώς φαίνεται, και ο υπό τον Γιωργάκη πολιτικός πυρήνας αποφάσισε να πάει σε εκλογές όπως το 2004. Τότε το σύνθημα ήταν «Γιώργο, άλλαξέ τα όλα» και δεν στάθηκε ικανό να κόψει τη φόρα της ΝΔ. Τώρα και αφού ο Γιωργάκης απέτυχε να αλλάξει οτιδήποτε, επιλέγουν να πάνε σε εκλογές παίζοντας στο δίπολο Παπανδρέου-Καραμανλής. Παίζοντας, δηλαδή, σ’ έναν αγώνα χαμένο από τα αποδυτήρια. Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί. Αρκεί και μόνο μια απλή ανάγνωση των γκάλοπ. Ακόμα και όταν το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να πλησιάζει τη ΝΔ σε απόσταση λίγο πάνω από τη μονάδα, η…

Ενα από τα βασικά θέματα, στα οποία επικέντρωσε την προσοχή της η Σύνοδος του Λονδίνου -πέμπτη κατά σειρά Σύνοδος των υπουργών Παιδείας στη Διαδικασία της Μπολόνια- ήταν και η πρόοδος, που σημείωσαν τα κράτη που συμμετέχουν, στη «δίκαιη αναγνώριση των προσόντων ανώτατης εκπαίδευσης και προηγούμενης μάθησης», με βασικό μοχλό και εργαλείο το Σύστημα Διδακτικών (ή Πιστωτικών) Μονάδων. Με την εισαγωγή του Συστήματος Διδακτικών Μονάδων, επιχειρείται η ποσοτική μέτρηση των σπουδών. Κριτήριο αντιστοίχισης των διαφόρων μορφών σπουδών σε μονάδες είναι ο φόρτος εργασίας που απαιτείται για κάθε μια από αυτές. Στόχος, υποτίθεται, ότι είναι η διαμόρφωση ενός ενιαίου συστήματος αναγνώρισης σπουδών, ώστε να διευκολύνεται η κινητικότητα των φοιτητών από χώρα σε χώρα. Το αποτέλεσμα, όμως, αυτής της διαδικασίας, είναι το σπάσιμο της εσωτερικής ενότητας μιας επιστήμης και τελικά η αδυναμία του σπουδαστή να κατακτήσει σαφή και ολοκληρωμένη (όσο αυτό είναι δυνατόν στο πλαίσιο του καπιταλισμού) γνώση γύρω από ένα επιστημονικό αντικείμενο.…

Σε προσωπική επίθεση κατά του Καραμανλή, όπως επιτάσσει ο εκλογικός σχεδιασμός της Χαρ. Τρικούπη, προχώρησε ο Γιωργάκης στην ομιλία του στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, δεν δίστασε να αναφερθεί και στο Χρηματιστήριο, κατηγορώντας τον Καραμανλή ότι δεν το ερεύνησε, επειδή ξέρει ότι κάποιοι ΕΛΔΑρχες εκείνης της περιόδου είναι σήμερα γενικοί γραμματείς και εκδότες των ομολόγων της μεγάλης απάτης («φωτογραφία» του γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών Γ. Κουρή), γιατί εκείνοι που τότε καταδικάσθηκαν από την επιτροπή κεφαλαιαγοράς είναι σήμερα εξέχοντα μέλη της στο ρόλο του λύκου που φυλάει τα πρόβατα, επειδή ξέρουν τα ονοματεπώνυμα και τρέμουν μήπως τα μάθουν και οι πολίτες.   Αφού τα ξέρει ο Γιωργάκης τα ονόματα, γιατί δεν τα λέει αυτός για να τα μάθουν οι πολίτες; ‘Η φοβάται ότι άμα αρχίσουν και πέφτουν στην πιάτσα ονόματα θα γίνει πανηγύρι και δεν θα ξέρουν που να κρυφτούν και ο ίδιος και τα στελέχη του; Στο συγκεκριμένο ζήτημα…

