Συντάκτης: Eksegersi.gr

Απόπειρα καλπονοθείας που παραπέμπει σε γραφικές αποικίες – μπανανίες (βοηθάει τα μέγιστα ο νησιωτικός διάκοσμος) καταγράφεται κατά τις εκλογές ανάδειξης νέου ΔΣ του Συλλόγου Δασκάλων-Νηπιαγωγών Δωδεκανήσου. Ο Νικόλαος Ράπτης, απερχόμενος πρόεδρος της ΠΑΣΚΕ δασκάλων – νηπιαγωγών, επιχείρησε ν’ αλλάξει τον σφραγισμένο φάκελο με τις ψήφους των εκπαιδευτικών της Σύμης, με όμοιο φάκελο που είχε ετοιμάσει ο ίδιος εκ των προτέρων και περιείχε τα αποτελέσματα… των ονείρων του. Το γεγονός, παρά τις καθυστερημένες αντιδράσεις, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου μεταξύ των συνδικαλιστικών παρατάξεων, οι οποίες βεβαίως επιδίδονται στην έκδοση ανακοινώσεων, με τα μάτια στραμμένα στο τρύπιο πλέον τσουβάλι με τα κουκιά του κελαριού των “δημοκρατικών διαδικασιών”… Ανακοινώσεις εξέδωσαν οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις, η Ανεξάρτητη Αγωνιστική Κίνηση και η ΔΑΚΕ, ενώ το θέμα πήρε διαστάσεις μέσω των εφημερίδων “Ροδιακή” και “Πρόοδος”. Ο Νικόλαος Ράπτης αρνήθηκε –όπως ήταν φυσικό– να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση και δήλωσε μόνο ότι τα πράγματα δεν έγιναν όπως καταγγέλλονται. Την… εξαφάνιση…

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΟΙΞΕ στο Πολυτεχνείο, στη συγκέντρωση απ’ αφορμή το τέλος της δίκης της 17Ν. Μια συζήτηση για τις προοπτικές του κινήματος αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους, που πλέον εκ των πραγμάτων μπαίνει σε νέα βάση. Η θέση του «ένοπλου» στο κίνημα της επαναστατικής ανατροπής, στο κίνημα της κοινωνικής απελευ-θέρωσης, γίνεται εκ των πραγμάτων αναπόσπαστο τμήμα αυτής της συζήτησης. Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ από τις στήλες της «Κ», χωρίς αυτό να αποκλείει άπλωμά της σε άλλα έντυπα και άλλες διαδικασίες (το αντίθετο θα λέγαμε). Δημοσιεύτηκε ήδη ένα άρθρο του Πέτρου Γιώτη, που απηχούσε τις απόψεις της «Κόντρας» (φύλλο 467, 26.5.2007) και σ’ αυτό το φύλλο δημοσιεύεται άρθρο-παρέμβαση του Χρήστου Τσιγαρίδα. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε εμείς πλέον, είναι να ανανεώσουμε την πρόσκληση προς όλους και όλες για συμμετοχή σ’ αυτή τη σημαντική συζήτηση. Οι στήλες της «Κ» θα είναι ανοιχτές.

