Η Γαλλία μπήκε με τους καλύτερους οιωνούς στο 19ο Μουντομπάσκετ, κατέχοντας την 5η θέση στην παγκόσμια κατάταξη της FIBA (Ισπανία, ΗΠΑ, Αυστραλία, Αργεντινή οι τέσσερις πρώτες), και έψαχνε 2 νίκες σε 3 παιχνίδια στον 8ο όμιλο με αντιπάλους τον ισχυρό Καναδά, τη μαχητική Λετονία και τον αδύναμο Λίβανο, ώστε να προκριθεί αρχικά στην επόμενη φάση και στη συνέχεια να διεκδικήσει το τρίτο της μετάλλιο σε τελική φάση παγκοσμίου πρωταθλήματος.
Η έτσι και αλλιώς δύσκολη πρεμιέρα με τον Καναδά των 7 ΝΒΑερς, που υποτίθεται ότι θα αποτελούσε ένα από τα παιχνίδια-ατραξιόν της πρώτης φάσης της διοργάνωσης, εξελίχθηκε σε παράσταση για ένα ρόλο, μιας και οι Καναδοί πάτησαν το γκάζι στο δεύτερο ημίχρονο ρίχνοντας στους «πετεινούς» 30 πόντους στο κεφάλι.
Εκ των πραγμάτων το δεύτερο παιχνίδι των τρικολόρ με αντίπαλο τη Λετονία εξελίχθηκε, όπως θα έλεγε και ο… γκουρού Βαγγέλης Ιωάννου, σε must win situation. Ωστόσο η διαφορά των 12 πόντων με την οποία μπήκε η Γαλλία στο τέταρτο δεκάλεπτο χάθηκε σταδιακά και το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ευρωπαϊκό ντέρμπι.
Ο κόουτς Βενσάν Κολέ (που έκλεισε 14 χρόνια στο τιμόνι των τρικολόρ και μοιάζει ώρες ώρες να κοιμάται με τα χαμομήλια) μοίρασε λανθασμένα τους ρόλους και το χρόνο συμμετοχής στους παίκτες του, ενώ τα προβλέψιμα συστήματά του, που οδηγούν διαρκώς σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός, αντιμετωπίζονται ευκολότερα και ο συμπαθής κατά τ’ άλλα Σιλβέν Φρανσίσκο (πρώην γκαρντ του Περιστερίου), που πιστεύει ότι είναι κάτι ανάμεσα σε Καϊρί Ιρβινγκ και Στέφεν Κάρι, καθυστερούσε την ανάπτυξη, «έτρωγε» καλάθια στην άμυνα και αποδείχθηκε μοιραίος μιας και έχασε το τρίποντο που θα έδινε τη νίκη-πρόκριση στη Γαλλία.
Το χαστούκι από τη Λετονία έφερε γκρίνια και νεύρα στους βετεράνους, με τον Νικολά Μπατούμ να απασφαλίζει και να αμφισβητεί ευθέως την απόφαση του προέδρου της γαλλικής ομοσπονδίας μπάσκετ να αποκλείσει τον Οκτώβρη του 2022 τον Τόμας Ερτέλ από την αποστολή της Γαλλίας για το Μουντομπάσκετ, επειδή είχε υπογράψει συμβόλαιο με τη ρωσική Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
Οι δηλώσεις του Μπατούμ στη γαλλική τηλεόραση:
«Οταν είναι ζεστό ακόμα (το αποτέλεσμα), είναι μεγάλη η απογοήτευση, αυτό είναι σίγουρο. Καταρρεύσαμε ψυχικά, σωματικά. Ηταν πολύ δυνατοί, εμείς δεν ήμασταν ενωμένοι. Δεν μπορούμε να τους το αρνηθούμε. Αυτός ο αγώνας χαρακτηρίζει όσα έχουν συμβεί εδώ και πέντε ή έξι εβδομάδες. Είμαστε μια πολύ καλή ομάδα, το έχουμε δείξει εδώ και αρκετά χρόνια. Ολοι πρέπει να αμβιβάλλουν για τον εαυτό τους μετά από αυτό που συνέβη αυτό το καλοκαίρι: προπονητές, παίκτες, ομοσπονδία, εκεί πάνω. (Το γεγονός) ότι στερούμε από τους εαυτούς μας ορισμένους παίκτες (εννοεί κυρίως τον Τόμας Ερτέλ, ηγέτη της ομάδας με 99 συμμετοχές και τέσσερα διεθνή μετάλλια), ότι χάνουμε παίκτες λόγω συγκεκριμένων συνθηκών. Ολοι πρέπει να δεσμευτούν.