Σκληρός παίκτης αποδεικνύεται ο Παπαμαρκάκης της North Asset Management. Δεν μεσουρανεί, άλλωστε, τυχαία στις χρηματιστηριακές μπίζνες στο Λονδίνο και εδώ. Βλέποντας ότι ο Αλογοσκούφης, σε συνεργασία με την JP Morgan, προσπαθεί να τον αδειάσει και να φορτώσει σ’ αυτόν, ως ενδιάμεσο κρίκο, τις ευθύνες για το περιβόητο δομημένο ομόλογο που όλοι μαζί φόρτωσαν στο ΤΕΑΔΥ και σε άλλα τρία ασφαλιστικά ταμεία, κατάφερε μέσα σ’ ένα τριήμερο να τους αναγκάσει σε αναδίπλωση.   Πρώτα πήγε και κατέθεσε στον εισαγγελέα Ζορμπά και φρόντισε αυτό να γίνει γνωστό. Υστερα έβγαλε μια ανακοίνωση με την οποία απειλούσε ότι δεν πρόκειται να βαδίσει ως πρόβατο επί σφαγήν, αλλά θ’ ανοίξει το στόμα του και θα πάρει πολλούς η μπάλα. Τέλος, αρνήθηκε να προσέλθει στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, επικαλούμενος την απόρρητη έρευνα του Ζορμπά, η οποία τον δεσμεύει. Πρακτικούς λόγους επικαλέστηκαν τα στελέχη της JPM (δεν τους βόλευε η ημερομηνία!) και δεν προσήλθαν…

6.604 χρόνια! Θα έγραφα τώρα κάτι σε ισάριθμες λέξεις, αλλά δεν χωράει κι αν συνοψιστεί σε μία, περισσεύει. Θα περιοριστώ σε 678 σήμερα. Οι καιροί αλλάζουν, πετώντας τα άπλυτά τους στο πλυντήριο της δεινοκρατίας. Από την αλλαγή στην αναδόμηση κι από κει στα δομημένα και τ’ αναδομημένα. Το στρουμφοχωριό με τους γαλάζιους νάνους και τους πλειοψηφούντες επιγόνους του Χουζούρη κινδυνεύει από την επανίδρυση. Προηγήθηκε ο εκσυγχρονισμός ο οποίος τώρα πάει χαμένος. Συ χαμένος, επίσης. Το πολιτικό κι εξόχως κολλητικό προσωπικό του καπιταλισμού είναι σταθερής τροχιάς. Η αποκωδικοποίηση του γονιδιακού χάρτη του έδειξε ότι κάθε κύτταρο αποτελείται από ένα μέρος κλοπής, ένα μέρος βίας κι ένα μέρος ωραίο που έχει βρεθεί για να προχωρήσουμε στην υγειονομική ταφή του. Ως τότε, επιχοιρηματικοί όμιλοι χτίζουν ένα καλύτερο αύριο για τα παιδάκια και τα παϊδάκια τους. Πώς ν’ αναπτυχθεί το δέντρο της επανάστασης όταν ο ριζοσπάστης του σπάει τις ρίζες;   Παίζω με το πουλί…