Η συζήτηση που έγινε στις 22 Μαΐου στο Πολυτεχνείο, με αφορμή το τέλος της δίκης της Ε.Ο. 17Ν, ήταν θετική, γιατί μπήκε το ζήτημα της αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους, τωρινούς  και μελλοντικούς (περιεχόμενο, προσανατολισμός, σχέση με το λαϊκό κίνημα) και γιατί  ακούστηκε η πρόταση του Δ. Κουφοντίνα να αρχίσει μια συζήτηση για το «ένοπλο». Ηταν θετική γιατί «παράγοντες» του κινήματος, που συμμετείχαν στις «Κινήσεις Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους»,  για λόγους πολιτικού καιροσκοπισμού,  δήλωσαν καθαρά την απαξίωσή τους για τη λαϊκή και επαναστατική βία, για τις ένοπλες οργανώσεις και για τους κατηγορούμενους της 17Ν και του ΕΛΑ. Βιάζονται να γυρίσουν σελίδα. Και τι δεν ακούσαμε: Οτι τα ερωτήματα του Κουφοντίνα ήταν άστοχα, ότι η βία είναι το κρησφύγετο  της ανεπάρκειας (!!),ότι δεν υπήρξαν ένοπλες οργανώσεις αλλά ένοπλες συσπειρώσεις που αναφέρονταν στο κίνημα φαντασιακά (!!), ότι υπήρξε πλήρης διαχωρισμός «ένοπλου» και κινήματος, ότι αυτοαπαξιώθηκαν οι κατηγορούμενοι μέσα από κόντρες και διαμάχες (!!),ότι…

Ο Πανίκας, εκτός από νομάρχης Θεσσαλονίκης, είναι και τραγουδιστής. Είχε κάθε λόγο, λοιπόν, να υποδεχτεί στο νομαρχιακό μέγαρο τη φετινή νικήτρια της Γιουροβίζιον. Πολύ περισσότερο που είναι Σέρβα, δηλαδή καμιά σχέση με γυφτοσκοπιανούς και αλλόθρησκους. Επρεπε, όμως, να βγάλει και μια εντυπωσιακή φωτογραφία με τη συνάδελφο τραγουδιάρα. Την πήρε, λοιπόν, από το χέρι, την έβαλε να καθήσει πισωκάπουλα στο θηριώδες σκούτερ του (βέσπα το απεκάλεσε μετά ο πονηρούλης) και την έκανε καναδυό γύρους στο προαύλιο του μεγάρου, ίσα-ίσα για να τραβήξουν πλάνα οι κάμερες και να σκάσει από το κακό του ο χοντρός, που δηλώνει οπαδός του ροκ-εν-ρολ, αλλά άμα ανοίξει το στόμα του σωπαίνουν και τα βατράχια. Και βέβαια, δεν έβαλε γιο-γιο στο κεφάλι του ο Πανίκας. Πέρα από το ότι του χαλάει τη χωρίστρα, άμα έβαζε κράνος πώς θα φαινόταν το υπέροχο προφίλ του με το θεληματικό πηγούνι; Τις κάμερες τις φωνάζουμε για να δείξουν τη φάτσα μας,…

Ξαφνικά, οι αστοφιλελεύθεροι ανατρίχιασαν και θυμήθηκαν το… νομικό μας πολιτισμό. Θυμήθηκαν κάποιες αρχές όπως η αναλογικότητα ανάμεσα στο αδίκημα και την ποινή, η υποχρέωση να εκφωνούνται οι δικαστικές αποφάσεις με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και άλλα τέτοια. Κι όλ’ αυτά, απ’ αφορμή τη δικαστική απόφαση για τη ρεμούλα στο Πάντειο, που μοίρασε τις δεκαετίες λες κι ήταν στραγάλια και έστειλε πέντε από τους καταδικασθέντες (μεταξύ των οποίων έναν πρώην πρύτανη κι ένα πρώην αντιπρύτανη) στη φυλακή. Ενα μήνα πριν, είχε βγει η απόφαση για την υπόθεση της 17Ν. Εκεί σαν στραγάλια μοιράστηκαν τα ισόβια. Σε καταδίκες χωρίς αποδείξεις, στη συντριπτική πλειοψηφία των υποθέσεων. Χωρίς να γίνει δεκτό κανένα ελαφρυντικό. Με παραβίαση της δικαιικής αρχής «ένοχος ένοχον ου ποιεί». Με κουρέλιασμα βασικών διατάξεων του εσωτερικού δικαίου και της ΕΣΔΑ. Και βέβαια, χωρίς να ανακοινωθεί καμιά ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Οι κατηγορούμενοι άκουσαν μόνο «ένοχος – τόσα χρόνια», χωρίς ν’ ακούσουν -συνοπτικά…