Ηταν το τελευταίο μου Παγκόσμιο Κύπελλο. Εχασα καλοκαίρια αλλά έκανα τα πάντα για αυτήν τη φανέλα. Οταν στερούμε από τον εαυτό μας ορισμένους παίκτες… Είμαστε μαζί, φτιάχνουμε κάτι καλό εδώ και χρόνια… τα κάναμε θάλασσα, αλλά πρέπει αρκετοί να αναζητήσουν τι φταίει. Μου μένει άλλος ένας χρόνος με την εθνική. Χρειαζόμαστε τους πάντες στο Παρίσι, τις καλύτερες συνθήκες, όλους. Δεν δίνω δεκάρα για την πολιτική, χρειαζόμαστε την καλύτερη δυνατή ομάδα στη Γαλλία. Τα σκάτωσα στο τελευταίο μου Παγκόσμιο Κύπελλο και αυτό με εξοργίζει πραγματικά» (η έμφαση δική μας).
Οι Γάλλοι που έχουν σαρώσει τα μετάλλια στο μπάσκετ σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις τα τελευταία 23 χρόνια (2 χάλκινα σε Μουντομπάσκετ, 2 ασημένια σε Ολυμπιακούς Αγώνες και 1 χρυσό-2 ασημένια-2 χάλκινα σε Ευρωμπάσκετ) και γενικά έχουν διαπαιδαγωγηθεί να αντιμετωπίζουν τους πάντες αφ’ υψηλού δεν μπορούν να ανεχτούν την αποτυχία.
Ο Ερτέλ βέβαια ενήργησε σαν κλασικό λαμόγιο, καθώς πριν το Ευρωμπάσκετ του 2022 (και ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία βρισκόταν ήδη στον 7ο μήνα του) διαπραγματευόταν κρυφά με τη Ζενίτ, διαβεβαιώνοντας ταυτόχρονα τη γαλλική ομοσπονδία ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υπογράψει σε ρωσική ομάδα. Πήρε μέρος στο Ευρωμπάσκετ και αφού κατέκτησε με τη Γαλλία το ασημένιο μετάλλιο, ανακοίνωσε ότι συμφώνησε τελικά με τη Ζενίτ, προκαλώντας την άμεση αντίδραση του προέδρου της γαλλικής ομοσπονδίας Ζαν Πιερ Σιουτά που δήλωσε ότι η πόρτα της εθνικής έκλεισε γι’ αυτόν οριστικά.
Ο πρόεδρος, παίρνοντας προφανώς γραμμή από τους πολιτικούς του προϊσταμένους που ευθυγραμμίζονται πλήρως με τα συμφέροντα του γαλλικού ιμπεριαλισμού, αποφάσισε να το παίξει «σκληρός» με όλους τους γάλλους αθλητές που υπέγραψαν συμβόλαια με ρωσικές ή λευκορωσικές ομάδες την περίοδο του πολέμου ή παρέμειναν σε αυτές μετά το ξέσπασμά του. Παρόμοια «ποινή» αποκλεισμού έχει επιβληθεί και στους Λιβιό Ζαν Σαρλ (γνωστός από το πέρασμά του από τους ερυθρόλευκους), που αγωνίζεται στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, και Λουί Λαμπεϊρί της Ούνιξ Καζάν. Βλέπετε, το δόγμα «no politika» ισχύει μόνο για τους οπαδούς, που οι καπιταλιστές ιδιοκτήτες των ομάδων και τα αστικά κράτη θέλουν να κρατούν στο σκοτάδι, ειδικά μακριά από την ταξική αφύπνιση, ενώ οι επικεφαλής έχουν το δικαίωμα –την υποχρέωση- να ταυτίζονται με τα συμφέροντα των αφεντικών τους.
