Επιτυχημένη ήταν η πρώτη ακτιβιστική ενέργεια της Δικτύωσης Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό, κατά την διάρκεια του ποδοσφαιρικού αγώνα Ελλάδα-Ισραήλ. Περίπου 40 σύντροφοι και συντρόφισσες, σε συνεργασία και με το Σύλλογο Ιντιφάντα, άνοιξαν ένα μεγάλο πανό και Παλαιστινιακές σημαίες (φωτο). Ειδήσεις όμως που συνδέουν το ποδόσφαιρο με τον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού έρχονται και από την ΟΥΕΦΑ. Στις 2/10, ο Μισέλ Πλατινί απείλησε με ποδοσφαιρική «απέλαση» το Ισραήλ, αν συνεχίσει να παρεμποδίζει το παλαιστινιακό ποδόσφαιρο. Τον περασμένο Αύγουστο, οι Σιωνιστές δεν επέτρεψαν σε 6 παλαιστίνιους ποδοσφαιριστές να ταξιδέψουν από τη Γάζα στη Μαυριτανία για το παιχνίδι των δύο εθνικών ομάδων, επικαλούμενοι «λόγους ασφαλείας». Στη Δυτική Οχθη, στην πόλη Al-Ram, έγινε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (PFF) Djibril Rajoub δεσμεύτηκε να δώσει μεγαλύτερη διάσταση στο γεγονός και ζήτησε την απομάκρυνση του Ισραήλ από τους διεθνείς αθλητικούς οργανισμούς.
Ο πρόεδρος της UEFA, με αφορμή την ενέργεια των Σιωνιστών δήλωσε: «Το Ισραήλ πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στο να επιτρέψει στον παλαιστινιακό αθλητισμό να συνεχίσει και ν’ αναπτυχθεί ή στο να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της συμπεριφοράς του». Σε συζήτηση με τον Rajoub, κράτησε σκληρή στάση απέναντι στους περιορισμούς του Ισραήλ και τόνισε ότι η ΟΥΕΦΑ δέχτηκε το Ισραήλ στην Ευρώπη και το αντιμετώπισε με τις συνθήκες που αντιστοιχούν σ’ όσους έχουν την ιδιότητα του μέλους και συνεπώς θα πρέπει και αυτό να σέβεται το γράμμα των νόμων και των διεθνών κανονισμών, αλλιώς δεν υπάρχει κανένας λόγος να παραμένει στην Ευρώπη. Πρόσθεσε, ακόμη, ότι και ο Μπλάτερ, πρόεδρος της Παγκόσμιας Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA), κατά τη διάρκεια ιδιωτικής τηλεφωνικής τους συνομιλίας, συμφώνησε ότι αν δεν συμμορφωθεί το Ισραήλ θα υποστεί κυρώσεις.
Το 2008, η FIFA απένειμε στην Παλαιστινιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία το «βραβείο εξέλιξης», «προς αναγνώριση της δύσκολης αποστολής να κρατήσει το ποδόσφαιρο ζωντανό. Το παλαιστινιακό ποδόσφαιρο διαταράσσεται συχνά από τις πολιτικές της κατοχής, αν και ατύπως υπάρχουν συμφωνίες σχετικά με το να μην πλήττεται, ως μια «ανθρωπιστική χειρονομία». Το εγχώριο πρωτάθλημα συχνά λήγει πρόωρα και από το 1977 μόνο 7 πρωταθλήματα έχουν ολοκληρωθεί, αφού οι παίκτες συνήθως υποβάλλονται σε παρενοχλήσεις και βία. Δύο παίκτες της εθνικής ομάδας από τη Γάζα, ο Ayman Alkurd και ο Wajeh Moshate, δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Συμπαγές Μολύβι» και το εθνικό στάδιο καταστράφηκε από βόμβες των Ισραηλινών.