Ισως τη στιγμή που διαβάζεται αυτές τις γραμμές η υπουργός Παιδείας Μ. Γιαννάκου να έχει αποφανθεί για την τελική τύχη του διορθωμένου βιβλίου της ΣΤ’ Δημοτικού, που τόσους καυγάδες έχει προκαλέσει. Δεν θα μπούμε στην ουσία οποιασδήποτε κριτικής του συγκεκριμένου βιβλίου, γιατί εν προκειμένω δεν ενδιαφέρει. Θα σημειώσουμε απλώς, ότι εδώ και τόσους μήνες γινόμαστε μάρτυρες ενός αντιεπιστημονικού καυγά ανάμεσα σε εθνικιστές και κοσμοπολίτες πάνω στο πτώμα της Ιστορίας (γιατί η Ιστορία ως επιστήμη έχει ήδη εκτελεστεί και από τις δυο πλευρές). Το συγκεκριμένο βιβλίο υπηρετεί με μοντέρνο τρόπο τον ελληνικό εθνικισμό (τον καθαρίζει από κάποιες ακρότητες και ψεύδη), ενώ ταυτόχρονα υπηρετεί την κονστρουκτιβιστική-νεοθετικιστική αντίληψη περί εκπαίδευσης, που αντικαθιστά τη γνώση και την κριτική ικανότητα με την απομνημόνευση πληροφοριών, που παράγει ημιμαθείς και χωρίς κριτική σκέψη παπαγάλους. Μένουμε στο γεγονός ότι η υπουργός Παιδείας έχει στα χέρια της τη νέα έκδοση του βιβλίου, διορθωμένη δυο φορές από τη συγγραφική ομάδα…

Πόσο συνηθισμένο είναι να επισκέπτεται ένας υφυπουργός Εξωτερικών ξένης χώρας την Αθήνα και να γίνεται δεκτός από τον πρωθυπουργό, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους υπουργούς Εξωτερικών, Αμυνας, Δημόσιας Τάξης και Ανάπτυξης; Καθόλου συνηθισμένο, θα πείτε, αφού το διεθνές πρωτόκολλο απαιτεί οι συζητήσεις να γίνονται μεταξύ ομοιόβαθμων. Οταν, όμως, ο υφυπουργός είναι ο Νίκολας Μπερνς, από τα «πουλέν» της Κοντολίζα Ράις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αρμόδιος υφυπουργός για τα Βαλκάνια, τότε το πρωτόκολλο πάει περίπατο και οι συναντήσεις γίνονται στο ανώτατο πολιτειακό επίπεδο (μόνο με τον Παπούλια δεν συναντήθηκε ο Μπερνς, αλλά αυτό ήταν δική του επιλογή, διότι οι Αμερικανοί είναι κατ’ εξοχήν πρακτικοί άνθρωποι και δεν χάνουν τον καιρό τους με παρελασιάρχες). Οπως γράψαμε στα δυο προηγούμενα φύλλα μας, η κυβέρνηση Καραμανλή ήθελε μια ανάσα στο «Μακεδονικό», για να μπορέσει απερίσπαστη να κάνει τις εκλογές, χωρίς να έχει απώλειες κατά ΛΑΟΣ μεριά (για τον επαναπατρισμό τμήματος των έως τώρα…

