Το Βαγιέκας είναι μια περιοχή της Μαδρίτης με βαθιές εργατικές ρίζες και ιστορικό αντίστασης. Η Ράγιο Βαγιεκάνο είναι μια από τις λιγοστές ομάδες που στην εποχή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου συνεχίζουν να διατηρούν σε μεγάλο βαθμό την ταύτισή τους με τα ιδανικά και τις αξίες των οπαδών τους. Οι κοινωνικές αξίες δημιουργούν την ταυτότητα της ομάδας και οι οπαδοί της συνεχίζουν να κρατούν ψηλά τη σημαία της κοινωνικής αλληλεγγύης και της αντικαπιταλιστικής και αντιφασιστικής δράσης.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι οι «Bukaneros» δείχνουν έμπρακτα ότι παραμένουν πιστοί στα ιδανικά της εργατογειτονιάς τους. Ομως ο τρόπος που αντέδρασαν στην περίπτωση της μεταγραφής του ουκρανού ποδοσφαιριστή Ρόμαν Ζοζούλια στην ομάδα τους έχει ιδιαίτερη σημασία. Ηρθαν σε αντιπαράθεση με τη διοίκηση της ομάδας, αδιαφορώντας για το ότι αυτός ο παίχτης θα μπορούσε να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της ομάδας και τη δυναμική της εντός του αγωνιστικού χώρου, δεν έκαναν «εκπτώσεις» στις αρχές τους και κατάφεραν να αλλάξουν την απόφασή της.
Στην ανακοίνωσή τους οι «Bukaneros» (στα ισπανικά σημαίνει πειρατές) ανέφεραν: «Είναι γελοίο αυτό που συμβαίνει. Είναι πλήγμα στις αξίες και στην ιστορία μας: ανάμεσα σε χιλιάδες παίκτες που ήταν διαθέσιμοι απέκτησαν έναν γνωστό νεοναζί. Δεν είναι μόνο ιδεολογικό το θέμα. Είναι κάτι περισσότερο. Αυτός ο ποδοσφαιριστής κουβαλά όπλα, έχει στηρίξει οικονομικά φασιστικές οργανώσεις, φέρει τα σύμβολά τους κι έχει δηλώσει τη συμπαράστασή του στην ακροδεξιά παράταξη της πατρίδας του. Είναι σύμβολο γι' αυτούς». Εκατοντάδες οπαδοί συγκεντρώθηκαν έξω από το Vallecas, στην πρώτη προπόνηση του Ζοζούλια με τη Ράγιο, ανάρτησαν ένα μεγάλο πανό με το σύνθημα «Το Βαγιέκας δεν είναι τόπος για Ναζί», έγραψαν αντιφασιστικά συνθήματα στην είσοδο του προπονητικού κέντρου και απαίτησαν την άμεση απομάκρυνσή του.
Ο μάνατζερ του παίχτη και μέλη της διοίκησης της Ράγιο δεν κατάφεραν να ηρεμήσουν τους συγκεντρωμένους οπαδούς και να τους πείσουν ότι ο Ζοζούλια δεν έχει σχέση με παραστρατιωτικές και νεοναζιστικές οργανώσεις. Ο κόσμος της Ράγιο έξω από τα γραφεία του συλλόγου φώναζε: «Δε θέλουμε ναζί», «Αν είσαι ρατσιστής δεν μπορείς να φορέσεις τη φανέλα μας». Χρειάστηκαν διμοιρίες των ΜΑΤ για να μην ξεφύγει η κατάσταση και για να μπορέσει ο ουκρανός φορ να φύγει από την πίσω πόρτα. Ηταν πλέον παρελθόν για την Ράγιο Βαγιεκάνο.