Συνέδριο ΕΚΑ: ΕΚΑ(ς) οι βέβηλοι Την «πήγανε» την απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ τα ΜΜΕ Αλλη μια αύξηση (1 δισ.) σε δικαστές και βουλευτές (όλων των κομμάτων) Απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ: και τώρα, καλό καλοκαίρι και ραντεβού τον Σεπτέμβρη, κοινώς, εργαζόμενοι ΑΓΑΜΟΙ ΘΥΤΑΙ   ♦ «Αναγκάσθηκε να συμμετάσχει και η ΔΑΚΕ» (στην απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ), Η ΑΥΓΗ, 12-5-07. Συνειδητά ψέμματα.   ♦ Λοιπόν: με τον ΣΥΝ για την Κομμουνιστική Αριστερά; (2ο συνέδριο ΚΟΕ – Κοέο;)   ♦ Τόση λατρεία πια για τους σοσιαλδημοκράτες Τσάβες και Μοράλες η ΚΟΕ (Κοέο) (εφημ. Αριστερά, 11-5-07: «Βενεζουέλα-Βολιβία – Οι λατινοαμερικάνοι είναι τρελοί ή οι μονόδρομοι είναι ζουρλομανδύας;» Στο δρόμο της Κομμουνιστικής Αριστεράς, βεβαίως…   ♦ Τι λαμόγιο είναι αυτή η Σινιόρα του Λιβάνου (βλέπε προηγούμενο φύλλο της Κόντρας).   ♦ «Φοιτητικές – σπουδαστικές εκλογές 2007 – Αρχή μιας νέας σελίδας – Σημαντικό βήμα για την ανατροπή της ΔΑΠ και της κυβέρνησης Καραμανλή – Μείωση Συμμετοχής» (από τη Νέα Προοπτική- ΕΕΚ, 12-5-07) Δεν μπορεί! Κάτι πίνουν…

♦ Le casseur c’est Sarkozy! 100% a gauche – LCR (Βάνδαλος είναι ο Σαρκοζί! 100% στην Aριστερά) 100% στην Aριστερά. Πομπώδης έκφραση! Πολλές φορές πίσω από τις ηχηρές φράσεις κρύβονται οι μεγαλύτερες υποχωρήσεις, οι πιο μεγάλες κωλοτούμπες. Από πού ν’ αρχίσεις και πού να τελειώσεις; Ακόμη και οι πιο χυδαίοι εραστές του κοινοβουλευτισμού θα εξέφραζαν σκεπτικισμό για την ορθότητα του συνθήματος. Θα έλεγαν, σιγά ρε παιδιά, μη ψηφίσει σύσσωμη η γαλλική αστική τάξη την Αριστερά. Μη ψηφίσουν σύσσωμα τα μεσαία στρώματα μιας από τις πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικές, ιμπεριαλιστικές χώρες την Αριστερά. Σιγά μη ψηφίσουν σύσσωμες οι δυνάμεις καταστολής την Αριστερά. Φαίνεται όμως ότι εκεί στην Γαλλία ο κοινοβουλευτικός κρετινισμός δεν έχει τελειωμό. Ολο αυτό το χαζό παραλήρημα (πώς αλλιώς να το χαρακτηρίσει κανείς;) για να ψηφιστεί η… Ρουαγιάλ. Ολο αυτό το χαζό παραλήρημα όχι για να πάρουν αυτοί τις ψήφους αλλά η… Ρουαγιάλ. Παρακάτω σας έχουμε μια είδηση που έχει…

Αγαπητά μου παιδιά   Σας μιλάω χουζουρεύοντας μέσα στα ζεστά λαϊκά στρώματα, σαφώς ανώτερα από τις ηλεκτρικές κουβέρτες και καρέκλες της αντίπερα όχθης. Κρυμμένος, γιατί έχω τρομοκρατηθεί από την τρομοκρατική τρομοκρατία που τρομοκρατημένοι κλίνουν σ’ όλες τις πτώσεις οι κλεισμένοι στα χρυσά κλουβιά παπαγάλοι, τη συνοδεία παπαάγγλων και παπααμερικανών. Και θα σας εξηγήσω γιατί, μέσα από μια δομημένη ομολογία, η οποία θα έχει αρχή, μέση και τέλος, εν αντιθέσει με τον παραληρηματικό λόγο των καταξιωμένων ποιητών της απαξιωμένης εποχής μας.   Οταν ήμουν παιδίσκη, δεν είχαμε τηλεόραση κι έτσι κάποιος έπρεπε να διεκπεραιώνει τις εξουσιαστικές λειτουργίες. Το ρόλο αυτό είχε η γιαγιά, ήτις μου έλεγε –φοβίζοντάς με και διώχνοντας την δυσκοιλιότητα- πως θα έρθουν κάτι κακοί κόκκινοι άνθρωποι, θα μας πάρουν τα σπίτια, τα αγαθά, τα πλούτη και τα ακροαστικά μας και θα μας σφάξουν με κονσερβοκούτια (έκτοτε η πρωτοπόρος γιαγιά ήταν λάτρις των πλαστικών συσκευασιών, σέρνοντας τα εξ αμάξης…