Το ‘βαλαν αμέτι μουχαμέτι οι φιλοπασοκικές φυλλάδες να πείσουν το αναγνωστικό τους κοινό ότι ο γαλάζιος αγροτοπατέρας Θ. Κοκκινούλης μίλησε σκληρά στον Καραμανλή στο θεσσαλικό προσυνέδριο της ΝΔ, που έγινε στη Λάρισα. Ετσι, έχτισαν το αγωνιστικό προφίλ του αγροτοπατέρα, που έχει εδώ και καιρό εγκαταλείψει το διαταξικό αγροτικό προφίλ και εμφανίζεται ως εκπρόσωπος της πλούσιας αγροτιάς, απαιτώντας από την κυβέρνηση σκληρά μέτρα ξεκληρίσματος της φτωχής αγροτιάς. Ο Κοκκινούλης το ξέρει καλά το παιχνίδι. Από τη μια εκφράζει «την οργή της αγροτιάς» και από την άλλη στηρίζει τον Καραμανλή. Στο στόχαστρό του είναι ο Μπασιάκος, γιατί ξέρει πως έχει έρθει η ώρα να υπάρξει ένας αποδιοπομπαίος τράγος που θα βοηθήσει τον ίδιο να συσπειρώσει την πλειοψηφία του αγροτικού κόσμου. Τόσοι υπουργοί Γεωργίας «φαγώθηκαν» επί ΠΑΣΟΚ, δεν είναι δυνατόν ο Μπασιάκος να διεκδικήσει και δεύτερη θητεία στο υπουργείο. Ποια είναι τα σημεία της ομιλίας Κοκκινούλη που έκρυψαν οι «πράσινες» φυλλάδες; «Είναι ευτυχής…

«Εκεί να δείτε κλοπή. Στα νοσοκομεία είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή των Ταμείων». Η φράση αποδόθηκε από το «Βήμα της Κυριακής» στον Αλογοσκούφη (φέρεται να την είπε σε συνεργάτες του). Ο Αλογοσκούφης, που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω, δεν τη διέψευσε και οι Πασόκοι σχεδίασαν στα βιαστικά επίσκεψη του Γιωργάκη στο «Λαϊκό Νοσοκομείο». Η επιλογή δεν ήταν τυχαία, αλλά παραπέμπει στον υφυπουργό Υγείας Α. Γιαννόπουλο, που επί ΠΑΣΟΚ είχε δημιουργήσει το γνωστό επεισόδιο με τη γάτα που έπεσε σε χειρουργείο του νοσοκομείου στο οποίο και αυτός υπηρετούσε ως γιατρός. Εκεί, λοιπόν, ο Γιωργάκης μίλησε για ένα «νέο μεγάλο σκάνδαλο», καταγγέλλοντας απευθείας αναθέσεις προμηθειών ύψους 430 εκατ. ευρώ σε 18 νοσοκομεία. Θα δούμε τι θα αποκαλυφθεί τις επόμενες μέρες. Ο ανταγωνισμός των καπιταλιστικών εταιριών οδηγεί σε αποκαλύψεις και το Συγκρότημα Λαμπράκη έχει κατά καιρούς βγάλει καταγγελίες για παράνομες προμήθειες σε νοσοκομεία. Ομως, το μέγα σκάνδαλο στην Υγεία είναι άλλο και…

Αρκετά πριν ο Μητσοτάκης κηρύξει (σχεδόν επίσημα) την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, ως παππούς του πολιτικού συστήματος, είχαν ήδη σχηματιστεί τα δίπολα που θα κονταροχτυπηθούν για τα μάτια της ωραίας κάλπης. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ το πρώτο δίπολο, με το νικητή να παίρνει ως έπαθλο την εξουσία. Ηδη άρχισαν το σκληρό ροκ και ποιος τους πιάνει. Εδώ μέχρι και ο Αλογοσκούφης είπε τον Γιωργάκη «κανακάρη του ξένου και ντόπιου κατεστημένου». Τι έχουν ακόμα να δουν τα μάτια μας και ν’ ακούσουν τ’ αυτιά μας. Πάντως, δεν πάμε για ντέρμπι. Αυτό το έχουν ξεχάσει ακόμα και τα φιλικά προς το ΠΑΣΟΚ μίντια. Στάνταρ άσος είναι το αποτέλεσμα κι αν θέλετε να τζογάρετε παίξτε στο σκορ. Με πόσες μονάδες διαφορά θα κερδίσει η ΝΔ; ΚΚΕ-ΣΥΝ το δεύτερο δίπολο. Στάνταρ άσος κι εδώ, γιατί η διαφορά καλπικής κλάσης είναι μεγάλη. Λίγο ενδιαφέρον παρουσιάζει το σκορ, το οποίο ενδεχομένως να οδηγήσει σε περιορισμένες αλλαγές στο ρόστερ των…