Προκειμένου να μετριαστούν οι εντυπώσεις και να γλιτώσει την εκδίωξή του από τη Ράγιο, ο Ζοζούλια σε δηλώσεις του προσπάθησε να πείσει ότι όλα οφείλονται σε λάθος κάποιου δημοσιογράφου, τονίζοντας: «Δεν εμπλέκομαι σε παραστρατιωτικές και νεοναζιστικές οργανώσεις. Βοηθώ τον ουκρανικό στρατό, ο οποίος προστατεύει την πατρίδα μου και τα παιδιά που υποφέρουν από τον πόλεμο. Είμαι περήφανος που θα παίζω στη Ράγιο Βαγιεκάνο. Οταν έφτασα στη Σεβίλλη για τη Μπέτις φορούσα μια μπλούζα με το έμβλημα της Ουκρανίας και ποιήματα του Τάρας Σεφτσένκο, έργα του οποίου διδάσκονται σε όλα τα σχολεία της Σοβιετικής Ενωσης. Ο δημοσιογράφος έγραψε ότι φορούσα μπλούζα νεοναζιστικής παραστρατιωτικής οργάνωσης. Εγινε λάθος…». Η απάντηση από τους οπαδούς της Ράγιο ήταν άμεση. Τον ξεμπρόστιασαν, αναρτώντας φωτογραφίες στις οποίες ο Ζοζούλια πόζαρε κρατώντας όπλο ή δίπλα στην εικόνα του Στεπάν Μπαντέρα (αντικομμουνιστής που συνεργάστηκε με τον Αδόλφο Χίτλερ).
Σε μια εποχή που η ΦΙΦΑ και ολόκληρο το σταρ σίστεμ επιβάλλουν το δόγμα του No Politica και «αφυδατώνουν» το ποδόσφαιρο από οποιαδήποτε κοινωνική αναφορά, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι μόνο ένα αθλητικό θέαμα, που δεν έχει καμιά σχέση με το κοινωνικό και πολιτικό «γίγνεσθαι», η αντίδραση των οπαδών της Ράγιο στην περίπτωση Ζοζούλια αποκτά ιδιαίτερη αξία. Δείχνει με πολύ απλό αλλά ξεκάθαρο τρόπο, ότι οι κοινωνικές αξίες που συνδέονται με την ταυτότητα της ομάδας και την ιστορία της μπορούν και πρέπει να παραμείνουν αδιαπραγμάτευτες και να μη θυσιαστούν για χάρη μιας εφήμερης ενίσχυσης της δυναμικότητάς της εντός του αγωνιστικού χώρου.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ. Ο τίτλος της στήλης είναι το σύνθημα που υπήρχε στο πανό που ανάρτησαν οι «Bucaneros» στο προπονητικό κέντρο της ομάδας τους, για να αποτρέψουν την παραμονή του Ρόμαν Ζοζούλια στη Ράγιο.
Κανονικά διεξήχθησαν οι εκλογές στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ), παρά την απέλπιδα προσπάθεια του Ισίδωρου Κούβελου να τις αναβάλει. Ο σύζυγος της Ντόρας Μπακογιάννη και στενός συνεργάτης του Βαγγέλη Μαρινάκη, όταν ξεκαθάρισε το τοπίο και διαπίστωσε ότι χάνει την εκλογική μάχη, «αρρώστησε» και μπήκε στο νοσοκομείο, προκειμένου να πετύχει την αναβολή της εκλογικής διαδικασίας.
Αρωγούς στην προσπάθειά του είχε τον Γιάννη Σγουρό και τον Λάμπη Νικολάου, που είχε οριστεί από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ως προεδρεύων της διαδικασίας. Ο πρώτος επικαλέστηκε το καταστατικό της ΕΟΕ, σύμφωνα με το οποίο οι εκλογές γίνονται το πρώτο δεκαήμερο του Φλεβάρη, ζήτησε ολιγοήμερη αναβολή της διαδικασίας, ώστε να δώσει το «παρών» και ο Κούβελος, και όταν απορρίφθηκε η πρότασή του αποχώρησε διαμαρτυρόμενος. Ο δεύτερος έθεσε θέμα διαδικασίας, τονίζοντας ότι οι εκλογές έπρεπε να αναβληθούν, αφού λόγω της ασθένειας ενός εκ των υποψηφίων δεν μπορεί να συνεχιστεί η διαδικασία. Ακολούθησε και αυτός το παράδειγμα του Σγουρού και αποχώρησε, όταν η παράταξη του Σπύρου Καπράλου αποφάσισε να συνεχίσει κανονικά τη διαδικασία και να τον εκλέξει πρόεδρο με ψήφους 14-0 (οι 13 ομοσπονδίες που είχαν ταχθεί υπέρ του Κούβελου αποχώρησαν).