Δεν θυμάμαι καμιά περίοδο της ελληνικής πολιτικής Ιστορίας που να μην κατατρύχεται από σκάνδαλα και σκανδαλολογία. Η διαφορά ανά περιόδους βρίσκεται στην ένταση της σκανδαλολογίας, στη θέση που αυτή καταλαμβάνει στην πολιτική ατζέντα. Επειδή πρόθεσή μου δεν είναι να ασχοληθώ με την ιστορία των σκανδάλων και της σκανδαλολογίας (για όποιον ενδιαφέρεται η καλύτερη πηγή είναι το κλασικό πλέον βιβλίο του Ζαν Μεϊνό «Πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα»), περιορίζομαι στην περίοδο της λεγόμενης μεταπολίτευσης, για να εντοπίσω μια βασική διάκριση: το πρώτο μισό της μεταπολίτευσης, μολονότι δεν έλειψαν σκάνδαλα και σκανδαλολογία, ποτέ δεν ήταν ψηλά στην πολιτική ατζέντα, ούτε καθόρισαν τις πολιτικές εξελίξεις. Αντίθετα, στο δεύτερο μισό της περιόδου, σκάνδαλα και σκανδαλολογία κυριαρχούν και καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις. Απαριθμώ τηλεγραφικά: 1988-89, το σκάνδαλο Κοσκωτά κατακρημνίζει την κυβέρνηση Παπανδρέου. 1992-93, τα σκάνδαλα της ΑΓΕΤ και του ΟΤΕ κατακρημνίζουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη. 2003-4, με όπλο τη σκανδαλολογία ο Καραμανλής αποδομεί το προφίλ του «αδιάφθορου» Σημίτη…

• Πρέπει να σας εξομολογηθούμε το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως εφημερίδα ••• Πάμε να γράψουμε ένα άρθρο σχετικά με τις εξελίξεις στην πολιτική σκηνή και δεν ξέρουμε πόσες φορές θα χρειαστεί να τ’ αλλάξουμε μέχρι να φύγει η εφημερίδα για το τυπογραφείο ••• Γιατί έτσι που τα ‘χει χαμένα ο Καραμανλής και δε μπορεί να συμμαζέψει το γαλάζιο κοπάδι, κάθε μέρα προκύπτει και κάτι ••• Ενώ οι Πασόκοι έχουν βουλώσει το στόμα τους με λευκοπλάστ και το ανοίγουν μόνο για να καταγγείλουν τους Νεοδημοκράτες ••• Τα συντροφικά μαχαιρώματα απαγορεύονται με αυτοδέσμευση ••• Ακόμα και ο «μεγάλος τραγουδιστής» περνάει περίοδο αυτολογοκρισίας ••• Ντροπή, ρε Θόδωρα, εσύ ν’ ακολουθείς γραμμή Γιωργάκη-Λαλιώτη; ••• Πάρε φόρα και σάρωσέ τα όλα, μεγάλε ••• Ποιος έσπευσε πρώτος να στηρίξει τον «ακροδεξιό» Σαρκοζί; ••• Ο «σοσιαλισταράς» Τόνι Μπλερ, λίγο πριν την κάνει από τη Ντάουνινγκ στριτ 10 ••• Ρε δεν αφήνετε τα αριστεροδέξια σάπια… ••• Ε,…