«Να βγαίνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να λέει ότι ένα κόμμα, με την ιστορία και την προσφορά στον τόπο που έχει το κόμμα της ΝΔ, έγινε κυβέρνηση για να κλέψει! Αυτό δεν είναι πλέον πολιτική. Αυτό ακόμη και για χαμαιτυπείο, ακόμη και για την αγορά, είναι ύβρις». Αν τα παραπάνω τα έλεγε κάποιος από τους ήπιους στις εκφράσεις του πολιτικούς της ΝΔ, θα λέγαμε ότι δικαιούται να τα πει. Αλλά τα είπε ο Μητσοτάκης και μας άφησε… φαλακρούς. Ο Μητσοτάκης, που το 1988-89 το μόνο που επαναλάμβανε μονότονα ήταν το «οι ψεύτες και οι κλέφτες του ΠΑΣΟΚ» και έστησε ειδικό δικαστήριο (σε συνεργασία με τον Φλωράκη και τον Κύρκο) για να δικάσει τον Ανδρέα Παπανδρέου ως φτηνιάρη κλεφταράκο, που του κουβάλαγαν τα λεφτά κάποιοι υποκοσμιακοί μπράβοι του Κοσκωτά μέσα σε κουτιά από «πάμπερς»! Από το Μαξίμου έβγαινε ο Μητσοτάκης όταν έκανε αυτές τις δηλώσεις. Προφανώς είχε κανονίσει με…

«Αστυνομία οικολογίας». Με το εξουσιαστικό θράσος που χαρακτηρίζει τη φάρα των πολιτικάντηδων, ο Πολύδωρας έδωσε αυτό τον χαρακτηρισμό στην Αγροφυλακή, που επανασύστησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Λες και για την προστασία του περιβάλλοντος χρειάζεται ένα ένοπλο σώμα 4.000 ατόμων και όχι γεωπόνοι, κτηνίατροι και άλλοι ειδικοί επιστήμονες, που αποτελούν είδος εν πλήρει ανεπαρκεία στον κρατικό μηχανισμό (χώρια η συμμετοχή πάρα πολλών απ’ αυτούς στα γνωστά κυκλώματα των ασύδοτων καπιταλιστών). Ενα ακόμα κατασταλτικό σώμα δημιουργεί η κυβέρνηση Καραμανλή. Παράλληλα, εξυπηρετεί τα «δικά μας παιδιά», διευρύνοντας το ρουσφετολογικό μηχανισμό ενόψει εκλογών. Οι 1.300 πρώτοι αγροφύλακες θα είναι οι «επιτυχόντες» του σχετικού διαγωνισμού που έγινε το 1992 επί Μητσοτάκη. Για τις υπόλοιπες 2.700 θέσεις θα μοιράζονται αφειδώς υποσχέσεις και ολόκληρα σόγια θα ψηφίζουν μονοκούκι ΝΔ.