Αν σχολιάζουμε τη δήλωση του Μπατούμ είναι για να σημειώσουμε την υποκρισία των μεγάλων του ευρωπαϊκού μπάσκετ και την αταλάντευτη προσήλωση των χωρών τους στις επιδιώξεις του ΝΑΤΟ. Μήπως η Γαλλία δεν έχει βάλει το χεράκι της στους πολέμους στη Συρία και τη Λιβύη; Και τι να πει κανείς για τους μακελάρηδες των λαών, τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, που δεν έχουν αφήσει γωνιά του πλανήτη στην οποία δεν έχουν επέμβει, ή τους σταθερούς συμμάχους τους Ισραηλινούς που ματώνουν τον παλαιστινιακό λαό. Αυτοί, και όσοι επίσης δέχονται να αγωνιστούν στις ομάδες τους θα έπρεπε να αποκλειστούν διά παντός από τις διεθνείς διοργανώσεις.
ΥΓ1. Το προκλητικό μήνυμα του Ερτέλ στο Instagram, αμέσως μετά την υπογραφή του συμβολαίου του με τη Ζενίτ, αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι οι επαγγελματίες αθλητές ενδιαφέρονται μόνο για το χρήμα και τις ατομικές διακρίσεις:
«Απλά για ενημέρωση όλων των ανθρώπων που μου στέλνουν μηνύματα ή γράφουν σχόλια επικρίνοντάς με για την απόφασή μου να έρθω στη Ρωσία ή γενικά για την απόφαση, να ξέρουν ότι δε δίνω δεκάρα, οπότε μην λυπάστε και σταματήστε να χάνετε το χρόνο σας. Και παρακαλώ πάνω απ’ όλα αγοράστε (αποκτήστε) μια ζωή».
ΥΓ2. Τι θα έπρεπε να κάνει η ελληνική ομοσπονδία μπάσκετ (EOK) στον Σοφοκλή Σχορτσανίτη που αγωνίστηκε τις περιόδους 2010-2012 και 2013-2015 στη Μακάμπι Τελ Αβίβ ή στον Τάιλερ Ντόρσεϊ που έπαιξε στην ίδια ομάδα την περίοδο 2019-2021; Ρητορικό είναι ασφαλώς το ερώτημα.
ΥΓ3. Οι ελπίδες διάκρισης για την ελληνική ομάδα είναι από ελάχιστες έως μηδενικές. Στις δεδομένες απουσίες των Καλάθη, Σλούκα, Ντόρσεϊ, Κώστα και Γιάννη Αντετοκούνμπο προστέθηκε και ο τραυματισμός του Μήτογλου δύο μέρες πριν την προθεσμία υποβολής της τελικής δωδεκάδας των ομάδων. Οι χειρισμοί στην υπόθεση αυτή από το προπονητικό και ιατρικό τιμ ήταν ερασιτεχνικοί, με αποτέλεσμα η ομάδα να ταξιδέψει τελικά στη Μανίλα με 11 παίκτες ( αλήθεια, δεν «χώραγε» ανάμεσα σε αυτούς ο γιαννιώτης Λευτεράκης Μαντζούκας;)
Η ομάδα στηρίζεται ουσιαστικά σε 8-9 παίκτες, χωρίς ανάμεσά τους να υπάρχει σταθερός σκόρερ, οι αδυναμίες στην άμυνα είναι εμφανείς και οι Γουόκαπ, Παπαγιάννης πρέπει να κάνουν το τουρνουά της καριέρας τους για να είναι η ομάδα στοιχειωδώς ανταγωνιστική.
Η νίκη στην τελευταία αγωνιστική της πρώτης φάσης με αντίπαλο τους Νεοζηλανδούς λογικά θα έρθει (έστω και δύσκολα) και απλά θα της δώσει το εισιτήριο για τη φάση των 16. Εκεί θα χρειαστεί ένα θαύμα για να κάνει το 2 στα 2 με αντιπάλους τη Λιθουανία και το Μαυροβούνιο και να προκριθεί στην οκτάδα. Οι 7 πρώτοι του Μουντομπάσκετ προκρίνονται αυτόματα στο Ολυμπιακό τουρνουά της επόμενης χρονιάς στο Παρίσι.
Γ.Ρ.