 ♦ Γραφειοκρατική αλητεία Εγραφε στο κύριο άρθρο της την προηγούμενη βδομάδα η «Κ» αναφερόμενη στο «αίτημα» της ΓΣΕΕ για «σταδιακή επιστροφή όλης της ζημιάς που προκλήθηκε διαχρονικά στα αποθεματικά»: «Μήπως άλλαξαν θέση; Μήπως κάνουν την αυτοκριτική τους που υπέγραψαν αυτόν τον κατάπτυστο και ληστρικό νόμο; (σ.σ. το νόμο Ρέππα-Χριστοδουλάκη, με τον οποίο συμφώνησαν στη διαγραφή όλων όσων είχαν ληστευθεί από τα Ταμεία τις προηγούμενες δεκαετίες). Οχι, δεν γίνονται θαύματα. Οι αναφορές αυτές είναι ο όρος που έθεσε η ΔΑΚΕ για να σταματήσει το “αντάρτικο”, να επανέλθει στο προεδρείο της ΓΣΕΕ και να μην αποχωρήσει από άλλα προεδρεία. Να υπάρξουν αιχμές ενάντια και στις προηγούμενες κυβερνήσεις και όχι μόνο τη σημερινή, αυτό ζήτησε η ΔΑΚΕ και το αίτημά της έγινε δεκτό. Γιατί κανένας στους κόλπους της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας δεν ενδιαφέρεται για τη ληστεία των Ταμείων».   Και πριν ο πετεινός λαλήσει τρεις φορές, ήρθε με τον πιο επίσημο τρόπο η ίδια η…

Σιγά-σιγά απαλλασσόμαστε από το άγος των δομημένων ομολόγων. Κάποιες τράπεζες επιστρέφουν σε Ταμεία τα «σκανδαλιάρικα» ομόλογα, στην καμπούρα του αποδιοπομπαίου Τσιτουρίδη φορτώνονται οι πολιτικές ευθύνες (με προσεκτικά επιλεγμένες κινήσεις-σήματα του διαδόχου του), τα ΜΜΕ αναζητούν νέα πραμάτεια για να πουλήσουν (με τη «βοήθεια» και της κυβέρνησης – μυστικά κονδύλια είν’ αυτά και συμφωνίες για μπίζνες των «νταβατζήδων»), το ΠΑΣΟΚ δεν έχει άλλα καύσιμα για να συντηρήσει μόνο του αναμμένη τη φωτιά, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία κουκούλωσε τις δικές της ευθύνες με την 24ωρη απεργία-φιάσκο και κήρυξε την έναρξη των «μπάνιων του λαού» και γενικώς όλα βαίνουν κατ’ ευχήν. Τα άγια του συστήματος παρέμειναν στο απυρόβλητο.   Ποια είναι τα άγια του συστήματος; Για να μη μιλήσουμε για τη διαφθορά, μόνιμο χαρακτηριστικό όσων διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα (οι ελάχιστες εξαιρέσεις απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα), για να μη μιλήσουμε για τον τρόπο με τον οποίο οι ιδιώτες καπιταλιστές κερδοσκοπούν σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού,…

Γιατί κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές φουντώνουν οι κάθε είδους διεργασίες και διαδικασίες αναζήτησης «μιας άλλης Αριστεράς»; Μια έρευνα στο αρχείο μας επιβεβαίωσε αυτή την αίσθηση. Ολα τα «κορυφαία γεγονότα» που σχετίζονται μ’ αυτό το ζήτημα έχουν οργανωθεί -όλως τυχαίως- σε περιόδους με έντονη την οσμή εκλογών. (Αντίστοιχα, γεγονότα που αφορούν την αναζήτηση «ενός νέου εργατικού κινήματος» κορυφώνονται όταν υπάρχουν εκλογές σε συνδικαλιστικούς χώρους). Ακόμα και σημειολογικά, έχουμε το εξής αξιοσημείωτο: μια μεγάλη μερίδα αυτών που επαγγέλλονται την επαναστατική ανατροπή ενεργοποιείται πιο έντονα από κάθε άλλη φορά κατά τις προεκλογικές περιόδους, δείχνοντας έτσι ότι οι εκλογές για τους κάθε είδους «αντιπροσωπευτικούς» θεσμούς της αστικής δημοκρατίας (συνδικάτα, τοπική αυτοδιοίκηση, κοινοβούλιο) αποτελούν γι’ αυτούς το μείζον πεδίο παρέμβασης. Ετσι δημιουργείται εξαρχής μια αντίφαση στους όρους. Επαναστατική ανατροπή και εκλογές ως μείζον πεδίο πολιτικής παρέμβασης είναι νερό και λάδι. Το παράδειγμα της Γαλλίας, στο οποίο αναφερθήκαμε στο σημείωμά μας την προηγούμενη βδομάδα είναι…