Ο Γ. Δρυς, υπουργός Γεωργίας της τελευταίας κυβέρνησης Σημίτη, με το πρόσχημα ότι δεν έχουν καταρτιστεί οι δασικοί χάρτες, είχε εισάγει την τελευταία στιγμή στο δασοκτόνο νόμο 3208/2003 τροπολογία, με την οποία καταργούσε τα πρόστιμα που επιβάλλονταν σε καταπατητές δασικών εκτάσεων, που είχαν οικοδομήσει παράνομα σ’ αυτές. Η ΝΔ τότε, ως μείζων αντιπολίτευση, είχε προκαλέσει ονομαστική ψηφοφορία (έγινε στις 4 Δεκέμβρη του 2003), για να δείξει πόσο μεγάλη σημασία έδινε στο θέμα. Η αιτιολογία που επικαλέστηκε ο Δρυς ήταν προσχηματική και παράνομη, γιατί, σύμφωνα με την πάγια νομολογία, οι δασικές υπηρεσίες, προκειμένου να προστατεύσουν το δάσος, έχουν το δικαίωμα να προβαίνουν σε διάφορες πράξεις (όπως π.χ. πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής ή πρωτόκολλο κατεδάφισης), χωρίς να έχουν βγάλει τελεσίδικες πράξεις χαρακτηρισμού ή να έχουν εγκριθεί και δημοσιευτεί οι δασικοί χάρτες. Ο νυν υπουργός Γεωργίας και τότε αρμόδιος τομεάρχης της ΝΔ Ε. Μπασιάκος, κατά την παρέμβασή του στη Βουλή, στις 3.12.2003, είχε κατηγορήσει…

Θυμόσαστε το περιβόητο καρτέλ γάλακτος και τα πρόστιμα που επέβαλε η Επιτροπή Ανταγωνισμού σε γαλακτοβιομηχανίες; Μάλλον πρέπει να τα ξεχάσουμε. Η εισηγήτρια στο Γ’ Τμήμα του ΣτΕ, στο οποίο προσέφυγε η Vivartia του Δασκαλόπουλου, πρότεινε να γίνει δεκτή η προσφυγή, διότι δεν εγκρίθηκε νόμιμα ο κανονισμός της Επιτροπής Ανταγωνισμού (έπρεπε να θεσπιστεί με προεδρικό διάταγμα και όχι με υπουργική απόφαση)! Λέτε να έγινε από λάθος αυτή η παρατυπία της κυβέρνησης;

Πόσο συνηθισμένο είναι ένας υπουργός να παρουσιάζει νομοσχέδιο που υπογράφει και να μη γνωρίζει το περιεχόμενό του; Στο θαυμαστό κόσμο της κυβέρνησης Καραμανλή συνέβη κι αυτό. Ο δυστυχής Μαγγίνας κλήθηκε να παρουσιάσει ένα νομοσχέδιο, που μετά βίας είχε διαβάσει και ελάχιστα είχε κατανοήσει. Κάποια στιγμή, στριμωγμένος από τα ερωτήματα-απορίες που του υποβάλλονταν, το παραδέχτηκε: «Κοιτάξτε, μη με ρωτάτε κάποια πράγματα τα οποία θέλουμε πάρα πολύ χρόνο να προβούμε στην πλήρη ανάγνωση και στην πλήρη ανάλυση 22  άρθρων, και μερικά εκ των οποίων έχουν πολλές λεπτομέρειες. Θα έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε, σε ειδικότερο επίπεδο»! Λίγο πριν, είχε παραδεχτεί ότι μόνο οι σκοπιμότητες της κυβέρνησης και όχι το δήθεν κενό νόμου υπαγόρευσαν την κατάρτιση αυτού του νομοσχέδιου: «Ο λόγος για τον οποίο έγινε είναι καθαρά πολιτικός λόγος, είναι μια πολιτική απόφαση». Στη συνέχεια, απαντούσε «άλλα αντ’ άλλων» στο κρίσιμο ερώτημα για το αν τα Ταμεία είναι υποχρεωμένα να πουλήσουν δομημένα…