Οι δηλώσεις του Πλατινί αποτελούν επικοινωνιακό πλήγμα για το Ισραήλ, που συμμετέχει με ειδική πρόσκληση από το 1994 στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και το ζήτημα θα συζητηθεί σε μια ειδική συνάντηση της ΟΥΕΦΑ στη Λευκορωσία τον Οκτώβρη. Οι πιθανότητες να γίνουν πράξη οι απειλές του Πλατινί είναι ελάχιστες, όμως το μήνυμα της ΟΥΕΦΑ προς τους Σιωνιστές είναι ξεκάθαρο και ήδη εκτός από τις επικοινωνιακές παρενέργειες υπάρχουν και έμπρακτες κυρώσεις. Στους δυο τελευταίους αγώνες, με την Κροατία εντός και την Ελλάδα εκτός, οι διαιτητές πέρασαν τους Σιωνιστές από πριονοκορδέλα. Το Ισραήλ έχασε και τους δυο αγώνες και πλέον οι πιθανότητες για πρόκριση στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος είναι μηδενικές.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Για την αγωνιστική πλευρά του αγώνα Ελλάδα – Ισραήλ δεν έχουμε σχόλια, αφού ο καλύτερος παίχτης της εθνικής ομάδας ήταν ο διαιτητής. Πρέπει όμως να σχολιάσουμε το φαινόμενο Φεφτατζίδης. Απαντες ασχολούνται με τον ερυθρόλευκο παίχτη και αν κάποιος δεν ξέρει πρόσωπα και πράγματα θα νομίσει ότι έχουμε μπροστά μας το νέο Μέσι ή και κάτι περισσότερο. Η απόδοση του Φετφατζίδη κόντρα στο Ισραήλ ήταν πολύ καλή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούνται οι διθυραμβικές αναφορές στο πρόσωπό του. Ο λόγος για τον οποίο γίνονται είναι προφανής. Το ελληνικό ποδόσφαιρο περνάει αγωνιστική κρίση και όσοι ζουν από αυτό προσπαθούν να βρουν ειδήσεις για να τονώσουν το ενδιαφέρον των φιλάθλων. Πριν τις αναμετρήσεις της Εθνικής με τη Λετονία και το Ισραήλ, είχε γραφτεί στα ψιλά των εφημερίδων ότι η πρόσκληση του πιτσιρικά στην πρώτη ομάδα και ενώ η Εθνική Ελπίδων έδινε αγώνες μπαράζ για την πρόκρισή της κόντρα στην Τσεχία, έγινε περισσότερο για επικοινωνιακούς λόγους, προκειμένου να τσιμπήσουν οι οπαδοί του Ολυμπιακού και να πάνε στο γήπεδο και λιγότερο για αγωνιστικούς λόγους. Αν κρίνουμε από τη διαχείριση της συμμετοχή του την επαύριο του αγώνα, δικαιώνονται οι θιασώτες της άποψης ότι η πρόσκληση έγινε για επικοινωνιακούς λόγους.
ΥΓ2: Για τις ελληνικές φυλλάδες πανό και παλαιστινιακές σημαίες δεν σηκώθηκαν. Ούτε για την τηλεόραση του Mega που έδειχνε το ματς. Αντίθετα, όλα τα ξένα πρακτορεία (Ασοσιέτεντ, Ρόιτερς, Γαλλικό, Γκετί, Αλ-Τζαζίρα) έδωσαν δημοσιότητα στο θέμα και οι ανταποκρίσεις τους τροφοδότησαν τον διεθνή Τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό. Ακόμη και ο ανταποκριτής του Ριζοσπάστη «δεν είδε» το πανό και τις παλαιστινιακές σημαίες, είδε όμως τους φασίστες με τα εθνικιστικά και ρατσιστικά σύμβολα. Φαίνεται ότι πάσχει από στραβισμό και έβλεπε μόνο από τη μια πλευρά.
Η ΕΠΟ είχε βγάλει ειδικό φιρμάνι γι’ αυτό τον αγώνα: «Οι έλεγχοι από την Αστυνομία για την είσοδο των θεατών στο στάδιο θα είναι εξαιρετικά αυστηροί. Απαγορεύεται οι κάτοχοι των εισιτηρίων να έχουν μαζί τους κέρματα, αναπτήρες και μεταλλικά αντικείμενα. Δεν θα επιτραπεί η είσοδος πανό με υβριστικό ή ξενόγλωσσο περιεχόμενο». Οι μπάτσοι έκαναν συστηματικό face control. Παλαιστίνιους που φορούσαν μαντίλες και κρατούσαν σημαίες όχι μόνο δεν τους άφησαν να μπουν στο γήπεδο, αλλά τους πήγαν συνοδεία μέχρι τον ηλεκτρικό. Οι σύντροφοι της ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ, όμως, είχαν πάρει τα μέτρα τους. Πανό και σημαίες πέρασαν κανονικά και βγήκαν όταν έπρεπε, για να στείλουν μήνυμα καταδίκης των Σιωνιστών και αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη.