► Ο κ. Παπαληγούρας σήμερα υπερασπίζεται την επιλογή του, ωστόσο, ο κ. Κεδίκογλου αμφισβητείται από πολλούς κομματικούς χώρους. Γιατί λοιπόν μόνο το ΠαΣοΚ; Ξέρετε αυτό το θέμα έχει ουρές και με το Χ.Α.Α.- και εδώ θα επαναλάβω αυτό που είπα πριν λίγες ημέρες. Ενας από τους λόγους που ο κ. Καραμανλής δεν άνοιξε τον φάκελο του Χρηματιστηρίου είναι γιατί υπάρχουν αναμεμειγμένοι δικαστικοί και πολιτικά στελέχη της ΝΔ. Μ. Παπαϊωάννου (βουλευτής ΠΑΣΟΚ)   ► Ο Ελληνας εργαζόμενος αμείβεται με τα μισά χρήματα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αναφέρουν στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, φέροντας ως παράδειγμα ότι ο μισθός του Ελληνα εργαζομένου φθάνει στο 41% αυτόν του Γερμανού εργαζομένου. Ενδεικτικά, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι 1.195 ευρώ, στη Δανία 3.192 και στη Γερμανία 2.861 ευρώ. Σύμφωνα πάντως με την Eurostat, η παραγωγικότητα του Ελληνα φθάνει στο 100% του μέσου ευρωπαϊκού όρου   Antena TV   ► Ζήτημα χρόνου θεωρείται πλέον η χρήση και από…

19/5: Ημέρα γενοκτονίας Ποντίων 19/5/1895: Θάνατος Χοσέ Μαρτί 19/5/1890: Γέννηση Χο Τσι Μινχ 19/5/1969: Εκρηξη βόμβας (ΔΑ) στην Καραγεώργη Σερβίας  – τραυματισμός δύο περαστικών 19/5/1925: Γέννηση Πολ Ποτ 19/ 5/1762: Γέννηση Johann Fichte 20/5: Κούβα (1902) – Σαουδική Αραβία (1927): Ημέρα ανεξαρτησίας 20/5/1833: Ιδρυση χωροφυλακής 20/5/1947: Θάνατος Γιώργη Σιάντου 20/5/1941: Ο Νίκος Ζαχαριάδης παραδίδεται από την ασφάλεια στην Γκεστάπο 20/5/1941: Μάχη Κρήτης 20/5/1972: Απόδραση Βαλυράκη από φυλακές Κέρκυρας 20/5/1991: Δολοφονία Ρατζίβ Γκάντι 20/5/1978: Ο Μητσοτάκης προσχωρεί στη ΝΔ 20/5/ 1919: Αναφορά τουρκικής χωροφυλακής για φόνους, βιασμούς και λεηλασίες τούρκων αμάχων από ελληνικό στρατό (Σμύρνη) 20/5/1806: Γέννηση John Stuart Mill 20/5/1954: Ο Chiang Kai-Shek πρόεδρος εθνικιστικής Κίνας 21/5: Ημέρα πολιτισμού 21/5/428 π.Χ.: Γέννηση Πλάτωνα 21/5/1921: Γέννηση Αντρέι Ζαχάρωφ 21/5/1975: Αρχή δίκης RAF 21/5/1864: Ενωση Επτανήσου με Ελλάδα 21/5/ 1973: Εξάρθρωση ΕΑΝ – 10 συλλήψεις – αποκάλυψη οπλοστασίων 22/5: Ημέρα βιοποικιλότητας – Σρι Λάνκα: Ημέρα δημοκρατίας (1972) 22/5/1969: Εκρηξη βόμβας (ΔΑ) στο…