Παραμύθι τα περί νομικού κενού Διαβάζοντας κανείς το νομοσχέδιο για τις επενδύσεις των ασφαλιστικών ταμείων, που συνέταξαν οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών, κατ’ εντολή του Αλογοσκούφη, και παρουσίασε στους δημοσιογράφους ο υπουργός Εργασίας Β. Μαγγίνας (χωρίς να γνωρίζει τις λεπτομέρειες και να είναι σε θέση να υποστηρίξει), αναρωτιέται ποιος κοροϊδεύει ποιον. Δεν υπάρχει καμιά διαφορά στη φιλοσοφία, σε σχέση με το προηγούμενο θεσμικό καθεστώς, ενώ και στις επιμέρους ρυθμίσεις οι διαφορές είναι εντελώς επουσιώδεις. Δυο είναι τα συμπεράσματα που βγαίνουν. Πρώτο, ότι τα περί νομικού κενού, που εδώ και τρεις μήνες επαναλαμβάνουν τα στελέχη της κυβέρνησης (συμπεριλαμβανόμενου του Καραμανλή) είναι σκέτο παραμύθι. Δεύτερο, ότι το πλιάτσικο σε βάρος των όποιων αποθεματικών των Ταμείων θα συνεχιστεί με νέες μεθόδους. Στις 31/12/2004 οι καταθέσεις των ασφαλιστικών ταμείων στην Τράπεζα της Ελλάδας ανέρχονταν σε 10,21 δισ. ευρώ. Κατείχαν ακόμη 14,73 δισ. ευρώ σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, μετοχές και άλλα χρεώγραφα. Η κυβέρνηση…

Εν αρχή ην ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Αθήνας Γ. Κολιοκώστας, ο οποίος, χωρίς να περιμένει να ολοκληρωθεί η προανάκριση που πραγματοποιούν οι υφιστάμενοί του, έσπευσε να ζητήσει τη σύγκληση της Ολομέλειας Εφετών για να οριστεί εφέτης ειδικός ανακριτής για το σκάνδαλο των ομολόγων. Κήρυξε, δηλαδή, τη λήξη της προανάκρισης των εισαγγελέων Λιόγα και Πεπόνη, περιγράφοντας μάλιστα και τα αδικήματα (μη τυχόν και οι υφιστάμενοί του διαπιστώσουν άλλα ή μήπως επειδή αυτοί δεν δέχονταν να περιοριστούν στους συγκεκριμένους νομικούς χαρακτηρισμούς, οπότε ανέλαβε ο προϊστάμενος την ευθύνη;). Στα αδικήματα που περιέγραψε ο κ. Κολιοκώστας δεν περιλαμβάνεται η απιστία, ούτε η δωροδοκία. Το κύριο αδίκημα είναι η απάτη. Περιέγραψε, δηλαδή, ένα πλαίσιο κατηγοριών απόλυτα συμβατό με την κυβερνητική θέση, που από τις πρώτες μέρες της αποκάλυψης του σκανδάλου περιέγραψε ο Αλογοσκούφης: «άπληστοι χρηματιστές – ανίδεες διοικήσεις». Μια χαρά στρώνεται ο δρόμος της αποτελεσματικής υπεράσπισης για τον Αγάπιο, τον Ευγένιο και τ’ άλλα…

Ο περιβόητος Αγάπιος, χτίζοντας την υπερασπιστική του γραμμή (ο πατέρας του Κ. Σημαιοφορίδης έχει δεκαετίες στο κουρμπέτι της αστικής πολιτικής και δεν είναι κανένας τυχαίος), «έδωσε» τον εξίσου περιβόητο Ευγένιο (Παπαδόπουλο). Γιατί το έκανε; Για να φτάσει στο εσωτερικό της κυβέρνησης (ένας ειδικός γραμματέας υπουργείου είναι μέλος της πολιτικής ηγεσίας) και να εξασφαλίσει τη δική του στήριξη. Κλασικό κόλπο. Κατέθεσε στον εισαγγελέα ο Αγάπιος: «Στις 8.9.2006 (σ.σ. απόλυτη ακρίβεια στην ημερομηνία) δέχθηκα τηλεφώνημα στο κινητό μου από τον ειδικό γραμματέα του υπουργείου Απασχόλησης κ. Ευγένιο Παπαδόπουλο, ο οποίος μου είπε χαρακτηριστικά το εξής: “Τράβηξε το αυτί της Ακρόπολις για τις συναλλαγές του Αυγούστου”». Στη συνέχεια -όπως κατέθεσε ο Αγάπιος- επεδίωξε συνάντηση με τον Ευγένιο, αυτός όμως τον έστησε στο ραντεβού και «ουδέποτε με κάλεσε, ούτε επικοινώνησε μαζί μου έκτοτε». Φυσικά, στην εν εξελίξει ποινική διαδικασία τα πάντα θα κουκουλωθούν. Ομως, στην κοινή λογική η κίνηση Ευγένιου «μυρίζει» παζάρι. Παζάρι με…