Πλέον, η μάχη αναμένεται να μεταφερθεί στη ΔΟΕ, αφού η πλευρά Κούβελου δεν αποδέχεται το αποτέλεσμα των εκλογών και ζητάει την ακύρωσή τους και την επανάληψη της διαδικασίας.
Η εκλογική αντιπαράθεση είχε έντονο πολιτικό και επιχειρηματικό παρασκήνιο, αλλά και άρωμα διαφθοράς. Τον Καπράλο στήριξαν -εμμέσως πλην σαφώς- η κυβέρνηση και ο Μελισσανίδης, ενώ τον Κούβελο η ΝΔ, ελέω Ντόρας, και ο Μαρινάκης, ενώ σύμφωνα με δημοσιεύματα κάτω από το τραπέζι διακινήθηκαν δεκάδες χιλιάδες ευρώ για να εξασφαλιστεί η ψήφος κάποιων ομοσπονδιών. Εμείς, βέβαια, δεν τα πιστεύουμε αυτά για τους… ανιδιοτελείς εργάτες του αθλητισμού.
Αν ψάχνετε να βρείτε συσχέτιση όσων συνέβησαν στις εκλογές της ΕΟΕ με το αθάνατο ολυμπιακό πνεύμα, το αθλητικό ιδεώδες και την ευγενή άμιλλα, ματαιοπονείτε. Αλλωστε, αυτό (αν υπήρχε, κάπου, κάποτε), μας έχει αποχαιρετήσει από τη στιγμή που ο αθλητισμός, μέσω της επαγγελματοποίησής του, έχει μετατραπεί σε καπιταλιστική μπίζνα. Τα φράγκα που «επενδύονται» γύρω από την μπίζνα των Ολυμπιακών Αγώνων είναι παρά πολλά και για το λόγο αυτό κάθε καπιταλιστής που σέβεται τον εαυτό του προσπαθεί να φτιάξει την ομάδα του μέσα στους κόλπους της ΕΟΕ και της ΔΟΕ, προκειμένου να εξασφαλίσει δουλειές και ζεστό χρήμα.
Κλείνουμε με μια επισήμανση. Μετά από πολύ καιρό, ο Μελισσανίδης κατάφερε να πετύχει μια νίκη επί του Μαρινάκη, την οποία όμως δεν μπορεί να την «κεφαλαιοποιήσει» επικοινωνιακά στον κόσμο της ΑΕΚ, γιατί σχετίζεται με τις επιχειρηματικές του μπίζνες και όχι με τα δρώμενα στο ελληνικό ποδόσφαιρο και τα θέματα που αφορούν την κιτρινόμαυρη ΠΑΕ.
Μια ακόμη ενέργεια έμπρακτης αλληλεγγύης από την πλευρά των οργανωμένων οπαδών της Ομόνοιας Κύπρου (γνωστών με το όνομα «τα σοβιέτ»). Με ανακοίνωσή της η Θύρα 9 απαιτεί την άμεση αποφυλάκιση του απεργού πείνας Mohamed Abdelgawad, που κινδυνεύει να παραδοθεί στη χούντα της Αιγύπτου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και τάσσεται στο πλευρό όσων αγωνίζονται για τις πραγματικές αξίες της ζωής και την ελευθερία.