 Πιο απλά, η οικονομία της ανοιχτής αγοράς δεν θα είχε εξανθρωπιστεί τον αιώνα που πέρασε, εάν δεν είχε υπάρξει ο σοσιαλισμός και ο σοσιαλισμός δεν θα είχε ανακαλύψει τη δύναμη και την αξία της ατομικής πρωτοβουλίας χωρίς τον φιλελευθερισμό. Μέσα από αυτό το πρίσμα βλέπω και το μέλλον της παράταξής μας. Και αυτή τη νέα εποχή εγκαινιάζουμε στους καιρούς μας.  Δημήτρης Αβραμόπουλος  

♦ Η αίτηση έκδοσης του προέδρου της Πακιστανικής Κοινότητας Τζαβέντ Ασλάμ απορρίφθηκε, αφού πέρασε από σαράντα κύματα. Ομως, η ανάκριση για τις απαγωγές 28 Πακιστανών μεταναστών, υπόθεση για την οποία τέθηκε υπό διωγμό ο Ασλάμ, καρκινοβατεί, μολονότι συμπληρώνεται διετία από τότε που καταγγέλθηκε το περιστατικό. Μήπως μπορούν να μας δώσουν καμιά εξήγηση οι δικαστικές αρχές; ♦ Ως γνήσια κόρη του μπαμπά της η Ντόρα χαρακτήρισε «εξαιρετικές» τις σχέσεις Αθήνας Μόσχας και εξέφρασε ανησυχία για τις αποκλίσεις μεταξύ των «27» στο ζήτημα των ρωσοευρωπαϊκών σχέσεων. Δυο φορές με δηλώσεις της έχει οδηγήσει τον πρεσβευτή της Ρωσίας στο Μαξίμου για διπλωματικό διάβημα διαμαρτυρίας, αλλά δεν έχει πρόβλημα να μιλήσει για εξαιρετικές σχέσεις σαν να λέει το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου. Γνήσια Μητσοτάκη.   ♦ Οχι θα τον άφηνε ανενόχλητο ο Κιλτίδης τον Τσιτουρίδη, όπως προς στιγμήν νόμισε ο απελπισμένος Σάββας. Τράβηξε μια δηλωσάρα και τον φωτογράφισε ολόκληρο (τι φωτογραφία, αφίσα του Σάββα ήταν τα…

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον απέκτησε μετά τη λήξη του το πρωτάθλημα. Η σύγκρουση του Κόκκαλη με τον Ριβάλντο με αφορμή την διαδικασία ανανέωσης της συνεργασίας τους και η οριστική διάσταση ανάμεσα στις δυο πλευρές, αποτελεί το γκανιάν θέμα της αθλητικής επικαιρότητας στη χώρα μας και δρομολογεί εξελίξεις σε πολλά μέτωπα, επηρεάζοντας και άλλες ομάδες, εκτός από τους ερυθρόλευκους. Ας θυμηθούμε τα γεγονότα και ας σχολιάσουμε κάποιες πτυχές τους στις οποίες κατά την ταπεινή μας γνώμη βρίσκεται η ουσία του θέματος.   Η συζήτηση για την ανανέωση της συνεργασίας του Βραζιλιάνου με τον Ολυμπιακό είχαν ξεκινήσει από τον περασμένο Φλεβάρη, όταν ξεκαθάρισε η υπόθεση τίτλος για τους ερυθρόλευκους. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι δυο πλευρές είχαν έρθει σε καταρχήν συμφωνία και απέμειναν οι λεπτομέρειες για την υπογραφή του νέου συμβολαίου του Ριβάλντο. Ομως τα πάντα ανατράπηκαν, οι δυο πλευρές βρέθηκαν να αλληλοκατηγορούνται για αθέτηση συμφωνιών και αχαριστία και ο κόσμος του Ολυμπιακού για…