Αυτό πια ξεπερνά κάθε φαντασία. Αφού προσπάθησε να σπρώξει τις διοικήσεις των τεσσάρων ασφαλιστικών ταμείων να πουλήσουν το «αμαρτωλό» ομόλογο των 280 εκατ. ευρώ στην τιμή αγοράς (χωρίς, δηλαδή, ούτε τους στοιχειώδεις τόκους για το χρονικό διάστημα μεταξύ αγοράς και πώλησης, ήτοι με ζημιά) και απέτυχε (προφανώς, επειδή οι διοικήσεις των Ταμείων «χέστηκαν» μη βρεθούν κατηγορούμενες για απιστία), η κυβέρνηση ανακοίνωσε (με κοινή δήλωση των Αλογοσκούφη και Μαγγίνα), ότι οι τόκοι, τους οποίους ζητούσαν τα Ταμεία και αρνιόταν να καταβάλει η JP Morgan, θα πληρωθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αν δούμε το θέμα νομικά, οι υπουργοί (και ο πρωθυπουργός που έδωσε τη σχετική εντολή) διαπράττουν αδίκημα, αφού υποχρεώνουν το κράτος να παρέμβει στην οικονομική διαμάχη κάποιων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου με μια ιδιωτική επιχείρηση, καταβάλλοντας από τον προϋπολογισμό του τη διαφορά αυτής της οικονομικής διαμάχης. Ομως, το ζήτημα δεν είναι νομικό. Είναι καθαρά πολιτικό. Αλλωστε, νομικά οι υπουργοί θα φροντίσουν…

Ο ζωηρός διάλογος και οι αντιπαραθέσεις, συχνά σε έντονο τόνο ήταν το χαρακτηριστικό της συζήτησης που για περισσότερες από τρεις ώρες κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον στην εκδήλωση των φοιτητών της «Κόντρας», που έγινε την Παρασκευή 8 Ιούνη στο Πολυτεχνείο. Συζήτηση στην οποία δεν πήραν μέρος μόνο οι εισηγητές του πάνελ, αλλά και αρκετοί από κάτω (φοιτητές και μη). Ο πλούτος των απόψεων που εκφράστηκαν στη συζήτηση δε μπορεί, βέβαια, να μεταφερθεί σ’ αυτό το ρεπορτάζ. Με τον κίνδυνο που εμπεριέχει κάθε προσπάθεια συνοπτικής ομαδοποίησης απόψεων, θα λέγαμε ότι οι ομιλητές μοιράστηκαν σε δυο ομάδες. Η μία, που εκφράστηκε κυρίως από τάσεις της ΕΑΑΚ, υπερτόνιζε το ρόλο της ριζοσπαστικής αριστεράς στο κίνημα (θεωρούσε περίπου ότι αυτό υπήρξε δημιούργημά της) και κατέληγε στο συμπέρασμα ότι αυτό το κίνημα εξάντλησε τα όριά του και δε μπορούσε να τραβήξει άλλο. Η άλλη ομάδα (στην οποία περιλαμβάνονται και οι φοιτητές της «Κ») έκανε σκληρή κριτική…